Кіріспе

Панаманың 29-шы президенті (1952-55) Жозе Антонио Ремон Кантера (1908 жылдың 11 сәуірі – 1955 жылдың 2 қаңтары) – Панаманың 29-шы президенті, 1952 жылдың 1 қазанынан 1955 жылдың 2 қаңтарында қайтыс болғанға дейін қызмет еткен. Ол Панаманың алғашқы әскери билеушісі болды және 1940 жылдардың соңында елді көлеңкеде биледі. Ол Ұлттық патриоттық коалицияның (ҰПК) мүшесі болды және 1952 жылдың мамырында президенттікке кандидат болды. 1931 жылы Ұлттық полицияға қосылып, 1947 жылы оның бастығы болды. Осы лауазымда ол міндетін атқарушы президент Даниэль Чанис Пинзонға қарсы төңкеріс жасады. 1953 жылдан бастап оның әкімшілігі АҚШ президенті Дуайт Д. Эйзенхауэрдің басшылығымен Панама каналы шартына өзгерістер енгізу бойынша келіссөздер жүргізе бастады. Бұл келіссөздер 1955 жылы ратификацияланған келісімге әкелді, ол Панамаға төленетін жылдық сыйлықты (430 000 доллардан 1,9 миллион долларға дейін) едәуір арттырды және Панама каналы компаниясынан Панамаға шамамен 20 миллион долларлық мүліктің берілуіне әкелді. 1940 жылдары генерал Хосе Ремон сахна артындағы күшті адам болды. Ол доктор Арнульфо Ариас және тағы екі президентті биліктен құлатқан бірнеше төңкерістерді ұйымдастырды. "Бізге миллион да, садақа да керек емес, біз әділдік қалаймыз" – Ремонның ең есте қаларлық ұстанымы болды. 1952 жылы Ремон өте күмәнді сайлауда Панама президенті болып "сайланды", онда көптеген алаяқтықтар мен полицияның Ремонның пайдасына араласуының айқын мысалдары болды.

Қылмысты тергеу

Ремонның өліміне байланысты жағдайлар жұмбақ болды. Алғашқы тергеу барысында америкалық Мартин Ирвинг Липштейн тұтқындалды, бірақ кейіннен адвокат Рубен О. Миро 1955 жылдың 12 қаңтарында қылмысын мойындағаннан кейін босатылды. Липштейннің де алибисі болды, бірнеше куәгерлер оны Ремонның қаза болған жарыс жолынан (Хиподромо Хуан Франко) қашықта, шамамен сол уақытта көрген. Өзі мойындағанда Миро, Ремонның орнына президент болған Хосе Рамон Гвизадоның бұйрығымен әрекет еткенін айтты. Гвизадо лауазымынан алынып, 15 қаңтарда тұтқындалды және 29 наурызда оның кінәлі екені анықталды. Ол ешқандай кінәсін мойындамады, бірақ қатты эмоционалды сот процесінен кейін алты жыл сегіз айға түрмеге кесілді, бірақ 1957 жылдың желтоқсанында Миро және тағы алты күдікті ақталғаннан кейін босатылды. Бұл қылмыс ешқашан ашылмады. Гвизадо Испанияға көшіп, өмірінің соңына дейін өзінің толықтай кінәсіз екенін мәлімдеді. Жоғарғы Сот судьясының ұлы Миро күндіз Панама қаласының орталығындағы банк ішінде ұрланды. Одан кейін ол қайтадан көрінбеді.