Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англияның Вест-Мидлендс аймағындағы собор
Cathedral in West Midlands, England
Қасиетті Михаил соборы, көбінесе Ковентри соборы деп аталады, Англия шіркеуінің Ковентри епископы мен Ковентри епархиясының тақ орны болып табылады. Собор Англияның Вест-Мидлендс аймағындағы Ковентри қаласында орналасқан. Қазіргі епископ – Рут Ворсли, ал қазіргі декан – Джон Уиткомб. Қаланың тарихында үш собор болған. Біріншісі – 1102 жылдан 1539 жылға дейін болған Сент-Мари монастырь ғимараты, оның қазір тек бірнеше қираған қалдықтары ғана сақталған. Екіншісі – 14 ғасырға тән готикалық шіркеу, 1918 жылы собор мәртебесіне ие болды. Екінші дүниежүзілік соғыста бомбалау салдарынан мұнарасы мен шпилінен басқасы қирап, бүгінде тек қабырғалары ғана қалды, олардың биіктігі 284 фут (87 метр) құрайды. Үшіншісі – 1962 жылы қасиеттелген жаңа Қасиетті Михаил соборы, ол бұрынғы собордың қираған қалдықтары мен мұнарасының жанында салынды. Бұл собор соғыс кезіндегі қирату мен қатігездіктің, сонымен қатар бейбітшілік пен келісімнің символы болып табылады.
The Cathedral Church of Saint Michael, commonly known as Coventry Cathedral, is the seat of the Bishop of Coventry and the Diocese of Coventry within the Church of England. The cathedral is located in Coventry, West Midlands, England. The current acting bishop is Ruth Worsley and the current dean is John Witcombe. The city has had three cathedrals. The first was St Mary's, a monastic building, from 1102 to 1539, of which only a few ruins remain. The second was St Michael's, a 14th century Gothic church designated as a cathedral in 1918, which remains a ruined shell after its bombing during the Second World War, apart from its tower and spire, which rise to 284 feet (87 metres). The third, consecrated in 1962, is the new St Michael's Cathedral, built immediately adjacent to the ruins and tower of the former cathedral, which is a symbol of war time destruction and barbarity, but also of peace and reconciliation.
Қасиетті Мария монастыры
Ковентриде Реформацияға дейін сақталған ортағасырлық собор болды. Бұл 1095 жылдан 1102 жылға дейін Роберт де Лимези епископтық орынды Личфилдтен Ковентриге көшірген Сент-Мэри монастыры мен соборы еді, және 1539 жылға дейін Генри VIII-нің монастырларды таратуы салдарынан жойылды. 1095 жылға дейін бұл шағын бенедиктиндік монастырь болған (ол 1043 жылы Мерсия графы Леофрик және оның әйелі Годиваның қайырымдылығымен құрылған). 1095 жылдан кейін жақын уақытта қайта құру басталды және 13 ғасырдың ортасына қарай ол ұзындығы белгілі бір шамада болатын соборға айналды, сонымен қатар көптеген ірі шаруашылық ғимараттарды қамтыды. Леофрик, болжам бойынша, Ковентридегі алғашқы саксон шіркеуіне жерленген. Дегенмен, жазбалар Годиваның Эфик приорымен бірге, оның рухани кеңесшісі және әкесімен Евшем аббаттығында жерленгенін көрсетеді. Бұл Реформация кезінде бұзылған жалғыз ортағасырлық собор болды.
Coventry had a medieval cathedral that survived until the Reformation. This was St Mary's Priory and Cathedral, 1095 to 1102, when Robert de Limesey moved the bishop's see from Lichfield to Coventry, until 1539 when it fell victim to Henry VIII's dissolution of the monasteries. Prior to 1095, it had been a small Benedictine monastery (endowed by Leofric, Earl of Mercia and his wife Godiva in 1043), Shortly after 1095 rebuilding began and by the middle of the 13th century it was a cathedral of in length and included many large outbuildings. Leofric was probably buried within the original Saxon church in Coventry. However, records suggest that Godiva was buried at Evesham Abbey, alongside her father confessor, Prior Æfic. It was the only medieval cathedral to be demolished at the Reformation.
