Кіріспе
Лондон метрополитені мен теміржол станциясы
Ливерпуль көшесі станциясы, сондай-ақ Лондон Ливерпуль көшесі деп те аталады, Лондон қаласының солтүстік-шығыс бөлігінде, Bishopsgate Without ауданында орналасқан маңызды орталық теміржол терминалы және Лондон метрополитенімен байланысқан станция. Бұл Кембриджге дейінгі Батыс Англия тармағының, Норвичке дейінгі Ұлы Шығыс тармағының, Шығыс Лондонға және Англияның Шығыс бөлігіне қатынайтын пойыздың, сондай-ақ Стэнстед әуежайына бағытталатын Стэнстед экспресінің соңғы аялдамасы. Станция 1874 жылы ашылды, ол Ұлы Шығыс теміржолының басты Лондон терминалы болған Bishopsgate станциясын алмастырды. 1895 жылға қарай, ол Лондонның кез келген терминалды станциясынан көбірек платформаға ие болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде станцияға жасалған әуе шабуылынан 16 адам оқиға орнында, ал тағы 146 адам жақын жерде қаза тапты. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін станция мыңдаған бала-босқындардың Лондонға келуіне арналған қабылдау орталығы болды, олар Kindertransport жедел құтқару миссиясының аясында келді. Станция 1993 жылғы Bishopsgate бомбалау кезінде зақымдалды, ал 2005 жылғы 7 шілдедегі бомбалау кезінде Ливерпуль көшесінен кеткеннен кейін жер астындағы пойыздың ішінде бомба жарылып, жеті жолаушы қаза тапты. 2022 жылы Crossrail жобасының бөлігі ретінде Элизабет желісінің жаңа платформалары ашылды. Ливерпуль көшесі екі деңгейлі станция ретінде салынды, метрополитенге арналған мүмкіндіктер де қарастырылды. 1875 жылы Метрополитен теміржолы үшін метро станциясы ашылды; қазіргі таңда метро станциясын Орталық, Circle, Hammersmith & City және Метрополитен желілері пайдаланады. Ол 1-ші тарифтік аймақта орналасқан және тікелей Network Rail басқарады. 2022 жылдың наурызынан 2023 жылдың сәуіріне дейін 80,4 миллион жолаушымен, Теміржол және автомобиль жолдары басқармасының мәліметінше, ол Ұлыбританиядағы ең көп жолаушы тасымалдайтын станция болып табылады.
Жаңа аялдама (1875)
Ливерпуль көшесі бекеті Ұлы Шығыс темір жолының (GER) жаңа лондондық терминалы ретінде салынды. GER бірнеше теміржол компанияларының бірігуінен құрылған, ал олардың лондондық терминалы оған мұрагерлік еткен. Бишопскейт компанияның жолаушылар трафигі үшін жеткіліксіз болды; оның Шордичтегі орналасқан жері Лондонның ең кедей шалаптарының бірінің ортасында болды, сондықтан компания тартуды көздеген Лондон қаласының тұрғындары үшін қолайсыз еді. Осыдан келіп, GER орталықта орналасқан станция құруды жоспарлады. Ол 1875 жылдың 1 қарашасында толыққанды ашылды, соңғы құны 2 миллион фунт стерлингтен асты. Бишопсгейттегі бастапқы қалалық терминал жолаушылар үшін жабылып, 1881 жылдан бастап жүк станциясы ретінде пайдаланыла бастады. Бұл 1964 жылы өрт салдарынан қирағанға дейін жалғасты. Жаңа Ливерпуль көшесі бекетіне іргелес орналасқан "Грейт Истрен" қонақ үйі 1884 жылдың мамыр айында ашылды. Оның дизайнын Чарльз Барри кіші жасаған (парламент ғимаратын салған танымал сәулетші Чарльз Барридің ұлы). Ашылған кезде ол Лондон қаласындағы жалғыз қонақ үй болды. 1901 жылы полковник Роберт Уильям Эдис жобалаған "Аберкон бөлмелері" деп аталатын қосымша құрылыс салынды. Қонақ үйге бұрынғы GER төрағасы Лорд Клод Гамильтонның атымен аталған Гамильтон бөлмелері де кіреді.
