Гамильтон сарайы: Шотландияның тарихи үйі, герцогтар резиденциясы. Барокко және неоклассикалық стильде салынған, 14 ғасырдан бастау алады. Кірмеуі мүмкін.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Ланаркширдегі әсем үй, Шотландия, Шығыс Суссекстегі аяқталмаған сарай.
Grand house in South Lanarkshire, Scotland
the uncompleted mansion in East Sussex
Гамильтон сарайы – Шотландияның Оңтүстік Ланаркширдегі Гамильтон қаласында орналасқан шатырлы үй. Ол Гамильтон герцогтарының резиденциясы болды және Британ аралдарындағы ең сәнді үйлердің бірі деп мойындалды. Сарай 14 ғасырдан бастау алады, 1684-1701 жылдар аралығында барокко стилінде қайта салынды, ал кейін 1824-1832 жылдар аралығында неоклассикалық стилде кеңейтілді. Сарай кең жайылған Төменгі парктердің (қазіргі Стратклайд ауылдық паркі) орталығында орналасқан, оның бағыты – 3 мильден (5 км) астам ұзын, солтүстік-оңтүстікке қарай ағаштармен көмкерілген Ұлы даңғыл. Төменгі парктерде Дэвид Гамильтон жобалаған Гамильтон мавзолейі және 11 ғасырға жататын Нетертон кресі де бар. Авон өзенінен оңтүстікке қарай, Жоғары парктерде (қазіргі Шателхеролт ауылдық паркі) Уильям Адам жобалаған Елендер паркі мен Шателхеролт аңшылық үйі орналасқан.
Hamilton Palace was a country house in Hamilton, South Lanarkshire, Scotland. It was the seat of the Dukes of Hamilton and is widely acknowledged as having been one of the grandest houses in the British Isles. The palace dated from the 14th century, was rebuilt in the Baroque style between 1684 and 1701 and was subsequently much enlarged in the Neoclassical style between 1824 and 1832. The palace was situated at the centre of the extensive Low Parks (now Strathclyde Country Park), with the Great Avenue, a broad, north–south tree lined avenue over 3 mile (5 km) in length, as its axis. The Low Parks also contained the Hamilton Mausoleum designed by David Hamilton and the 11th century Netherton Cross. South of the Avon Water, the High Parks (now Chatelherault Country Park) contained the Deer Park and the Chatelherault Hunting Lodge designed by William Adam.
13-16 ғасырлар
Гамильтон сарайының негізгі құрылысы 14 ғасырдағы мұнаралы үй болды, ол Гамильтон отбасының резиденциясы болған және "Жемірлік" немесе "Гамильтон қамалы" деп белгілі болды. Гамильтондағы қамал туралы ең алғашқы жазба 1445 жылға дейін барады, осы жылы Джеймс Гамильтон алғашқы Гамильтон лорды атанды. 1920 жылдары сарай бұзылған кезде, солтүстік-батыс бөлігінде, ғимараттың басқа жерлеріне қарағанда қалыңдығы жоғары қабырғалардың қалдықтары табылды, бұл сарайдың ортағасырлық ядросының қорғаныс мақсатында салынғанын нақты көрсетеді. 1451 жылы Гамильтонның ортағасырлық шіркеуі (кейінірек сарайдың шығысында орналасқан) Гамильтон лорды тарапынан коллегиялық мәртебеге көтерілді.
The building at the core of Hamilton Palace was a 14th century tower house known variously as 'The Orchard' or the 'Castle of Hamilton', which was the seat of the Hamilton family. The earliest reference to a castle at Hamilton is in a charter of 1445, when James Hamilton was created first Lord Hamilton. When the palace was demolished in the 1920s, the remains of walls up to thick (compared to elsewhere in the building), were discovered in the north west quarter, clearly indicating the defensive nature of the medieval core of the palace. In 1451 the medieval parish church of Hamilton (which stood to the east of the later palace) was promoted to collegial status by Lord Hamilton.
17-18 ғасырлар
Ханна, 3-ші Гамильтон герцогинясы және оның күйеуі, Уильям, Гамильтон герцогы, 1684 жылдан 1701 жылға дейін Гамильтон сарайында кең ауқымды қайта құру бағдарламасын тапсырды. Гамильтон отбасы "Ұлы жоба" деп атаған бұл жұмыстар U әрпі пішіндес ел үйінің құрылысына әкелді, оның оңтүстікке қараған ашық ауласы 16 ғасырдың соңындағы қоршалған төртбұрыштың контурын қайталады. 1730 жылдары Джеймс, 5-ші Гамильтон герцогы жаңа солтүстік фасадын жоспарлаған, ал Уильям Адам кең ауқымды жоспарлар дайындаған. Герцогтың ерте қайтысы және жоспарларды жүзеге асыруға кеткен үлкен шығындар жоспарлардың орындалуына кедерлес болды, бірақ Адамның қадағалауымен сарайдың шығыс жағында ішкі безендірудің маңызды бағдарламасы жүзеге асырылды. Сарайды қоршаған жерді сатып алу немесе айырбастау, сондай-ақ келесі ғасырда кең ауқымды ландшафтық жұмыстарды жүргізу мүмкіндігі туды.