Бірінші құрылым
Сент-Михаил шіркеуі негізінен 14 ғасырдың соңы мен 15 ғасырдың басында қызыл құмтастан салынған. 1918 жылы Ковентри епархиясы құрылған кезде ол Англиядағы ең ірі приход шіркеулерінің бірі болды. Бұл Киелі Михаил соборы қазір қираған күйде тұр, 1940 жылдың 14 қарашасында Ковентриге жасалған бомбалау кезінде неміс люфтваффесінің шабуылынан дерлік толығымен қирады. Мұнара, шпиль, сыртқы қабырға және оның алғашқы епискобы Хуйше Йейтман Биггстің қола мүсіні мен қабірі ғана сақталды. Бұл ескі собордың қираған жері әлі де қасиетті саналады және І санатқа жатады. 1940 жылы соборды бомбалаудан кейін, проваст Ричард Ховард қираған ғимараттың алтарінің артындағы қабырғаға «Әке, кешір» деген сөздерді жаздырды. Шпиль ауа райының көрсеткішімен бірге 284 фут (87 метр) биіктікке жетеді және қаланың ең биік құрылысы болып табылады. Бұл сонымен қатар Англиядағы үшінші ең биік собор шпилі, тек Солсбери және Норвич соборлары ғана одан биік. Ауа райының көрсеткішінің биіктігі ескерілгенде, оның биіктігі 290 фут (88 метр) құрайды және ол І санаттағы мұражай болып табылады. Спенс жұмысына 1950 жылы жаңа Ковентри соборының сәулетшісін анықтау үшін өткізілген конкурс нәтижесінде таңдалды; оның жобасы екі жүзден астам ұсынылған жобалардың ішінде таңдалып алынды. Спенс (кейіннен осы еңбегі үшін рыцарь атағын алды) ескі соборды қайта құрудың орнына, оны естелік бақша ретінде қираған күйде сақтап, жаңа соборды оның жанына салуды ұсынды, екі ғимарат бірігіп бір шіркеуді құрады. Жаңа Ковентри соборының құрылысында Холлингтон құмтасын пайдалану ғимараттардың арасындағы бірлік сезімін қамтамасыз етеді. Жаңа собордың негізгі тасы 1956 жылдың 23 наурызында Елизавета II тарапынан қаланды. Әдеттен тыс шпиль немесе флеш 80 фут (24 метр) биіктікте және 1962 жылдың сәуір айында Джон Даулинг басқарған тікұшақпен жалпақ шатырға орнатылды. Собор 1962 жылдың 25 мамырында Ковентри епискобы Кэтберт Бардсли тарапынан, осы оқиғаға арнап жазылған Бенджамин Бриттеннің «Соғыс реквиемімен» қасиетті деп жарияланды, ал премьерасы 30 мамырда собордың қасиеттігін белгілеу үшін жаңа соборда өтті. Ковентридің жаңа соборы модернистік стильде салынды. Ішкі кеңістігі Грехам Сазерленд салған Мәсіхтің алып тоқымасымен (бір кезде әлемдегі ең үлкені деп есептелген), шығыс жағындағы Джон Бриджменнің Маттер Долорозаның әсерлі мүсінімен және Джон Пайпер (Патрик Рейнтиенс жасаған) салған абстрактілі стильдегі баптистерия терезесімен ерекшеленеді, ол бүйірлі баптистерияның толық биіктігін құрайды және 195 әйнек панельден тұрады, ақтан терең түстерге дейін. Лоренс Ли, Кит Нью және Джеффри Кларк салған кемедегі әйнек терезелер қауымнан қарама-қарсы бағытталған. Спенс бұл кеме терезелері үшін қарама-қарсы жұптардың туылғаннан бастап қартайғанға дейінгі өсу үлгісін бейнелейтінін, ал алтарьға жақын жердегі нүсқасы көктегі даңққа жететінін, бір жағы Адамды, екінші жағы Құдайды бейнелейтінін айтты. Сондай-ақ, Джон Хаттонның экспрессионистік стильде экранға тікелей ойылған Киелілер мен періштелердің экраны деп аталатын Ұлы батыс терезесі де назар аударуға лайық. 2020 жылдың қаңтар айында ұрлық кезінде Хаттонның терезесіндегі мәңгілік Ізгі хабарды ұстаған періште бейнеленген әйнек сындырылды. (Бұл батыс терезе деп аталғанымен, ол дәстүрлі түрде алтарь орналасқан шығыс жағына қарама-қарсы «литургиялық батыс» болып табылады. Бұл соборда алтарь солтүстік жағында орналасқан.) Негізгі тас, собор қабырғаларына орнатылған он тас панель «Сөз тақташалары» деп аталады және шомылу рәсімінің сусындығын неміс әріп кескіш Ральф Бейер ойлап тапқан және жасаған. Лектернде скульптор Элизабет Фринк жасаған бүркіт пішіндес кітап тіреуіші бар. Ол сонымен қатар епископ тағына арналған шатырды да жасады.