Кеңейту (1895)
Бастапқыда қымбат ақ пил ретінде қарастырылса да, 10 жыл ішінде станция толық қуаттылықпен жұмыс істеді (күнделікті шамамен 600 пойыз) және GER станцияның шығысында кеңейту үшін жер сатып алды. 1888 жылы Парламент актісі қабылданды және 1890 жылы Ливерпуль көшесін шығысқа қарай кеңейту жұмыстары басталды, оған сегіз жаңа жол және платформалар қосылды. Бұл 1908 жылы Виктория станциясы кеңейтілгенге дейін Лондонның кез келген терминалындағы ең көп платформалар санына ие болды. Негізгі станция шығысқа қарай шамамен 230 фут (70 м) ұзартылды; жаңа пойыз сарайының шығысына, Bishopsgate Street Without шекарасына дейін қосымша дүкендер мен кеңселер салынды. Жаңа құрылыстың үстіне жаңа шатыр орнатылды. Сыртқы қабырға Стаффордшир көк кірпішінен және Руабон кірпішінен тұрғызылды. Төрт пойыз сарайының шатырын Handyside & Co. компаниясы жасады, резидент инженер Шерлок мырза бақылауымен; барлық іргетастар, топырақ жұмыстары және кірпіш қалау жұмыстарын Mowlem & Co. компаниясы жүзеге асырды. Электр қуаты (жарықтандыру үшін) станцияның солтүстігіндегі двигатель үйінен берілді. Қосымша азаматтық жұмыстарға Скиннер, Примроуз және Уоршип көшелеріндегі теміржолдың үстінен өтетін үш темір көпір кірді. Көпірдің темір конструкциясын Horseley Company ұсынды және орнатты. Бас инженер Джон Уилсон, ал архитектор В. Н. Эшби болды. Жұмыс аясында Парламент GER-ге жұмыстарға байланысты шығындарға ұшыраған барлық тұрғындарды қайта орналастыруды міндеттеді, олардың 137-сі қолданыстағы мүлікке, ал қалған 600-і компания есебінен салынған үйлерге орналастырылды. 20 ғасырдың басында Ливерпуль көшесінде Лондонның ең кең ауқымды қала маңындағы теміржол желілері болды, оның ішінде Вудфорд және басқа да бағыттарға қатынайтын тармақтар бар еді, және ол әлемдегі ең жұмысты станциялардың біріне жатты. 1912 жылы станциядан күніне шамамен 200 000 жолаушы 1000-ға жуық пойызбен тасымалданды.
Бірінші дүниежүзілік соғыс және мемориалдар (19171922)
Түркенкрейц операциясы, Бірінші дүниежүзілік соғыста Лондонға жасалған алғашқы ұшақтармен шабуыл, 1917 жылдың 13 маусымында болды, онда 20 Gotha G. IV бомбалаушылары астанаға шабуыл жасады. Шабуыл Ливерпуль көшесі және басқа да бірнеше нысандарға тиді. Астанаға 7 тонна жарылғыш заттар тасталды, нәтижесінде 162 адам қаза тауып, 432 адам жарақат алды. Үш бомба станцияға түсті, олардың екеуі жарылды, екі пойыздың жанындағы пойыз депосының шатырынан құлап түсті. Олардың бірі жолға шығатын пойыздың вагонына, екіншісі әскери дәрігерлер пайдаланған вагондарға тиді; станцияда 16 адам қаза тауып, 15 адам жарақат алды. Бұл соғыс кезінде Ұлыбританияға жасалған ең қорқынышты шабуыл болды. Соғыс кезінде қаза болған 1000-нан астам GER қызметкері 1922 жылдың 22 маусымында сэр Генри Уилсон ашқан, билет сату залында орналасқан үлкен мәрмәр ескерткішпен құрметтелді. Уилсонды салтанатты ашылудан кейін үйіне қайтып бара жатқанда Ирландия Республикалық Армиясының екі мүшесі өлтірді. Ол қайтыс болғаннан кейін бір ай өткен соң ашылған GER монументіне жақын орналасқан мемориалдық тақтамен еске алынды. GER ескерткіші станцияны жаңарту кезінде орын ауыстырылды және қазір Вильсон мен Фрайат ескерткіштерін, сондай-ақ бұрынғы ғимараттардан сақталған теміржолға қатысты архитектуралық элементтерді қамтиды. Станцияда 1916 жылы неміс U қайығын GER лайнері SS Брюссельмен соқтығысқандығы үшін атқыланған теңізші Чарльз Фрайатқа арналған мемориалдық тақта да бар.
