Кіріспе

Біріккен Араб Әмірліктерінің филиппиндік тұтқыны Сара Балабаган Серено (8 наурыз 1979 жылы туған) – 1994 жылдан 1996 жылға дейін кісі өлтіргені үшін Біріккен Араб Әмірліктерінде түрмеге қамалған филиппиндік әйел. Оған бастапқыда өлім жазасы берілген, бірақ кейін Филиппинге қайтарылды. Оның тарихы 1997 жылы фильмге түсірілді.

Ерте өмір

Балабаган Филиппиндегі Магуинданао облысының Сұлтан Кударат қаласындағы кедей мұсылман отбасында өсті. Оның 13 бауыр-қарындасы болған, бірақ олардың тек 6-сы ғана тірі қалды. Бауырларының дені аурудан, ал қалғаны отбасының қаржылық мүмкіндігінің шектеулі болуынан, тиісті медициналық көмек ала алмағандықтан қайтыс болды. Ол оқуын жалғастыру үшін жас кезінде туыстарына көмектесіп жұмыс істеді. Бірақ ол бесінші сыныптан артық оқи алмады. Бала кезінде бір туысынан зорлық көргенін айтқан.

Жұмыспен қамту

Балабаған 14 жасында шетелде жұмыс істеуге шешім қабылдады. Оның жұмысқа орналастырушысы оның жасын 28 деп көрсетіп, оған жұмыс табуға қол жеткізді. Ол осы жалғандықты тек Біріккен Араб Әмірліктеріне ұшып бара жатқанда ғана білді. Ол 67 жастағы, төрт ұлы бар жесірге қызмет етуге келісімшарт жасады. Балабаған жұмыстан қатты уайымдады, бірақ өзінің және жұмыс берушілерінің мұсылман екенін еске алып, олар оған құрметпен қарауы керек деп сендірді. Алайда, прокуратура үкімге шағымданып, өлім жазасын талап етті. 1995 жылдың 6 қыркүйегінде екінші ислам соты зорлау фактісін растамай, оны қасақана кісі өлтіруде айыптап, ату арқылы өлім жазасына кесті. Оның жағдайы Персия шығанағының араб елдеріндегі үй қызметшілеріне жасалған қатыгездіктің символы ретінде қарастырылды, сондықтан бірнеше елде халықаралық наразылық пен қорғау науқаны ұйымдастырылды. Осыған ұқсас жағдай бірнеше ай бұрын Филиппин азаматшасы Фло Контемплационның Сингапурда дарға асылуымен болған еді. Хабарлама бойынша, Біріккен Араб Әмірліктерінің президенті Зайед бин Сұлтан әл Нахайянның жеке өтінішінен кейін ғана Балуши отбасысы қан ақысы алғанға дейін өлім жазасын тоқтатуға келісті. 30 қазан күні өткен үшінші сот отырысында оның жазасы бір жыл түрме жазасы мен 100 соққыға азайтылды, сонымен қатар қан ақысы төленді, ол филиппин бизнесменімен жиналды. 1996 жылдың 30 қаңтары мен 5 ақпаны аралығында бес күн бойы күніне 20 реттен соққыға ұшырады. Филиппин елшісі Рой Сеньерес: "Балабаған бұл ауыртпалықты көтере алатынын айтты. Елшілік қызметкерлері кейін оны екі рет барып қарады, денесінде іздер, көк дақтар немесе қызару байқалған жоқ" деді. Алайда, ол кейіннен жарақаттарының сол кезде айтқаннан гөрі ауыр болғанын мәлімдеді. Балабаған 1996 жылдың 1 тамызында қаһармандық күшпен қарсы алынып, Филиппинге оралды.

Кейінгі өмірі

Бостандыққа шыққаннан кейін көп ұзамай Балабаган әншілік мансабын бастап, Гери Хэлливеллмен бірге телеарнада сұхбат берді. 1998 жылы ол қысқа уақыттық қарым-қатынастан кейін жалғыз ана болды. 2003 жылдың тамызында ол Рассел Вергараға үйленді. Содан кейін тағы екі баласы дүниеге келді. Кейіннен, христиан әншісі Dulce Amor арқылы пастормен танысқаннан кейін, ол исламнан христиан дініне ауысты. 2020 жылдың тамызында Балабаган өзінің тұңғыш баласының әкесі – оның өліміне қатысты істі эксклюзивті түрде жазған журналист Арнольд Клавьо екенін мәлімдеді және олардың қарым-қатынасы оның 17 жасында болғанын айтты. Ол бұл ашылуының мақсаты кек емес, тек қана қамыштауларға нүкте қою екенін түсіндірді. Сондай-ақ ол "өзінің ренжіткен барлық адамдарынан", соның ішінде өз отбасынан және Клавьо отбасынан кешірім сұрағанын, ал Клавьоның әйелі де хабар алмасу қосымшасы арқылы кешірім білдіргенін жеткізді.

Фильмде

Балабағанның оқиғасы 1997 жылы түсірілген филиппин фильмі "Сара Балабаган оқиғасы" арқылы бейнеленді. Жоел Ламанган режиссерлік еткен бұл фильмде Vina Morales басты рөлді ойнады, бұл рөл бастапқыда Балабағанның өзіне ұсынылған, бірақ ол бас тартқан. Филиппин үкіметі Біріккен Араб Эмираттарымен екіжақты қарым-қатынастарға зиян келтірмеу үшін фильмнің көрсетілуіне бірнеше рет кедергі келтіруге тырысты, соның салдарынан фильмнің шығуы бірнеше айға кейінге шегерілді.