Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конфедерация генералы (1837–1891)
Уильям Генри Фитцхуг Лидің туысы, сондай-ақ Азамат соғысы офицері және саясаткер
Confederate general (1837–1891)
William Henry Fitzhugh Lee's cousin, also a Civil War officer and politician
Уильям Генри Фитцхуг Ли (31 мамыр 1837 – 15 қазан 1891), Руни Ли (достары мен отбасы арасында көбінесе "Руни" деп жазылады) немесе В. Х. Ф. Ли деп белгілі болды. Ол плантатор, Америка Азамат соғысында Конфедерация кавалериясының генералы, кейін Вирджиния штатынан Демократиялық конгрессмен болып сайланды.
William Henry Fitzhugh Lee (May 31, 1837 – October 15, 1891), known as Rooney Lee (often spelled "Roony" among friends and family) or W. H. F. Lee, was the second son of General Robert E. Lee and Mary Anna Custis. He was a planter, a Confederate cavalry General in the American Civil War, and later a Democratic Congressman from Virginia.
Ерте өмір
Ли Вирджиния штатының Арлингтон қаласындағы Арлингтон үйінде дүниеге келді және анасының әкесінің інісі Уильям Генри Фитцхугтың (1830 жылы қайтыс болды) құрметіне аталды. Кішкентай кезінде әкесі оны Руни деп атай бастады; осы есімді неге таңдағаны белгісіз, бірақ оны туысы Фитцхуг Лиден ажырату үшін қолданды.
Lee was born at Arlington House in Arlington, Virginia, and named for William Henry Fitzhugh (d. 1830), his mother's uncle. At an early age, his father began to call him Rooney; what prompted him to use this nickname is not known, but it stuck as a way to differentiate him from his cousin Fitzhugh Lee.
Білім
Руни Ли Гарвард университетінде оқыды, онда Генри Адамспен дос болып, Генри Адамс өзінің "Генри Адамстың білім алуы" автобиографиясының төртінші тарауында Лимен арақатынасы туралы жазды.
Rooney Lee attended Harvard University, where he befriended Henry Adams, who wrote about his relationship with Lee in chapter four of his autobiography, The Education of Henry Adams.
Ерте әскери мансап
Ли бітірген соң әкесінің жолын жалғап, 1857 жылы АҚШ армиясына екінші лейтенант болып қабылданды. Ол Альберт Сидни Джонстон басшылығымен 6-шы АҚШ жаяу әскерінде қызмет етті және мормондарға қарсы Юта соғысына қатысты.
Lee followed in his father's footsteps after graduation, entering the United States Army in 1857 as a second lieutenant. He served with the 6th U. S. Infantry under Albert Sidney Johnston, and participated in the Utah War against the Mormons.
Өсімдік отырғызушы
1859 жылы Ли АҚШ армиясынан кетіп, Вирджиния штатының Нью-Кент округіндегі Памунки өзенінің оңтүстік жағалауында орналасқан Ақ үй плантациясын басқарумен айналысты.