St Michael's Church was largely constructed between the late 14th century and early 15th century from red sandstone. It was one of the largest parish churches in England when, in 1918, it was elevated to cathedral status on the creation of the Diocese of Coventry. This St Michael's Cathedral now stands ruined, bombed almost to destruction during the Coventry Blitz of 14 November 1940 by the German Luftwaffe. Only the tower, spire, the outer wall and the bronze effigy and tomb of its first bishop, Huyshe Yeatman Biggs, survived. The ruins of this older cathedral remain hallowed ground and are listed at Grade I. Following the bombing of the cathedral in 1940, Provost Richard Howard had the words "Father Forgive" inscribed on the wall behind the altar of the ruined building. The spire rises to 284 feet (87 metres) to the base of the weathervane, and is the tallest structure in the city. It is also the third tallest cathedral spire in England, with only Salisbury and Norwich cathedrals rising higher. When the height of the weathervane is included, it is 290 feet (88 metres) high. and is a Grade I listed building. The selection of Spence for the work was a result of a competition held in 1950 to find an architect for the new Coventry Cathedral; his design was chosen from over two hundred submitted. Spence (later knighted for this work) insisted that instead of rebuilding the old cathedral, it should be kept in ruins as a garden of remembrance and that the new cathedral should be built alongside, the two buildings together effectively forming one church. The use of Hollington sandstone for the new Coventry Cathedral provides an element of unity between the buildings. The foundation stone of the new cathedral was laid by Elizabeth II on 23 March 1956. The unconventional spire or flèche is 80 feet (24 m) tall and was lowered onto the flat roof by a helicopter, flown by Wing Commander John Dowling in April 1962. The cathedral was consecrated on 25 May 1962 by Cuthbert Bardsley, Bishop of Coventry with Benjamin Britten's War Requiem, composed for the occasion, premiered in the new cathedral on 30 May to mark its consecration. Coventry's new cathedral adopted a modernist design. The interior is notable for its huge tapestry (once thought to be the world's largest) of Christ, designed by Graham Sutherland, the emotive sculpture of the Mater Dolorosa by John Bridgeman in the East end, and the Baptistry window designed by John Piper (made by Patrick Reyntiens) of abstract design that occupies the full height of the bowed baptistery, which comprises 195 panes, ranging from white to deep colours. The stained glass windows in the Nave, by Lawrence Lee, Keith New and Geoffrey Clarke, face away from the congregation. Spence's concept for these Nave windows was that the opposite pairs would represent a pattern of growth from birth to old age, culminating in heavenly glory nearest the altar—one side representing Human, the other side, the Divine. Also worthy of note is the Great West Window known as the Screen of Saints and Angels, engraved directly onto the screen in expressionist style by John Hutton. A pane of the Hutton window, depicting The Angel with the Eternal Gospel, was smashed during a burglary in January 2020. (Although referred to as the West Window, this is the 'liturgical west' opposite the altar which is traditionally at the east end. In this cathedral the altar is actually at the north end.) The foundation stone, the ten stone panels inset into the walls of the cathedral called the Tablets of the Word, and the baptismal font were designed and carved by the émigré German letter carver Ralph Beyer. The lectern has a bookrest in the form of an eagle, by the sculptor Elisabeth Frink. She also designed the canopy for the Bishop's throne.
Татуласудың белгілері
Ескі собордың аумағы шіркеудің миссиясын күшейтетін келісімнің көптеген нышандарына мекенжай болып табылады. Бірақ бастапқыда собор және оның нышандары соғыс кезіндегі қирату мен қатігездікті бейнелейтін.
The old cathedral grounds are home to a number of symbols of reconciliation to complement the church's mission. At first, however, the cathedral and its symbols represented the wartime destruction and barbarity.
Жанып кеткен айқыш
Шыныққан крест Екінші дүниежүзілік соғыстың Ковентридегі бомбалау кезінде собордың қирауынан кейін жасалды. Собордың тас қалаушысы Джок Форбс крест пішіндес екі ағаш қабырғаны көріп, оларды бірге байлады. 1964 жылы салынған Шыныққан крестің көшірмесі ескі собордың қираған жеріндегі қиратылған тастардан жасалған тұғыр үстінде түпнұсқасының орнын алды. Ал түпнұсқасы қазір соборды төмендегі Сент-Михаил залымен байланыстыратын баспалдақта сақталып тұр.
