Ливерпульдегі Әулие Михаил шіркеуі – Англияның ұлттық мұра тізіміндегі I санатты ғимарат. Темірден жасалған құрылысымен және архитектуралық ерекшеліктерімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Майкл шіркеуі, сондай-ақ Сент-Майкл ауылындағы Сент-Майкл шіркеуі деп те аталады, Англияның Мерсисайд графтығы, Ливерпуль қаласындағы Сент-Майкл шіркеу жолында орналасқан. Ол Англияның Ұлттық мұра тізіміне І санатты ғимарат ретінде енгізілген. Шіркеудің құрылысында көп мөлшерде құйма темір қолданылған, ал Англияның Ұлттық мұра тізімінде оның "ірі ғимараттарда өнеркәсіптік материалдарды қолданудың ең ерте және толыққанды мысалдарының бірі" екені айтылған. Бұл Ливерпуль епархиясының, Ливерпуль архидиакондығының және Токстет пен Уэвертри деканатының қолдауындағы белсенді ағылшын шіркеуі. Оның қамқорлығы Ливерпульдегі Крайст Чирк (Токстет Парк) және Сент-Эндрю шіркеулерімен біріктірілген.
St Michael's Church, also known as St Michael in the Hamlet Church, is in St. Michael's Church Road, St Michael's Hamlet, Liverpool, Merseyside, England. It is recorded in the National Heritage List for England as a designated Grade I listed building. The church contains much cast iron in its structure, and its citation in the National Heritage List for England states it has "one of the earliest and most thorough uses of industrial materials in a major building". It is an active Anglican parish church in the diocese of Liverpool, the archdeaconry of Liverpool, and the deanery of Toxteth and Wavertree. Its benefice is united with those of Christ Church, Toxteth Park, and St Andrew, Liverpool.
Тарих
Шіркеу 1813-1815 жылдар аралығында Уолтондағы Сент-Мария шіркеуінің қарамағындағы шағын шіркеу ретінде салынған. Шіркеуді Ливерпульдің Титхабрн көшесіндегі Мерси темір қорыту зауытының иесі Джон Крэг салған. Крэгг жерді Сефтон графынан сатып алып, шіркеуді өз қаражатымен салды, оның жалпы құны 7,865 фунт стерлингті құрады (қазіргі ақшамен шамасы ). Крэгг шіркеуге берілген адам болды және құйма темірді қолданудың жаңа жолдарын іздеуді үнемі қалаған. Ол Эвертон шіркеуіндегі Сент-Джордж шіркеуін салуды бастаған еді, онда құрылысқа құйма темір пайдаланылған. Ол Сент-Майкл шіркеуінде де оны көбірек қолдануды жоспарлаған. Мұнда ол қабырғаларды және шыңдарды салу үшін пайдаланған. Қабырғадағы құйма темір қаңқа құрады, оның негізі шифермен, ал қалған бөлігі кірпішпен толтырылды. Кірпіш сылақпен жабылды. Ішкі жағында ол бағаналарға, төбелердің ою-өрнектеріне және қалыптарға қолданды. Крэгг сәулетші Томас Рикменмен бірлесіп екі шіркеудің де дизайнын жасады, бірақ екеуінің арақатынасы әрдайым жақсы болған жоқ. Шіркеу 1815 жылдың 21 маусымында Честер епискобы (Джордж Генри Лоу) тарапынан киеленді. 1860 жылдардың соңына қарай ғимараттың құрылымы нашарлап, қирау қаупі туды. Бірақ шіркеудің күзетшісі полковник Томас Уилсон шіркеуді қайта жаңғыртуды ұйымдастырды, ал сәулетшілер В. және Г. Одсли болды. Қорапша орындықтар алынып, олардың орнына орталық және екі бүйірлі дәліздермен жабдықталған орындықтар қойылды, едені қайта жаңартылды және жаңа жылыту жүйесі орнатылды. Келесі жылдары одан да жақсартулар енгізілді. 1898 жылдың шілде айында Сент-Майкл жеке шіркеу мәртебесіне ие болды. Осы кезде ғимарат қауымына жеткілікті үлкен болмады, сондықтан 1897 жылы шіркеуді кеңейтуге рұқсат алынды. Солтүстік қабырға алынып, одан әрі жылжытылды, осылайша шіркеудің ені ұлғайды. Жаңа вестибюль салынды, бұрынғы вестибюльдің орнына сакрария жасалды, ал батыс галереяға кіру жолы солтүстіктен оңтүстікке көшірілді. Бұл үшін 2,950 фунт стерлинг жұмсалды ( ), оны шіркеушілер жинады. 1902 жылы орган батыс галереясынан солтүстікке қарай, ғибадатхананың алдына жылжытылды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін 1915 жылы шіркеудің жүз жылдығын тойлауға жиналған қаржы шіркеуді жақсартуға жұмсалды. Ол ішкі жағын қайта безендіруге, мұнараға сағат орнатуға және вестибюльдегі ескерткіш терезеге пайдаланылды. 1957 жылы Оңтүстік дәліздің шығыс жағында Аналар одағының күміс юбилейін құрметтеу үшін Jubilee Chapel ашылды. 1984 жылы тағы бір жөндеу жұмыстары жүргізілді, оның барысында судан зақымданған құбырлы орган электронды органмен ауыстырылды. Қасиетті орыннан еменнен жасалған рередос алынып тасталды және шығыс терезедегі төменгі қабаттағы боялған шыны жаңасымен ауыстырылды. Галерея шіркеудің ішкі жағына қарап тұрған шыны экранмен хордың киім бөлмесіне айналдырылды. Оның құны 8,000 фунт стерлинг болды.