Anne, 3rd Duchess of Hamilton and her husband, William, Duke of Hamilton, commissioned a major rebuilding programme at Hamilton Palace from 1684 to 1701. Dubbed by the Hamilton family as 'The Great Design', these works led to the creation of a U plan country house, with an open south facing courtyard which followed the outline of the existing late 16th century enclosed quadrangle. A new north front had been planned by James, 5th Duke of Hamilton in the 1730s, and extensive plans were prepared by William Adam. The Duke's early death and the significant costs involved prevented the plans from being executed, but significant programme of interior decoration was carried out in the east wing of the palace under Adam's supervision. Modifications and additions continued during the next century, including the purchase or exchange of land surrounding the palace, enabling extensive landscaping to take place.
19 ғасыр
1819 жылы герцогтық атақ пен иеліктерді иеленгеннен кейін, Гамильтонның 10-шы герцогы Александр Гамильтон Гамильтон сарайының солтүстік жағын кеңейтуге және көркейтуге кірісті. Ол отбасының Ланаркширдегі көмір кен орындарынан түскен мол табысын пайдаланды. Герцог отбасының өсіп келе жатқан байлығы мен ұлттық беделін көрсететін және әйелі Сьюзанның әкесі Уильям Томас Бекфордтан мұраға қалған Бекфорд өнер жинағы мен кітапханасын қоса алғанда, оның жинаған өнер коллекцияларына лайықты орын болатын сәнді резиденция құруды қалады. Бұл жөндеу жұмыстарының ішінде кіреберіс есігінің үстіндегі негізгі фронтонға 1822 жылы Джон Гриншилдс салған геральдикалық оюлар да болды. 1824 жылдан 1832 жылға дейін солтүстік жақ Глазгоның көрнекті сәулетшісі Дэвид Гамильтонның қатысуымен жақсартылып, кеңейтілді. 15 бөліктен тұратын, үш қабатты солтүстік жақ ұзын және биік болды, ал оны 8 метрлік коринфтік бағаналардан тұратын алып портик әшекейледі. Бұрыннан бар бөлмелер – Ұзақ галерея, Ескі асхана, Ескі мемлекеттік таңғы ас бөлмесі, Ескі мемлекеттік суретхана және Ескі мемлекеттік жатын бөлмесі – қатар, Мысыр залы, Кіреберіс залы, Трибуна, Бильярд залы, Хартия залы, Мемлекеттік асхана, Суретхана, Мемлекеттік жатын бөлме, Музыка залы, Гамильтон кітапханасы және Бекфорд кітапханасы сияқты жаңа залдар салынды. Бұл залдарда көптеген сәнді жиһаздар орналастырылған, ал 19 ғасырдың ортасына қарай Шотландиядағы ең жақсы жеке сурет коллекцияларының біріне айналды, оның ішінде Питер Пауль Рубенс (төменде қараңыз), Тициан, Энтони ван Дейк және басқа шеберлердің туындылары бар еді. Асханадағы камин Уильям Морганның әсем жасаған шамырауымен әшекейленген. Жаңа сарай көптеген тамаша әлеуметтік шараларға жайлы жағдай жасады: 1831 жылы Франция королі Мария Тереза, Людовик XVI мен Мария Антуанеттаның үлкен баласы сарайға келді, ал 1843 жылы Шамбор графы Генри сарайды аралады және болашақ 11-ші герцогтің Баден принцессасы Мария Амелиямен некелесуінен кейін үлкен қабылдау өтті. 1851 жылы сарайға Кент герцогинясы Виктория (королева Викторияның анасы) келді, ал 1860 жылы саябақта француз императоршасы Евгенияны көру үшін көпшілік жиналды. Оның құрметіне сарайда үлкен кеш өткізілді. 1843 жылы үйленгеннен кейін Уильям, 11-ші Гамильтон герцогы негізінен Франция мен Германияда тұрды, шотландтық немесе ағылшын мәселелеріне көп қызығушылық танытпады және ешқашан Лордтар палатасына қатыспады. Оның ұлы Уильям, Гамильтонның 12-ші герцогы, ат жарыстарына, құмар ойындарына және желкендеуге үлкен қызығушылық танытты. Ол Гамильтон сарайын ұнатпады және Арран аралындағы Бродик сарайында тұрды, ал 1873 жылдың желтоқсанында Манчестердің 7-ші герцогының үлкен қызы Мэри Монтегюмен үйленгеннен кейін Суффолк графтығындағы Истон паркін (1830 жылы 10-шы герцогқа мұра болып қалған) өзінің басты резиденциясы және спорттық иелігі ретінде дамытты. Бұл үлкен жарыстарға жақын болды және ол өзінің булы яхтасы «Тистлді» Ипсвичке орналастыра алады, одан ол Бродрик сарайына, Коусқа және континенттегі жарыс алаңдарына теңізден жүзе алатын еді. Гамильтон сарайын 1878 жылдың қаңтарында Уэльс принці Эдуард, Наполеон, Император принці және Австрия мұрагер принці Рудольф Хай Паркте аң аулау үшін барып, олардың сапары 400 қонаққа арналған үлкен кешпен аяқталды. 