Кіріспе

Ағылшын ботаник және миколог (1906-1996) Эдред Джон Генри Корнер FRS және Генриетта Корнер. Бес жасында ол сөйлеу кемшілігіне ұшырады, ол сөз сабақтарынан кейін де сақталды. Алты жасынан тоғыз жасқа дейін ол Лондондағы Арнольд Хаус күндізгі мектебінде оқыды, онда грек және латын тілдерін үйренді. Оннан он үш жасқа дейін ол Гертфордширдегі пансионда оқыды, онда классика мен математикаға баса назар аударды. Бұл жерде оның спортқа қабілеті басым болды, бірақ полиомиелит ауруы оның мүмкіндіктерін уақытша шектеді. Ол жоғары мектепте оқығанда классиканы оқыды, бірақ көп ұзамай жалықты және ғылымға ауысты. Ол спортпен айналысуды тоқтатты және ботаникалық саяхаттарға қатысты, осылайша саңырауқұлақтарға деген қызығушылығы ояна бастады. Оның әкесі Британдық микологиялық қоғамға қосылды және 14 жасар ұлын Карлтон Риа және А.Х.Р. Буллер сияқты микологтармен кездесуге алып барды. 1923 жылы ол Кембридждегі Сидни Сассекс колледжіне түсті. Ол ғылымды оқуын жалғастырды және әлі де білуге тиіс көп нәрсе бар екенін түсінді. Бұл түсінік өмір бойы оны жетеледі және көру қабілетін жойған күнге дейін білімді іздеуде талмай ұмтылды. Сидни Сассекс колледжінде Корнер Артур Гарри Черчпен танысып, оның шәкірті болды. Ол бастапқыда микрофунгилерді және саңырауқұлақтар мен бриофиттер арасындағы байланысты зерттеді. 1934 жылдан 1938 жылға дейін ол Малайзияға бірнеше сапар жасады, онда көптеген жаңа өсімдік түрлерін ашты. Осы кезеңде Ботаникалық бақтың маңызы күмәндалған болатын; коллекцияның құндылығын және аймақтың әртүрлілігін көрсету үшін Корнер «Малайяның жол бойындағы ағаштары» деген екі томдық, 800 беттік кітапты жазуды өз міндеті деп санады – бұл кітап аймақтағы ағаштарды анықтауға көмектесу үшін әуесқой табиғат зерттеушілеріне арналған. Кітап – оның флора туралы біліміне, айлар бойы далалық жұмысына, гербарий коллекцияларын және басқа да ғылыми құжаттамаларды зерттеуге негізделген көп жылдық еңбегінің нәтижесі болды – бұл еңбек одан бұрынғы көптеген ғалымдардың жұмысын қамтиды. Сонымен қатар ол түрмедегі тұтқындарға азық-түлік және басқа да қажетті заттарды жасырын жеткізіп берді. Кейіннен ол соғыс жылдарындағы өмірі туралы «Маркиз – Сюйаньның хикаясы» атты кітабында жазды.