"Үлкен төртеу" (1923 1945)
1900 жылдардың басында метрополитендегі терең бұрғыланған электр пойыздарының сәттілігі Лондоннан тыс жергілікті бағыттарды да электрлендіруге болатынын көрсетті. Соғыстан кейін, GER Ливерпуль көшесінен көбірек сыйымдылық қажет етті, себебі станция толып тасыды (1921 жылы күніне шамамен 230 000 жолаушыға қызмет көрсетті), бірақ олар электрлендіруге қаржылай мүмкіндік таппады. Олар GER A55 класы сияқты жоғары қуатты және жоғары тарту күшіне ие бу локомотивтерін қарастырды, бірақ жоғары рельс жүктемелеріне байланысты бұл идея қабылданбады. Оның орнына, Ливерпуль көшесінде автоматты сигнализация жүйесі мен станция орналасуын өзгерту жолымен балама схема енгізілді. Станцияға тікелей көмір тиеу, су құю және басқа да техникалық қызмет көрсету жабдықтары орнатылды, сондай-ақ жеке локомотив аймақтары және пойыз айналымын қысқартып, өнімділікті арттыратын өзгертілген жол және станция орналасуы енгізілді. Қызмет 1920 жылғы 2 шілдеде Чингфорд және Энфилд бағыттарына 10 минут сайын қатынас жасайтын пойыздармен басталды. Бұл өзгерістерге жұмсалған шығын 80 000 фунт стерлингті құрады, ал электрлендіруге шамамен 3 миллион фунт стерлинг қажет болар еді. Қызмет ресми түрде «Интенсивті қызмет» деп аталды (өйткені ол ең қысқа уақыттағы қызметтерде сыйымдылықты 50%-ға арттыруға мүмкіндік берді), бірақ халық арасында «Джаз қызметі» деп танылды. Ол 1926 жылғы жалпы ереуілге дейін жалғасты, содан кейін қызмет көлемі азайды. 1923 жылы теміржол компанияларын қайта ұйымдастыру аясында GER бірнеше басқа теміржолдармен бірігіп, Лондон және Солтүстік-Шығыс теміржолын (LNER) құрды. Ливерпуль көшесі LNER-дің меншігіне өтті және 1930 жылдар бойында назарсыздаққа ұшырады.
Станция қызметкерлері 1935
1935 жылы станция бастығы Х.К.Р. Калвер болды және оның тікелей бағынында 395 қызметкер жұмыс істеді, олардың ішінде билет кассасының қызметкерлері, бажыл қызметкерлері, сигналшылар, платформа инспекторлары және жүк көтергіштер болды. Олардың 75-і тұманды күндері пойыздардың қауіпсіз жүруін қамтамасыз ету үшін қосымша күштер қажет болғанда тұманға қарсы жұмыс істеуге дайындалған. Бұдан өзге, станцияда түрлі міндеттерді атқаратын көптеген қызметкерлер жұмыс істеді, олардың ішінде полицейлер (формада және азаматтық киімде), локомотивтерді күтушілер, жолдарды күтушілер, вагондарды тексерушілер, бу қазандығын тексерушілер, электр және газды тексерушілер, телеграф операторлары, сым тартушылар, сигналды орнатушылар, тауар менеджерінің экспедициялық кеңсесінің қызметкерлері, сыртқы жүк көтергіштер, қонақ үй жүк көтергіштер, континенттік кеңсе қызметкерлері және GPO қызметкерлері болды. GER-дің бұрынғы бас кеңсесі (1935 жылы да теміржол кеңсесі болып қалды) Ливерпуль көшесіне жақын орналасқан және сол ғимараттағы кейбір бөлімдер де станция жұмысына қатысты. Сонымен қатар, газет компаниялары газет пойыздарын тиеу үшін өз қызметкерлерін жіберді.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1930 жылдардың соңында мыңдаған еврей босқындары Ливерпуль көшесіне келді. Олар Екінші дүниежүзілік соғыстың алдындағы кезеңде оларды құтқару мақсатындағы "Киндертранспорт" құтқару миссиясының бір бөлігі ретінде келді. 