Chrysler TorqueFlite автомат берілісі

Кіріспе

Chrysler компаниясы жасаған автоматты беріліс

TorqueFlite (кейде Torqueflite деп те жазылады) – Chrysler Corporation компаниясының автоматты берілістерінің тіркелген сауда белгісі. Ол 1956 жылғы модельдерінде Chrysler компаниясының екі жылдамдықты PowerFlite берілісінің ізбасары ретінде пайда болған үш жылдамдықты агрегаттан бастау алды. 1990 жылдары TorqueFlite атауы әлфа-цифрлық белгілеулерге алмастырылды, бірақ соңғы Chrysler сегіз жылдамдықты автоматты берілісі бұл атауды қайта қолдануға көшті.

Тарих

Торкфлайттар айналдыру моментін беру құрылғыларын және Симпсон диірмендерін пайдаланады, екі бірдей планеталық диірмендер ортақ күн диірменін бөліседі. Chrysler корпорациясы бұл диірмен жиынтығын 1955 жылы Симпсоннан лицензиялады. Алғашқы Torqueflites үш жылдамдық алға және бір жылдамдық артқа беріліспен жабдықталған. Беріліс қатынастары біріншіде 2,45:1, екіншіде 1,45 және үшіншіде 1,00 болды. Трансмиссия көлік құралының приборлық тақтасына орнатылған батырмалар арқылы басқарылды. Батырмалар әдетте жүргізуші жағында, яғни сол жақта (сол рульді көліктерде) немесе оң жақта (оң рульді көліктерде) приборлық тақтаның шетінде орналасқан. Дегенмен, бұл әрқашан осылай болмады; 1962 жылғы Dodge Phoenix, Австралия мен Оңтүстік Африкаға экспортталатын оң рульді модель, АҚШ-тың 1962 жылғы Plymouth Valiant приборлық тақтасын пайдаланды, оның сол жағына беріліс батырмалары енгізілген. Батырмалардың орналасуы көліктің моделі мен шығу жылына қарай өзгерді: кері, бейтарап, алға, екінші және бірінші, тік орналасқан батырмалар үшін жоғарыдан төменге, көлденең орналасқан батырмалар үшін солдан оңға және жинақталған батырмалар үшін жоғарғы сол жақтан сағат тілі бойынша. 1960 жылғы (стандартты А 904) және 1962 жылғы (күшті А 727) алюминий корпус Torqueflites пайда болғанға дейін тұрақтап қою құлпы болған жоқ, сол кезде батырмалардың жанына рычаг қосылды: рычагты "тұрақ" күйіне жылжыту көлікті бейтарап күйге қойып, берілістің шығыс білігіндегі құлыптау механизмін іске қосты. Тұрақ рычагын "тұрақ" күйінен жылжыту ауыстыру батырмаларын шешіп, жүру режимін таңдауға мүмкіндік берді. 1965 жылғы модельге арналған барлық Chrysler автомобильдерінде батырмалар орнына дәстүрлі руль бағанасы немесе еденге орнатылған ауыстыру рычагтары қолданылды. Алайда, еден рычагтары 1964 жылғы спорттық модельдерде де болды. General Motors Hydramatic берілісі бар көлік сияқты, Torqueflite берілісі бар көлік те алға немесе екінші жылдамдыққа ауысқанда бірінші жылдамдықтан басталады. Бұл Ford және Borg Warner компанияларының бірнеше автоматты берілістері бар көліктерге қарама-қайшы, егер екінші жылдамдық таңдалса, олар бірінші жылдамдықтан емес, екінші жылдамдықтан басталады. 1962 жылы салқындатқыш желісіне цилиндрлі сұйықтық сүзгісі орнатылды. 1964 жылы цилиндрлі сүзгі алынып тасталды және берілістің ішкі сіңіру экраны тиімді Dacron сүзгісімен ауыстырылды. 1964 жылдан бастап сұйықтықтың қызмет ету мерзімі 12000 мильден (19312 км) 50000 мильге (80467 км) дейін ұзартылды, бұл май табанынан су ағызуды жоюға мүмкіндік берді. 1966 жылы екі кабельді ауыстыру және тұрақ басқару механизмі (батырмалармен басқарудан қалған) бірқатар түрткіштер, айналмалы таяқшалар мен рычагтардан тұратын қатты ауыстыру басқару байланысымен ауыстырылды. Артқы сорғы алынып тасталды, бұл берілісті жеңілдетіп, құнын төмендетті, бірақ инерциямен іске қосу мүмкін болмай қалды; Chrysler инженерлері жақсартылған электрлік және отын жүйелері көліктерді инерциямен іске қосу қажеттілігін азайтады және қауіпсіздік мәселелері бұған қарсы болды деп есептеді. Ауыстыру схемалары кері қауіпсіздік клапанын алып тастауға да мүмкіндік берді, ол 1965 жылға дейін жасалған TorqueFlites-те кері жылдамдық таңдалғанда көлік алға қозғалса, берілісті зиянсыз түрде бейтарап күйге ауыстырды. Артқы сорғыны алып тастау арқылы май сүзгісі бір май кірісімен жасалды. 1968 жылы алты цилиндрлі қозғалтқыштармен қолданылатын A 904 берілістеріне жартылай газбен төмен жылдамдыққа ауысу мүмкіндігі қосылды. Бұл мүмкіндік жылдамдық беру механизмін орташа газ педаль басу кезінде үшінші жылдамдықтан екінші жылдамдыққа ауыстыруға мүмкіндік берді. Бұрын автоматты түрде 3-2 жылдамдыққа төмендеу тек қана жүргізуші газ педальді толығымен басса ғана орын алатын. Бұл өзгеріс қаладағы қанағаттанарлық өнімділікті сақтау үшін жасалды, артқы осьтегі соңғы беріліс қатынасы жоғары болды — 2,76:1 артқы осьтік берілістер бұрын 2,93:1 немесе 3,23:1 берілістермен жабдықталған қосымшаларда қолданылды. Жартылай газбен төмен жылдамдыққа ауысу мүмкіндігі 1969 жылы V8 A 904 машиналарына және 1970-1971 жылдары A 727 берілістерінің көпшілігіне берілді. 1978 жылы көптеген Torqueflite берілістері айналдыру моментін беру құрылғысының айналмалы және турбинасын механикалық түрде байланыстыру үшін айналдыру моментін тұрақтандыру құрылғысын алды, бұл жол жүру кезінде отынның тиімділігін арттыру үшін сырғуды болдырмады. Бұл қосымша айналдыру моментін беру құрылғысының ағынды тығынын алып тастауды қажет етті. 1980 жылы A904, A998 және A999 берілістері үшін кең диапазонды беріліс жиынтығы шығарылды, бірінші жылдамдықта 2,74:1, екіншіде 1,54 және үшіншіде 1,00 болды. Torqueflite барлық Chrysler өнімдерінде модель мен жылға қарай стандартты жабдық ретінде немесе қосымша опция ретінде қол жетімді болды: Plymouth, Dodge, DeSoto, Chrysler және Imperial. Ол 1972 жылдан бастап American Motors компаниясымен де пайдаланылды, онда ол Torque Command деп аталды, сондай-ақ Jeep, International Harvester, Maserati Quattroporte, Monteverdi (автомобиль) және Bristol, сонымен қатар жеңіл және орта салмақты жүк көліктері мен фургондарымен де пайдаланылды. Dodge жүк көліктері мен фургондарында беріліс LoadFlite деп сатылды. 1990 жылдары берілістер қайта аталды. Дегенмен, бастапқы Torqueflite дизайны 2007 жылға дейін (алдына жылдамдық беру құрылғылары 2000 жылға дейін) Chrysler компаниясы жасаған (және құрастырған) көптеген берілістердің негізі болып қалды.

