Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Суперкарго (испан тілінен алынған sobrecargo) – кемедегі жүк иесі жалдаған, кемеде жұмыс істейтін адам. Суперкаргоның міндеттері адмиралтейство заңдарымен белгіленеді және жүк иесінің саудасын басқару, кеме бағытындағы порттарда тауар сатуды қамтиды.
Person employed on board a vessel by the owner of cargo carried on the ship
A supercargo (from Spanish sobrecargo) is a person employed on board a vessel by the owner of cargo carried on the ship. The duties of a supercargo are defined by admiralty law and include managing the cargo owner's trade, selling the merchandise in ports to which the vessel is sailing,
Швеция
Швед Ост-Инд компаниясының (1731-1813) кемелерінде суперкарго компанияны өкілдік етті және саудаға қатысты барлық мәселелерге жауапты болды, ал капитан кеменің жүзе отыруын, жүк тиеу және түсіруді, сондай-ақ кемені күтіп ұстауды басқарды. Капитан суперкаргодан алынған жазбаша бұйрықтарды орындаумен ғана шектелді. Әр саяхатқа жаңа суперкарго тағайындалатын. Ол сапар барысында болған барлық оқиғалар мен шетелдегі сауда мәселелерін тіркеу үшін кітаптар, жазбалар мен есеп шоттарын жүргізуі керек еді. Кеме Гетеборгтағы бас кеңсесіне оралған кезде осыларды компания директорларына дереу ұсынуы тиіс болды. Суперкарго кітаптарды кешіктірген әр күні үшін айып төледі. Оған көмектесу үшін көмекшілер штаты болды: консьерж, аспаз, лакей және жеті адамнан тұратын жеке сот. Тарихи құжаттарға сәйкес, сот саяхат бойында жұмысты болды. Суперкарго сонымен қатар сауда мақсатындағы компанияның зауытын ұстап тұруға және басқаруға жауапты болды. Кемедегі ең жоғары дәрежеде болғандықтан, суперкарго ең жоғары жалақыны да алды. Бұған қоса, ол кемемен әкелінетін жүктің құнының алты пайызын алды. Кемедегі әрбір адам Швецияда тауар сатып алуға, үйге әкелуге және сатуға құқылы болды. Рұхсат етілген тауар мөлшері кемедегі лауазымына және қаржылық мүмкіндіктеріне байланысты болды. Осы тізімдегі бірінші орында суперкарго тұрды.
On ships of the Swedish East India Company (1731–1813), the supercargo represented the company and was in charge of all matters related to trade, while the captain was in charge of navigation, loading and unloading of cargo as well as the maintenance of the ship. The captain was restricted to following written orders from the supercargo. A new supercargo was always appointed for each journey; he had to keep books, notes and ledgers about everything that happened during the voyage and trade matters abroad. He was to present these immediately to the directors of the Company on the ship's return to its headquarters in Gothenburg. The supercargo was fined for each day the books were delayed. Helping him in all this, he had a staff of assistants: a concierge, a cook, a footman and his own ship's court, consisting of seven persons. According to historical documents, the court remained busy throughout the voyage. The supercargo also had to maintain and run the company's factory at the trading destination. Having the highest rank aboard the ship, the supercargo also received the highest salary. In addition to this, he received six percent of the value of the cargo which the ship carried home. Every person on board had the right to buy, bring home goods, and sell them in Sweden. The amount of goods permitted was regulated by the person's rank aboard the ship and his financial means. At the top of this list was the supercargo.