19 ғасырдың соңына қарай Гамильтон сарайын күтіп ұстау қымбатқа түсті, сондықтан Гамильтон отбасы оны тек кейде ғана пайдаланды. 10-шы герцог пен оның мұрагерлерінің қайта құру және өнер жинау бағдарламалары иелікке ауыр қарыз жүктеді. Гамильтонның 12-ші герцогы жылқыға көп ақша жұмсады, Гамильтонның қарызын шамамен 1,5 миллион фунт стерлингке дейін арттырды. 12-ші герцог тек оның жарыс аты Кортольвин 1867 жылғы Гранд Националь ат жарысын жеңгенде ғана қаржылық қиындықтан құтылды, бұл үлкен ақшалай сыйлық пен букмекерлерден алған 16 000 фунт стерлинг оның байлығын қалпына келтірді. Алайда, оның жалғасқан ысырапшылығын қаржыландыру үшін 1882 жылы герцог Бекфорд өнер жинағын, Бекфорд кітапханасын және Гамильтон сарайында орналасқан Гамильтон кітапханасын сатуға мәжбүр болды. Гамильтон сарайының Лондондағы Кристис аукционы 1882 жылдың 17 маусымынан 20 шілдесіне дейін өтті, онда Дюрер, Рембрандт, Рубенс, Веласкес және ван Дейк картиналары; қытай, жапон, Мейссен, Севр және ағылшын фарфоры; бронза бұйымдары, жиһаз, гобелендер, шамдар, бюсттер және вазалар сатылды. Сатудан шамамен 397 562 фунт стерлинг түсті, ал кітапханаларды сатумен бірге 786 847 фунт стерлинг түсті. 1882 жылғы 786 847 фунт стерлинг қазіргі жылдарда шамамен <есептелген сомаға> тең.
Upon his succession to the ducal title and estates in 1819, Alexander, 10th Duke of Hamilton began to enhance and enlarge the north front of Hamilton Palace, using the vast wealth that the family derived from their ownership of the Lanarkshire coalfields. The Duke wanted to erect a grand residence which not only reflected the increasing wealth and national standing of the family but also provided an appropriately grand setting for the considerable art collections which he continued to gather, including the Beckford art collection and library that his wife Susan had inherited from her father William Thomas Beckford. This refurbishment included heraldic carvings in the main pediment over the entrance, carved by John Greenshields in 1822. Between 1824 and 1832 the north front itself was enhanced and enlarged by the distinguished Glasgow architect David Hamilton. The 15 bayed, three storey north front was long and high, adorned with a colossal portico of six 25 feet (8 m) Corinthian columns. In addition to existing rooms such as the Long Gallery, Old Dining Room, Old State Breakfast Room, Old State Drawing Room and Old State Bedroom, new state rooms such as the Egyptian Hall, Entrance Hall, Tribune, Billiard Room, Charter Room, State Dining Room, Drawing Room, State Bedroom, Music Room, the Hamilton Library and the Beckford Library were built. These held much fine furniture and by the mid 19th century housed one of the best private collections of paintings in Scotland, including works by Peter Paul Rubens (see below), Titian, Anthony van Dyck, and other masters. A sumptuous chimneypiece by William Morgan adorned the Dining Room's fireplace. The new palace provided an appropriate setting for a number of magnificent social events: in 1831 it was visited by Marie Thérèse of France, the eldest child of Louis XVI and Marie Antoinette, while in 1843 Henri, Count of Chambord visited the palace and a grand reception was held there following the marriage of the future 11th Duke to Princess Marie Amelie of Baden. In 1851 the palace was visited by Victoria, Duchess of Kent (the mother of Queen Victoria), and in 1860, a great crowd gathered in the park to catch a glimpse of the visiting French empress Eugénie. A grand ball was held at the palace in her honour. After his marriage in 1843, William, 11th Duke of Hamilton lived chiefly in France and Germany, took little interest in his Scottish or English affairs and never attended the House of Lords. His son, William, 12th Duke of Hamilton, took a great interest in horse racing, gambling and sailing. He disliked Hamilton Palace and resided at Brodick Castle on the Isle of Arran and, after his marriage