Кіріспе
Италиялық миссионер Роберто де Нобили (1577 – 16 қаңтар 1656) – Оңтүстік Үндістанда миссионерлік қызмет атқарған Иса қоғамының (иезуиттер) мүшесі, итальяндық дін қызметкері. Ол христиандықты уағыздау үшін жаңа әдістер қолданды, өз пікірінше христиандық принциптеріне қайшы келмейтін Үндістанның көптеген жергілікті дәстүрлерін қабылдады. Оның христиан дініне өткендерге индуистік амалдарды әлеуметтік ғұрыптар ретінде сақтауға рұқсат беретін бейімделу саясаты Рим папасынан қолдау алды.
Roberto de Nobili (1577 – 16 January 1656) was an Italian priest, a member of the Society of Jesus (Jesuits), who worked as a missionary in Southern India. He used novel methods to preach Christianity, adopting many local customs of India which were, in his view, not contrary to Christian principles, and he won papal approval for a policy of accommodation that allowed coverts to Christianity to continue to engage in Hindu practices deemed social practices rather than expressions of Hinduism.
Өмірбаян
1577 жылғы қыркүйекте Тосканадағы Монтепульчано қаласында туған Роберто Де Нобили 1605 жылғы 20 мамырда Батыс Үндістандағы Гоа мен Бомбей португалдық порттарына келді. Ол осы жерде 1579 жылы Гоаға келген иезуит Томас Стивенспен кездескен болуы мүмкін. Сол кезде ол, мүмкін, Христапурананы – христиан өмірін индус әдебиетінің формаларын пайдаланып баяндайтын эпикалық поэманы жазу үстінде болған шығар. "Ақ брахман" атымен танылған Роберто де Нобили португалдық Үндістандағы христиан дінінің миссионерлік құлшынысын және оның моғол императоры Акбардың сарайымен қарым-қатынасын бейнеледі. Оның дін таратуға қатысты көзқарасы индуизм мен христиан діндерінің ұқсас тұстарын анықтаудан басталды. Кочинде қысқа уақыт тұрғаннан кейін, 1606 жылғы қарашада Мадурай қаласына қоныстанды. Көп ұзамай ол өзін "білім беруші" (தத்துவ போதகர்) деп атады және индуистік дәстүрге сәйкес, материалдық дүниеге қызығушылық танытпайтын аскетизмді ұстанатын саньяси сияқты киіне бастады, ақ дхоти және ағаштан жасалған сандал киді. Ол жергілікті үнділердің шашын қырқу және басында шағын топтау қалдыру сияқты әдет-ғұрыптарын қабылдады. Ол кеудесіне үш жіптен тоқылған жіп тақты, оны үш бірліктің символы деп санады. Өзінің асыл тегінен екенін мәлімдеп, жоғары касталы адамдармен теңдес тұрып сөйлесті және христиан дінінің шындығы туралы индуист ғалымдарымен пікір алмасты. Де Нобили өзінің мұғалімі Шивадхарманың көмегімен санскрит, телугу және тамил тілдері мен әдебиетін меңгерді. Ориентализм ғылымын қалыптастыруға үлкен үлес қосқан Макс Мюллер Де Нобили туралы былай деді: "Мен оны осы жерде тек Еуропаның алғашқы санскритті ғалымы ретінде ғана сипаттай аламын". Де Нобили христиан доктринасын тамил тілінде түсіндіргенде, өзінің ойын жеткізу үшін бірнеше жаңа сөздер ойлап тапты. Ол "ковил" (கோவில்) сөзін ғибадатхана үшін, "арул" (அருள்) және "прасадам" (பிரசாதம்) сөздерін ізгілік үшін, "гуру" (குரு) сөзін дін қызметкері немесе ұстаз үшін, "Ведам" (வேதம்) сөзін Киелі кітап үшін, "поосай" (பூசை) сөзін қасиетті қызмет үшін және тағы да басқаларын қолданды. Ол тамил тілінде катехизистер, түсіндірмелер мен философиялық трактаттар жазып, қазіргі тамил прозасының дамуына үлес қосты. Оның алдында келген португал миссионерлері өздерінің дінге өткендерін төменгі топтардан іздеген, бұл оларға брахмандардың наразылығын тудырған. Де Нобилидің әдістері португалдық тәсілді сынайтын болғандықтан, оның иезуиттермен және Гоа архиепископымен келіспеушіліктеріне себеп болды. Олардың дауын Рим папасы Григорий XV шешті, ол 1623 жылғы 31 қаңтарда "Romanæ Sedis Antistes" атты апостолдық конституцияны жариялады. Үш жіптен тоқылған жіп, шаштың кішкентай бөлігі, маңдайға сандал жағу және жуыну сияқты әдет-ғұрыптарға, егер олар ешқандай сенімсіз ритуалдарды білдірмесе, рұқсат берілді. Папа үнділік жаңа дінге өткендерді (дінге келгендерді) касталық сезімталдықтан арылуға және парияларды жек көруден бас тартуға шақырды. Роберто де Нобили 1656 жылғы 16 қаңтарда 79 жасында Тамил Надудағы Ченнай қаласының жанындағы Майлапур қаласында қайтыс болды.
Езурведам
Кейбіреулер Роберто де Нобилиді "Эзурведам" деп аталатын ежелгі санскрит кітабының француз тіліне жасалған, жалған құжаттың авторы деп санайды. Макс Мюллер де Нобили оның авторы емес деген тұжырымға келді. Лудо Рошер "Эзурведам" туралы толыққанды зерттеу жариялады, онда бұл мәтіннің авторы француз миссионері болуы керек екені көрсетілген, сондай-ақ бірнеше кандидатты атады. Урс Апп Жан Кальметтің (1692–1740) автор екенін дәлелдейтін мәліметтер ұсынды.
Мұра
2013 жылдың күзінде Чикагодағы Лойола университеті көл жағалауындағы кампусында де Нобили залы деп аталған жатақханасын ашты. Бұл бес қабатты ғимаратта шамамен 200 бірінші курс студенті, халықаралық оқу қауымдастығы орналасқан, сондай-ақ 350 орындық асхана бар. Вишваната Сатьянараянаның телугу тіліндегі тарихи романы "Екавира" романында Таттвабодхака суами кейіпкері де Нобилиге негізделген сияқты. Ол индуист саньяси киімін киіп, аскетикалық өмір салтын ұстана отырып, христиан дінін уағыздайды және басты кейіпкер Екавирамен пікірсайысқа түседі. Үндістанның Жаркханд штатында оның құрметіне аталған 8 иезуит мектебі бар, олардың барлығы Де Нобили мектебі деп аталады. Олар Нью-Делидегі Үндістанның орта білім беру сертификаты кеңесіне (CISCE) қарасты.
In Jharkhand, India, there are 8 Jesuit run schools named De Nobili School after him. They are affiliated with the Council for Indian Certificate of Secondary Education (CISCE), New Delhi.