In 1859, Lee resigned from the U. S. Army to operate his White House Plantation, on the south shore of the Pamunkey River, in New Kent County, Virginia.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысы басталғанда Ли Конфедерация армиясының ат әскерінің капитаны болып тағайындалды және көп ұзамай майор дәрежесіне көтерілді. Бастапқыда ол бригаданың кавалерия командирі болып қызмет етті, әкесі жүргізген Батыс Вирджиния кампаниясы кезінде генерал Уильям Лорингтің батыс Вирджиниядағы тауларында. 1861 жылдың соңында Лорингтің әскерлері төменгі Шенандоа аңғарына көшірілді және Стоунволл Джексонның қолбасшылығымен 1862 жылдың басында Ромни қаласын басып алды. Көп ұзамай Ли Жозеф Джонстонның Солтүстік Вирджиния армиясының жоңғарлар жорығында ат әскерін басқарып жүрген генерал-майор Дж. Стюартқа қосылғаннан кейін Руни Ли полкі Стюарттың Одақ әскерін айналып өтуіне, сондай-ақ Ричмонд маңындағы жеті күндік шайқасқа қатысты. Осы уақыт ішінде Рунидің жақын маңдағы Ақ үй плантациясы өртеніп, оның ұлы Роберт тайфтан қайтыс болды. Солтүстік Вирджиния науқаны кезінде Руни 22 тамызда 1862 жылы генерал Джон Поуптың Кэтлетт стансасындағы жабдықтау базасына Стюарттың жақсы жасалған шабуылында жетекші рөл атқарды. Оның ат әскері полкі бригадасына тағайындалды, оның туысы генерал Фитцху Ли, Мэриленд кампаниясы үшін. Оңтүстік тау шайқасынан кейін Ли ат астынан құлап, есінен танып қалғаннан кейін Антиэтам шайқасына қатыса алмады. Сауыққаннан кейін ол Стюарттың Чемберсбург шабуылында Фитцхуг Лидің ат әскері бригадасына уақытша басшылық етті; оның жүріс-тұрысы оған бригадир генерал дәрежесін берді. Содан кейін ол өзінің сәби қызы қайтыс болғаннан кейін бірнеше апта өткен соң Фредериксбург шайқасында Стюарт атқыштар дивизиясының 3-бригадына қолбасшылық етті. Келесі жылы Чанселлсвилл шайқасында Ли Стюарт ат әскерінен бөлініп, 1863 жылы Стоунменнің шабуылына қарсы қорғауға жіберілді. Геттисбург кампаниясының басында Брэнди стансасындағы шайқаста Ли жамбасына оқ тиді. Ол келесі екі аптаны Вирджиния штатының Хикори Хилл қаласында сауығып, содан кейін Одақ әскерлері тұтқындады. Соғыс тұтқыны ретінде ол бірнеше ай бойы Форт Монроға жіберілді, кейін Нью-Йоркке жеткізілді, онда ол 1864 жылы 25 ақпанда Конфедеративтік армияға қайта оралғанға дейін ұсталды, генерал Нил С. Доуға айырбас жасалды. 1864 жылдың сәуірінде Ли генерал-майор болып тағайындалды және The Wilderness, Todd's Tavern, Spotsylvania Court House және Overland Campaign шайқастарында кавалерия корпусының дивизиясына қолбасшылық етті. Джеб Стюарт қайтыс болғаннан кейін Руни Лидің рөлі арта түсті. Лидің ат әскерлері дивизиясы Петербургті қоршау кезінде Конфедерация сызықтарының оң жақ шетінде патрульдік қызмет атқарып, Стаунтон өзенінің көпірі, Сапони шіркеуі және Бірінші Рим стансасында Уилсон Каутц шабуылына қарсы қорғанысты жүргізді. Содан кейін оның дивизиясы екінші терең түбіндегі шайқаста Ричмондты қорғауға қысқа уақытқа көмек көрсету үшін солтүстікке жіберілді, кейін генерал Уэйд Хэмптон III-нің Бифштек шабуылына қолдау көрсетіп, Бойдтон Планк Роуд шайқасына Петербургке оралды. Соғыстың соңғы жылы Руни Ли Вирджиниядағы Конфедерация атты әскерінің қосалқы командирі болды; генерал Хэмптон әскерлерді көтеру үшін Оңтүстік Каролинаға ауыстырылды, ал Лидің туысы Фитцхуг жалпы командалыққа көтерілді. Лидің ат әскерлері дивизиясы Петербургтің Конфедерация эвакуациясын қадағалады, атап айтқанда Аппоматтокс науқаны кезінде Намозин шіркеуінің шайқасын. Ол әкесімен бірге Аппоматтокс сотында 300 офицер мен сарбазбен бас сауғады, бұл Петербург кампаниясы кезінде команданың оннан бір бөлігі.
