Кіріспе

Американдық және Конфедерация әскери офицері Джон Банкхед Магрудер (1 мамыр 1807 - 18 ақпан 1871) – американдық және Конфедерация әскери офицері. Вест-Пойнттің түлегі Магрудер Мексика-Америка соғысында (1846–1848) ерекше көзге түсіп, Америка Азамат соғысы (1861–1865) кезінде Конфедерация армиясының көрнекті генералы болды. Генерал-майор ретінде ол 1862 жылғы Жарым арал науқанында генерал-майор Джордж Б. Макклелланның ірі әскері – Потомак армиясының ілгерілеуін тежегені және келесі жылы Техастағы Галвестонды қайта басып алғаны үшін танылды. 1861 жылы Азамат соғысы басталғанда Магрудер Одақ армиясын тастап, Конфедерацияда қызметке кірді. Ол Вирджиния түбегін нығайтып, Үлкен Бетел шайқасында жеңіске жетті. Жарым арал науқанында ол Макклелланның Потомак армиясын Йорктауннан тыс жерде тоқтатты, бұл генерал-майор Джозеф Е. Джонстонға күштерді жинап, шегініс ұйымдастырып, Конфедерацияның астанасы Ричмондты қорғауға мүмкіндік берді. Магрудер жеті күндік шайқастар кезінде Савидж Стейшн және Малверн Хилл шайқастарындағы басшылығы үшін сынға ілікті. Соғыстың қалған бөлігін Техас, Нью-Мексико және Аризона аймақтарын, сондай-ақ Арканзас департаментін басқарумен өткізді. Оның қызмет ету кезеңінде Магрудер Галвестон төңірегіндегі теңіз блокадасын бұзып, 1863 жылы қаланы қайта басып алды. 1865 жылғы маусымда Транс-Миссисипи департаментін тапсырғаннан кейін Магрудер Мексикаға қашып кетті. Ол 1867 жылы АҚШ-қа оралғанға дейін император Максимилиан I басшылығымен әкімшілік қызметтер атқарды. 1869 жылы Мексика монархиясы тақырыбында лекциялар оқыды. Магрудер 1871 жылы Хьюстон қаласында қайтыс болды.

Ерте өмір және мансап

Джон Банкхед Магрудер 1807 жылғы 1 мамырда Вирджиния штатының Порт-Рояль қаласында дүниеге келді. Ол он баланың бесіншісі болды, олардың сегізі балалық шақтан асып түсті. Магрудердің әкесі Томас шотландтық плантация иелерінің отбасынан тегін алған; 1797 жылғы 22 маусымда ол Альбемарл округіндегі "танымал диірменшілердің" үлкен қызы Элизабет Бэнкхедке үйленді. Томас Магрудер адвокат болған және Фредериксбургтің Канцелярия сотында қызмет еткен, бірақ ол өз міндеттерін орындауға немқұрайлы қараған және үнемі қарызға батқан. 1820 жылы ол барлық құлдарын жоғалтты, ал бес жылдан кейін оның үйі аукционда сатылды. Томас ақырында қызы Изабелламен бірге Эберфойлдегі Элизабеттің мүлігінде тұруға мәжбүр болды, ал оның әйелі Альбемарл округінде ұлы Алланмен бірге тұрды. Магрудер заңға қызығушылық танытпады, бірақ ол әскери қызметке құштар болды. Оның інісі Джеймс Бэнкхед 1812 жылғы соғыс кезінде әскери офицер болған, ол Магрудерде ұрысқа деген құштарлықты оятқан деп есептеледі, көбінесе ол және полковник Джеймс Бэнкхед – Магрудердің Америка революциялық соғысының ардагері атасы – айтқан соғыс оқиғаларының арқасында. 1825 жылы әкесі, інісі және Вирджиния конгрессмені Роберт С. Гарнеттен алған ұсыным хаттары бойынша Магрудер Вест-Пойнтқа қабылданып, бір жылдан кейін есеп беруге шақырылды. Ол аралықта Вирджиния университетінде бір семестр оқыды. Вест-Пойнтте Магрудер белсенді және амбициялы курсант болды, ол көбінесе суперинтендант Сильванс Тейердің ережелерімен келіспейтін. Оның ең жақын достары Уильям Н. Пендлтон мен Александр Дж. Свифт болды; біріншісі кейін Конфедерация офицері болды, ал екіншісі Магрудердің курсының үздігі ретінде көзге түсті. Ол 1830 жылы 42 курсанттың арасында 15-ші орынды алып бітірді және 7-ші жаяу әскер полкінің лейтенанты болып тағайындалды. Магрудер өзінің көп бөлігін 20 жасар Генриетта фон Капф (1810 жылғы 27 наурыз – 1884 жылғы 1 қаңтар) компаниясында өткізді, ол бизнесмен Иоганн фон Капфтың бай қызы болды. Екеуі тез арада махаббатқа түсіп, 1831 жылғы 18 мамырда үйленді. Олардың үш баласы болды: Изабелла (1833 – 1869 жылғы 20 шілде); Кэтрин Элизабет (1836 – 1896 жылғы 26 сәуір); және Генри Р. (1841 – 1907 жылғы 31 қаңтар). Оның отбасы кейде Магрудердің түрлі тапсырмалары кезінде онымен бірге саяхаттады, бірақ әртүрлі шалғай жерлердегі қолайсыз жағдайларға байланысты Генриетта Балтиморда тұруды тиімді деп тапты, онда ол балаларын өсіріп, өзінің бизнес мүдделеріне жақын бола алатын. Содан кейін Магрудер отбасымен сирек кездесетін болды; ол соңғы рет 1869 жылы қайтыс болған Изабеллаға күтім жасағанда оларды көрді. Оның болмауына қарамастан, жақын достары Генриеттаның күйеуіне "көбінесе жақсы сезімде" құштар екенін айтты.

