Әскери авиациялық дәрігерлер: ұшқыштар, астронавттар мен басқа да әуе күшінің мамандарына медициналық көмек көрсетеді. Қызметтері, дайындық бағдарламалары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әскери оккупация
Military occupation
Ұшу хирургы – авиациялық медицинаның клиникалық саласында тәжірибелі әскери дәрігер. «Ұшу хирургиясы» терминін талғампаздар дұрыс емес деп есептесе де, кейде кездесуі мүмкін. Ұшу хирургтары – арнайы міндеттемедегі әртүрлі әскери авиация қызметкерлеріне (мысалы, ұшқыштар, ұшу офицерлері, навигаторлар/ұрыс жүйелері офицерлері, астронавттар, зымырандық экипаждар, әуе қозғалысын басқарушылар, БПҰ операторлары және басқа да әуе экипаж мүшелері, офицерлер мен қатардағы әскерилер) негізгі медициналық көмек көрсететін дәрігерлер (MD немесе DO). АҚШ Қорғаныс министрлігінде Армия, Әскери-теңіз күштері және Әуе күштерінің барлығы ұшу хирургтарын дайындап, пайдаланады. Арнайы міндеттемедегі әскерилер мен олардың отбасыларына негізгі медициналық көмек көрсетумен қатар, АҚШ Қорғаныс министрлігі ұшу хирургтарын басқа да көптеген міндеттерге тартады. Авиациялық медицина – еңбек медицинасының бір саласы және ұшу хирургтары әскерилердің қатаң медициналық стандарттарын сақтауға, әсіресе ұшу, басқару немесе парашютпен секіруге (әуеде) қатысты одан да қатаң талаптарды орындауға жауапты. АҚШ әскерисінде ұшу хирургтары жалпы денсаулық сақтау, еңбек және профилактикалық медицина салаларында білім алады және операциялық жағдайда «хирург» рөлінде сирек кездеседі. Ұшу хирургтары әдетте ұшу мәртебесіндегі авиаторлар болып табылады (яғни, әскери ұшақтарда экипаж мүшесі ретінде ұшу сағаттарын тіркейді), бірақ олар ұшқыш, әскери-теңіз ұшу офицері немесе навигатор/CSO болуы міндетті емес. Олар әскери немесе NASA авиациялық немесе ғарышқа қатысты апатты тергеу комиссиясының мүшелері ретінде медициналық консультация беруі мүмкін. Кейде олар әуедегі медициналық эвакуациямен эвакуацияланатын науқастарға ұшу кезінде көмек көрсетуге тартылады, бұл эвакуация тұрақты қанатты немесе айналмалы қанатты ұшақтар арқылы жүзеге асырылуы мүмкін. Ұшу хирургінің азаматтық баламасы – авиациялық медициналық сарапшы (AME). Кейбір азаматтық AME әскери ұшу хирургтарына ұқсас білім алған, ал кейбіреулері зейнеткер әскери ұшу хирургтары немесе әскери резервтік құрамдағы белсенді ұшу хирургтары болуы мүмкін.
A flight surgeon is a military medical officer practicing in the clinical field of aviation medicine. Although the term "flight surgery" is considered improper by purists, it may occasionally be encountered. Flight surgeons are physicians (MDs or DOs) who serve as the primary care physicians for a variety of military aviation personnel on special duty status — e. g., pilots, Flight Officers, navigators/Combat Systems Officers, astronauts, missile combat crews, air traffic controllers, UAV operators and other aircrew members, both officer and enlisted. In the United States Department of Defense, the Army, Navy, and Air Force all train and utilize flight surgeons. In addition to serving as primary care for military members on special duty status and their families, the U. S. Department of Defense uses flight surgeons for a variety of other tasks. Aviation medicine is essentially a form of occupational medicine and flight surgeons are tasked with the responsibility of maintaining the military's strict medical standards, especially the even stricter standards that apply to those on flying, controlling or jump (airborne) status. In the U. S military, flight surgeons are trained to fill general public health and occupational and preventive medicine roles, and are only infrequently "surgeons" in an operating theater sense. Flight surgeons are typically rated aviators on flight status (i. e., they log flight hours in military aircraft as a crewmember), but are not required to be rated or licensed pilots, naval flight officers, or navigators/CSOs. They may be called upon to provide medical consultation as members of an investigation board into a military or NASA aviation or spaceflight mishap. Occasionally, they may serve to provide in flight care to patients being evacuated via aeromedical evacuation, either fixed wing or rotary wing. The civilian equivalent of the flight surgeon is the Aviation Medical Examiner (AME). Some civilian AMEs have training similar to that of military flight surgeons, and some are either retired military flight surgeons or actively serving flight surgeons in a military Reserve Component.