With the outbreak of the Civil War, Lee was commissioned as a captain in the Confederate Army cavalry and was soon promoted to major. He initially served as a cavalry commander for Brig. Gen. William Loring in the mountains of western Virginia during his father's Western Virginia Campaign. Loring's forces were transferred to the lower Shenandoah Valley and the command of Stonewall Jackson in late 1861 and occupied the town of Romney in early 1862. Lee was soon after assigned to the command of Maj. Gen. J. E. B. Stuart, who was leading the cavalry forces for Joseph E. Johnston's Army of Northern Virginia, in the Peninsula Campaign. After joining Stuart, Rooney Lee's regiment participated in Stuart's first ride around the Union army, as well as the subsequent Seven Days Battles around Richmond. During this time, Rooney's nearby White House plantation was burned to the ground, and his son Robert died of typhoid fever. During the Northern Virginia Campaign, Rooney played a leading role in Stuart's well crafted attack on General John Pope's supply base at Catlett's Station on August 22, 1862, capturing a paymaster's safe full of Yankee greenbacks. His cavalry regiment was assigned to the brigade of Brig. Gen. Fitzhugh Lee, his cousin, for the Maryland Campaign. Following the Battle of South Mountain, Lee was knocked unconscious after a horse fell from under him, and was unable to participate in the Battle of Antietam. Upon his recovery, he temporarily commanded Fitzhugh Lee's cavalry brigade in Stuart's Chambersburg Raid; his conduct earning him promotion to brigadier general. He then commanded the 3rd Brigade of Stuart's Cavalry Division at the Battles of Fredericksburg mere weeks after the death of his infant daughter. During the Battle of Chancellorsville the following year, Lee was detached from Stuart's cavalry to defend against Stoneman's 1863 Raid. At the beginning of the Gettysburg Campaign, Lee was shot in the thigh during combat at Brandy Station. He spent the next two weeks recovering at Hickory Hill, Virginia, before being captured by Union forces. As a prisoner of war, he was sent to Fort Monroe for several months, before being shipped to New York, where he was held until returned to the Confederate Army on February 25, 1864, in exchange for Union Brig. Gen. Neal S. Dow. In April 1864, Lee was promoted to major general and commanded a division in the Cavalry Corps during the battles of The Wilderness; Todd's Tavern; Spotsylvania Court House; and North Anna in the Overland Campaign. With the death of Jeb Stuart, Rooney Lee's role increased. Lee's cavalry division patrolled the extreme right of the Confederate lines during the Siege of Petersburg, defending against the Wilson Kautz Raid at Staunton River Bridge, Sappony Church and First Ream's Station. His division was then sent north to briefly aid in the defense of Richmond at the Second Battle of Deep Bottom, before supporting General Wade Hampton III's Beefsteak Raid, and then returning to Petersburg for the Battle of Boydton Plank Road. By last year of the war, Rooney Lee had risen to second in command of the Confederate cavalry in Virginia; General Hampton having been transferred to South Carolina to raise troops, and Lee's cousin, Fitzhugh, promoted to overall command. Lee's cavalry division screened the Confederate evacuation of Petersburg, notably at the Battle of Namozine Church during the Appomattox Campaign. He surrendered along with his father at Appomattox Court House with only 300 officers and men, one tenth the size of the command during the Petersburg Campaign.
Соғыстан кейінгі мансап
Ли соғыстан кейін Ақ үй плантациясына қайтып, егіншілікпен айналысты. Жақын жерде оның кіші інісі Роб Кинг Уильям округіндегі өзен арғы бетіндегі Романкок плантациясында тұрды. 1873 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін Руни Феерфакс округіндегі Фитцхуг отбасының ежелгі мүлігі – Равенсворт плантациясын (қазіргі Спрингфилдке жақын) мұраға алды. Ол отбасымен бірге Ақ үйден осы плантацияға көшіп келді. 1875 жылы Руни Вирджиния Сенатына сайланды және 1878 жылға дейін қызмет етті. 1887 жылы ол Демократтар партиясынан АҚШ Өкілдер палатасына сайланды. 1891 жылы Равенсвортта қайтыс болғанға дейін Палатада қызмет етті. Ол Вирджиния штатының Лексингтон қаласындағы Вашингтон және Ли университетінің шіркеуіне, ата-анасы мен туыстарымен бірге жерленген.