АҚШ армиясы мансабы

АҚШ Соғыс департаментіне сұраныс бойынша Магрудер Генриеттаға жақын болу үшін Альберт Миллер Лиамен, Вест-Пойнттен келген корреспондентпен, 1-артиллерияға ауысуды ұйымдастырды. Биограф Томас М. Сеттлс лейтенантты өте жақсы көрілетін адам деп сипаттады: «әрқашан тартымды, кейде бейберек, бірақ зиялы және жақсы оқыған». «Принц Джон» деп аталған, әсем киім киген, театрлық мінез-құлқы бар Магрудер әлеуметтік сыпайылығымен және әдептілігімен танымал болды. Дегенмен, 1830 жылдары Магрудердің қызметі көбінесе Солтүстік Каролина, Мэриленд және Флоридадағы гарнизондық міндеттермен шектелді; осы тапсырмалардың оқиғасыздығы оған құқық зерттеуге және адвокаттық емтиханды тапсыруға уақыт берді. 1844 жылы Магрудер жұмыскерлерді жинау офицері ретінде жұмыс істеп, әскери қызметке наразы болды. Оның соңғы орнында, Мэн штатындағы Хэнкок казармасындағы қолайсыз солтүстік климат бронх инфекциясына себеп болды, ол әскери қимылдарға қатыспады және Екінші Семинол соғысы кезінде маңызды жабдықты ұйымдастыруы үшін танылмағанына ренжіді. 1845 жылдың тамызында Магрудер Техас штатының Корпус-Кристи қаласында генерал Закари Тейлордың армиясына қосылу үшін ерікті түрде тағайындалды. 1846 жылдың 25 сәуірінде жаушылық басталғаннан кейін Магрудер 14 күннен соң Пало-Альто шайқасында алғаш рет шайқасқа қатысты. 1847 жылдың 18 сәуірінде Магрудер генерал Винфилд Скотттың экспедициясында «жігермен және қабілетпен» қызмет етті, ауыр атыс астында болды және мексикалық артиллерияны оларға қарсы бұрды. 12 қыркүйекте АҚШ күштері Мексика қаласы шайқасындағы бірқатар қақтығыстардың бірі ретінде Чапультепекке шабуыл жасады. Магрудер 13-і күні таңертең алғашқы оқтарды атып, мексикалық күштердің басымдығына қарамастан, Анзурес, Вероника және Белен қиылысын – генерал Санта Аннаның сарайды құтқаруға бағытталған күштерді тоқтатуға маңызды жол торабын басып алуға тырысты. Мексикадағы қақтығыстан Магрудер өзінен көп күшті қарсыластарды алдап, оларды қанатын орап алудың маңыздылығын түсінді. Сонымен қатар, ол соғысты «артиллерия ғылымы үнемі дамып келе жатыр» деп бағалады және жеңіл артиллерияны «орданс, дала және жағалау артиллериясынан» бөлу жоспарын ұсынды. Теория бойынша, бұл «еңбектің тиімді бөлінісіне» және мамандануға әкелуі керек еді. Алайда, соғыстан кейінгі шығындарды қысқарту туралы шешім қабылдаған Соғыс департаменті ұсынысты қабылдамады және Магрудердің әскерлеріне жаяу әскер ретінде қызмет етуге бұйрық берді. 1850 жылы Магрудер Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы бекетке командир болып тағайындалды, онда ол бір кезде «жер спекулянты, заңгер, салон иесі, теміржол президенті және Калифорнияның ең әйгілі дуэлистерінің бірі» болды. 1850 жылдардың соңында Магрудер Аполинария Лоренцанадан Ранчо Джамаханы иелігіне алды. Бірнеше жыл өткен соң, 1857 жылдың мамырында Форт-Адамста орналасқан кезде оның ротасы жеңіл артиллерия батареясы ретінде қайта құрылды. Тарихшы Эдвард А. Поллард Магрудер армиядағы жетекші артиллеристердің бірі ретінде танылғанын атап өтті: «Оның генийі далалық қаруларды жылдам және тиімді басқаруда және оларды бірден және маңызды нәтижелерге қол жеткізу үшін қолданудың комбинацияларында көрінді»; Магрудердің тәжірибесі 1860 жылы Соғыс департаментін логистикалық жоспарының қайта қарастырылған нұсқасын қабылдауға және еуропалық артиллерия тактикасын байқауға экспедицияны қаржыландыруға көндірді.

