Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фреснодағы, Калифорния штатындағы Forestiere Underground Gardens – Сицилиядан көшіп келген Балдассаре Форестиердің 1906 жылдан 1946 жылы қайтыс болғанға дейін 40 жыл бойы салған бірнеше жер асты құрылыстары. Бақтарды Форестиер отбасының мүшелері Форестиер тарихи орталығы арқылы басқарып келеді және бұл жергілікті архитектураның таңғажайып әрі ерекше мысалы болып саналады.
The Forestiere Underground Gardens in Fresno, California are a series of subterranean structures built by Baldassare Forestiere, an immigrant from Sicily, over a period of 40 years from 1906 to his death in 1946. The gardens are operated by members of the Forestiere family through the Forestiere Historical Center, and can be considered a spectacular and unconventional example of vernacular architecture.
Тарих
Балдассаре Форестиер (8 шілде 1879 - 10 қараша 1946) Сицилияның солтүстік-шығыс шетіндегі Рометтаға жақын Филари шағын ауылында дүниеге келген. Ол 1900 жылдардың басында әкесімен туындаған жанжалдан кейін АҚШ-қа көшіп келді, ал Шығыс жағалауда болғаннан кейін Фреснода жер сатып алды. Ол қатты топырақтың цитрус ағаштарына жарамсыз екенін және жаз айларында ауа райының тым ыстық екенін байқады. Балдассаре жазғы ыстықтан қашу үшін шағын жер асты бөлмесін қазып алды. Ол Италияда көрген рим катакомбалары мен шарап погребтерінің ықпалында болған болуы мүмкін. Ол оны тиімді және ыңғайлы деп тапқандықтан, бір-бірімен байланысқан бірнеше бөлмелерді ойып, онда тұра бастады. Содан кейін Балдассаре жер асты палаталарында аспан терезелері бар ағаштарды өсірумен тәжірибе жасады және оларға дұрыс күтім жасалса жақсы өседі және жер астында болу оларды аяздан қорғайтынын анықтады. Балдассаре 1946 жылы қайтыс болғанға дейін осы жер асты бақтарын қол құралдарымен және екі есектің көмегімен кеңейтіп, жақсарта берді. Онда жазғы және қысқы жатын бөлмелері, жуынатын бөлмесі, функционалды ас үйі, балықты қоймасы және каминмен бірге қонақ бөлмесі бар. Тас қабырғалар мен аркалардың арасында жарық түсетін үңгірлер мен аулалар орналасқан. Осы күрделі жолдар жобасыз, бөлік-бөлікпен, ұзақ жылдар бойы салынды. Жер асты құрылысының үш деңгейі бар: біреуі 10 фут (3 метр), біреуі 20 фут (6 метр) және біреуі 23 фут (7 метр) тереңдікте. Бақшаларда аспан терезелері және су жинауға арналған ыдыстар бар. Үлкен құрылысты салу үшін жылжытылған топырақ плантаторларды толтыруға, катакомбаларға орналасқан тастарды жасауға және жердің басқа бөліктерін тегістеуге пайдаланылды. Ол қазып алған қатты топырақтан аркалар мен тіректерге кірпіштер жасалды. Жолдар мен бөлмелер әртүрлі енімен салынды, бұл ауа ағынын бағыттауға көмектеседі, тар жерлерден өтетін кезде қысымды тудырады және үңгір қабырғаларының еңістері мен қисықтарынан секіріп, қозғалысты сақтайды. Конустық аспан терезелері ыстық ауаны жылдам шығарып жіберуге және салқын ауаның төменде қалуына мүмкіндік береді. Өсімдіктер мен ағаштардың кейбіреулері 100 жылдан астам, олар қыста аяздан қорғалады. Әр деңгей әртүрлі уақытта отырғызылған, сондықтан олар өсу маусымын ұзарту үшін бірінен соң бірі гүлдейді. Онда цитрус жемістерінен және жидектерден бастап кумкват, локват және жужуба сияқты экзотикалық жемістерге дейін әртүрлі жемістер өседі. Ағаштар бірнеше түрлі жеміс беру үшін күштірліген, бұл бүкіл кеңістікте жемістердің әртүрлілігін өсіруге мүмкіндік береді. Тұрғын үйдің үстіне де ағаштар мен жүзімдер отырғызылды, олар жылуды сақтап, сыртқы факторлардан қорғайтын жапырақшалар құрайды.
Baldassare Forestiere (; July 8, 1879 – November 10, 1946) was born in the hamlet of Filari, near Rometta on the northeastern tip of Sicily. He immigrated to the United States in the early 1900s after a conflict with his father, and after time on the East Coast purchased land in Fresno. He found the hardpan soil unsuitable for citrus trees, and the weather punishingly hot during the summer. Baldassare dug a small cellar to escape the summer heat. He was likely influenced by Roman catacombs and wine cellars he had seen in Italy. Finding it effective and comfortable, he carved a series of attached rooms and took up residence there. Baldassare then began experimenting with growing trees in underground chambers with skylights, and found that with care they would grow well, and being below ground protected them from frost. Baldassare continued expanding and improving these underground gardens until his death in 1946, using hand tools and a pair of mules. It has a summer bedroom, a winter bedroom, a bath, a functional kitchen, a fishpond, and a parlor with a fireplace. Interspersed amongst the stone walls and archways are grottoes and courtyards that allow for pockets of light. The intricate pathways were created section by section, over a span of , without the aid of blueprints. There are three levels within the underground structure, one 10 feet (3 m) deep, one 20 feet (6 m) deep, and one 23 feet (7 m) deep. The gardens have skylights and catch basins for water. The dirt that was moved to create the large structure was used elsewhere to fill planters, create stones placed within the catacombs, and to level out other parts of the land. The hardpan he excavated was reused as bricks for archways and supports. The pathways and rooms were constructed with various widths to help direct airflow by creating pressure as it moves through narrower portions and maintain movement as it bounces off the slants and curves of the cavernous walls. The conical skylights allow for the hot air to be pushed out more quickly and the cool air to remain below. The plants and trees, some of which are over 100 years old, are protected from the frost in the winter months by virtue of construction. Each level was planted at different times, so they bloom in succession, in order to lengthen the growing season. It houses a variety of fruit ranging from citrus and berries to exotic fruits like the kumquat, loquat, and jujube. The trees have been grafted to bear more than one kind of fruit, allowing for a larger variety to be grown throughout the space. Trees and vines were also planted above the dwelling, acting as insulation and forming canopies that provide protection from the elements.
Суреттер
Т. Корагессан Бойль 1998 жылы The New Yorker журналында жарияланған "Жер асты бақтары" атты ойдан шығарылған әңгіме жазды.
T. Coraghessan Boyle wrote a fictionalized account of Forestiere, the short story "The Underground Gardens," which was published in The New Yorker in 1998.