to Lady Mary Montagu, the eldest daughter of the 7th Duke of Manchester, in December 1873, he developed Easton Park in Suffolk (which had been inherited by the 10th Duke in 1830) as his principal seat and sporting estate. It was closer to the major race courses and also meant that he could base his steam yacht Thistle at Ipswich, from where he could sail to Brodick Castle, Cowes and racecourse venues on the continent. Hamilton Palace was visited in January 1878 by Edward, Prince of Wales, Napoléon, Prince Imperial and Rudolf, Crown Prince of Austria for game shooting in the High Parks, with their visit concluding with a grand ball with 400 guests. By the later 19th century, Hamilton Palace was proving expensive to maintain, and was used only as an occasional residence by the Hamilton family. The programmes of rebuilding and art collecting on the part of the 10th Duke and his successors had left a heavy burden of debt on the estate. The 12th Duke of Hamilton spent a fortune on horses, increasing the Hamiltons’ debts to around £1.5 million. The 12th Duke was only saved from financial ruin when his race horse Cortolvin won the 1867 Grand National horse race, with the substantial prize money and the £16,000 from the bookmakers restoring his fortune substantially. However, in order to fund his continued extravagancies, in 1882 the Duke was forced to sell the Beckford art collection, Beckford Library, and Hamilton Library housed in Hamilton Palace. The Hamilton Palace Sale at Christie's in London took place from 17 June to 20 July 1882 and involved the sale of some 2,213 articles. The sale included paintings by Dürer, Rembrandt, Rubens, Velázquez and van Dyck; Chinese, Japanese, Meissen, Sèvres and English porcelain; bronzes, furniture, tapestries, chandeliers, busts, and vases. The sale raised almost £397,562 and, when added to the sale of the libraries, realized £786,847, 786847.0 in 1882 is equivalent to about <calculated amount> in recent years.
Құлдырау
12-ші герцог 1895 жылы Алжирде қайтыс болды. Ол Шотландия мен Англияда иеліктерге ие болды (жылдық кірісі шамамен 147 000 фунт стерлинг, 2023 жылғы шамамен 118 миллион фунт стерлинг), бірақ әлі де 1,5 миллион фунт стерлинг қарызы болды. Герцогтың сенімділік тағайындамасы мен бекітілуі оның мүлкін сенімгерлерге берді және оның мүлкін басқару бойынша егжей-тегжейлі нұсқауларды қалдырды, оған Гамильтон иеліктері (Ланаркширде, Гамильтон сарайын қоса алғанда); Аран иелігі (Бродик қамалы және Аран аралының көп бөлігі); Киннел иеліктері (Стирлингширде, Киннел үйін қоса алғанда) және Истон иелігі мен Суффолк графтығындағы Ұлы Глемхэм иелігі кірді. Герцогтың жалғыз баласы – он жасар қызы Леди Мэри Гамильтон болды, сондықтан 13-ші герцогтің титулы оның төртінші туысы, Корольдік теңіз күштерінің лейтенанты Альфред Дуглас Гамильтонға өтті. 12-ші герцогтың сенімгерлеріне Глемхэм иелігін сатуға және түскен қаражатты, сондай-ақ жылжымалы мүліктің бір бөлігін (герцогтың яхтасын қоса алғанда) Истон иелігінің қарызын төлеуге жұмсау құқығы берілді. Арран және Истон иеліктері, олардың кірісімен бірге Леди Мэри мен оның ұрпақтарына берілді, ал Гамильтон және Киннел иеліктері 13-ші герцогқа өтті, ол 1 миллион фунт стерлингтен астам қарыз алды, оны төлеуге 1908 жылдың шілдесіне дейін уақыт кетті. 12-ші герцогтың сенімділік тағайындамасы мен бекітілуінде былай делінген: «Қазір мен тұруға пайдаланбайтын Гамильтон сарайына қатысты, егер менің аталған сенімгерлерім өздерінің пікірлері бойынша сарайды толығымен жою және бөлшектеу, ғимаратты бұзу және алып тастау немесе оны пайдалануға бермеу қажет деп санаса, оларға мұндай құқық беріледі». 1889 жылы 12-ші герцог Бент кеншілік компаниясына (жақын жердегі Ботвеллхаудағы Гамильтон сарайының кенішіне ие болған) Төменгі саябақтағы көмірді «бөлме және тірек» әдісі деп белгілі жүйе бойынша өңдеуге жалға берді, бұл Гамильтон сарайы мен жақын жердегі Мавзолейді көмір тіректерімен (тіректермен) қолдауға әкелді. 20-шы ғасырға қарай үлкен және әсем ауылдық үйлер сәннен шығып, оларды күтіп ұстаудың жоғары құнына байланысты. Гамильтон сарайы Гамильтон отбасының резиденциясы болмай қалды. 