Азаматтық соғыс

Азамат соғысы басталғанда Магрудер Вашингтон қаласында Одақ жағында орналасты. Алайда, Магрудер өзінің туған штаты Вирджинияға адал болғандықтан, 1861 жылдың 17 сәуірінде штат бөлініп шыққаннан кейін төрт күн өткен соң, армиядағы лауазымынан кетіп, Америка Конфедерациясының қатарына қосылды; одан кейін, губернатор Джон Летчер оны Конфедерация армиясында полковникке тағайындады. Оның жоғары лауазымдағы офицерлері – әсіресе Ричмондтың қорғанысы туралы толық мәліметтеріне тәнті болғандықтан – Магрудерді күштерге басшылық етуге тағайындады, бұл күштер жақын арада Вирджиния түбегі армиясы деп аталатын болды. Ол Ричмондтан шығысқа қарай орналасқан, Одақтың шабуылына ең осал болып көрінген Вирджиния түбегіндегі күштерге қолбасшылық етті. Штабын Йорктаунда орнатып болғаннан кейін, Магрудер аймақты қарап шықты және жағдайдың қолайлы екенін анықтады: батпақты жер, тығыз өсімдіктер және су арналары оған түбекті табысты қорғау мүмкін екенін көрсетті. Ол Форт Монрода генерал-майор Бенджамин Франклин Батлер басқаратын Одақ күштерінің күшеюіне қарсы тұру үшін үш нығайтылған қорғаныс шебін салуға бұйрық берді. 27 мамырда Батлер 8 миль (13 км) солтүстікке қарай, нашар қорғалған Ньюпорт-Ньюс қаласын басып алу үшін күш жіберді және оған жақын орналасқан Хэмптон қаласындағы Гамильтон лагерін кеңейтті. Магрудер қарсыласын күштер мен жабдықтар келгенше кешіктіру мақсатымен, Ньюпорт-Ньюс қаласындағы Одақ лагерінен 13 км қашықтықтағы Үлкен және Кішкентай Бетелде жақсы қорғалған алдыңғы бекет дайындады, Батлерді мерзімінен бұрын шабуылға итермелеу үшін; Батлер осы шақыруға құлақ асып, 10 маусымдағы Үлкен Бетел шайқасында жеңіліске ұшырады. Азаматтық барлау мәліметтері және түнгі уақытта оқтан жаңылысқан оқиға Батлер әскерлерінің орналасқан жерін ашты, олардың бастапқы шабуылы мен одан кейінгі тынышсыздықтары адам күшінің жетіспеушілігіне қарамастан тоқтатылды. Үлкен Бетел шайқасынан кейін Магрудерге жасалған мақтаулар тактикалық маңыздылығын асып түсті, бірақ оның психологиялық әсері зор болды. Оның жеңісі көптеген оңтүстік тұрғындарының Конфедерацияның ісіне деген сенімін нығайтты, ал Азамат соғысы тарихшысы Дуглас Саутхолл Фримен Магрудер оның алғашқы батырларының бірі болғанын жазды – «жеті күндік шайқасқа дейін Конфедерацияның құрметімен Борегардтан кейін екінші орында тұрды». 1861 жылдың тамызында ол генерал-майор шеніне көтерілді.

