Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америка әдебиетіндегі кезең шамамен 1830 жылдан Азамат соғысына дейін созылды – американдық қайта өрлеу дәуірі.
Period in American literature ran from about 1830 to around the Civil Warthe American Renaissance in literature
Америкалық қайта өрлеу дәуірі американ әдебиетінде шамамен 1830 жылдан Азамат соғысына дейін созылды. Америка зерттеулеріндегі маңызды термин, американдық қайта өрлеу біраз уақыт американдық романтизмнің синонимі саналды және трансцендентализммен тығыз байланысты болды.
The American Renaissance period in American literature ran from about 1830 to around the Civil War. A central term in American studies, the American Renaissance was for a while considered synonymous with American Romanticism and was closely associated with Transcendentalism.
Шолу
Ғалым Ф. О. Маттиессен 1941 жылы жарық көрген «Америкалық қайта өрлеу: Эмерсон мен Уитман дәуіріндегі өнер және көрініс» атты кітабында «Америкалық қайта өрлеу» терминін енгізді. Америкалық қайта өрлеудің тақырыптық ядросы – Маттиессеннің бес жазушысының «демократия мүмкіндіктеріне» деген «демократиялық адалдығы», деп атаған нәрсесі болды. Ол Америкалық қайта өрлеу мәтіндерін «демократиямыз үшін жазылған әдебиет» ретінде ұсынды және ұлтты оларды қайта жаңартуға шақырды. Көбінесе Жаңа Англияда пайда болған қозғалыс саналатын Америкалық қайта өрлеу, кальвинизмнен бас тартып, гуманизмге жаңаша назар аударудың нәтижесі болды. Сол кездегі әдеби ұлтшылдар американ әдебиетін британдық әдебиеттен ерекшелендіретін, бірегей американдық стильді дамытуға шақырып, жаңа қозғалыс тудыруды көздеді. Осы шақыруға жауап ретінде 1820-жылдардың көп бөлігінде Америкада әдеби ұлтшылдық толқыны өркендеді, нәтижесінде Вашингтон Ирвинг, Уильям Каллен Брайант және Джеймс Фенимор Купер сияқты жазушылар американ әдебиетінде маңызды орын алды. Әдебиет арқылы ұлтшылдық сезімді білдіруге жасалған бұл қадам Америкалық қайта өрлеудің тууына негіз болды. Кейбір сыншылар авторлардың осы кезеңдегі құлдық сияқты маңызды саяси мәселелерді жеткілікті деңгейде қамтымағанын, бірақ сол кездегі жазуға үлкен әсер еткенін айтады. Уильям Э. Кейн Маттиессеннің авторлар тізіміндегі «ақ ер адамдардың басымдығын» атап көрсетіп, «бес ақ ер адам жазушының шығармаларын жүздеген бетке созып талдап, мақтаған арқылы Маттиессен кітабында кейін оқырмандар дауласып, түзетуге тырысатын жағдайды алдын ала болжады» деді. Сондай-ақ, кейбір сыншылар бұл кезеңде әйелдердің жазған әдебиеті алғашқыда ойланғандай кең таралмағанын, ерлердің шығармаларына қарағанда едәуір төмен танылғанын мәлімдейді. Маттиессен және басқа да ғалымдар әйелдер мен ұлттық азшылықтардың, әсіресе афроамерикандық авторларды қасақана назарынан тыс қалдырғаны белгілі. Сыншылар сонымен қатар, жынысқа қарай ерекшеленетін, мысалы, сезімтал отбасылық романдар сияқты жеке стиль немесе жанрдың жоқтығын айтады және Маттиессенді әйелдерді алғашқы канонға енгізбегені үшін сынап бағалайды.
Scholar F. O. Matthiessen originated the phrase "American Renaissance" in his 1941 book American Renaissance: Art and Expression in the Age of Emerson and Whitman. The thematic center of the American Renaissance was what Matthiessen called the "devotion" of all five of his writers to "the possibilities of democracy". He presented the American Renaissance texts as "literature for our democracy” and challenged the nation to repossess them. Often considered a movement centered in New England, the American Renaissance was inspired in part by a new focus on humanism as a way to move from Calvinism. Literary nationalists at this time were calling for a movement that would develop a unique American literary style to distinguish American literature from British literature. Following this call, there was a wave of literary nationalism in America for much of the 1820s that saw writers such as Washington Irving, William Cullen Bryant, and James Fenimore Cooper rise to importance in American literature. This move toward expressing nationalism through literature is considered central to the emergence of the American Renaissance. Some critics say that authors fail to address major political issues during this period, such as slavery, even as they had large influence on the writing of the time. William E. Cain noted the "extreme white male formation" of Matthiessen's list of authors and stated that by "devoting hundreds of pages of analysis and celebration to five white male authors, Matthiessen unwittingly prefigured in his book what later readers would dispute and labor to correct." Some critics argue that literature written by women during this period was not as popular as first thought, and that it took a distant second place in popularity to works written by men. Matthiessen and other scholars are even known to exclude women and minority authors, especially African Americans. Critics also argue that there is no separate style or genre, such as sentimental domestic fiction, distinguished by gender. and criticize Matthiessen for not including women in the original canon.