13-ші герцог 1890 жылы сирек кездесетін тропикалық аурудан паралич болды және сарайды заманауи тұрғын үй ретінде жарамсыз деп санады, Ланаркширдегі кішірек Дунгавел үйінде ауылдық өмір сүруді жөн көрді. Сарай 1876 жылдан бері жаңартылмаған және 13-ші герцог мұра еткен Шотландияның орталық бөлігіндегі Гамильтон мен Киннел иеліктерінен түскен кіріспен жаңартуға және күтіп ұстауға болмайтын еді. 1914 жылдың шілдесінде герцог пен герцогиня король Георг V және королева Мэриді сарайға келгенде қарсы алды, бұл салтанатты қабылдаумен белгіленді. 1915 жылдың маусым айында герцог Бірінші дүниежүзілік соғыста жарақат алған және ауруханалар мен сауықтыру үйлерінен шыққан сарбаздар мен теңізшілерді орналастыру үшін сарайдың бір бөлігін берді. 1915 жылдың қарашасында 12-ші герцогтың сенімгерлері Бент кеншілік компаниясына Гамильтон сарайының астындағы көмір қабатын өңдеуге рұқсат берді.
The 12th Duke died at Algiers in 1895. He owned in Scotland and England (worth an estimated annual income of £147,000 £118 million as of 2023), but still had debts of £1.5 million. The Duke's trust disposition and settlement conveyed his estate to trustees and left detailed instructions for the administration of his estate, which comprised the Hamilton Estates (in Lanarkshire, including Hamilton Palace); the Arran Estate (Brodick Castle and the greater part of the Isle of Arran); the Kinneil Estates (in Stirlingshire, including Kinneil House) and the Easton Estate and the Great Glemham Estate in Suffolk. The Duke's only child was his ten year old daughter, Lady Mary Hamilton, so the title of 13th Duke of Hamilton passed to his fourth cousin, Alfred Douglas Hamilton, a poor Royal Navy lieutenant. The 12th Duke's trustees were given power to sell the Glemham Estate and apply the proceeds, and that of some moveable property (including the Duke's yacht), towards paying off the debts on the Easton Estate. The Arran and Easton Estates, along with their income, passed to Lady Mary and her descendants, while the Hamilton and Kinneil Estates passed to the 13th Duke, who took on over £1 million in debts, which took him until July 1908 to pay off. The trust disposition and settlement of the 12th Duke also stated: "with reference to Hamilton Palace, which is not now used by me as a place of residence, that it shall be in the power of my said trustees if they, in their sole discretion, shall think it advisable to do so, to entirely displenish and dismantle the palace, and take down and remove the building, or allow the same to fall into disuse". In 1889 the 12th Duke had leased to the Bent Colliery Company (who owned the Hamilton Palace Colliery at nearby Bothwellhaugh), the coal under the Low Parks, to be worked on a system, known as the 'stoop and room' method, which would have left Hamilton Palace and the nearby Mausoleum supported by the pillars of coal known as stoops. By the 20th century large and ostentatious country houses had fallen from fashion, partly due to the prohibitive cost of their upkeep. Hamilton Palace had long ceased to be a residence of the Hamilton family. The 13th Duke had been paralysed in 1890 by a rare tropical disease and considered the huge palace unsuitable as a modern residence, preferring to live a rural life at the smaller Dungavel House in Lanarkshire. The palace had not been updated since 1876 and could not be brought up to date and maintained with only the income from the Hamilton and Kinneil estates in central Scotland that the 13th Duke had inherited. In July 1914 the Duke and Duchess hosted King George V and Queen Mary when they visited the palace, which was marked by a grand reception. In June 1915 the Duke lent part of the palace for the accommodation of soldiers and sailors who had been injured during the First World War and discharged from hospitals and convalescent homes. In November 1915 the 12th Duke's trustees granted the Bent Colliery Company the authority to work the coal seam beneath Hamilton Palace.