Жарым аралды қорғау

1861 жылғы 21 шілдеде Буль-Ран шайқасының бірінші кезеңінде Конфедерацияның жеңісі одақтың сол жердегі күштерін жыл соңына дейін тоқтатты және Конфедерация үкіметіне әскер жинау үшін уақыт берді. Жаңа жылмен бірге, федералды үкімет Ричмондқа қарсы жорыққа асыққандықтан, 1862 жылғы одақтың жорығына дайындықтарды жеделдетті. Солтүстік Вирджиния армиясының генерал-майоры Джозеф Джонстон Раппаханнок өзенінен оңтүстікке шегінгеннен кейін, генерал-майор Джордж Б. Макклеллан көктемгі жорық жоспарларын қайта қарады. Жарым аралдағы жорықтың бөлігі ретінде Макклеллан өзінің армиясына – Потомак армиясына – 1862 жылғы 17 наурызда Александрия, Вирджиния және Аннаполис, Мэриленд қалаларынан Монро фортына аттануға бұйрық берді. Макклеллан Джонстонның позициясын айналып өтуге және Конфедерация әскерлері өздерінің астанасын қорғауға дайын болмас бұрын Ричмондқа қарай жылжуға тырысты. Макклелланның жоспарлары Конфедерация әскерлеріне біртіндеп белгілі болғанда, Джонстонның басым бөлігінің әскері сәуірдің басында жарты аралға жіберілді. Магрудердің жарты аралдағы армиясы – 13 600 сарбаз – Макклелланның 121 500 сарбаздық күшін тоқтатуға міндеттелді. Өзінің алдыңғы шебіне одан да көп күш қажет екенін түсінген Магрудер Уорвик өзенінің арғы жағына, Уорвик шебінің екінші позициясына шегінді. Ол өзінің позициясын былай сипаттады: Глостер Пойнт және Малбери аралында 6 000 сарбаздық екі гарнизон, Йорк және Джеймс өзендері арқылы одақтың өтуін тоқтату үшін ауыр артиллериямен жабдықталған. Потомак армиясы 4 сәуірде бригада генералдары Сэмюэл Хайнцельман және Эразм Киестің басқаруымен екі бағытта төрт дивизия және шамамен 58 000 сарбазбен аттанды. Келесі күні нөсер жаңбыр жорықты қиындатты. Одақ әскерлері Магрудердің оң жақ қанатындағы орманнан шығып, Ли Миллге қарай жылғанда, Киестің алға жылжуын тоқтату үшін артиллерия мен мылтық атысы басталды. Хайнцельман да Йорктаунның қорғаныс құрылыстарымен тоқтатылды. Магрудердің тактикасы – әскерлерінің үнемі жылжуы және артиллерияның сирек шабуылдары – үлкен әскери күштің иллюзиясын туғызып, Макклелланды Йорктаунды қоршауға шақыруға итерді. Оның Магрудердің шебін бұзуға жасаған жалғыз әрекеті, 16 сәуірдегі №1 бөгетте сәтсіз аяқталды, өйткені 3-ші Вермонт жұмыскерлері Уорвик өзенінің батыс жағындағы мылтық орнында қысқа уақытқа ғана тұра алды. Бір күннен кейін Джонстон келді және Магрудерді қолбасшылықтан ауыстырды; күшейтулер Конфедерацияның жарты аралдағы күштерін 56 600 сарбазға жеткізді. 27 сәуірде Джонстон одақтың батареялары бес-алты күн ішінде дайын болатынын біліп, Магрудердің наразылығына қарамастан Ричмондқа шегінуге шешім қабылдады. 3 мамыр түнгі шегінудің құны жоғары болды – Джонстон артиллерия мен оқ-дәрілерді қалдыруға мәжбүр болды.

