Кіріспе

Испания ақыны, драматургі және саясаткері Анхель де Сааведра и Рамирес де Бакедано, Ривас герцогының үшіншісі (10 наурыз 1791 – 22 маусым 1865) Кордовада туған испан ақыны, драматургі және саясаткері. Ол ең белгілісі «Дон Альваро немесе Тағдыр күші» (1835) пьесасымен танымал, бұл испан театрындағы алғашқы романтикалық табыс.

Мансап

Де Сааведра тәуелсіздік соғысында күресті, сонымен қатар 1820-1823 жылдар аралығында прогрессивті либералдық партияның көрнекті мүшесі болды. 1823 жылы Ривас либералдық көзқарастары үшін өлім жазасына кесіліп, Англияға қашып кетті. Ол 1833 жылы Фердинанд VII қайтыс болғанға дейін және 1834 жылғы кешірімге дейін Италияда, Мальтада және Францияда тікелей өмір сүрді. Ол Испанияға оралғаннан кейін, көп ұзамай ағасының орнын Ривас герцогы болды. 1835 жылы Истуриз үкіметінде ішкі істер министрі болды, және оның басшысымен бірге елден қайта тастап кетуге мәжбүр болды. 1837 жылы оралғаннан кейін ол орталық партияға қосылды, премьер-министр болды, содан кейін Париж мен Неапольдегі елшілік қызметін атқарды және Реал Академия Эспаньоланың директоры болды. 1813 жылы ол «Ensayos poéticos» атты поэзиялық эсселерін жариялады, ал оның бірінші жер аударуына дейінгі кезеңде оның бірнеше трагедиялары (ең танымалдары – «Alatar», 1814 және «Lanuza», 1822) сахнаға қойылды. «El Moro expósito» (1833) поэмасында, Джон Хукхэм Фререге арналған шығармада шетелдік әсердің іздері байқалады; олар «Don Álvaro o la fuerza del sino» (1835 жылдың 22 наурызында Мадридте алғаш рет қойылған) драмасында одан да айқын көрінеді, бұл драма қызу әдеби пікірталас нәтижесінде пайда болды. «Don Álvaro» Испанияда жаңа француз романтизмін орнатуымен тарихи маңызға ие. Бұл пьеса Франческо Мария Пиавеның Вердидің «La forza del destino» (1862) операсының либреттосын жазуға негіз болды. Ақын ретінде Ривастың ең белгілі туындысы – «Romances históricos» (1841), халық аңыздарын баллада түрінде бейімдеу.