Кіріспе

Ежелгі Мысырдың Тефнут (; ) – ежелгі Мысыр дінінде ылғал, ылғалды ауа, нәр және жаңбырдың қадірлі құдайы. Ол ауа құдайы Шудың қарындасы және жұбайы, Геб пен Нуттың анасы.

Этимология

Тефнут есімінің нақты этимологиясы жоқ, бірақ ол жаратылыс мифінің кейбір нұсқаларында Атум оны түкіретініне байланысты, түкіру дыбысының ономатопеясы болуы мүмкін. Сонымен қатар, кейінгі мәтіндерде оның есімі ауыздан түкіру түрінде жазылған. Тефнут, оның інісі сияқты, көптеген египет құдайларындағыдай, жеке идеограф немесе символға ие емес. Оның аты иероглифтерде төрт жеке фонеграммадан – t f n t – тұрады. n фонеграммасы су бетіндегі толқындарды бейнелесе де, ол ешқашан су (mw) сөзіне немесе сумен байланысты кез келген нәрсеге идеограмма немесе анықтауыш ретінде қолданылмаған.

Мифологиялық шығу тегі

Тефнут – Ра Атумның қызы. Ол өзінің егіз інісі Шуға үйленген, ол Нуттың, аспанның және Гебтің, жердің анасы. Тефнуттың немерелері Озирис, Изида, Сет, Нефтис және кейбір нұсқаларда Үлкен Хорус болды. Ол сондай-ақ Жас Горустың арғы әжесі болды. Әкесі, ағасы, балалары, немерелері мен шөбересімен бірге ол Хелиополис Эннеадасының мүшесі. Тэфнут пен Шу егіздерінің жаратылуы туралы аңыздың бірнеше нұсқасы бар. Әр нұсқада Тефнут партеногенез нәтижесінде туған, және олардың бәрінде дене сұйықтығының әртүрлі түрлері кездеседі. Гелиополиттік жаратылыс мифінде Атум Тефнут пен Шуды тудыру үшін жұмбастаған. Пирамида мәтіні 527-де былай делінген: «Атум Хелиополисте тұрғанда жұмбастап, шығармашылық танытты. Содан аға мен апа дүниеге келді – яғни Шу мен Тефнут». Бұл аңыздың кейбір нұсқаларында Атум сілекейін шығарып, осы арқылы ұрпақтап береді. Бұл нұсқада сөз ойнатылысы бар, Тефнут есімінің бірінші буыны құрайтын «теф» дыбысы «түкіру» немесе «құсыру» деген мағынаны білдіреді.

Иконография

Тефнут – арыстан құдайы, және ол Хелиополистің Ұлы Эннеадасының бір бөлігі ретінде бейнеленгенде, арыстан басы бар адам түрінде көрінеді. Көбінесе арыстан ретінде де бейнеленеді, бірақ Тефнут толыққанды адам түрінде де суреттелуі мүмкін. Оның толық немесе жартылай антропоморфты түрінде ол шашқап киіп, үстіне урей жыланы немесе урей және күн дискісі қойылған, ал кейде арыстан басы бар жылан ретінде бейнеленеді. Оның беті кейде ағасы Шумен бірге, мойынның екі жағындағы теңгерімдерде екі бас түрінде қолданылады. 18-ші және 19-шы династиялар кезінде, әсіресе Амарна кезеңінде Тефнут төменгі, жалпақ бас киім киіп, жапырақтары шығып тұрған өсімдіктермен әшекейленген адам түрінде бейнеленген. Ахнатонның анасы Тие де осыған ұқсас бас киім киіп, Хатор Тефнутпен теңестірілген. Археолог Джойс Тайлдсли Нефертитидің көк тәжін Тиедің бас киімінен шыққан деп санайды, және ол да Тефнутпен теңестірген болуы мүмкін.

Діни орталықтар

Гелиополис пен Леонтополис (қазіргі әл-Мукдам) негізгі құдайларға табыну орталықтары болды. Гелиополисте Тефнут сол қаланың ұлы Эннеадасының мүшесі болды.

Карнакта Тефнут Эннеада құрамына кірді және фараонның денсаулығы мен игілігі үшін дұғаларда аталды. Ол Нил дельтасындағы Леонтополисте Шумен бірге арыстан жұбы ретінде құлшылыққа тартылды.

Мифология

Тефнут Раның Көзі ретінде басқа да леопольд құдайлармен байланысты болды. Арыстан болғандықтан, ол ашулы мінез таныта алатын және немерелеріне артық құрмет көрсетілгеніне қызғанып, Нубияға қашып кеткені айтылады. Тоттан "құрметті" деген атақ алғаннан кейін ғана ол қайтып келді. Шу ұлы Гебті әйелі Нуттан күшпен бөліп тастағандықтан, Геб әкесі Шуға наразылық білдіріп, оны әлемнен кетуге мәжбүр етті. Анасы Тефнутқа ғашық болған Геб оны өзінің басты әйелі етіп алды.