Нюрнбергтік сот: Министрліктер ісі

Кіріспе

Сот процесі (немесе ресми түрде Америка Құрама Штаттары Эрнст фон Вайцзекер және басқаларға қарсы) – Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Германиядағы Нюрнберг қаласында АҚШ билігі өткізген соғыс қылмыстары бойынша он екі сот ісінің біріншісі болды. Осы он екі сот Халықаралық әскери трибуналдың алдында емес, АҚШ әскери соттарының алдында өтті, бірақ Әділет сарайындағы бірдей залдарда өткізілді. АҚШ-тың он екі соты жиынтығында «Нюрнбергтен кейінгі сот процестері» немесе, формальды тілде, «Нюрнберг әскери трибуналдары алдындағы соғыс қылмыскерлерінің соттары» (NMT) деп белгілі. Бұл іс «Вильгельмштрассе ісі» деп те аталады, себебі Рейх канцеляриясы және Германия Сыртқы істер министрлігі Вильгельмштрасседе орналасқан еді – бұл Берлиндегі көше, ол Германияның жалпы үкіметтік басқаруын білдіретін метафора ретінде жиі қолданылды. Бұл іс бойынша айыпталушылар түрлі Рейх министрліктерінің шенеуніктері болды, олар нацистік Германиядағы рөлдері үшін, сонымен қатар соғыс кезінде Германияда және оккупацияланған елдерде жасалған көптеген қатыгездіктерге қатысқандары немесе жауапты екендігі үшін түрлі айыптамаларға тап болды. VI әскери трибунал алдында қарастырылған бұл іс бойынша судьялар: Миннесотадан Уильям С. Кристиансон (төраға), Орегоннан Роберт Ф. Магуайр және Айовадан Леон В. Пауэрс. Прокуратураның бас кеңесшісі – Телфорд Тейлор, бас прокурор – Роберт Кемпнер. Қылмыстық іс 1947 жылдың 15 қарашасында тіркелді, ал сот отырыстары 1948 жылдың 6 қаңтарынан сол жылдың 18 қарашасына дейін жалғасты. Бес айдан кейін, 1949 жылдың 11 сәуірінде судьялар 833 беттен тұратын үкімді жариялады. 1949 жылдың 13 сәуірінде үкім оқылды. Барлық он екі сот ісінің ішінде осы іс ең ұзаққа созылып, соңғысы аяқталды. Сотқа тартылған 21 айыпталушының екеуі ақталды, ал қалған 18-і айыптамаларының кем дегенде бірі бойынша кінәлі деп танылып, үш жылдан 25 жылға дейін түрме жазасын алды. Сонымен қатар, бір айыпталушы, Эрнст Вильгельм Боле, өзінің кінәсін мойындады, ол Нюрнбергтен кейінгі сот процестерінде осылай істеген жалғыз айыпталушы болды.

Trial

NOTOC
The Ministries Trial (or, officially, the United States of America vs. Ernst von Weizsäcker, et al.) was the eleventh of the twelve trials for war crimes the U. S. authorities held in their occupation zone in Germany in Nuremberg after the end of World War II. These twelve trials were all held before U. S. military courts, not before the International Military Tribunal, but took place in the same rooms at the Palace of Justice. The twelve U. S. trials are collectively known as the "Subsequent Nuremberg Trials" or, more formally, as the "Trials of War Criminals before the Nuremberg Military Tribunals" (NMT). This case is also known as the Wilhelmstrasse Trial, so named because both the Reich Chancellery and the German Foreign Office were located at the Wilhelmstrasse, a street in Berlin that was often used as a metonym for overall German governmental administration. The defendants in this case were officials of various Reich ministries, facing various charges for their roles in Nazi Germany and thus their participation in or responsibility for the numerous atrocities committed both in Germany and in occupied countries during the war. The judges in this case, heard before Military Tribunal VI, were William C. Christianson (presiding judge) from Minnesota, Robert F. Maguire from Oregon and Leon W. Powers from Iowa. The Chief of Counsel for the Prosecution was Telford Taylor; the chief prosecutor was Robert Kempner. The indictment was filed on 15 November 1947; the hearings lasted from 6 January 1948 until 18 November that year. Five months later, on 11 April 1949, the judges presented their 833 page judgment. Sentences were handed down on 13 April 1949. Of all the twelve trials, this was the one that lasted longest and ended last. Of the 21 defendants arraigned, two were acquitted, and 18 others were found guilty on at least one count of their indictments and received prison sentences ranging from three years to 25 years. In addition, one defendant, Ernst Wilhelm Bohle, pleaded guilty, becoming the only defendant to do so in the Subsequent Nuremberg Trials.