2003 жылдың қыркүйек айында осы оқиғаны еске алу үшін суретші Флор Кенттің "Für Das Kind Kindertransport" мемориалдық мүсіні орнатылды. Ол түпнұсқа заттармен жабдықталған арнайы шыны шкафтан және Николас Винтон құтқарып алған баланың тікелей ұрпағы – қыздың қола мүсінінен тұрды, осы туынды осы қыз ашты. Мүсіндегі заттар нашар ауа-райынан зақымдана бастады, сол себепті 2006 жылдың қараша айында Фрэнк Мейслердің "Киндертранспорт – Келу" қола ескерткіші бас кіреберісте орнатылды. Кент мемориалындағы баланың мүсіні 2011 жылы жеке орнатылды. Соғыс жылдары станция ғимараты жақын жерде жарылған бомбадан зақым көрді, әсіресе Ливерпуль көшесіндегі басты кіреберістегі готикалық мұнарасы мен оның шыны төбесі зардап шекті. Алдын ала шара ретінде үлкен және ауыр "Вест-Сайд" аспалы сағаты платформа деңгейіне түсіріліп, соғыс барысында ақпараттық бюро ретінде пайдаланылды.
Ұлттықлендіру (1946-1991)
1933 жылы Лондон жолаушылар тасымалы кеңесі құрылғаннан кейін, Ливерпуль көшесінен Шенфилдке дейінгі бағытты электрлендіру жұмыстары LNER компаниясымен бірлесіп басталды. Соғыс кезінде жұмыс тоқтап қалды, бірақ соғыс аяқталғаннан кейін қайта жаңартылды. Ливерпуль көшесі мен Стратфорд арасындағы бағыт 1946 жылдың 3 желтоқсанынан бастап электрлендірілді, ал Шенфилд бағытының толық электрленуі (1500 В DC) 1949 жылдың қыркүйегінде аяқталды. Сонымен қатар, Эссекстегі және Солтүстік-Шығыс және Шығыс Лондондағы Лондон метросының электрленуі Ливерпуль көшесінен кейбір бағыттардың алынып тасталуына және олардың орнына LU операцияларының енгізілуіне әкелді. Электрлендіру жұмыстары Чингфордқа дейінгі бағыттың 1960 жылдың қарашасына дейін электрленуімен жалғасты. 1960 жылы Шенфилдке дейінгі 1500 В DC бағыты, Саутхенд пен Челмсфордқа дейін ұзартылған, 6.25 кВ AC-ға ауыстырылды. Ұсынылған бұзуға халық қарсылық көрсетті, бұл поэт-лауреат сэр Джон Бетджеман бастаған науқанға әкелді, нәтижесінде 1976 жылдың қарашасынан 1977 жылдың ақпанына дейін қоғамдық тыңдау өтті. 1980 жылдың күзінде 6.25 кВ AC электрмен жабдықтау стандартты 25 кВ AC-ға ауыстырылды. Тыңдау батыс (1875 жылғы) пойыз депосының шатырын жаңа құрылыста сақтауды ұсынды; нәтижесінде ол 1982 және 1984 жылдар аралығында жөнделіп, нығайтылды, содан кейін 1987 жылы аяқталған негізгі шатырдың жөндеу жұмыстары жүргізілді. Бастапқы жоспарлар екі қосымша жол салуды және Ватерлоо станциясымен ұқсас орналасқан 22 платформаны қосуды қамтиды; Брод-стрит және Ливерпуль-стрит станцияларының біріктірілгені соңғысының деңгейінде орналасуы керек еді, салыстырмалы түрде төмен қабатты кеңселермен. 1983-1984 жылдары жоба қайта қаралып, қазіргі алты жол шығу және 18 платформа сақтау туралы шешім қабылданды, бұл Ливерпуль-стрит станциясымен шектелді және жер дамыту үшін босатылды. 1985 жылы Британдық теміржолы Rosehaugh Stanhope компаниясымен келісімге келді және "Broadgate" деп аталатын кеңсе дамыту жұмысы басталды. Теміржол жұмыстары Солтүстік Лондон желісінен Кембридж негізгі желісіне қысқа байланыс құруды қамтиды, бұл бұрын Брод-стритті пайдаланған пойыздар Ливерпуль-стритте аяқталуына мүмкіндік берді. Станция платформалардың басында бір ғана залмен және Бишопскейт пен Ливерпуль көшесінен кіреберістермен, сондай-ақ оңтүстік-батыс бұрышында автобус алмасу пунктымен қайта жаңартылды. Broadgate дамытуы 1985-1991 жылдар аралығында бұрынғы Брод-стрит станциясының орнында және Ливерпуль көшесінің жоғарғы жағында салынды. Broadgate жобасынан түскен табыс станцияны жаңғыртуға жұмсалды. 