Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1950 жылдардағы Гамбургтегі жастар қозғалысы
1950s youth movement in Hamburg
Экзис – Батыс Германияның Гамбург қаласында 1950 жылдардағы жастар қозғалысы болды. Экзис өз атын экзистенциализм қозғалысынан алды және оның негізгі өкілдері Жан-Поль Сартр мен Альберт Камюдің ықпалында болды.
The Exis were a 1950s youth movement in Hamburg, West Germany. The Exis took their name from the existentialist movement, and were influenced by its chief proponents Jean Paul Sartre and Albert Camus.
Параллельдер
1960-1962 жылдар аралығында Битлз тобының Гамбургтегі жанкүйерлерінің көптегені өздерін "Exis" деп есептеді. Бір жағынан, Exis 1930-шы жылдардағы Swing Kids қозғалысының рухани жалғасы болды. Екі қозғалысқа да АҚШ-тың сол кездегі танымал мәдениеті мен музыкасы зор әсер етті, Swing Kids үшін 1930 жылдардағы джаз, ал Exis үшін 1950 жылдардағы рок-н-ролл. Соғыстан кейінгі Германиядағы саяси және мәдени ахуалдың түбегейлі өзгеруінен басқа, екі қозғалыстың арасындағы ең басты айырмашылық – Swing Kids американдық мәдениетті толыққанды қабылдаса (зоот костюмдері мен боби шұлықтарына дейін), Exis көбінесе өздерінің жеке ойлау қабілетін көрсетуге тырысты, сияқты көптеген жастар.
Quite a few of the Hamburg fans of the Beatles, in the period 1960–1962, regarded themselves as "Exis". In some ways, the Exis were the spiritual successors of the Swing Kids of the 1930s. Both movements were heavily influenced by the prevailing popular culture and music of the United States, whether 1930s jazz, in the case of the Swing Kids or 1950s rock and roll, in the case of the Exis. Aside from the utterly transformed political and cultural atmosphere in Germany after the war, the biggest difference between the two movements was that, where the Swing Kids wholeheartedly embraced American culture (right down to zoot suits and bobby socks), Exis generally wanted to show that they could think for themselves, as many young people do.
Ұлыбритания мен Гамбург арасындағы соғыстан кейінгі байланыстар
Британдық музыкалық топтар мен Гамбург клубтары арасындағы байланысты нығайтқан факторлардың бірі – Германияның солтүстік-батысындағы британдық әскери қызметшілердің көп болуы еді (Рейн армиясының британдық бөлімдеріне қараңыз). Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, солтүстік-батыс Германиядағы музыка ұйымдастырушылар, олардың көпшілігі британдықтар болған, британдық артистерді шақыру жиі кездесетін жағдайға айналды. Дегенмен, Гамбургтің кейбір аудандары сарбаздар мен әуешілерге жабық болды және олардың соғыстан кейінгі Санкт-Паули дамуына күтілгендей әсері болған жоқ. Бұл, ішінара, саяси және құқықтық жағдайдың өзгеруіне байланысты болды. 1955 жылдан бастап олар одақтас және НАТО мүшесінің аумағында "қонақтар" ретінде қарастырылды. 1949 жылы Германия Федеративтік Республикасы (яғни Батыс Германия) құрылғанға дейін британдық күштер өз секторын тікелей басқарған.
One of the factors, which had strengthened the link between British musical acts and the Hamburg clubs, was the presence of large numbers of British servicemen (see British Army of the Rhine), in the north west of Germany. In the aftermath of the Second World War, it became common practice for music promoters in north Western Germany, a number of whom were British themselves, to book British acts. However, some parts of Hamburg were off limits to soldiers and airmen and they never seem to have had the influence, which one might have expected, in the post war development of St. Pauli. This was partly because of the changing political and legal position. After 1955, they were "guests" on the territory of an ally and NATO member. Before the establishment of the Federal Republic of Germany (i. e. West Germany) in 1949, the British forces had actually governed their sector.