Torqueflites use torque converters and Simpson gearsets, two identical planetary gearsets sharing a common sun gear. Chrysler Corporation licensed this gear set from Simpson in 1955. The first Torqueflites provided three speeds forward plus reverse. Gear ratios were 2.45:1 in first, 1.45 in second, and 1.00 in third. The transmission was controlled by a series of pushbuttons located on the vehicle's dashboard. The buttons were generally at the extreme driver's side end of the dash, i. e., the left in left hand drive vehicles and the right in right hand drive ones. However, this was not always the case; the 1962 Dodge Phoenix, a right hand drive export model sold in Australia and South Africa, used the U. S. 1962 Plymouth Valiant instrument cluster assembly, into the left end of which were integrated the transmission pushbuttons. Button arrangement varied by vehicle model and year; the sequence was reverse, neutral, drive, second, and first, from top to bottom with vertically arrayed buttons, from left to right with horizontally arrayed buttons, and clockwise starting at upper left with clustered buttons. A parking lock was not provided until the advent of the aluminum case Torqueflites in 1960 (standard duty A 904) and 1962 (heavy duty A 727), at which point a lever was added adjacent to the pushbuttons: Moving the lever to the "park" position placed the car into neutral and engaged a lock pawl on the transmission's output shaft. Moving the parking lever out of the "park" position unlocked the shift buttons to select a driving range. The buttons were replaced by conventional steering column or floor mounted shift levers in all automatic Chrysler built vehicles for the 1965 model year. However, floor levers were available in specific sporty 1964 models. Like a vehicle with a General Motors Hydramatic, a vehicle with a Torqueflite transmission starts in first gear when the drive or second position is selected. This is in contrast to vehicles with several automatics from Ford and Borg Warner, which start in second rather than first if the second position is selected. For 1962, a canister style fluid filter was installed in the cooler line. For 1964, the canister filter was eliminated, and the transmission's internal intake screen was replaced by an efficient Dacron filter. Fluid life starting in 1964 was extended from 12000 mile (19312 km) to 50000 mile (80467 km), justifying the deletion of the drain plug from the oil pan. For 1966, the twin cable shift and park control mechanism (a holdover from the push button operation) was replaced by a solid shift control linkage consisting of a series of pushrods, rotating rods, and levers. The rear pump was eliminated, which simplified and cost reduced the transmission but rendered push starting impossible; Chrysler engineers reasoned that improved electrical and fuel systems reduced the need to push start vehicles, and safety concerns weighed against doing so. The gated shift quadrants also permitted the deletion of the reverse safety blocker valve, which, in TorqueFlites made through 1965, had shifted the transmission harmlessly into neutral if the reverse position was selected with the vehicle moving forward above approximately With the elimination of the rear pump, the oil filter was designed with a single oil port. In 1968, part throttle downshift functionality was added to A 904 transmissions used with six cylinder engines. This feature permitted the transmission to shift from third to second gear in response to moderate accelerator pressure. Previously, an automatic 3 2 downshift occurred only if the driver pushed the accelerator to the floor. This change was made to maintain acceptable in town performance with taller final drive ratios in the rear axle — 2.76:1 rear axle gears were being furnished in applications previously equipped with 2.93:1 or 3.23:1 gearsets. Part throttle downshift functionality was extended to V8 A 904s in 1969, and to most A 727 transmissions in 1970 through 1971. In 1978, most Torqueflite transmissions gained a lockup torque converter clutch to mechanically connect the converter's impeller and turbine, eliminating slip for better highway fuel economy. This addition required the removal of the torque converter drain plug. For 1980, a wide ratio gearset was released for the A904, A998, and A999, with 2.74:1 in first, 1.54 in second, and 1.00 in third. Torqueflite was an available option or standard equipment, depending on model and year, on all Chrysler products: Plymouth, Dodge, DeSoto, Chrysler and Imperial. It was also used by American Motors beginning in 1972, where it was named Torque Command, as well as by Jeep, International Harvester, Maserati Quattroporte, Monteverdi (automobile) and Bristol , as well as several brands of light and medium duty trucks and panel vans. When installed in Dodge trucks and vans, the transmission was marketed as LoadFlite. In the 1990s, the transmissions were renamed. However, the original Torqueflite design remained the basis of many Chrysler designed (and built) transmissions through 2007 (and FWD transaxles through 2000).