Тарих
Авиациялық медицинаның тамыры газ заңдары мен Жер атмосферасының құрамы туралы алғашқы ғылыми жаңалықтарға дейін жетеді, себебі бұл факторлар адам организміне қатысты. Авиация ауа шарларынан бастап, қанатты бақыланатын ұшуға және ғарышқа ұшуға қарай дамыған сайын, медицина мен физиология салалары әр технологиялық прогреске сәйкес келуді қажет етті. Джон Джеффрис (1745-1819) және Пол Берт (1833-1886) сияқты дәрігерлер мен физиологтар ұшу кезінде адамдармен тәжірибелер жасады және организмнің осы физиологиялық күштерге реакциясын жазды. Дегенмен, әуе кемелері соғыста алғаш рет қолданылғанда ғана алғашқы ұшқыш дәрігерінің лауазымы құрылды.
The roots of aviation medicine extend back to the earliest scientific discoveries of gas laws and the makeup of Earth's atmosphere as these factors relate to the human body. As aviation progressed from lighter than air balloons to fixed wing controlled flight to spaceflight, the disciplines of medicine and physiology were required to track with each technological advance. Physicians and physiologists, such as John Jeffries (1745 1819) and Paul Bert (1833 1886), conducted experiments on humans in flight and documented the body's response to these physiologic stressors. However, it would not be until airplanes were first used in war that the office of the first flight surgeon was established.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
"Ұшу хирургы" термині 1918 жылдың басында пайда болды, сол кезде АҚШ Армиясының Әуе медицина қызметі Американың Аэро клубы және Американың Әуе лигасы деген екі азаматтық авиация ұйымымен бірлесіп, АҚШ әскери авиаторларының медициналық тексерулері мен стандарттарын басқару мәселелерін шешуге кірісті. Бұл термин ерекше түрде полковник (кейін бригадалық генерал) Теодор С. Листермен (АҚШ Армиясының Сигнал корпусының авиация бөлімінің бірінші бас хирургы) және майор Исаак Х. Джонспен байланысты. Осы екі офицер 1918 жылдың маусымында жаңа "Ұшқыштарды күту" бөлімін құруды ұсынды. Бастапқы мақсат – әскерилер мен Бас хирургтың ұшу апаттарының жоғары деңгейіне не себеп болатынын анықтау. Бірінші ұшу хирургтары тағайындалғаннан кейін жүргізілген зерттеулер мен тәжірибе ұшақ экипаждарының денсаулығын едәуір жақсартты, сондай-ақ барлық ұшақ экипаждары үшін медициналық талаптарды күрт арттырды. Алғашқы ұшу хирургтары армияның жаяу әскерге немесе атты әскерге жарамсыз офицерлерді ұшуға жіберу тәжірибесінің дұрыс емес екенін анықтады. G күштерінің, кеңістікте бағдарын жоғалту қаупі және авиациялық ортада кездесетін гипоксия сияқты қиындықтарға байланысты, алғашқы ұшу хирургтары авиациялық персоналдың ең жоғары денсаулық деңгейінде болуы және аэроғарыш физиологиясының негіздерін жақсы білуі керектігіне тоқтады.
