Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Предраг Р. Драгич Киюк (серб. кириллицасы: Предраг Р. Драгић Кијук; 8 желтоқсан 1945 жыл - 29 қаңтар 2012 жыл) – серб гуманисті, жазушы, эссеші, антология жасаушы, драматург, әдебиет және өнер сыншысы, лексикограф, орта ғасырлар тарихын зерттеуші, тарихшы, аудармашы, философ және Достоевскийді зерттеуші. Белград университетін филология, философия және құқық мамандықтары бойынша бітірген, Италия, Грекия, Ресей, Франция және Норвегияда қосымша білім алған.
Predrag R. Dragić Kijuk (Serbian Cyrillic: Предраг Р. Драгић Кијук; 8 December 1945 – 29 January 2012) was a Serbian humanist, writer, essayist, anthologist, playwright, literary and art critic, lexicographer, medievalist, historian, translator, philosopher and researcher of Dostoevsky. He graduated at the Belgrade University: philology, philosophy and law, and took specializations in Italy, Greece, Russia, France and Norway.
Өмірбаян
Драгич Сербия әдеби журналының операциялық редакторы және әдеби газеттің бас редакторы болды. Ол көптеген кітаптар, зерттеулер мен эсселер жазды, оның бесеуі шетел тілдеріне аударылды. Ол ерекше түрде ежелгі серб әдебиетін зерттеді (1987 жылы ол оятушы және көлемді зерттеуді жариялады – «Ортағасырлық және Ренессанс кезеңдерінің серб поэзиясы 1200–1700»). Оның қызығушылықтарының тақырыптары әртүрлі және түпнұсқалы, ал оның интеллектуалдық құштарлығы – қазіргі заманғы әлемдік поэзия, сандар философиясы, христиандық эстетика, Достоевский, Гоголь және Андреевтің шығармалары, Еуропа өркениетінің тарихы, еуропалық эзотерикалық жазушылар, сербтер мен славяндардың тарихына дейінгі кезеңі, көші-қон құбылысы және христиан православие мистикасы. Сонымен қатар, ол өзінің соңғы екі кітабында қазіргі заманғы саясаттың бұрмалануына және Ватиканның серб халқының тағдырына тигізген әсеріне назар аударды («Bestiarium Humanum», 2002; «Атлантократия – иезуиттердің идеалдық көрінісі», 2005). Оның «Алдаушы және құтқарушы» (1990) атты кітабы Сербияда эссе жанрына теистік әдісті алғаш рет енгізіп, оны әдебиетті түсіндірудегі басқа әдістермен теңестірді, ал «Ойнауға шығу» (1990) кітабы еуропалық персонализмге айқын әсер етті. 2003 жылы «классикалық суретші» ретінде танымал болған, ең танымал британ композиторы сэр Джон Тавенер өзінің монументалды «Ғибадатхананың пердесі» атты туындысы үшін Предраг Р. Драгич Киюк жазған «Ортағасырлық және Ренессанс кезеңдерінің серб поэзиясы 1200–1700» кітабынан мәтіндерді пайдаланды (бұл туынды төрт хор, бірнеше оркестр мен солистердің орындауында жеті сағатқа созылды).
Dragić was operational editor of the Serbian Literary Magazine and the editor in chief of the Literary Newspaper). He authored many books, studies, and essays, five of which have been translated into foreign languages. He specifically studied old Serbian literature (in 1987 he published the provocative and voluminous study Medieval and Renaissance Serbian Poetry 1200 1700). His themes of interest are diverse and original, and his intellectual curiosity is a mixture of modern world poetry, philosophy of numbers, Christian esthetics, the works of Dostoevsky, Gogol and Andreyev, the history of European civilization, European esoteric writers, protohistory of Serbs and Slavs, the phenomenon of migrations and the Christian Orthodox mysticism. Also, he has devoted his attention in his two latest books to the aberration of modern politics and the influence of the Vatican on the destiny of the Serbian people (Bestiarium Humanum, 2002; Atlantocracy As a Jesuit Ideal, 2005). His book Tempter and the Redeemer (1990) was the first to introduce the theistic method into the genre of essay writing in Serbia, equaling it to other methods in the interpretation of literature, while the book Going Out to Play (1990) has had cult influence on European personalism. In 2003, Sir John Tavener, the most popular British composer reputed as a "classical artist" used texts from the book Medieval and Renaissance Serbian Poetry 1200 1700 written by Predrag R. Dragić Kijuk, for his monumental work "The Veil of the Temple" (performed by four choirs, several orchestras and soloists, seven hours in duration).