Сату және бұзу
1919 жылдың маусым айында сенімгерлер Гамильтон сарайының ішіндегі заттарды сатуға және содан кейін ғимаратты бұзуға рұқсат беру үшін Сессиялық сотқа өтініш жасады. Гамильтон сарайының коллекциясы 1919 жылдың 4-7 қарашасында Christie’s аукционында сатылды. Сатудан 232 847 фунт стерлинг (1919 жылы 232 847,0 фунт стерлинг қазіргі жылдарда шамамен <есептелген сомаға> тең) түсті, оған ван Дайк, Рубенс, Рембрандт, Рейнольдс, Ромни, Рейберн, Делакруа және Винтерхальтердің жиһаздары, фарфор, күміс ыдыстар, гобелендер, әшекейлер және картиналары кірді. Сарайда қалған 572 зат – ағаш панельдер, жиһаз, фарфор, кілемдер, перделер, мүсіндер және жабдықтар – 1919 жылдың 12-14 қарашасында сатылды, одан 29 000 фунт стерлинг түсті. 1920 жылдың мамыр айында Гамильтон қалалық кеңесі ғимаратты сенімгерлерден сатып алып, оны қалпына келтіріп, қоғамдық тұрғын үйлерге арналған пәтерлерге айналдыруды қарастырды. Ал сол жылдың желтоқсан айында Гамильтон герцогы мен герцогинясы қалалық кеңеске Гамильтон сарайының оңтүстік жағындағы жерді демалыс үшін сыйға берді. 1921 жылдың қазан айында ғимарат Эдинбург құрылыс мердігері Уильям Д. Лиликоға 7 500 фунтқа сатылды, ол оны бөлшектеп, бұзу жұмыстарын бастады. Сарай тым берік салынғандықтан, оны бөлшектеу және бұзу Лилико күткеннен әлдеқайда ұзаққа созылды. Саяхатшы Х.В. Мортон 1927 немесе 1928 жылы Гамильтон сарайына барғанда, шатыры алынып тасталғанын, бірақ қара мәрмәр баспалдағы мен қола Атланттар әлі де суға батқан ішкі кеңісте тұрғанын көрді. Сарайдың соңғы бөліктері 1932 жылы бұзылды. 1922 жылдың шілдесінде Гамильтон қалалық кеңесі Гамильтон мұражайын, оның ішінде Гамильтон кесенесін, сарайларды және жаттығу алаңын сенімгерлерден 20 250 фунтқа сатып алды.
In June 1919 the trustees petitioned the Court of Session for authority to sell the contents of Hamilton Palace and then demolish the building. The sale of the Hamilton Palace Collection took place from 4 to 7 November 1919 took place at Christie's. The sale raised £232,847 (232847.0 in 1919 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) and included furniture, porcelain, silver plate, tapestries, jewellery and paintings by van Dyck, Rubens, Rembrandt, Reynolds, Romney, Raeburn, Delacroix and Winterhalter. The remaining contents of the palace 572 lots including wood panelling, furniture, porcelain, carpets, curtains, sculpture and fittings were sold at the palace from 12 to 14 November 1919, raising £29,000. In May 1920 Hamilton Town Council considered purchasing the building from the trustees, with a view to restoring it and converting it into flats for public housing, while in December of that year the Duke and Duchess of Hamilton gifted of ground at the south front of Hamilton Palace to the town council for recreational purposes In October 1921 the building was sold for £7,500 to the Edinburgh building contractor William D. Lillico for dismantling and demolition, with demolition work commencing in November 1921. The palace was so solidly built that it took far longer to dismantle and demolish than Lillico had expected. When the travel writer H. V. Morton visited Hamilton Palace in 1927 or 1928, he found that the roof had been removed, but that the black marble staircase and the bronze Atlantes were still in place in the now soaking interior. The last sections of the palace were demolished in 1932. In July 1922 Hamilton Town Council purchased of the Hamilton Estate, including Hamilton Mausoleum, the stables and the riding school, from the trustees for £20,250.
Парктер мен ландшафттар
Гамильтон сарайы Клайд өзенінің тасқын алабында және Гамильтон қаласының батыс шебінде өскен жақын жерде салынған. Төменгі саябақтарда орналасқан сарай, кең бақтың ортасында тұрды, оның басты осі – 3 мильден (5 км) астам ұзындығындағы солтүстік-оңтүстікке созылған ағаштармен көмкерілген үлкен даңғыл болды. Бұл жоспарланған ландшафт 17 ғасырдың соңында пайда болған болуы мүмкін, бірақ алғаш рет 1708 жылы Александр Эдуард салған. Кейіннен, оны ең бастысы Уильям Адам дамытты, ол Шательро аңшылық үйін Жоғарғы саябақтағы оңтүстік даңғылға қосты, онда төменгі саябақтарға қарай кең көрініс ашылатын. Төменгі саябақта бірнеше ғимараттар орналасқан.