1988 жылы Лондондық аймақтық көлік және MEPC компаниялары Ливерпуль көшесі мен Олд Брод көшесінің бұрышында орналасқан метро станциясының үстіндегі Аркаданы толық бұзуға тиіс болды, олар бұл жерді кеңселер мен дүкендердің бес қабатты блогына айналдырғысы келді. 6000-нан астам адам "Аркаданы сақтап қалу" петициясына қол қойды және тарихи Викториялық ғимарат бүгінге дейін тұр. Дамуға қарсы науқанды сол кезде Аркадада жұмыс істейтін жұмыспен қамту агенттігінің иесі Грэм Хорвуд басқарды. 1989 жылы алғашқы визуалды дисплей бірлігімен басқарылатын сигнал беру жүйесі (Интегралды электрондық басқару орталығы деп аталады) Ливерпуль-стритте қолданысқа енгізілді. Жаңартылған Ливерпуль-стрит 1991 жылдың 5 желтоқсанында Елизавета II патшайымымен ресми түрде ашылды. Сол кезде залдың үстіне алып кету тақтасы орнатылды; ол 2007 жылдың қарашасында ауыстырылғанға дейін британдық теміржол станцияларында сақталған соңғы механикалық "жапырақшалы" дисплей тақталарының бірі болды.
Жақындағы тарих және жекешелендіру (1991 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
1991 жылы Bishopsgate-тің шығыс жағында қосымша кіреберіс салынды, сондай-ақ жолдың астынан өтетін метро тоннелі де жасалды. Станция 1993 жылғы 2 желтоқсанда Амстердам Централ теміржол станциясымен «бірлесіп жұмыс істейтін» станция ретінде танылды, осы оқиғаны еске түсіретін тақта метро станциясының кіреберісіне жақын орналасқан. Станция 1993 жылғы 24 сәуірде Bishopsgate бомбалау салдарынан қирап, уақытша жабылды. Станцияға шамамен 250 000 фунт стерлинг сомасында зиян келтірілді, оның көп бөлігі әйнек шатырға тиді. Станция 1993 жылғы 26 сәуірде қайта ашылды. 2013 жылы Crossrail жобасы аясында жүргізілген қазба жұмыстары кезінде Ливерпуль көшесінде, жер бетінен бірнеше метр тереңдікте 17 ғасырға жататын жаппай жерлеу орны табылды, ол Бедлам жерлеу орны немесе Жаңа шіркеу деп аталды. Онда бірнеше жүз адамның қалдықтары болды және жерленгендердің арасында обадан қайтыс болғандар, тұтқындар және танылмаған мәйіттер болған деп есептеледі. Сонымен қатар, 16 ғасырға жататын алтын монета табылды, ол әшекей немесе медальон ретінде қолданылған болуы мүмкін. 2015 жылдың басында жерлеу орнының толыққанды қазу жұмыстары басталды, алдымен онда шамамен 3000 адам жерленгені болжалды. Elizabeth желісінің толық ашылуына дейін, 2015 жылдан бастап TfL Rail операторы Greater Anglia-дан Liverpool Street – Shenfield бағытындағы «метро» қызметін қабылдады. Сол уақытта Liverpool Street-тен Enfield Town, Cheshunt (Seven Sisters арқылы) және Chingford қалаларына бағытталған Lea Valley Lines қызметтері London Overground-қа берілді. Elizabeth желісінің орталық бөлігі 2022 жылғы 24 мамырда Paddington және Abbey Wood арасында ашылды. Elizabeth желісінің платформалары қазіргі метро станциясы ғимаратының оңтүстік-батыс жағында орналасқан.