Lee returned to White House Plantation and planting after the war. Nearby, his younger brother Rob lived at Romancoke Plantation across the river in King William County. After their mother died in 1873, Rooney inherited Ravensworth Plantation, the old Fitzhugh family property (near present day Springfield) in Fairfax County with of land. He moved there with his family from White House. In 1875 Rooney was elected to the Virginia Senate, serving until 1878. He was elected as a Democrat to the United States House of Representatives in 1887. He served in the House until his death at Ravensworth in 1891. He is interred in the University Chapel at Washington and Lee University in Lexington, Virginia, with his parents and siblings.
Неке және отбасы
Ли екі рет үйленді, алғаш 1859 жылы Джордж және Шарлотта Картер Уикхемнің қызы, адвокат Джон Уикхем мен оның әйелінің ұрпағы Шарлотта Джорджиана Уикхемге үйленді. Олардың екі баласы болды: Роберт Эдвард Ли (11 наурыз 1860 – 30 маусым 1862) және Шарлотта Картер Ли (19 қазан 1862 – 6 желтоқсан 1862). Шарлотта Джорджиана Уикхем Ли 26 желтоқсан 1863 жылы қайтыс болды. 28 қараша 1867 жылы Мэри Табб Боллингке үйленді. Олардың екі ұлы болды, екеуі де ересек жасқа жетті: Роберт Эдвард Ли III (11 ақпан 1869, Петербургте – 7 қыркүйек 1922, Роанок, Вирджиния) және Джордж Боллинг Ли (30 тамыз 1872, Лексингтонда – 13 шілде 1948, Нью-Йорк, Нью-Йорк). Лидің анасы Мэри Анна Рэндольф Кастис, Джордж Вашингтон Парк Кастис пен Мэри Ли Фитцхугтың жалғыз тірі қалған баласы болды. Джордж Марта Дэндридждің немересі және президент Джордж Вашингтонның өгей немересі болды. Ли сондай-ақ Англияның II Карл патшасының ұрпағы, ол 4-ші Барон Балтиморға үйленген Леди Шарлотта Ли (Барбара Вильерстің немересі) арқылы, және мүмкін, I Джордж патшасының ұрпағы, Бенедикт Свингейт Калверт (Леди Шарлотта Лидің немересі), 5-ші Барон Балтимордың заңсыз ұлы және белгісіз анасы, патшаның заңсыз қызы Мелузина фон дер Шуленбург деп есептелетін.
Lee married twice, first in 1859 to Charlotte Georgiana Wickham, daughter of George and Charlotte Carter Wickham and a descendant of the attorney John Wickham and his wife. They had two children, Robert Edward Lee (March 11, 1860 – June 30, 1862) and Charlotte Carter Lee (October 19, 1862 – December 6, 1862). Charlotte Georgiana Wickham Lee died December 26, 1863. On November 28, 1867, he married Mary Tabb Bolling. They had two sons, who both lived to adulthood: Robert Edward Lee III (February 11, 1869, at Petersburg – September 7, 1922 at Roanoke, VA) and George Bolling Lee (August 30, 1872 at Lexington – July 13, 1948 at New York, NY). Lee's mother, Mary Anna Randolph Custis, was the only surviving child of George Washington Parke Custis and Mary Lee Fitzhugh. George was the grandson of Martha Dandridge and step grandson of President George Washington. Lee was also a descendant of Charles II of England through Lady Charlotte Lee (granddaughter of Barbara Villiers), who married the 4th Baron Baltimore, and possibly, a descendant of George I, through Benedict Swingate Calvert (grandson of Lady Charlotte Lee), the illegitimate son of 5th Baron Baltimore and of an unknown mother, who was supposed to be Melusina von der Schulenburg, illegitimate daughter of the King.