Кіріспе
Британдық баспагер, J. M. Barrie (1897–1960) досы. Питер Левэлин Дэвис (25 ақпан 1897 – 5 сәуір 1960) – Артур мен Сильвия Левэлин Дэвистің бес ұлының арасындағы ортаншысы, Левэлин Дэвис ұлдарының бірі, J. M. Barrie онымен дос болып, кейін ресми емес түрде өрбітті. Барри 1904 жылғы «Питер Пан, немесе өспейтін бала» пьесасындағы басты кейіпкердің атын одан алғанын жариялады. Бірінші дүниежүзілік соғыста офицер болып қызмет еткені үшін Әскери крестпен марапатталды және 1926 жылы «Питер Дэвис» Ltd баспасын құрды. Соғыстан кейін ол эмоционалдық қиындықтармен күресті және ақырында өз-өзіне қол жұмсады. Ол ағылшын жазушысы Дафна дю Мориердің туысы болды.
Peter Llewelyn Davies (25 February 1897 – 5 April 1960) was the middle of five sons of Arthur and Sylvia Llewelyn Davies, one of the Llewelyn Davies boys befriended and later informally adopted by J. M. Barrie. Barrie publicly identified him as the source of the name for the title character in his 1904 play Peter Pan, or The Boy Who Wouldn't Grow Up. He was awarded the Military Cross after serving as an officer in World War I, and in 1926 founded the publishing house Peter Davies Ltd. He struggled emotionally after the war, and eventually ended his life with suicide. He was the first cousin of the English writer Daphne du Maurier.
Балалық шақ
Дэвис сәби кезінде, Барри оның үлкен ағалары Джордж пен Джекпен Кенсингтон бақшасында, олардың күтушісі Мэри Ходжсонмен бірге дос болды. Барридің «Кішкентай ақ құс» (1902) кітабында Питер Пэн алғаш рет Кенсингтон бағына қашып кеткен жаңа туған сәби ретінде сипатталған. Алайда, отбасы мүшелерінің айтуынша, оның ағалары Джордж және Майкл кейіпкердің негізгі прототипі болды, ол 1904 жылғы танымал сахналық қойылымда және кейін 1911 жылғы романда жасөспірім бала ретінде пайда болды. 1904 жылы, Барридің «Питер Пэн, немесе Өспейтін бала» пьесасы Лондондағы Йорк герцогы театрында тұңғыш рет көрсетілген кезде, Дэвис отбасы Лондоннан көшіп, Беркхамстедтегі Елизавета дәуіріне жататын Эгертон-хаус имениесіне қоныстанды. Олар онда үш жыл ғана тұрды; 1907 жылы Дэвистің әкесі қатерлі ісікке шалдығып қайтыс болды, ал анасы Дэвис пен оның ағалары Джордж, Джек, Майкл және Никоны Лондонға қайтарды. Ол да қатерлі ісікке ұшырап, 1910 жылы дүние салды. Өсиетімен ол Барриді, балалардың еңбек ағалары Кромтон Льюэллин Дэвис пен Гай дю Мориерді, сондай-ақ анасы Эмманы ұлдарының қамқорлары етіп тағайындады. Ходжсон оның және бауырларының күтушісі және анасы рөлін атқаруын жалғастырды, ал Барри басты қамқоршы міндетін алып, оларды қаржылық тұрғыдан қолдады. Дэвис, ағалары сияқты (Джек емес), Итон колледжіне оқуға түсті.