Қызметтер
Ливерпуль-стрит метро станциясы Орталық, Circle, Hammersmith & City және Metropolitan желілерімен қызмет көрсетеді және Лондон метро желісіндегі ең көп келушілерді тартатын алтыншы станция болып табылады. Орталық желісінде ол Банк және Бетнал Грин станциялары арасында, Circle және Metropolitan желілерінде Олдгейт пен Мургейт арасында, ал Hammersmith & City желісінде Олдгейт Ист пен Мургейт арасында орналасқан. Орталық Лондонның терминал станцияларын қамтитын басқа метро станциялары сияқты, ол 1-аймақта орналасқан. Мүгедектерге арналған тіктөбе желілеріне қол жеткізу жоқ, шығыс бағытындағы Circle, Hammersmith & City және Metropolitan желілерінен басқа, олар платформаға апаратын пандусқа ие.
Тарих
Ливерпуль көшесі кеңейіп жатқан Лондон метросының желісімен біріктіру үшін жобаланған және Мургейттен шығысқа қарай созылған Метрополитен темір жолының (MR) жаңа терминалы ретінде қызмет еткен. 1874-1875 жылдары MR Ливерпуль көшесінің негізгі желілік станциясын терминал ретінде пайдаланған; компания өзінің станциясын 1875 жылғы 12 шілдеде ашты, бастапқыда Бишопсгейт деп аталды. 1875 жылы 1 және 2 платформалар ашылды. Батысқа қараған 3-платформа бұрын 2-платформаның оңтүстігінде орналасқан; ол батыстан келген Метрополитен желісі пойыздары үшін аялдама ретінде пайдаланылды. Ол 1896 жылы пайдалануға берілді, 1974 жылы да қолданыста болды, бірақ 1994 жылы қажетсіз болып қалды. Қазіргі терең деңгейдегі Орталық желісінің 4 және 5 платформалары 1912 жылғы 28 шілдеде КЛР-дің шығыс терминалы ретінде ашылды. Мур вакуумдық түтігі – жарық берудің жаңа жүйесі – әдеттегі шамға қарағанда үш есе көп жарық беретін алғашқы станциялардың бірі болды. Метро станциясы «Блитц» кезіндегі басты паналау орындарының біріне айналды. Бастапқыда станция халыққа паналау ретінде ашылмаған, бірақ 1940 жылғы 7 қыркүйекте Шығыс аймағына жасалған ауыр шабуылдар кезінде көптеген адамдар станцияда паналады, ол көптеген адамдар үшін ең қауіпсіз және тиімді паналау орны болды. Кейбір деректерге сәйкес, жергілікті тұрғындар күшпен кірген, ал басқалары станция қызметкерлері билетсіз барлығына есіктерді ашуға шешім қабылдады, бұл техникалық тұрғыдан заңсыз болған. 1946 жылғы 4 желтоқсанда жолаушылар желісі соғыс салдарынан кешіккен Лондон жолаушылар тасымалы басқармасының «Жаңа жобалар бағдарламасы» аясында шығысқа қарай ұзартылды. 1951 жылы метро билет залы салынды.
