Кіріспе
1096/1098 – 1155 жылдар аралығында Кристина Маркиате 1096–1098 жылдары Англияның Хантингдон қаласында Теодора есімімен дүниеге келді және шамамен 1155 жылы қайтыс болды. Ол сол кезде нормандықтармен қарым-қатынас орнатуға тырысқан бай ағылшын отбасынан шыққан анкаресс (ерік-жігермен уақытша қамалған дін қызметкері) болды. Кейін ол әйелдер монастырының приорессасы (басшысы) атанды.
Christina of Markyate was born with the name Theodora in Huntingdon, England, about 1096–1098 and died about 1155. She was an anchoress, who came from a wealthy English family trying to accommodate with the Normans at that time. She later became the prioress of a community of nuns.
Ерте өмір
Алғашында Теодора деп аталған ол, бай саудагер отбасында дүниеге келді. Оның анасы Беатрикс есімді болды, бұл нормандықтарға жақын болуға жасалған әрекетті көрсетеді, ал әкесі Аути есімді болған. Анасы, қызының қасиетті болады деп "білгенін" айтты, себебі жүкті кезінде бір көгершін оның жеңіне кіріп, жеті күн бойы сонда қалған. Ол Сюэно есімді ересек ер адаммен дос болып, ол оның алғашқы діни ұстазы болды. Оның өмірбаянында Сюэноның бұрын дінсіз өмір сүргені және Кристинаның иманы оны жаңартып, олар бір-біріне көмектескені айтылады. Теодора жастығында ата-анасымен бірге Гертфордширдегі Сент-Альбан аббаттығына сапар шекті, және бұл сапар оған терең иман сыйлады, нәтижесінде ол жеке тазалық сақтауға серт берді. Ол бұл туралы Сюэноға айтты, бірақ ешкімге жасырды.
Неке
Эльфгифу әпкесіне барғанда Теодора епископ Ранульф Фламбардпен танысты. Әпкесі епископтың күңі болған, ал Ранульф жас Теодораға құмарлық танытып, оны өзінің тағы бір күңі етіп алуға тырысты. Бір дерек бойынша, Ранульф оған күштеп көңіл бөлуге тырысқанда Теодора есікті құлыптап, құпиялылықтарын сақтауды ұсынды. Ол келіскенде, Теодора оны сырттан құлыптап, ішке қамады. Ол одан кек алу үшін Теодораны Беорхред есімді жас ақсүйекке үйлендірді. Теодораның ата-анасы келісті, бірақ Теодора өзінің берген антына байланысты келіспеді. Ашулы ата-анасы Беорхредтің бөлмесіне кіруіне рұқсат берді, бірақ таңертең екеуінің түн бойы діни тақырыптарды талқылағанын білді. Бірде Теодора әулие Сесилияның өмірін баяндады, аңыз бойынша, оның үйлену түнінде кекші періште оны қорғаған. Бірде ол Беорхред оны іздеп шарлағанда, кебеде артына жасырынды. Теодораның жағдайы туралы хабар тарағанда, Кентербери архиепискобының батасымен Эдвин есімді жалғыз өмір сүруші оған еркек киімімен қашып кетуге көмектесті. Эдвин оны Фламстедтегі Альфвен есімді әйелге алып барды, ол оны отбасынан жасырды. Кристина онда дұға етіп, тігін тігіп, өзін асырады. Ол шебер тігінші болды және кейіннен Папа Адриан IV үшін үш митраны керемет шеберлікпен тікті. Екі жылдан кейін Беорхард Кристинаны неке шартынан босатты, ал Йорк архиепискобы Турстан 1122 жылы некені ресми түрде жойды. Орта ғасырлар ғалымы Кэти Энн Мари Бугис псалтырдағы сурет пен мәтіннің Сент-Олбанс қауымының мүшелерінің Кристинаны жаңа Магдалинаға айналдыру әрекеттерін қолдағанын айтады, осы арқылы оның билігін және онда тұратын монахтардың рухани басшылығын заңдастыруға тырысты, әсіресе олардың абысы. Бугис Христостың ізгі хабарын оқу, көшіру және жариялау арқылы діни әйелдердің бай дәстүрін ашуы мүмкін екенін мәлімдейді. Кристина Маркиаттың приоры ретінде билік етеді. Ол жыныстық құмарлық сезімін бастан өткерген аздаған адамдардың бірі, бірақ оны жеңіп шықты. Кристинаның әпкесі Маргарет Маркиате, Вита олардың қауымының маңызды мүшесі ретінде сипатталған және олардың сакристан қызметін атқарған болуы мүмкін, Кристина туралы алғашқы есептерді жазуға жауапты болған. Витаның авторы одан кеңес алды, бірақ Кристина сенімді дерек көзі болмады, сондықтан ол үш керемет және аян туралы мәліметтерді растау үшін үш рет Маргаретқа жүгінді. Бугис былай дейді: "Кристина Маргареттің тек мұқият және шыдамды тыңдаушы ғана емес, сонымен қатар оның айтқанына сөзсіз сенетініне сенімді болды". Бугис Вита авторы Маргареттің әпкесі туралы пікірін жоғары бағалағанын да айтады. 