Қабылдалушылар

АтауыФотоФункцияҮкім және үкімЭрнст фон Вайцзекер1943 жылға дейін Риббентроптың (СІМ) Auswärtiges Amt-те (СІМ) тұрақты мемлекеттік хатшы, содан кейін Киелі Тақтың елшісі; СС бригадир.1 және 5 тармақтар бойынша 7 жыл; 1949 жылдың 12 желтоқсанында 1 тармақ өзгертіліп, 5 жылға дейін қысқартылды; қызмет ету мерзіміне ауыстырылып, 1950 жылдың қазан айында босатылды; 1951 жылы қайтыс болдыГустав Адольф Штейнграхт фон МойландВайцзекерден кейін Сыртқы істер министрлігінде мемлекеттік хатшы (1945 жылға дейін).3 және 5 тармақтар бойынша 7 жыл; 1949 жылдың 12 желтоқсанында 3 тармақ өзгертіліп, 5 жылға дейін қысқартылды; 1950 жылы босатылды; 1969 жылы қайтыс болдыВильгельм КепплерМемлекеттік хатшы; Гитлердің экономика жөніндегі кеңесшісі.1, 5, 6 және 8 тармақтар бойынша 10 жыл; 1951 жылдың ақпан айында қызмет ету мерзіміне ауыстырылып босатылдыЭрнст Вильгельм БолеНС Гауляйтер, Сыртқы істер министрлігінде мемлекеттік хатшы; НСДАП-ның Auslandorganisation (сыртқы ұйым) басшысы.8 тармақ бойынша 5 жыл; 1949 жылдың желтоқсанында босатылды; 1960 жылы қайтыс болдыЭрнст ВөрманнСыртқы істер министрлігінде хатшы; саяси бөлім басшысы. Қытайдағы Германия елшісі, Ван Цзинвэй режимі.1 және 5 тармақтар бойынша 7 жыл; 1949 жылдың 12 желтоқсанында 1 тармақ өзгертіліп, 5 жылға дейін қысқартылды; 1950 жылдың қаңтарында босатылды; 1979 жылы қайтыс болдыКарл РиттерСыртқы істер министрлігі мен Германия қарулы күштерінің жоғарғы бас қолбасшылығы арасындағы байланыс.3 тармақ бойынша 4 жыл; үкімнен кейін босатылды; 1968 жылы қайтыс болдыОтто фон ЭрдмансдорфСыртқы істер министрлігінде хатшы; Вөрманның орынбасары. Ақталды; 1978 жылы қайтыс болдыЭдмунд ВеесенмайерВенгриядағы өкілдігі.5, 7 және 8 тармақтар бойынша 20 жыл; 1951 жылдың қаңтарында 10 жылға ауыстырылды; 1951 жылдың желтоқсанында босатылды; 1977 жылы қайтыс болдыХанс Генрих ЛаммерсРейх канцеляриясының басшысы. Барлық тармақтар бойынша айыпталды.1, 3, 5, 7 және 8 тармақтар бойынша 20 жыл; 1951 жылдың қаңтарында 10 жылға ауыстырылды; 1951 жылдың желтоқсанында босатылды; 1962 жылы қайтыс болдыВильгельм ШтукартІшкі істер министрлігінде мемлекеттік хатшы.5, 6 және 8 тармақтар бойынша сотта отырған мерзімі (3 жыл 10 ай). 1953 жылы жол апатында қайтыс болдыРичард Вальтер ДарреАзық-түлік және ауыл шаруашылығы министрі.5, 6 және 8 тармақтар бойынша 7 жыл; 1950 жылдың тамызында босатылды; 1953 жылы қайтыс болдыОтто МейсснерПрезиденттік канцеляриясының басшысы. Ақталды; 1953 жылы қайтыс болдыОтто ДитрихНСДАП-ның Рейх баспасөз басшысы және Пропагандаминистерінің мемлекеттік хатшысы.5 және 8 тармақтар бойынша 7 жыл; 1950 жылы босатылды; 1952 жылы қайтыс болдыГоттлоб БергерSS Hauptamt басшысы, SS Obergruppenführer.3, 5, 7 және 8 тармақтар бойынша 25 жыл түрмеде; 1951 жылдың қаңтарында 10 жылға ауыстырылды; 1951 жылдың желтоқсанында босатылдыВальтер ШелленбергГестапоның екінші басшысы, SD және Abwehr басшысы және Вильгельм Канаристің орнын басушы Біріккен құпия қызметтердің басшысы; SS Бригадфюрер.5 және 8 тармақтар бойынша 6 жыл; 1950 жылдың желтоқсанында босатылды; 1952 жылы қайтыс болдыЛюц Граф Шверін фон КросигкҚаржы министрі, Германияның де-факто канцлері, ресми түрде "басшы министр" атағымен, 1945 жылдың мамырында Жозеф Геббельс қайтыс болғаннан кейін.5 және 6 тармақтар бойынша 10 жыл; қызмет ету мерзіміне ауыстырылып, 1951 жылдың ақпанында босатылдыЭмиль ПульРейхсбанк вице-президенті.5 тармақ бойынша 5 жыл; 1949 жылдың желтоқсанында босатылды; 1962 жылы қайтыс болдыПауль КёрнерМемлекеттік хатшы және Гёрингтің Төрт жылдық жоспардағы орынбасары; SS Obergruppenführer.1, 6, 7 және 8 тармақтар бойынша 15 жыл; 1951 жылдың қаңтарында 10 жылға ауыстырылды; 1951 жылдың желтоқсанында босатылды; 1957 жылы қайтыс болдыПауль ПлейгерРейхсверкі Герман Геринг басшысы (құл еңбекшілерін жұмысқа алған темір зауыттары). Герберт Бак, бұрынғы ауыл шаруашылығы министрі, ол да сотталуы керек еді, 1947 жылдың 6 сәуірінде сотта күтіп тұрып, өзін-өзі өлтірді.

