Вигберт – Фризия және Германияға миссионерлік сапарлар жасаған монах
Wihtberht
Вигберт – VII ғасырдағы ағылшын монахы, миссионер. Бонифацийдің шәкірті, Германия мен Фризияда христиан дінін таратушы. Өмірі мен кереметтері туралы аңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фарфа аббаты осы атпен
the Abbot of Farfa of this name
Вигберт (Вихтберт) (7 мамыр 675 – 13 тамыз 747) шамамен 675 жылы Уэссексте дүниеге келген, ағылшын-саксон Бенедикт монахы, миссионер және Бонифацийдің шәкірті. Ол Фризия, Солтүстік және Орталық Германияда жергілікті тайпаларды христиан дініне өткізу үшін соңғысымен бірге саяхаттады. Оның мереке күні – 13 тамыз.
Wigbert, (Wihtberht) (May 7, 675 August 13, 747) born in Wessex around 675, was an Anglo Saxon Benedictine monk and a missionary and disciple of Boniface who travelled with the latter in Frisia and northern and central Germany to convert the local tribes to Christianity. His feast day is August 13.
Өмір
Уитберхт – ақсүйек тегінен шыққан ағылшын адам болған. Ол Гластонбери монастырінің монахы болған деген болжам бар, бірақ Лёффлер мұны ықтималсыз деп есептейді.
Wihtberht was an Englishman of noble birth, It has been supposed that Wihtberht was a monk of Glastonbury, but Löffler finds this improbable.
Кейіпкер
Кейде анкорит, ал кейде оқшауланған, ол миссионерлік қызметімен, кереметтерімен және болжамдарымен танымал болды. Ол тарихқа негізінен Алкуин мен Беда арқылы мәлім, және Секган агиографиясында еске алынады. Алкуин оны құрметті және діни амалдарында ерекше деп сипаттады. Ол Ирландиядағы монахтарды Фризияға дін таратуға ұйымдастыра бастады, бірақ Боисилдің шәкірті болған монах (абат Еатаның Мелроза преоры) оған көрсеткен бір көрініс арқылы оны барудан қайтарды, ол оған бұл міндет оған арналмағанын айтты. Эгберт оның орнына Витбертті жіберді. Шамамен 680 жылы Витберт Фризияға барды, онда екі жыл өмір сүрді, бірақ фриздердің патшасы Редбадтың қарсылығына байланысты Витберт сәттілікке жете алмады және қайтып келді. Витберттің ирландтар арасындағы беделі соншалық болды, ол тоғызыншы ғасырғы ирландтық мартирологияда, Фелире Оэнгуссода дәріптелді.
At times an anchorite, and hermit he was known for his missionary work, miracles and prophecies. He is known to history mainly through Alcuin and Bede and is mentioned in the Secgan Hagiography. Alcuin described him as venerable, and outstanding in his religious practice He began to organize monks in Ireland to proselytize in Frisia, but was dissuaded from going himself by a vision related to him by a monk who had been a disciple of Boisil (the Prior of Melrose under Abbot Eata), who advised him that this task was not for him. Ecgberht instead sent Wihtberht. Around 680, Wihtberht, went to Frisia, where he spent two years; but owing to the opposition of the ruler Redbad, King of the Frisians, Wihtberht was unsuccessful and returned. Wihtberht’s reputation among the Irish was such that he was celebrated in the ninth century Irish martyrology, Félire Óengusso.
Екінші тапсырма
Бонифаций 723 жылы Солтүстік Гессендегі Фритцлардың жанындағы Тордың еменін кесіп түсіргенде, сол еменнен ағаш шіркеу салдырды және 724 жылы Фритцларда бенедиктин монастырын негіздеді. Бонифаций Англиядан Витбертті абат болуға шақырды.
When Boniface felled Thor's Oak near Fritzlar in northern Hesse in 723, he built a wooden chapel from the oak's wood and in 724 established a Benedictine monastery in Fritzlar. Boniface called Wihtberht from England to become the abbot.