Кіріспе
Чуни; этникалық топ шамамен 100-900 жж. Хуни, Хуни немесе Чуни – ежелгі дәуірдің соңында Солтүстік Кавказда өмір сүрген халық. Олар кейде Солтүстік Кавказ ғұндары деп аталады және кейінірек Шығыс Еуропаға келген ғұндармен байланысты деп есептеледі. Дегенмен, хунилердің этнолингвистикалық және географиялық тегі белгісіз. Хунилерге қатысты ең алғашқы мағлұмат Дионисий Перигетес пен Клавдий Птолемейдің географиясында, біздің заманымыздың 2-ші ғасырында кездеседі, онда олар Каспий теңізі маңында мекендегендігі айтылады. Агатангелдің мәліметінше, 227 жылы Кавказ халықтарының арасында ғұндар өмір сүрген. 535 немесе 537 жылы Армения миссионерлерінің тобы, епископ Кардост басқарып, Солтүстік Кавказ ғұндарының көптеген өкілдерін христиан дініне шомылдырды. Бұл оқиға туралы сирия тіліндегі деректе хунн тілі үшін жазу жүйесі жасалғаны да көрсетілген. Хунндар біздің заманымыздың 6-шы ғасырында Дагестанда мемлекет құрғандығы айтылады. Бұл мемлекетке көптеген жергілікті кавказдық халықтар кірген болуы мүмкін. 682 жылы Кавказ Альбаниясының епископы Израиль, Кавказ ғұндарының билеушісі Альп Илютюерді христиан дініне көндіру үшін сәтсіз делегация басқарды. Илютюердің хазарлық “елтебер” (“талапкер билеуші”) атауының бұрмалануы болуы мүмкін және бұл халық 7-шы ғасырдың ортасынан соңына дейін хазар билеушілеріне бағынышты болған деген болжам бар. Олар жиі хазарлармен одақтасып, олардың сол кезеңдегі түрлі соғыстарында, әсіресе Халифатқа қарсы күресте қатысқандығы айтылады. 8-шы ғасырдың басынан кейін олардың тағдыры туралы көп мәлімет жоқ. Олар Хазар қағанатына қосылған болуы мүмкін. Дегенмен, олар бірнеше ғасыр бойы қандай да бір түрінде сақталған болуы мүмкін, тіпті 11-шы ғасырға дейін де. Кейбір қазіргі кумык авторлары Кавказ ғұндарын өздерінің ата-бабалары санайды; сондай-ақ олардың ерте ортағасырлық мемлекетін Джидан деп атайды (себебі белгісіз).
The Khuni, Huni or Chuni were a people of the North Caucasus during late antiquity. They have sometimes been referred to as the North Caucasian Huns and are often assumed to be related to the Huns who later entered Eastern Europe. However, the ethnolinguistic and geographical origins of the Khuni are unclear. The first contemporaneous reference to the Khuni may be by Dionysius Periegetes and Claudius Ptolemy's Geography, in the 2nd century CE, when they are said to be living near the Caspian Sea. According to Agathangelos, there were Huns living among the peoples of the Caucasus in 227. In 535 or 537, an Armenian missionary team headed by the bishop Kardost baptized many of the North Caucasian Huns. The Syriac source reporting this event also indicates that a writing system for Hunnic was developed. Huns are said to have established a polity in Daghestan in the 6th century CE. This may have incorporated numerous indigenous Caucasian peoples. In 682 Bishop Israel of Caucasian Albania led an unsuccessful delegation to convert Alp Iluetuer, the ruler of the Caucasian Huns, to Christianity. It has been suggested that Iluetuer is a corruption of the Khazar title elteber ("client ruler) and that this people was subordinate to Khazar rulers from the mid to late 7th century. They are frequently described as being allied with the Khazars in their various wars of the period, particularly against the Caliphate. Little is known about their fate after the early 8th century. It is likely that they became incorporated into the Khazar Khaganate. However, it is likely that they survived in some form or another for several centuries, possibly even until the 11th century. Some modern Kumyk authors consider Caucasian Huns to be their ancestors; they also refer to their early medieval polity as Djidan (for reasons unknown).