Кіріспе
Француз мемлекет қайраткері Жан Пьер Бахассон, Сеньор және 1-ші Монталивет графы (Ньонкирх, қазір Саррегемин қаласының бір бөлігі, Мозель департаменті, 5 шілде 1766 – Лагранж сарайы, Шер департаменті, 22 қаңтар 1823) – француз мемлекет қайраткері және Францияның пэрі. Ол Людовик Филипп тұсында Ішкі істер министрі болған Монталиветтің 3-конты Камил Бахассонның әкесі болды.
Jean Pierre Bachasson, Seigneur and 1st Comte de Montalivet (Neunkirch, now part of Sarreguemines, Moselle, 5 July 1766 – Château de Lagrange, Cher, 22 January 1823) was a French statesman and Peer of France. He was the father of Camille Bachasson, 3rd Count of Montalivet, Minister of the Interior under Louis Philippe.
Ерте өмір және революция
Саррегеминде дүниеге келген дворян, Карл Виктор Бахассонның ұлы, Монталивет мырзасы, маршал, Сент-Луи орденінің рыцары және Корсика канцлерлік кеңсесіндегі корольдің хатшысы, сондай-ақ екінші әйелі Марта де Сент-Жермен, асыл әйел. 1785 жылдан 1790 жылға дейін Гренобль парламентінің кеңесшісі болды, ал Валенсияда ол сол кезде жас офицер болған Наполеон Бонапартпен танысты. 1788 жылы «Journée des Tuiles» деп аталатын қанды көтеріліс кезінде ол көтерілісшілердің жағына шығып, Монмерандағы қасапасына жер аударылды. Француз революциясын қолдағанмен, Бахассон Террор кезеңінен қашу үшін Италия армиясына қатысты. Францияға оралғаннан кейін 1795 жылы Валенсияның мэрі болып сайланды және француз директориясының Дром департаментіне комиссары тағайындалды.
Консулдық және империя
18 Брумаир төңкерісінен кейін Наполеон Бахассонды Манш департаментінің префекті, кейін Консулат кезеңінде Сейн және Уаз департаменттерінің префекті қызметіне шақырды. Француз империясы құрылғаннан бастап Бахассон Мемлекеттік кеңеске (Conseil d'État) қосылды, Құрмет легионының директоры болды және 1806 жылдан бастап Көпірлер мен жолдар корпусының (Corps des Ponts et Chaussées) басшысы болды. 1809 жылы Франция Еуропадағы аумақтық кеңеюінің ең жоғалғы нүктесіне жеткен кезде ол Ішкі істер министрі болды. Министр ретінде Бахассон империяның инфрақұрылымын дамытуға көмектесті, мысалы, жаңа көпірлер мен порстар салуға рұқсат берді. Ол сонымен қатар Париждегі кең ауқымды қала құрылысы жұмыстарын, Триумф аркасы және Броньяр сарайы сияқты монументтерді салуды, сондай-ақ канализация жүйесін кеңейтуді және қоғамдық су көздерін (фонтандарды) ашуды бақылады.
Қайта қалпына келтіру, кейінгі өмір және мұра
1814 жылы алты күндік науқаннан кейін Бахассон императрица Мари Луизаны Блуаға дейін сүйемелдеді, содан кейін Монмерандағы өзінің иелігіне қайтып келді. Ол «Жүз күн» кезеңінде қоғамдық өмірге оралды және Корольдіктің Бас интенданты және пэр атағын алды. Бурбон монархиясы қайта орнатылғаннан кейін, 1819 жылға дейін оған пэр атағы берілмеді. Ол Сен-Буазедегі Лагранж Монталивет сарайында қайтыс болды. Париждегі Монталивет көшесі, Валенсідегі Монталивет алаңы, Каендегі Монталивет даңғылы, Саррегеминдегі Монталивет көшесі және Батыс Австралиядағы Монталивет аралдары оның құрметіне аталған.