Кіріспе

Нацистік Германиядағы джаз және свингті жақсы көретін жастар тобы. Свинг жастары (Swingjugend) 1939 жылы Гамбургте құрылған Германиядағы джаз және свинг музыкасын ұнататын жастардың қарсы мәдениеті болды. Көбінесе Гамбург пен Берлинде белсенді болған олар 14-ден 21 жасқа дейінгі немістерден, көбінесе орта және жоғары топтағы студенттерден, сондай-ақ жұмысшы табынан да құралды. Олар "американдық өмір салтына" құмарлық танытты, өздерін свинг музыкасы арқылы таныстырды және нацизмге, әсіресе Гитлер жастарына (Гитлерюгенд) қарсы шықты. Олар "клубтар" деп аталатын шалғай ұйымдар құрды, мысалы, Гарлем клубы, ОК бандасы және Ыстық клуб. Бұл жер асты субмәдениеті африкалық-американдық музыкаға ерекше назар аударатын, қалыпты емес еді. Көбінесе саяси көзқарасы болмағанмен және ұйымдасқан емес болғанына қарамастан, Свинг жастары нацистік үкімет тарапынан мақсат етіліп, кейбір жағдайларда қысымға ұшырады.

Атауы

Swingjugend атауы нацистер ұйымдастырған көптеген жастар ұйымдарының пародиязы еді, мысалы, Гитлерюгенд. Жастар өздерін «Swing» немесе «Swingheinis» («Swingity») деп те атады; ұйым мүшелері «Swing Boy», «Swing Girl» немесе «Old Hot Boy» деп аталды.