The Charred Cross was created after the cathedral was bombed during the Coventry Blitz of the Second World War. The cathedral stonemason, Jock Forbes, saw two wooden beams lying in the shape of a cross and tied them together. A replica of the Charred Cross built in 1964 has replaced the original in the ruins of the old cathedral on an altar of rubble. The original is now kept on the stairs linking the cathedral with St Michael's Hall below.
Сақинадан жасалған айқыш
Блитцтен кейін жасалған Тырнақтардан жасалған Крест, жас досы, Артур Филип Уэльс пасторының ұсынысы бойынша Ковентри соборының провасты Ричард Ховард ескі собордың шатырындағы үш тырнақтан жасалды. Кейіннен ол жаңа соборға көшірілді, онда ол алтарь кресінің ортасында орналасқан. Ол бүкіл әлемде бейбітшілік пен келісімнің символына айналды. Әлем бойынша 330-дан астам Тырнақтардан жасалған Крест орталықтары бар, олардың барлығы қираған жерлерден алынған үш тырнақтан жасалған крестке ие, ол түпнұсқасына ұқсас. Бұл тырнақтар бітіп қалғанда, Германиядағы түрмеден оларды үздіксіз жеткізіп беру жалғасты. Оларды Халықаралық келісім орталығы үйлестіреді. Ескі собордан жасалған тырнақтардан жасалған кресттердің бірі Берлиндегі Кайзер Вильгельм ескерткіш шіркеуіне сыйға берілді, ол одақтастардың бомбалауынан қираған және жаңа ғимаратпен қатар қираған күйінде сақталған. Берлин қабырғасы ескерткішінің бөлігі болып табылатын Келісім шіркеуіне (Kapelle der Versöhnung) да тырнақтардан жасалған кресттің көшірмесі табыс етілді. Ортағасырлық тырнақтардан жасалған крест сондай-ақ барлық британдық соғыс кемелерінде болды, олар кейіннен осы атауды алып жүрді. Тырнақтардан жасалған крест Фолкленд соғысында жаудың шабуылынан батып кеткен 42-типті эсминецтің бортында болды. Крестті Корольдік теңіз күштерінің су астында жүзушілері құтқарып, кеме капитаны мен әріптестері Ковентри соборына тапсырды. Крест кейіннен 1988 жылы жаңа кемеге тапсырылды және 2002 жылы қызметтен шығарылғанға дейін оның бортында болды, содан кейін 2011 жылдың 6 мамырында Ковентриге байланысты кемеге, кеме командирі капитан Дэвид Харт Дайк тапсырды.
The Cross of Nails, also created after the Blitz, was made of three nails from the roof truss of the old cathedral by Provost Richard Howard of Coventry Cathedral at the suggestion of a young friend, the Reverend Arthur Philip Wales. It was later transferred to the new cathedral, where it sits in the centre of the altar cross. It has become a symbol of peace and reconciliation across the world. There are over 330 Cross of Nails Centres all over the world, all of them bearing a cross made of three nails from the ruins, similar to the original one. When there were no more of these nails, a continuing supply has come from a prison in Germany. They are coordinated by the International Centre for Reconciliation. One of the crosses made of nails from the old cathedral was donated to the Kaiser Wilhelm Memorial Church in Berlin, which was destroyed by Allied bombing and is also kept as a ruin alongside a newer building. A replica of the cross of nails was also presented to the Chapel of Reconciliation (Kapelle der Versöhnung), which forms part of the Berlin Wall Memorial. A medieval cross of nails has also been carried on board all British warships that have subsequently borne the name The cross of nails was on board the Type 42 destroyer when she was sunk by enemy action in the Falklands War. The cross was salvaged by Royal Navy divers, and presented to Coventry Cathedral by the ship's Captain and colleagues. The cross was subsequently presented first to the next in 1988 until she was decommissioned in 2002, and then to , which is affiliated to Coventry, during her commissioning ceremony on 6 May 2011 by Captain David Hart Dyke, the commanding officer of Coventry when she was sunk.
Сталинград мадоннасы
1942 жылы Сталинградта (қазіргі Волгоградта) салынған Курт Рубердің «Сталинград Мадоннасы» көшірмесі, бұрын жау болған үш елдің ынтымағының нышаны ретінде Берлин, Ковентри және Волгоград қалаларының соборларында қойылған.