The church was built between 1813 and 1815 as a chapel of ease to St Mary's Church, Walton. The church was built by John Cragg, the owner of the Mersey Iron Foundry, Tithebarn Street, Liverpool. Cragg bought the land from the Earl of Sefton, and built the church at his own expense, its final cost being £7,865 (equivalent to £ in ). Cragg was a keen churchman and was always looking for new ways to use cast iron. He had already starting building St George's Church, Everton, using cast iron in its structure. and he planned to use more of it in St Michael's. Here it was used in the construction of the walls and for the pinnacles. The cast iron in the walls formed a skeleton, the base of which was filled with slate, and the remainder with brick. The brick was stuccoed. Internally he used it for the columns, for the tracery of the ceiling, and for mouldings. Cragg worked with the architect Thomas Rickman on the design of both churches, although the relationship between the two was not always happy. The church was consecrated by the Bishop of Chester (George Henry Law) on 21 June 1815. By the late 1860s the structure of the building had deteriorated so much that it was in danger of demolition. However one of the churchwardens, Colonel Thomas Wilson organised a restoration of the church, the architects being W. and G. Audsley. The box pews were removed and replaced with benches providing a centre aisle as well as the two side aisles, the floor was relaid, and a new heating system was installed. Further improvements were made in the following years. In July 1898 St Michael's became a parish in its own right. By this time the building was not large enough for its congregation, and in 1897 a faculty had been obtained to extend the church. The north wall was removed and replaced further out, thereby increasing the width of the church. A new porch was built, a vestry was created in the former porch, and access to the west gallery was moved from the north to the south side. The cost for this was £2,950 (equivalent to £ in ), which was raised by the parishioners. In 1902 the organ was moved from the west gallery to a position north of the chancel. Following the First World War, the money collected to celebrate the church's centenary in 1915 was used instead was used for improvements to the church. It was used to redecorate the interior, for the provision of a clock in the tower, and for a memorial window in the porch. In 1957 the Jubilee Chapel was created at the east end of the south aisle to commemorate the diamond jubilee of the Mothers' Union. A further renovation took place in 1984 when the pipe organ, that had been damaged by water, was replaced with an electronic organ. The oak reredos was removed from the sanctuary and the lower tier of stained glass was replaced in the east window. The gallery was converted into a choir vestry with a glass screen overlooking the interior of the church. Its cost was £8,000.
Құрылымы
Шіркеу кірпіштен салынған, көптеген құйма темір бөлшектерімен; оларға парапеттер, бастиондар және шыңдар кіреді. Шатырлары құйма темір қаңқасымен жабылған тақталы шиферден жасалған. Сыртқы қабырғаның төменгі (дадо) бөлігі темірмен аяқталған шифер панельдермен қапталған, бастапқыда Woolton құмтасына ұқсату үшін жануар қандары қосылған әктаспен тегістеліп, боялған. Шіркеудің жоспары алты бөліктен тұратын нефтен, жоғары терезелерден, солтүстік және оңтүстік наурындардан (солтүстік наурыны оңтүстік наурынынан кеңірек), батыс мұнарасынан және солтүстікке қарай киізден және оңтүстікке қарай шағын ғибадатханадан тұрады. Наурындар, жоғары терезелер және мұнарада тік бұрышты ою-өрнектермен үш жарықты терезелер бар. Мұнарада сондай-ақ жұпталған үш жарықты қоңырау тесіктері, диагональді тіреулер, аркадалы, тісті парапет және шыңдар бар. Ішінде құйма темір бағаналары бар алты бөліктен тұратын аркада орналасқан. Терезелер де құйма темірден жасалған. Орган солтүстік наурынының шығыс бөлігін алып жатыр, ал батыс галереясы бар.
The church is built in brick with many cast iron components; these include the parapets, battlements and pinnacles. The roofs are of slate slabs in a cast iron framework. The lower (dado) level of the external wall is clad in slate panels finished with iron, which were originally sanded and painted with limewash mixed with animal blood to resemble Woolton sandstone. The church's plan consists of a six bay nave with clerestory, north and south aisles (the north aisle being wider than the south), a west tower, and a short chancel with a vestry to the north and a chapel to the south. The aisles, clerestory and tower have three light windows with Perpendicular tracery. The tower also has paired three light bell openings, diagonal buttresses, an arcaded, embattled parapet and pinnacles. Inside is a six bay arcade with cast iron columns. The windows are also made from cast iron. An organ occupies the east bay of the north aisle and there is a west gallery.
Арнайы жабдықтар мен жиһаздар
Шығыс терезедегі витраж ерте готика жаңғыру стилінде жасалған. Капелладағы шығыс терезе 1916 жылғы, және оны Шригли мен Хант жасаған. Кіреберісте Бірінші дүниежүзілік соғысқа арналған мемориалдық терезе орналасқан, оның шынысын Г. Гюстав Хиллер жасаған. Дәуірлеу тасқа қашалған. Шіркеуде жақын маңда туған астроном Еремия Хорроксқа арналған мәрмәр тақташа бар.
The stained glass in the east window is in early Gothic Revival style. The east window in the chapel dates from 1916 and is by Shrigley and Hunt. In the porch is a First World War memorial window with glass by H. Gustave Hiller. The font is in marble. In the church is a marble tablet to the memory of the astronomer Jeremiah Horrox who was born nearby.