Қарсы мәдениет

Нацистік режим кезінде Германиядағы арийлер деп саналатын барлық жастар (10-17 жас аралығындағылар) Гитлер жастары мен неміс қыздарының лигасына қосылуға шақырылды. Бұл ұйымдардың басшылары мүшелерді тарту үшін әлеуметтік билер саласында қандай да бір тартымдылық ұсыну керектігін түсінді. Олар танымал свинг биін қабылдамастан (өйткені ол бүлінген және "қазақтық джазбен" байланысты деп саналды), жаңа неміс қоғамдық билеріне жүгінді. Swing Youth өздерінің суинг және джаз музыкасын сүйетіндігін пайдаланып, өздерінің субмәдениетін жасады. Бұрынғы Swing Kid Фредерик Ритцел 1985 жылғы сұхбатында: "Біз үшін бәрі үлкен сағыныш, батыс өмірі, демократия әлемі болды. Бәрі джаз арқылы байланысты болды" деді. Swing Kids жеке бөлмелерде, клубтарда және жалға алынған залдарда би биледі. Қыздар қысқа юбка киіп, ерінгіш пен тырнақ лакын қолданады және шаштарын өрмек немесе неміс стиліне ұқсас орамаларды қолданбастан, ұзын және төменге түсіреді. Олардың неміс құдайының бірі - оперетталарға маманданған актер Йоханнес Хестерс. Swingboys оның ақ жүзін, ұзын қара шашын бағалап, киімін үлгі тұтуға тырысты. Бұл топтың басым көпшілігі Гамбургтің жоғарғы санаттағы үйлерінен шыққан жасөспірімдер мен жас адамдардан құралған. Олардың мақсаттары бастапқыда жеке басының қанағаттануына бағытталған, байлық пен неміс мұрасына ие болғандықтан, олар ақшаларын қымбат киім мен ішімдікке жұмсады. Британдық музыколог Ральф Виллет Swing Youth британдық және американдық кино жұлдыздарының "салқын, жалқау мінез-құлқын" үлгі еткісі келді деп жазды. Жаз музыкасына шектеулер қойылып, заң қабылданғанда, олардың ойын-сауығы саяси мәлімдемеге айналып, оларды нацистік партияға қарсы қойып отырды. Неміс музыколог Гидо Факлер американдық музыканы және киімдегі "ағылшын стилін" қабылдауға арналған Swingjugend-ті мынаны білдіреді деп сипаттады: Swingjugend нацистік мемлекетті, ең алдымен, оның идеологиясы мен біркелкілігі, милитаризмі, "Фюрер принципі" және Volksgemeinschaft (халық қауымдастығы) деңгейі үшін қабылдамады. Олар жеке бостандықтарының едәуір шектелуін бастан кешірді. Олар бұған қарсы өмір сүруді сүю, өзін-өзі анықтау, конформизмге қарсы тұру, еркіндік, тәуелсіздік, либерализм және интернационализмді білдіретін джаз және свингпен бас көтерді. Өздерінің англофилиясын көрсететін Swing Youth бір-бірімен неміс тілінде емес, ағылшын тілінде сөйлесуді жөн көрді, өйткені ағылшын тілі "салқын" деп саналды, бұл тілдің таңдауы билікті қатты ренжітті. Ағылшын тілі француз тілімен бірге гимназияда (университетке дайындық ретінде қарастырылған жоғары мектептерде) 20-ғасырдың басынан бастап және 18-ғасырдан бастап оқытылатын тіл болды, сондықтан гимназияға барған кез келген неміс жасөспірімдері француз және ағылшын тілдерін біраз сөйлей алатын. Swing Youth англофиль болғандықтан, олар жиі "ағылшын стилі" бойынша сөйлеуге және жазуға тырысты. Бір "swing boy" 1940 жылы Гамбургке бара жатқан досына жазған хатында: "Кильдің дұрыс өкілі бол, солай емес пе? Яғни, сіз шынымен де жайбарақатсыз, ән айтып немесе ағылшын хиттерін сыбызғылап, үнемі күйіп, әрқашан керемет әйелдермен қоршалған екеніңізді тексеріңіз". Германияның өнер саясаты сол кездегі Кеңес Одағына өте ұқсас болды, ол батыл реализмді қолдады, ол өнерді партияның құралы ретінде көргендіктен социалистік реализмге өте ұқсас болды. Swing Kids бастапқыда негізінен саяси емес, Солтүстік Америкадағы зоот-суитер әріптестеріне ұқсас болды. Swing Youth-қа жақын параллель сол уақытта Францияда Зазу қозғалысы болды, өйткені Зазулар американдық музыканы да ұнататын, "ағылшын стиліне" киінгісі келетін және французша емес, ағылшынша сөйлеуді артық көретін, өйткені біріншісі "салқын" деп саналған. Суинг субмәдениетінің өзін-өзі анықтау үшін қолданған танымал термині Лоттерн болды, ол "желсіреу" мен "жұмсақ" арасындағы бір нәрсе ретінде аударылады, бұл "пайдалы жұмыс" жасауға деген қысымды және сол кездегі қысымды жыныстық әдеттерді менсінбейді. Гитлер жастар ұйымының швинг-келектер мен джиттербагтарды байқаушыларының баяндамалары екеуінің де ашықтан-ашық жыныстық табиғаты туралы мұқият егжей-тегжейлі түсіндірілді. Бір газетте "суинг" жастар жыныстық қатынастан рақат алуын "адамгершілік бұзылысы" деп атайды. Swing Kids ұзын шашты, бас киім киетін, қоян-қолтық алып жүретін, кафе мен клубтарда кездесетін. Олар көбінесе ағылшын тілінен жасалған жаргонды жасады. Swing Youth - бұл "Англия музыкасын" (яғни американдық свинг және джаз музыкасын) тыңдауды және "Англия стилінде" киінуді ұнатқан интенсивті англофилдер еді. 1944 жылғы қаңтардағы Рейх Әділет министрлігінен келген құпия баяндамада Swing Youth былай сипатталды:
1. Осы топтардың арасындағы ең көзге түсетін мысал - Swing Youth деп аталатын топ, олар туралы Рейхтің әртүрлі бөлімдерінен баяндамалар келіп түсті. Олар Гамбургте басталды. Бұл топтардың мотивациясы жақсы көңіл көтеру және олардың мінез-құлқы қылмыстық әрекетке жақындап барады. Соғысқа дейін Гамбургтен шыққан әлеуметтік жағдайы жақсы жігіттер мен қыздар топқа қосылып, көзге түсетіндей бейтарап киім киіп, ағылшын музыкасына [яғни американдық музыкаға] және биге ғашық болды. 1939/1940 жылдың соңында Флотбек тобы 5-6000 жас адам қатысқан билерді ұйымдастырды, олар суингке шексіз берілді. Билерге тыйым салынғаннан кейін олар үйде билер ұйымдастырды, олардың ең басты ерекшелігі - жыныстық еркіндік. Ағылшын би музыкасына және өз би ансамбльдеріне деген құштарлық музыкалық аспаптар сататын дүкендерге қарақшылық жасауға әкелді. Клубтарда, барларда, кафелерде және үйлердегі кештердегі сәнді өмірге қатысуға деген құштарлық олардың сол кездегі қажеттіліктерге жауап беруге деген оң көзқарасын жойды. Олар біздің қарулы күштеріміздің өнерін бағаламады, соғыста қаза тапқандар кейде қорланды. Соғысқа деген қарсылық көзқарасы анық байқалады. Олардың киімдері ағылшын үлгісімен жасалған. Осылайша, олар көбінесе клеткалы пиджак киеді және қолшатыр алып жүреді. Белгі ретінде олар жағасында түсті көйлек түймесін тағады. Олар ағылшындарды адамзаттың ең жоғары формасы деп санайды. Бостандық туралы жалған түсінік оларды Гитлер жастарына қарсы шығарады.