Лондон почтасы темір жол станциясы
Ливерпуль көшесі пошта бекетінің теміржол станциясы – Лондон пошта бекетінің теміржол жүйесінде Royal Mail компаниясы басқарған, қазірде қолданылмайтын станция. Станция Маунт Плезант пошта орталығы мен Уайтчепелдің шығыс округіндегі пошта кеңсесі арасында орналасқан және Ливерпуль көшесінің оңтүстік жағында, Грейт Истрен қонақүйінің астында жатыр. Ол 1927 жылдың желтоқсанында ашылды; станцияның екі жағындағы лифттер мен шлюздер поштаны бас станцияға және кері тасымалдауға мүмкіндік берді. Екі 96 метрлік парцельдер мен хат-кептер тасымалдағыштары 10 және 11 платформаларға (қазір Greater Anglia қолданып жүрген) қосылды; 1930 жылдары пошта трафигі күніне 10 000 қапқа жетті, 690 пошта қызметі тоқтады. Жүйе 2003 жылы тоқтатылды. 2014 жылы Кембридж университетінің командасы платформаларға жақын, пайдаланылмаған туннельдің қысқа, екі жолды бөлігінде зерттеу жүргізе бастады, онда Crossrail үшін салынып біткен жаңа туннель шамамен екі метр тереңдікте орналасқан. Зерттеудің мақсаты – Лондонның астындағы көп шақырым теміржолда қолданылғанға ұқсас, бастапқы құйма темір қабаттарының даму салдарынан болатын деформация мен топырақ қозғалысына қалай төтеп беретінін анықтау.
Лондон метросы
Орталық желі Лондон метрополитенінің Шығыс Лондон желісінің астынан тікелей өтеді және 2010 жылы ашылғаннан бері көршілес Шордичте бұл жерде ауысу станциясы болуы қала тұрғындарының қалауында болды. Жаңа платформалар Бетнал Грин мен Ливерпуль көшесі арасында, ішкі Лондонның ең үлкен аралықтағы станцияларының біріне орналасады. Бұл ауысу станциясының пайдасы болғанымен, құнының жоғары болуы, құрылыс кезінде Орталық желі жұмысындағы қиындықтар және платформалардың Ливерпуль көшесіндегі пойыз тұратын жерге тым жақын орналасуы себептерімен жобадан бас тартылды. Елизавета желісі толыққандай жұмыс істегеннен кейін ғана бұл ұсыныс қайта қарастырылады.
Жүк тасымалын сынау
2020 жылдың сәуір немесе мамыр айында Ливерпуль көшесі мен Лондон Гейтвей арасында 769 классды екі режимді пойызды пайдаланып жүк сынағы жоспарланған.
Мәдени сілтемелер
Ливерпуль көшесі – «Монополия» ойынының британдық нұсқасындағы Кингс-Кросс және Мэрилебонмен бірге орналасқан төрт теміржол станциясының бірі. Барлық төрт станса 1936 жылы Виктор Уотсон ойынды британдық нарыққа бейімдеген кезде LNER қызметтерінің соңғы аялдамасы болды. Станция бірнеше көркем туындылардағы террористік шабуылдарда бейнеленген: Энди МакНабтың «Қараңғы қыс» романында станция шабуылдың нысаны ретінде көрсетілген; 2004 жылғы «Панорама» телеарнасының «Лондон шабуыл астында» деректі фильмінде хлор газы қолданылып жасалған террористік шабуыл оқиғасы бейнеленген; ал «Қызыл соғыс» (2004) драмасында метро станциясының жанында «кит бомбасы» қолданылып жасалған қатерлі шабуыл көрсетілген. Станция көптеген фильмдер мен телешоулардың түсірілім алақаны ретінде де пайдаланылды, оның ішінде «Стормбрейкер» (2006) және «Миссия: Мүмкін емес» (1996) шпиондық фильмдері, «The Shadow Line» (2011) криминалды драмасы, сондай-ақ «Сент-Триниан 2: Фриттон алтынының жұмбағы» (2009) фильміндегі флешмобтар мен T-Mobile жарнамасы. Роман Коппола режиссерлік еткен Mansun тобының «Taxloss» музыкалық видеосы үшін станциядағы жолаушыларға 5 фунттық банкноталардан 25 000 фунт стерлинг төгілді. 1898 жылы Х.Г. Уэллстің «Әлемдер соғысы» романында Марс машиналары Вест-Эндтегі әскери бекіністерді басып алғанда Ливерпуль көшесіндегі пойызға отыруға асыққан халықтың шатақ жағдайы суреттелген. Станцияға арналған Джон Дэвидсонның «Ливерпуль көшесі станциясы» атты өлеңі жазылған.