Кіріспе

Христиандық үйге бата беру дәстүрі – христиан діни практикасы.

Есікке әк сызу – ортағасырлық Еуропадан бастау алған, үйді бата беру үшін қолданылатын христиандық Epiphanytide дәстүрі.

Жарық

12 түнде (5 қаңтар) Рождествоның он екінші күні және Epiphany мейрамының қарсаңы немесе Epiphany Day (6 қаңтар) өзінде көптеген христиандар (оның ішінде англикандықтар, епископальдықтар, лютерандықтар, методистер, пресвитериандықтар және римдік католиктер, басқалар) өздерінің есіктеріне немесе перделеріне "20 C M B " сияқты үлгіде сақинамен жазады. Бұл мысалдағы сандар күнтізбелік жыл мен айқыштарды Мәсіхке қатыстырады. C, M және B әріптері - бұл Киелі кітаптағы сиқырлылардың (Каспар, Мелхиор және Балтазар) дәстүрлі есімдері, немесе латын батасы Christus mansionem benedicat ("Мәсіх осы үйді жарылқасын") немесе IIIK үш патшаға қатысты. Есікті қағып-қағып қою көбінесе Epiphany күнінде жасалады. Алайда, бұл рәсімді Epiphany мейрамының кез келген күні жасауға болады. Кейбір жерлерде Эпифанит үлгісін жазу үшін қолданылатын сазды христиан діни қызметкері немесе дін қызметкері Епифания күні батасын береді, содан кейін үлгісін жазу үшін үйге әкеледі. Есікке сақина салу мәсіхшілердің әдет-ғұрыптары Киелі кітапта кездеседі, өйткені Ескі Келісімдегі исраилдіктер өздерінің есіктерін өлімнен құтқару үшін белгіледі. Сол сияқты, Эпифанит дәстүрі келесі Эпифани күніне дейін христиан үйлерін зұлым рухтардан қорғау үшін қолданылады, бұл кезде әдет қайталанады. Отбасылар бұл әрекетті Киелі Отбасының Магияға (және барлық басқа ұлттарға) қонақжайлылығын білдіру үшін де жасайды; бұл үйге Алланың келуін шақыру үшін үйге бата ретінде қызмет етеді. 20-ғасырдағы Польшада Шығыс блогының мемлекеттік атеизмі мен дінге қарсы науқандарына қарамастан, дінге сенушілер арасында есікті қаламмен бояу мәдениеті өздерінің христиандық болмыстарын нығайтудың жолы ретінде жалғасты.