Ақ розамен байланысы

Гамбургтің Свинг-Кидс тобы бір кезде тағы бір қарсылық қозғалысымен байланысқа түсті, осы кезде "Ақ гүл" (Weiße Rose) тобының үш мүшесі Свинг-Кидс-ке симпатия білдірді. Формалды ынтымақтастық болмады, алайда бұл байланыстар кейін Volksgerichtshof ("Халық соты") тарапынан кейбір Свинг-Кидс-ті анархистік насихат тарату және қарулы күштерге саботаж жасау айыбымен айыптау үшін пайдаланылды. Нәтижесіндегі сот процесі, өлім жазалары мен атылулар соғыстың аяқталуымен болдырмалды.

Свинг-клубтар

Үлкен жиындарға тыйым салынғанда, Свинг-Кидс бейресми ортаға көшті, ал Рейхтің барлық ірі қалаларында свинг клубтары мен дискотекалар пайда болды. Қатысушылар негізінен жоғарғы орта таптан шыққан, себебі свинг мәдениеті қатысушылардан неміс радиосында ойнатылмаған музыкаға қол жеткізуді талап етті, сондықтан фонограф жазбаларының кең жинақтары қажет болды. Сонымен қатар, басым түрінде американдық әндердің мәтінін түсіну үшін кем дегенде ағылшын тілін білу қажет еді, ол Volksschule (жұмысшы табының жоғары мектебі) мектебінде оқытылмады. Салыстырмалы байлық Свинг-Кидс арасында ерекше стильді қалыптастырды, ол сол кезде Америка Құрама Штаттарында танымал болған зоот костюм стилімен салыстыруға болады. Ұлдар әдетте ұзын, көбінесе клеткалы жакеттер, билеуге арналған жұмсақ табанды аяқ киім және жарқын шарфтар киетін. Олар көбінесе қолшатыр алып жүретін және киімнің түймесіне жартылай бағалы тас қосатын. Қыздар әдетте шаштарын ұзын, еркін тастап, көп макияж жасайтын. Олардың әсем киімдері нацистерді латын американдық пачуколардың стиліне ұқсас болғандықтан қынжырлатты.

Қалқыту

1941 жылы 18 тамызда қатыгез полицейлік операция кезінде 300-ден астам Свингюгенд ұсталды. Оларға қатысты шаралар шаштарын қысқа қырып, қатаң бақылауда мектепке қайтарудан бастап, көшбасшыларын концлагерлерге депортациялауға дейін барды. Ұлдар Моринген концлагеріне, ал қыздар Равенсбрюк концлагеріне жіберілді. Бұл фильмді киносыншы Джанет Маслин тарихи негізге құрылған деп сипаттаған. Неміс режиссері Маргит Ценкидің теледидарға арналған "Swingpfennig/Deutschmark" (1994) фильмінде түпнұсқа Свингбойлар Гюнтер Дишер мен Отто Бендер ойнады. 1990 жылдардың басындағы Сент-Паулиде өтетін фильмдегі басты кейіпкерлер – Die Goldenen Zitronen тобының музыканттары – Swing Kids тарихын ашады және оған кездейсоқ тап болады. DC Comics Bombshells комикс сериясында Хантерс кейіпкері гитарада ойнайтын Свингюгенд және құпия қарсылық қозғалысының жетекшісі болып бейнеленген.