Фердинанд фон Рихтгофен: Жібек Жолының зерттеушісі және география ғылымының дамуына үлес қосқан ғалым
Ferdinand von Richthofen
Фердинанд фон Рихтгофен – неміс саяхатшысы, ғалымы, "Жібек жолы" терминін енгізген. География ғылымына үлкен үлес қосып, әскери авиатордың туысы болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс зерттеушісі және ғалымы (1833–1905)
German explorer and scientist (1833–1905)
Фердинанд Фрайхерр фон Рихтгофен (5 мамыр 1833 – 6 қазан 1905), ағылшын тілінде Барон фон Рихтгофен деп жақсы танымал, неміс саяхатшысы, географы және ғалымы. Ол 1877 жылы "Seidenstraße" және "Seidenstraßen" = "Жібек жолы" немесе "Жібек жолдары" терминдерін енгізгенімен белгілі. Сонымен қатар, хореография және хорология салаларындағы әдістемелерді стандарттады. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыстағы әскери авиатор Манфред фон Рихтгофеннің ағасы, ол "Қызыл барон" атымен танымал.
Ferdinand Freiherr von Richthofen (5 May 18336 October 1905), better known in English as Baron von Richthofen, was a German traveller, geographer, and scientist. He is noted for coining the terms "Seidenstraße" and "Seidenstraßen" = "Silk Road(s)" or "Silk Route(s)" in 1877. He also standardized the practices of chorography and chorology. He was an uncle of the World War I flying ace Manfred von Richthofen, best known as the "Red Baron".
Өмірбаян
Фердинанд фон Рихтхофен Пруссия Силезиясындағы Покой қаласында, сол кезде Карлсруэ деп аталған жерде дүниеге келді. Ол Бреслаудағы Рим-католик гимназиясында білім алды. Бреслау университетінде және Берлиннің Гумбольдт университетінде медицинаны оқыды. Тироль Альпы мен Трансильвания Карпаттарында саяхаттап, оқыды. 1860 жылы ол Эйленбург экспедициясына қосылды – Пруссияның 1860 және 1862 жылдар аралығында Цейлон, Жапония, Тайвань, Селеб, Ява, Филиппин, Сиам және Бірмаға барған экспедициясы. Бұл сапарлардан маңызды еңбектер тумады, себебі Рихтхофеннің көптеген жазбалары мен жинақтары жоғалып кетті. Қытай сол кезде Тайпин көтерілісіне байланысты қол жеткізуге қиын болды, бірақ Рихтхофен оны зерттеудің маңыздылығына көз жеткізді. 1862 жылдан 1868 жылға дейін ол АҚШ-та геолог болып жұмыс істеді және Калифорнияда алтын кен орындарын ашты. Ол Қытайға деген қызығушылығын одан әрі дамытып, бірнеше рет сол жаққа, сондай-ақ Жапонияға, Бірмаға және Яваға сапар шекті. Қытайда ол Лопнур көлінің құрғаған арнасын тапты. Ол географиялық, геологиялық, экономикалық және этнологиялық зерттеулерін атласпен бірге үш томдық кітапта жариялады, бірақ бұл еңбек саланың барлық аспектісін қамтыған жоқ және автордың жоспарын толықтырмады. Бұл еңбек 1877-1885 жылдары Берлинде «Қытай: жеке сапарлардың нәтижелері және оларға негізделген зерттеулер» деген атпен жарық көрді. Бұл маңызды еңбекте автор геологиямен ғана емес, жалпы географиялық зерттеме үшін қажетті барлық мәселелерді қарастырады. Ол өзі аралап өткен елдің экономикалық ресурстарына ерекше назар бөлді. Ол Шанхай сауда палатасына бағалы хаттар сериясын жазды және Шандонгтың көмір кен орындарының және Киаочжоудың порт ретіндегі маңыздылығына алғашқылардың бірі болып назар аударды.
Ferdinand von Richthofen was born in Pokój, at that time called Carlsruhe in Prussian Silesia. He was educated in the Roman Catholic Gymnasium in Breslau. He studied Medicine at the University of Breslau and at the Humboldt University of Berlin. He traveled or studied in the Alps of Tyrol and the Carpathians in Transylvania. In 1860, he joined the Eulenburg Expedition, a Prussian expedition which visited Ceylon, Japan, Taiwan, Celebes, Java, the Philippines, Siam, Burma between 1860 and 1862. No important work resulted from these travels, for much of Richthofen's records and collections was lost. China was at the time inaccessible owing to the Taiping rebellion, but Richthofen was impressed with the desirability of exploring it. From 1862 to 1868, he worked as a geologist in the United States, discovering goldfields in California. He then followed up his interest in China by several more trips there, and also to Japan, Burma, and Java. In China he located the dried up lake bed of Lopnur. He published his geographical, geological, economic, and ethnological findings in three volumes with an atlas, which, however, did not cover the entire field or complete the author's plan. This work appeared at Berlin in 1877 85 under the title of China: Ergebnisse eigener Reisen und darauf gegründeter Studien. In this standard work, the author deals not only with geology but with every subject necessary to a general geographical treatise. Notably he paid close attention to the economic resources of the country he traversed. He also wrote a valuable series of letters to the Shanghai Chamber of Commerce, and first drew attention to the importance of the coalfields of Shandong, and of Kiaochow as a port.