Hamilton Palace was built in the flood plain of the River Clyde and in close proximity to the town of Hamilton, which grew up around its western boundaries. Situated in the Low Parks, the palace stood at the centre of an extensive garden which, as its main axis, had a great north–south tree lined avenue over 3 mile (5 km) in length. This designed landscape may have originated in the late 17th century but was first drawn up in 1708 by Alexander Edward. The layout was later developed, most notably by William Adam, who introduced Châtelherault hunting lodge into the south avenue in the High Parks where it commanded a broad vista northwards across the Low Parks. The Low Parks contained a number of buildings.
Нетертон Кресті
Нетертон айқасы – Гамильтон қаласындағы христиан дінінің ең көне символы. Айқас бастапқыда Төменгі саябақтардағы ортағасырлық мотта төбесінің солтүстігінде тұрған, ал қазір Стратклайд ауылдық паркінің құрамына кіреді. Нетертон айқасы 10 немесе 11 ғасырға жатады және Стратклайд Корольдігінен сақталған шіркеу мүсіндерінің сирек мысалы болып табылады. Бұл – 2,1 метр биіктіктегі қызыл құмтастан қашалған, төрт жағында адамдардың, жануарлардың және өрнектердің бейнеленген, дербес тұрған оюлы айқас. 1857 жылы Гамильтон қалалық кеңесі мен Гамильтон герцогы айқасты сақтау үшін комиссия құрды және оны қорғау мақсатында оның айналына қоршау орнатылды. Гамильтон герцогы мен герцогинясы 1920 жылдың қаңтар айында айқасты Гамильтон қалалық кеңесіне табыс етті. 1926 жылы Нетертон айқасы Төменгі саябақтағы орнынан көшіріліп, Гамильтон ескі шіркеуінің алдына орнатылды. Айқас Historic Environment Scotland қорғауында.
The Netherton Cross is the oldest symbol of Christianity in Hamilton. The location where the cross originally stood lay to the north of the medieval motte hill in the Low Parks, and is now part of Strathclyde Country Park. The Netherton Cross dates back to the 10th or 11th century and is a rare example of ecclesiastical sculpture from the Kingdom of Strathclyde. It is a free standing carved cross of red sandstone standing to a height of 2.1 metres and is decorated on all four sides with figurative scenes of humans, animals and patterns. In 1857 Hamilton Town Council and the Duke of Hamilton appointed a committee to conserve the cross and a railing was erected around it to protect it. The Duke and Duchess of Hamilton gifted the cross to Hamilton Town Council in January 1920. In 1926 the Netherton Cross was moved from its site in the Low Parks and erected in front of Hamilton Old Parish Church. The cross is under the protection of Historic Environment Scotland.
Гамильтон колледждік шіркеуі
Гамильтонның ортағасырлық приход шіркеуі Гамильтон сарайының шығыс жағына жақын тұрды. 1451 жылы 1-ші Гамильтон лорды оны колледж статусына көтерді, ал 1560 жылғы Реформациядан кейін де жергілікті приход шіркеуі және зират ретінде пайдаланыла берді. 1734 жылы Гамильтон ескі приход шіркеуі ашылғаннан кейін ортағасырлық шіркеу бұзылды, бірақ шығыс бөлігі мен герцогтар отбасының жерлеу мазары болған ілеспе бөлігі сақталды. 1852 жылы он екі отбасы мүшесінің қалдықтары Гамильтон кесенесіне көшірілді, содан кейін шығыс бөлігі мен ілеспе бөлігі де бұзылды.
The medieval parish church of Hamilton stood close to the east front of Hamilton Palace. Promoted to collegiate status by the 1st Lord Hamilton in 1451, it continued in use after the Reformation in 1560 as the local parish church and burial ground. With the opening of Hamilton Old Parish Church in 1734, the medieval church was demolished, with the exception of the east end and the attached aisle which served as the burial vault of the ducal family. In 1852 the remains of the 12 members of the family buried there were moved to Hamilton Mausoleum and the east end and aisle were demolished.