NamePhotoFunctionVerdict and sentenceErnst von WeizsäckerPermanent Secretary of State in the Auswärtiges Amt (Foreign Ministry) under Ribbentrop until 1943, then ambassador to the Holy See; SS Brigadeführer.7 years for counts 1 and 5; count 1 overturned and reduced to 5 years on 12 December 1949; commuted to served and released in October 1950; died in 1951Gustav Adolf Steengracht von MoylandSuccessor of von Weizsäcker as Secretary of State in the Foreign Ministry (until 1945).7 years for counts 3 and 5; count 3 overturned and reduced to 5 years on 12 December 1949; released in January 1950; died in 1969Wilhelm KepplerSecretary of State; Hitler's advisor for economy.10 years for counts 1, 5, 6, and 8; commuted to time served and released in February 1951Ernst Wilhelm BohleNS Gauleiter, Secretary of State in the Foreign Ministry; head of the Auslandorganisation (foreign organization) of the NSDAP.5 years for count 8; released in December 1949; died in 1960Ernst WörmannSecretary in the Foreign Ministry; head of the political division. German Ambassador to China, Wang Jingwei regime.7 years for counts 1 and 5; count 1 overturned and reduced to 5 years on 12 December 1949; released in January 1950; died in 1979Karl RitterLiaison between Foreign Office and the High Command of the German armed forces.4 years for count 3; released after the judgment; died in 1968Otto von ErdmannsdorffSecretary in the Foreign Ministry; deputy to Wörmann. Acquitted; died in 1978Edmund VeesenmayerPlenipotentiary in Hungary. 20 years for counts 5, 7, and 8; commuted to 10 years in January 1951; released in December 1951; died in 1977Hans Heinrich LammersHead of the Reich Chancellery. Indicted on all counts.20 years for counts 1, 3, 5, 7, and 8; commuted to 10 years in January 1951; released in December 1951; died in 1962Wilhelm StuckartSecretary of State in the Interior Ministry. Time served (3 years and 10 months) for counts 5, 6, and 8. Died in a car crash in 1953. Richard Walther DarréMinister for Food and Agriculture.7 years for counts 5, 6, and 8; released in August 1950; died in 1953Otto MeissnerHead of the Presidential Chancellery. Acquitted; died in 1953Otto DietrichReich Press Chief of the NSDAP and Secretary of State in the Propagandaministerium.7 years for counts 5 and 8; released in 1950; died in 1952Gottlob BergerHead of the SS Hauptamt, SS Obergruppenführer.25 years imprisonment for counts 3, 5, 7, and 8; commuted to 10 years in January 1951; released in December 1951Walter SchellenbergSecond in command of the Gestapo, head of the SD and the Abwehr, and successor of Wilhelm Canaris as the head of the Combined Secret Services; SS Brigadeführer.6 years for counts 5 and 8; released in December 1950; died in 1952Lutz Graf Schwerin von KrosigkMinister of Finance, de facto Chancellor of Germany, officially titled "Leading Minister", in May 1945 after the death of Joseph Goebbels.10 years for counts 5 and 6; commuted to time served and released in February 1951Emil PuhlVice president of the Reichsbank 5 years for count 5; released in December 1949; died in 1962Paul KörnerSecretary of State and deputy to Göring in the Four Year Plan; SS Obergruppenführer. 15 years for counts 1, 6, 7, and 8; commuted to 10 years in January 1951; released in December 1951; died in 1957Paul PleigerHead of the Reichswerke Hermann Göring (confiscated steel plants employing slave laborers).15 years for counts 6 and 7; commuted to 10 years in January 1951; released in December 1951Secretary in the Ministry of Armament; head of the planning office.15 years for counts 5 8; commuted to time served and released in February 1951Karl RascheDirector of the Dresdner Bank.7 years for counts 6 and 8; released in August 1950; died in 1951

Stuckart was tried again in 1950 before a denazification court and sentenced as a Mitläufer (follower) a fine of DM 50,000. Herbert Backe, the former minister for agriculture who should also have been tried, committed suicide on 6 April 1947 while in custody awaiting the trial.