The term "flight surgeon" originated in the early months of 1918 when the U. S. Air Medical Service of the U. S. Army collaborated with two civilian aviation organizations—the Aero Club of America and the Aerial League of America—to manage problems of medical screening and standards for U. S. military aviators. The term is especially associated with Colonel (later Brigadier General) Theodore C. Lyster (the first Chief Surgeon, Aviation Section, U. S. Signal Corps, U. S. Army), and with Major Isaac H. Jones. These two officers proposed the organization of a pioneering "Care of the Flier" unit in June 1918. The original intent was for the military and the Surgeon General to understand what was causing the high flight mishap rate. Shortly after the appointment of the first flight surgeons, research and experience led to a dramatic improvement in aircrew health as well as a significant raising of the entry medical standards for all aircrew. The early flight surgeons found that the Army's practice of assigning officers to flight duty who were not physically qualified for infantry or cavalry duty was improper. Because of the G forces, risk of spatial disorientation, and risk of hypoxia encountered in the aviation environment, among other challenges, early flight surgeons found that aviation personnel must be scrupulously healthy and well trained in the basics of aerospace physiology.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Ұшу хирургтарының рөлі АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан кезде одан әрі жетілді және кеңейді. 1941 жылы түсірілген «Дайв Бомбер» фильмі, теңіз авиациясына баса назар бергенімен, Перл-Харборға шабуылға дейін ұшу хирургтарының рөлін көрсетті және биіктіктегі гипоксия мәселелерін шешу авиациялық апаттардың санын қалай азайтатынын атап өтті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әуе күштерінің басшысы, армия генералы (кейін Әуе күштерінің генералы) Генри «Хап» Арнольд, Әуе күштеріндегі барлық ұшу хирургтарына авиациялық ортаны жақсырақ түсіну үшін пациенттерімен үнемі ұшуға бұйрық берді. Осының нәтижесінде, бүгінгі күнге дейін олардың ізбасарлары – АҚШ Әуе күштерінің ұшу хирургтары «авиациялық білікті» ұшқыштар экипажының мүшелері деп есептеледі, олар ұшу үшін жалақы алады және ай сайын белгілі бір сағат ұшуға міндетті. Осы саясат армия ұшу хирургтарына және теңіз ұшу хирургтарына да қолданылады, соңғылары теңіз авиаторлары мен теңіз ұшу офицерлері сияқты «авиациялық тағайындалған» офицерлер болып саналады. АҚШ армиясындағы қатаң нәсілдік сегрегация 1941 жылы Тускеги авиаторларының операцияларын және оқуларын қолдау үшін жеке қара нәсілді ұшу хирургтарын дайындауды қажет етті және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әуе күштерінде жалғасты. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін тәуелсіз АҚШ Әуе күштері құрылғаннан және АҚШ қарулы күштерінің нәсілдік интеграциясынан кейін бұл бөліну тоқтатылды.
The role of flight surgeons continued to mature and expand as the U. S. faced World War II. The 1941 movie Dive Bomber, although focused on Naval Aviation, highlighted the role of the flight surgeon just prior to the attack on Pearl Harbor, and demonstrated how solving the problems of hypoxia at altitude would reduce the aircraft mishap rate. During World War II, the head of the U. S. Army Air Forces, General of the Army (later General of the Air Force) Henry 'Hap' Arnold, directed all flight surgeons in the Army Air Forces to fly regularly with their patients in order to better understand the aviation environment. Consequently, to this day, their successor U. S. Air Force Flight Surgeons are considered "aeronautically rated" aircrew members who receive flight pay and who are required to fly a certain number of hours monthly. The same policy applies to Army Flight Surgeons and to Naval Flight Surgeons, the latter who are considered "aeronautically designated" officers like their Naval Aviator and Naval Flight Officer counterparts. Strict racial segregation in the U. S. Army required the development of separate black flight surgeons to support the operations and training of the Tuskegee Airmen in 1941 and continued in the U. S. Army Air Forces throughout World War II. Following the establishment of an independent U. S. Air Force and the racial integration of all the U. S. armed forces following World War II, this separation was discontinued.
Қырғи қабақ соғыс
Ұшу хирургтары әлі де қолданылып келді, бірақ тек гарнизондық жағдайда ғана. Вьетнам соғысы кезінде АҚШ Әуе күштерінің ұшу хирургтары ұшуларға жіберілді.
Flight Surgeons were still utilized but only in garrison environments. During the Vietnam War, USAF flight surgeons were utilized on flights.
Басқа елдер
АҚШ-тан басқа елдерде әскери ұшқыш хирургтарына қойылатын білім беру талаптары әртүрлі. Мысалы, Ұлыбританияда авиациялық медицина жеке мамандық ретінде емес, кәсіптік медицинаның бір саласы ретінде қарастырылады. Сондықтан, Корольдік әуе күштері, Корольдік теңіз күштері және Ұлыбритания армиясының авиациялық медицина мамандары, авиациялық медицина бойынша мамандандырылған оқуға кіріспес бұрын, әдетте, кәсіптік медицина саласында мамандануы тиіс.
The training requirements for military flight surgeons in countries other than the United States are different—for example, in the United Kingdom, Aviation Medicine is considered a sub specialty of Occupational Medicine rather than a fully separate specialty. Thus, Royal Air Force, Royal Navy and British Army specialists in Aviation Medicine are usually required to be specialists in Occupational Medicine before undertaking the specialised training in Aviation Medicine.