1130 жылдарға дейін Витаның жазылуына жауапты болған Сент-Олбанс монастырының монахтары мен абысына Кристинаның көріністері туралы егжей-тегжейлі баяндамалар берілді. Біріншісі - Кристинаның Джеффри де Горхамды емдеу туралы көрген аяны. Кристина оны Маргаретқа тапсырды; Бугис айтқандай, "Кристина аянының естелігін әпкесіне тапсырды; Маргарет оны Джеффриге тапсырды; және белгілі бір уақытта, Кристинаның, Маргареттің немесе Джеффридің бастамасымен, ол жазылды, өйткені енді Витада оның жазбасын көруге болады". Екінші жағдайда Кристина Джеффри оларға келеді деген болжамын растау үшін Маргарет пен Маркиаттағы басқа екі әйелді пайдаланды. Үшінші жағдайда Кристина да, Джеффри де Кристинаның оның төсегінде пайда болғанын көрген көріністі бастан өткерді; ертесіне таңертең ол Кристинаға хабарлау үшін өзінің туысын Маркиатқа жіберді. Ол мұны істеуден бұрын, Кристина Маргаретті шақырып алды, ол Кристинаның кеше түні Джеффридің төсегінде пайда болғаны туралы айтқанын айтты. Кристина осы үш жағдайда да кереметтер мен аяндардың шынайылығын растау үшін Маргареттен сұрады. Кристинаның "Вита" кітабында Евхаристиялық бейнелерге толы тағы бір керемет туралы айтылады, онда Мәсіх Сент-Олбанс пен Маркигетте бейтаныс қажы ретінде пайда болады, онда Кристина мен оның әпкесі Маргарет оны қонақ ретінде қарсы алады. Бугистің айтуынша, ас Кристина, Маргарет және олардың қонағын "көрсетуші тынығу мен белсенді еңбектің тиісті рөлдеріне" орналастырады, бұл Бугис "драматикалық қайта құру" деп атайды. Бугис агиография авторының ас туралы баяндамасын "екі әңгіменің герменевтикалық линзасы арқылы оқыса, оның баяндаушылық шеберлігінің себебі айқын болады: ол Кристина мен Маргареттің қонақжайлылық әрекетін Евхаристиялық қызмет түрі ретінде түсіндірді". Бугис қажының Кристинаның "Вита" кітабында нан жеуі Коммунияның әрекетіне ұқсас екенін де айтады. Алайда Бугис С. Х. Тальботтың "Вита" кітабының аудармасымен келіспейді, мәтін әпкелердің біреуі, ең болмаса Маргарет, қажының аузына нан салғанын көрсетеді, әдетте Коммуния кезінде жасалатындай. Бугис айтуынша, Вита авторы, сондай-ақ Кристина мен Маргарет басқа суреттермен де таныс болған, бірақ олар астың қайта құрылуы ретінде түсіндірген, бірақ "Қалай болса да, автор осы оқуды нақты параллелизм арқылы ынталандырды". Бугис оқиғаның монастырлық қонақжайлылыққа қатысты "евхаристиялық мағынаны" көрсететінін айтады. Оның агиографиясы толық емес. 18 ғасырда өртте бір бөлігі жойылды және автор оның өлімінен бұрын немесе кейін жазды ма, әлде шежіреші Матей Париж (шамамен 1200–1259) жазды ма, белгісіз. "Gesta Abbatum-да Маркиат пен Сопвеллдің шығу тегі шатасқандай көрінеді. Мұнда Маркиат монастыры Сент-Олбанс монахы болған Роджердің жалғыз өмір сүрушісі Кристинаның шатырына иелік ету арқылы пайда болды делінеді, үшінші аббат Джеффри оған үй салды. Шындығында, Маркиат Сент-Олбанға тәуелді болған жоқ, егер аббат құрған болса, және Сопвелл болғандай". Бұл "біздің қарастырып отырғанымыз монах шежірешісінің кейінгі ойдан туған өтірігі болуы мүмкін" дегенді білдіреді. Аңыз бойынша жалғыз өмір сүруші Кристинаның культы литургиялық немесе тарихи дереккөздерде расталмаған. "Вита" кітабының болуы және "Gesta Abbatum Monasterii Sancti Albani" кітабында Кристинаға сілтемелер 13 және 14 ғасырларда осындай культты құруға қызығушылық танытқанын көрсетеді.