Гамильтон кесенесі
Гамильтон сарайының айқын кеңейтілуімен байланысты, 10-шы герцог Александр Гамильтон отбасылық қабір қоймасын қайта жобалауды немесе жаңасымен алмастыруды жоспарлады. Бұл қабір сарайдың шығыс жағында, ескі және тозығы жеткен Гамильтон колледжі шіркеуінің дәлізінде орналасқан еді. Архитекторлар Дэвид Гамильтон және Генри Эдмунд Гудридж екеуі де ортағасырлық шіркеу орнында қаптал және мавзолей жобаларын жасады. Алайда, ешқайсысы іске аспады, және соңында 1848 жылы тапсырыс Дэвид Брайске жүктелді, ол сарайдан солтүстік-шығысқа қарай 650 фут (198 метр) қашықтықта Гамильтон мавзолеін салды.
In line with his grandiose enlargement of Hamilton Palace, Alexander, 10th Duke of Hamilton planned to redesign or replace his family burial vault which stood close to the east of the palace in the aisle of the old and dilapidated Hamilton Collegiate Church. The architects David Hamilton and Henry Edmund Goodridge both produced designs for a chapel and mausoleum on the medieval church site. Neither came to anything and in the end, in 1848, the commission eventually fell to David Bryce to build Hamilton Mausoleum on a fresh site 650 feet (198 m) northeast of the palace.
Гамильтон сарайының ат үстінде жүретін мектебі
1837-1842 жылдары 10-шы герцог Хамильтон үшін Эдинбург сәулетшісі Уильям Берн салған, герцогтың атпен жаттығу мектебі деп белгілі болған ғимарат, Гамильтон сарайындағы ескі қоралар орнына салынды. 1920-1930 жылдары жаттығу мектебіне спорт залы мен Дуглас және Клайдсдейл әуесқой бокс клубы үшін бокс рингі орнатылды. 1983 жылдан 1995 жылға дейін ғимарат Камерондықтар (Шотландиялық жебешілер) мұражайы ретінде пайдаланылды, ал қазір Лоу Паркс мұражайы болып табылады.
Built from 1837 to 1842 for the 10th Duke of Hamilton by the Edinburgh architect William Burn, what was known as the Duke's Riding School was built to replace the stables court within Hamilton Palace. In the 1920s and 1930s, the Riding School was equipped with a gymnasium and boxing ring for the Douglas and Clydesdale Amateur Boxing Club. The building was the museum of the Cameronians (Scottish Rifles) from 1983 to 1995, and is now the Low Parks Museum.
Қазіргі жері
Гамильтон сарайының орнында қазір боулинг павильоны, боулинг алаңдары және Гамильтон сарайы спорт алаңының тұрақ орны орналасқан. Гамильтон сарайының көп бөлігі Стратклайд ауылдық паркінің құрамына енді. 1974 жылы парктің құрылысы кезінде сарайға тиесілі болуы мүмкін күмбезді жер асты бөлмелері табылды. Бірақ, олар қазылған жоқ, оның орнына қиыршық таспен толтырылды. Гамильтон мавзолейі Стратклайд ауылдық паркінде әлі де тұр және жақын жердегі Гамильтон Лоу Паркс мұражайында экскурсияға жазылуға болады. Сарайдың Ескі Мемлекеттік Суреттер залының қара мәрмәр ошағы мен қабырғасы Эдинбургтегі Шотландия Ұлттық мұражайында қойылған. Асхана Бостонның Көркем өнерлер мұражайында көрсетілген. Сарай аумағынан алынған, темірден жасалған қоршаудың бес бөлігі Гамильтон колледжінің сыртында көрініс тапқан. Гамильтон сарайын Шательро аңшылық үйімен байланыстырған ағаштармен көмкерілген "Ұлы даңғылдың" қалдықтарын әлі де көруге болады. Бұл қалдықтар, әсіресе Шательро ауылдық паркінен, сарайдың қай жерде тұрғанын жақсы көрсетеді.
The site of Hamilton Palace is now occupied by the bowling pavilion, bowling greens and car park of the Hamilton Palace Sports Ground. Most of Hamilton Palace's grounds were incorporated into Strathclyde Country Park. When the park was being constructed in 1974, vaulted cellars were discovered which may have belonged to the palace. However, these were not excavated but instead infilled with rubble. Hamilton Mausoleum still stands in Strathclyde Country Park and tours can be booked at the nearby Hamilton Low Parks Museum. The black marble chimneypiece and chimneypiece wall of the palace's Old State Drawing Room is on display in the National Museum of Scotland in Edinburgh. The Dining Room is on display at the Museum of Fine Arts in Boston. Five panels of wrought iron railings from the palace grounds can be seen outside Hamilton College. The remains of the tree lined "Great Avenue" that linked Hamilton Palace to Chatelherault hunting lodge can still be seen. These give the visitor a good indication, particularly from Chatelherault Country Park, of where the palace stood.