A copy of the Stalingrad Madonna by Kurt Reuber that was drawn in 1942 in Stalingrad (now Volgograd) is shown in the cathedrals of all three cities (Berlin, Coventry and Volgograd) as a sign of the reconciliation of the three countries that were once enemies.
Келісу мүсіні
1994 жылы собор Жозефина де Васкончеллостың "Жарасым" мүсінін алды. Алғаш рет 1977 жылы жасалған және "Қайта қосылу" деп аталған бұл мүсін Брэдфорд университетінің Бейбіт зерттеулер факультетіне сыйға тартылған. Жөндеуден өткен соң және атын өзгертіп, 1995 жылы мүсіннің қоладан құйылған көшірмесі Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуының 50 жылдығын белгілеу үшін соборға табыс етілді. Осыған ұқсас көшірмелер Жапониядағы Хиросима бейбітшілік саябағында, Солтүстік Ирландиядағы Стормонт мүлігінде және Берлиндегі Жарасым шіркеуінде сақтаулы. 1962 жылы BBC Лео Генннің дауысымен "Иманға берілгендік" атты деректі фильмін көрсетті, онда Ковентри соборының тарихы, қирауы және қайта жаралуы туралы айтылды.
In 1994 the cathedral received a copy of the statue Reconciliation, by Josefina de Vasconcellos. Originally created in 1977 and entitled Reunion, it had been presented to the University of Bradford's Peace Studies department. After repairs and renaming, a bronze cast of the statue was presented to the cathedral in 1995, to mark the 50th anniversary of the end of World War II. Similar copies are held at the Hiroshima Peace Park in Japan, at the Stormont Estate in Northern Ireland, and at the Chapel of Reconciliation in Berlin. The BBC broadcast a documentary in 1962 entitled Act of Faith, narrated by Leo Genn, detailing the history of Coventry Cathedral, its destruction and rebuilding.
Музыка
Жаңа Ковентри соборының ашылу қызметіндегі прецентор Джозеф Пул болды. Қызмет телеарнадан көрсетілді және оны көптеген адамдар тамашалады.
The precentor of the new Coventry Cathedral at the opening service was Joseph Poole. The service was televised and watched by many.
Ағза
Соборда 1962 жылғы Harrison & Harrison компаниясы жасаған құбырлы орган орнатылған, ол Ұлыбританиядағы ең үздік органдардың бірі деп есептеледі. Органның техникалық сипаттамаларын Ұлттық құбырлы орган тізілімінде табуға болады.
The cathedral has a pipe organ by Harrison & Harrison dating from 1962, which is recognised as one of the finest in the UK. A specification of the organ can be found on the National Pipe Organ Register.
Музыкалық режиссерлер
Жыл Аты. 1505 John Gylbard 1733–1749 Thomas Deane 1750–1790 Capel Bond 1790–1818 Mr Woodroffe 1828–1885 Edward Simms 1886–1892 Herbert Brewer 1892–1898 Harry Crane Perrin (кейіннен Кентербери соборының органисті) 1898 Walter Hoyle (собордың алғашқы органисті) 1928 Harold Rhodes (бұрынғы Сент-Джонс шіркеуінің органисті, Торквей) 1933 Alan Stephenson 1961 David Foster Lepine 1972 Robert Weddle 1977 Ian Little 1984 Paul Leddington Wright (қазіргі музыкалық директордың көмекшісі) 1995 David Poulter (кейіннен Честер соборының органисті және Ливерпуль соборының музыкалық директоры) 1997 Rupert Jeffcoat (кейіннен Брисбендегі Сент-Джонс соборының музыкалық директоры және органисті) 2005 Alistair Reid (уақытша) 2006 Kerry Beaumont 2020 Rachel Mahon
Year Namec. 1505John Gylbard 1733–1749Thomas Deane1750–1790Capel Bond1790–1818Mr Woodroffe1828–1885Edward Simms1886–1892Herbert Brewer1892–1898Harry Crane Perrin (afterwards organist of Canterbury Cathedral)1898Walter Hoyle (first organist of the cathedral)1928Harold Rhodes (formerly organist of St John's Church, Torquay)1933Alan Stephenson1961David Foster Lepine1972Robert Weddle1977Ian Little1984Paul Leddington Wright (now assistant director of music)1995David Poulter (subsequently organist of Chester Cathedral and director of music at Liverpool Cathedral)1997Rupert Jeffcoat (subsequently director of music and organist at St John's Cathedral, Brisbane)2005Alistair Reid (acting)2006Kerry Beaumont2020Rachel Mahon