Ересектілік
Дэвис ағасы Джорджпен бірге Бірінші дүниежүзілік соғыста өз еркімен қатысты, және олар екеуі де 1914 жылдың қыркүйегінде Корольдік атқыштар корпусының офицерлері болып тағайындалды. Ол Францияда байланыс офицері қызметін атқарды және окоптарда біраз уақыт өткізді; бір кезде ол импетиго ауруына шалдығып, ауруханаға жатты. 1918 жылдың наурызына қарай ол капитан шеніне жетіп, KRRC 7-ші батальонының адъютанты болды, дәл сол кезде неміс көктемгі шабуылы басталды. Дэвис батальонды полковнигі 15 күнге созылған кері шегіну кезінде жараланғаннан кейін басқарды, осы ерлігі үшін ол Әскери крестпен марапатталды; алайда, ол соғыс кезіндегі тәжірибесінен эмоционалды түрде жараланды. Оның ағасы Джордж 1915 жылдың наурыз айында Ипрде 21 жасында қаза тапты. 1917 жылы, әлі әскери қызметте болғанда, Дэвис венгр туған Вера Виллоубимен (акварель суретшісі және иллюстратор, сондай-ақ костюм және плакат дизайнері) танысып, оған уәждеме жасады. Ол демалысқа шыққанда онымен бірге болды, бұл Барриді қатты ренжітіп, екеуінің арасында жарыс тудырды. Оның бұрынғы медбикесі және анасы сияқты болған Мэри Ходжсон да бұл қарым-қатынасқа қарсы болды. Бұл қарым-қатынас 1919 жылы әскери қызметі аяқталғанға дейін жалғасты. 1926 жылы ол Джордж Фаркуардың «Жалға алушы офицер» пьесасын Виллоуби салған суреттермен жариялады. 1926 жылы Дэвис Барридің қаржылық көмегімен «Питер Дэвис Лтд» баспасын құрды, ол 1951 жылы оның туысы Дафни дю Мориердің олардың атасы, суретші және жазушы Джордж дю Мориер туралы еңбегін жариялады: «Жас Джордж дю Мориер: оның хаттарының таңдауы (1860–67)». Ол 1931 жылы генерал-майор Уолтер Рутвеннің кіші қызы Маргарет Лесли Рутвенге үйленді және одан үш ұлы болды: Рутвен (1933–1998), Джордж (1935 ж.т.) және Питер (1940–1989). Ол есімін «сол қорқынышты шедевр» деп атаған «Питер Пэнмен» байланыстыруды ұнатпайтын болды. Барри 1937 жылы қайтыс болғаннан кейін оның мүлкі мен байлығының көп бөлігі оның хатшысы Синтия Асквитке тиді, ал «Питер Пэн» туындыларының авторлық құқығы 1929 жылы Лондондағы Ұлы Ормонд көшесіндегі балалар ауруханасына берілді. Дэвис пен оның аман қалған бауырлары мұра қалдырды. Кейін Дэвистің ұлы Рутвен сұхбат берушіге: «Әкемнің «Питер Пэн» туралы әртүрлі сезімдері болды. Ол Барридің өзін «Питер Пэннің» шабыты деп есептегенін және әкемнің Барриден мұрагерлік алуы орынды екенін мойындады. Әкем де солай ойлады. Бұл оған «Питер Пэнмен» байланысты болғаннан бері бастан кешкен жаман атын өтеуге көмектесер еді – одан ол қатты жиренді. Ол отбасылық қағаздар мен хаттарды жинақтап, редакциялап, «Морг» деп атаған жинақты 1950 жылы аяқтады».
My father had mixed feelings about the whole business of Peter Pan. He accepted that Barrie considered that he was the inspiration for Peter Pan and it was only reasonable that my father should inherit everything from Barrie. That was my father's expectation. It would have recompensed him for the notoriety he had experienced since being linked with Peter Pan—something he hated. He assembled and edited family papers and letters into a collection which he called the Morgue and completed in 1950.
Өлім
1960 жылы 5 сәуірде 63 жастағы Дэвис «Royal Court» қонақүйінің барында біраз уақыт отырғаннан кейін, жақын маңдағы Лондон метрополитенінің Слоан-сквер станциясына барып, станцияға кіріп келе жатқан пойыздың астына секіріп өзін-өзі өлтірді. Сот отырысында қазылар алқасы оның "ақыл-есі бұзылған күйде" өз-өзіне қол жұмсағанын анықтады. Оның өлімге келуіне алкоголизм мен денсаулығының нашарлауы (оның эмфиземадан зардап шегуі) ықпал еткен болуы мүмкін. Газеттер оның өлімі туралы хабарларда тақырыпта "Питер Пэн" деп атады.
Портреттер
1978 жылы BBC-дің "The Lost Boys" атты шағын телесериалында Жан Бенуа Луво, Мэтью Блэкстад, Доминик Хит және Том Келли оның әртүрлі жастағы кезін сомдады. 2004 жылғы "Нервелендті іздеу" фильмінде Фредди Хаймор оны әкесінің өлімінен күйреген, ал Барри оны өзіне келтірген бала ретінде бейнеледі; Хаймор осы рөлі үшін Screen Actors Guild сыйлығына ұсынылды. Музыкалық қойылымда оны 2012 жылғы Ұлыбританиядағы тұңғыш көрсетілімінде Гарри Полден ойнаса, Эйдан Гемм Дэвис рөлін 2014 жылғы Американдық репертуарлық театрда және 2015 жылғы Бродвейдегі түпнұсқалық қойылымдарда ойнады. 2013 жылғы Джон Логанның "Питер мен Элис" пьесасында Бен Уишо оны атағы мен өткенінің ауыртпалығынан қиналған адам ретінде көрсетті.