А466

Алғашқы TorqueFlite A466 деп белгіленді, құйма темірден жасалған корпусы, бөлек темір түрлендіргіш корпусы және тұраққа қоюға арналған тісті дөңгелек болмады.

Алдыңғы дөңгелектерге арналған трансмиссиялық

A404, A413, A470 және A670 – A904 Torqueflite трансакслінің алдыңғы дөңгелекті туындылары болып табылады. 1970 жылдардың соңында Chrysler алдыңғы дөңгелекті Dodge Omni және Plymouth Horizon кішкентай автомобильдері үшін A404 TorqueFlite үш жылдамдықты автомат трансакселін жасады. Бұл трансакслер 1980 жылдары A413 және A670 үлгілеріне жаңартылды, олар Chrysler-дің K машиналары мен олардың туындылары, соның ішінде минивэндер үшін күштірек болды. Ақырында, төрт жылдамдықты Ultradrive электрондық автомат трансакслі оны алмастырды. Дегенмен, төрт жылдамдықты үлгі 1989 жылы пайда болғаннан кейін де үш жылдамдықтысы он жылдан астам уақыт бойы қолданыста болды.

А404

Жеңіл A404 Chrysler компаниясының ең кішкентай тік 4 цилиндрлі қозғалтқыштарымен, көбінесе 1,7 литрлік Volkswagen қозғалтқышымен қолданылды.

А415

A415 1.6 л Simca 1100 қозғалтқышы үшін жасалған, бірақ АҚШ-та сериялық өндіріске жіберілмеді. Ол Еуропада Talbot Simca, 1510 және Solara модельдерінде қолданылды.

А470

A470 – 2,6 литрлік Mitsubishi Astron қозғалтқышымен жабдықталған K автомобильдерінде 1981 жылдан 1985 жылға дейін, ал минивэндерде 1984 жылдан 1987 жылға дейін пайдаланылған трансмиссияның күшейтілген түрі.