Сент-Паули - өзгешелікпен өмір сүретіндердің панасы
Қалай болғанда да, Рипербан халықаралық деңгейде танымал болмас бұрын, Сент-Паули ауданы теңізшілердің демалатын және шеберлердің жаңа идеяларды сынап көретін жері болды. Сонымен қатар, "гамбургтіктер" әрқашан өзге немістерден өзгеше екенін сезінген, ал Гроссе Фрайхейт маңындағы аймақ, бастапқыда қала шекарасының сыртында орналасқан, адамдарға әртүрлі тәсілдермен (бірақ ең бастысы дін саласында) "өздеріне қалай ыңғайлы болса солай әрекет етуге" ерте XVIII ғасырдан бері мүмкіндік берген.
In any case, the St. Pauli district was a place for sailors to relax and artisans to experiment with new ideas, long before the Reeperbahn became internationally famous. In addition, "Hamburgers" have always had some sense of being different from other Germans and the area around the Grosse Freiheit, originally just outside the city boundary, was where people were allowed to "do their own thing", in various ways (but primarily when it came to religion), as far back as the eighteenth century.
Мода мен имиджге әсер ету
Кейбір Exis-тің киім таңдауы шамалы дайындығымен немесе консервативтілігімен ерекшеленсе де (әрі олардың көпшілігі орта таптан шыққандықтан, мұндай жағдай болжамды еді), көптегендер өздерін президент Дуайт Д. Эйзенхауэр Америкасының көк джинсы мен клеткалы көйлектегі шектен тыс еркіндігінен алыстатуға тырысты, оның орнына сәл қараңғырақ және терең ойлы бейне жасауға ұмтылысты. Сартрдың қара полосы мен Галуаз сигареттері ең айқын символдар еді. NPR радиосына берген сұхбатында Астрид Кирхерр Гамбургтегі Exis стилін қара киімдер мен еденге дейін иеленген ұзын шарфтардан тұратынын айтты. Алайда, Джеймс Дин мен Марлон Брандо сияқты американдық иконалар 1950-ші жылдардағы көптеген орта жастағы американдықтар үшін ұлттың жастарына лайықты үлгі емес, жас бунтарлар саналды. Сондықтан, олар ата-аналары құрметтейтін «қадірлі» өнерпаздардан гөрі, қоғамнан ерекшеленуге тырысатын жасөспірімдерге көбірек ұнады. Британдық және американдық рок-музыканттары мен байкерлердің киімі, олардың көпшілігі Гамбургке ешқашан келмеген, кейбір Exis-тердің киімінен көп ерекшеленбеді, бірақ жасөспірімдер үшін бір-екі қосымша молния бәріне айналуы мүмкін, және мұндай салыстырулар сол кезде Exis (немесе Рокерлер) тарапынан қабылданбаған болуы мүмкін. Сондай-ақ, джаз музыканттары мен олардың жанкүйерлеріне ұқсастықтар бар, бірақ Exis тек рок-н-роллды ғана тыңдаған жоқ, ол кантри, вестерн және ритм-энд-блюздің шатас қоспасы еді.
While the fashion choices of some Exis had a slightly preppy or conservative quality (and, given the middle class background of most of them, this was probably unavoidable), many sought to distance themselves from the blue jeaned, check shirted excesses of President Dwight D. Eisenhower's America, by projecting a somewhat darker and more introspective image. Sartre's black polo neck sweaters and Gauloises cigarettes were the most obvious symbols. In an interview with NPR, Astrid Kirchherr described the Exi style in Hamburg as consisting of black clothes and very long scarves trailing to the floor. However some American icons of the time, such as James Dean and Marlon Brando, were, in the eyes of most middle aged Americans of the 1950s, young rebels, rather than suitable role models for the nation's youth. Thus, they were bound to be more attractive to those adolescents, who were trying to stand out from the rest of society, than the "respectable" performers, whom parents admired. The dress of British and American rockers and bikers, the vast majority of whom had not been anywhere near Hamburg, was not vastly different from some of the Exis but to obsessive teenagers, an extra zip, here and there, can be everything and such comparisons may well have been dismissed by Exis (or Rockers), at the time. There are also similarities to jazz musicians and some of their fans but the Exis did not listen exclusively to rock and roll, that unruly mix of country and western and rhythm and blues.