Сингапурдан кейінгі кезең

Соғыс аяқталғаннан кейін Корнер Англияға оралды, бірақ екі жылдан соң ЮНЕСКО-да Латын Америкасы бойынша жетекші ғылыми қызметкер ретінде жұмыс істеу үшін Оңтүстік Америкаға кетті. Ол далалық институт құруды жоспарлаған, бірақ табиғи қауіпсіздік бұзылғандары туралы қастандықтар салдарынан бұл жоспар орындалмады. 1949 жылы Корнер Англияға қайтып оралды және Кембридж университетінің Ботаника мектебінде таксономия және тропикалық ботаникадан лекциятор болып тағайындалды. Мұнда ол Сингапурда жинаған ботаникалық және микологиялық материалдармен жұмыс істеді. Фикус түрлерінің фитогеографиясы бойынша зерттеулер үшін ол 1960 жылы Бугенвиллге сапар шекті және 1965 жылы Корольдік қоғамның Соломон аралдарына жасаған экспедициясына қатысты. 1973 жылы ол құрметті профессор атанды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол 2200-ден астам басылған беттен тұратын, негізінен микологиялық зерттеулерге арналған қабылданған жарияланымдар жасады. Саңырауқұлақтар мен бриофиттердің арақатынасын зерттеулер осыған ұқсас көптеген байланыстарды ашты, ал зерттеушілер қазір олардың саны 2000-нан асып түсетінін есептейді. Корнерді осындай ерекше ғалым еткен қасиеттерінің бірі – оның талдау дағдылары болды; оның микологиядағы мұрасы саңырауқұлақтардың морфологиясы мен дамуы, сондай-ақ жүйелемесі бойынша жасаған қорытындыларында жатыр. Ол полипоралардың гифалық құрылымын да зерттеді, мономиттік, димиттік және тримиттік гифалық құрылымдардың сипаттамалары мен суреттерін жасады. Ол клавариоидты саңырауқұлақтардың жүйелемесінде де маңызды жетістіктерге жетті. 1950 жылы Clavaria туысы коралл тәрізді саңырауқұлақтардың полифилетикалық жиынтығы болып келді. Корнер «Клавария» түрлерінің көптеген түрлерінің шындығында басқа тұқымдарға, отбасыларға және тіпті топтарға жататынын анықтады. Споралардың ерекшеліктерін пайдалана отырып, ол клавариоидты саңырауқұлақтар туысы (Ramaria) кантарелоидты саңырауқұлақтар туысымен (Gomphus) тығыз байланысты екенін анықтады. Ол сондай-ақ болетоидты және трихоломатоидты саңырауқұлақтарда базидиоспоралардың дамуын байқады. Көптеген макросаңырауқұлақтар топтарының жүйелік байланыстарын анықтаудан басқа, ол Оңтүстік-Шығыс Азияда кездесетін үлкен топтардың монографияларын да жазды. Оның болеттердегі жұмысы 123 жаңа түрді сипаттауға әкелді және Малайзиядағы Boletus туралы классикалық монографиясымен және Филопорус туысына жататын түрлерді қамтитын қосымшасымен аяқталды. Корнер трихоломатоидты, кантарелоидты, клавариоидты және полипороидты саңырауқұлақтар туралы монографиялар жазды. Оның монографиялық жұмысы тропикалық микология саласында жұмыс істейтіндерге ғана емес, сонымен қатар қоңыржай экожүйелердегі топтармен айналысатындарға да көмектесті. Бұған қоса, бұл монографиялар микологтарға тропикалық экожүйелердегі биоәртүрліліктің деңгейін түсінуге көмектесетін негізді құрайды. Оның жинақтарының, түсіндірме кітаптарының және суреттерінің көп бөлігі Эдинбургтағы Корольдік ботаникалық бақта сақталады. Оның басқа коллекциялары Кембриджде немесе Бельтсвиллдегі (MD) АҚШ Ұлттық саңырауқұлақ коллекциясында сақталады.

Жеке өмір

1939 жылдың ақпан айында Корнер Кембриджширде Шейла Кавана Бейлиге үйленді. Олардың тұңғыш баласы Джон Кавана Корнер 1941 жылдың қаңтарында Сингапурда дүниеге келді. Жұбайдың екі қызы болды: Стефани Кристин Корнер 1947 жылы Нью-Гэмпшир штатының Хановер қаласында, ал Дороти Линдсей Хельга Корнер 1948 жылы Эссекс округінде дүниеге келді. Корнер мен оның әйелі 1952 жылы ажырасып кетті. 1953 жылдың сәуір айында ол қыздарының күтімімен айналысқан Хельга Динессен Зондергаардқа (Джон К. Корнер) қайта үйленді. 1975 жылы оған глаукома, содан кейін екі көзіне де катаракта диагнозы қойылды, ал 1983 жылға қарай ол микроскопиямен айналыса алмады. Бұлшықет парализі салдарынан дене күші күрт төмендеп, көру қабілеті нашарласа да, Корнердің зиялы қабілеттері 1996 жылы қайтыс болғанға дейін сақталды. Оның ұлы Джон 19 жасында үйден кетіп, енді әкесімен кездеспеді. 2013 жылы ол әкесінің өмірі мен олардың қарым-қатынасы туралы естеліктер жинағын жариялады: «Менің әкем чемоданында: Е. Дж. Х. Корнерді іздеуде, талмайтын ботаник» (Landmark Books, Сингапур, 2013, 413 бет, суреттер, жазбалар және библиография), ол әкесінің сақтаған хаттары, фотосуреттері және басқа да естеліктеріне негізделген. Корнер жаңа түрлерге адамдардың есімдерін қоюды ұнатпағаны айтылса да, қазіргі уақытта оның атымен үш саңырауқұлақ түрі және Corneroboletus және Corneroporus саңырауқұлақ туыстары, сондай-ақ 30 өсімдік түрі аталған, олардың ішінде: Anisophyllea corneri, Calamus corneri, Bulbophyllum corneri және Platyscapa corneri.