Уильямсбург және Семиновый

Магрудер 17 300 сарбаздан тұратын дивизиясын Лидің Милл жолымен Уильямсбургке қарай кері шегінуге бастады. Уильямсбургке келген соң, ол Джонстоннан Вестоверде медициналық ем алу үшін рұхсат алды; генерал-майор Дэвид Рэмп Джонс Магрудердің орнына басқаруды өз мойнына алды. Магрудердің бұйрығымен 1861 жылдың қысында Уильямсбургтің алдындағы Йорктаун және Ли Милл жолдарының қиылысын қорғау үшін топырақтан жасалған «Форт Магрудер» деген бекініс салынды. Тағы он үш кішкентай бекініс солтүстікке қарай Куинс-Крикке, оңтүстікке қарай Колледж-Крикке дейін созылды. Одақтың артиллерия офицері Чарльз С. Уэйнрайт бұл жерді «шабуыл жасауға өте қиын жер» деп атады, көптеген офицерлер оның пікірін қолдады. Президент Джефферсон Дэвис өзінің естеліктерінде Магрудердің 5 мамырдағы Уильямсбург шайқасынан қалысқаны өкінішті екенін жазды, «себебі оның салған бекіністерінің орналасқан жері бас қолбасшы [Джонстонға] толыққанды белгілі болмаған сияқты, ал кейбіреулері бос болғандықтан жау оларды басып алды». Дегенмен, шайқастың нәтижесі Конфедерация үшін пайдалы болды. Уильямсбургте одақтың әскерін тоқтату арқылы Джонстонның жарым аралдан шегінуі бөгетсіз жалғасты. Магрудер 9 мамырда Ричмондтан шығысқа қарай 12 миль жердегі Боттомс-Бриджде әскеріне қосылып, Джонстаннан басқаруды қайта алды. Оның дивизиясы, сондай-ақ Солтүстік Вирджиния армиясының басқа бөлімдері Ричмондты қорғауға дайындық үшін 15 мамырда Чикахомини өзенінен оңтүстік-батысқа қарай шегінуге бұйрық берілді. 31 мамырда Джонстон генерал-майорлар Джеймс Лонгстрит, Д. Х. Хилл және Бенджамин Хугердің дивизияларын Семиз Пайнға қарсы батыл шабуылға дайындалып, біріктірді, мақсаты Чикахоминиден оңтүстікке қарай екі одақтық корпусты оқшаулап, оларды жеңу еді. Магрудердің резервтегі әскері негізгі күштің сол жақ қанатын қорғады, бірақ екі күндік шайқаста ешқандай қатыспады. Бірінші күні көп шығын келтіргеніне қарамастан, «мүмкіндік шешілмейтін әрекеттер мен үйлесімсіздік салдарынан жоғалтылды», нәтижесінде тағы да бір шешімсіз шайқас болды.

Жеті күн

31 мамырда Джонстонның кеудесіне жараланғаннан кейін Солтүстік Вирджиния армиясының басқаруы генерал-майор Г.В. Смитқа жүктелді. Бір күннен кейін президент Дэвис Смиттен де лауазымын алып, оның орнына генерал Роберт Лиді тағайындады. Ли Макклелланның оң қанатына шабуыл жасау жоспарын жеделдетті, бірақ жеті Пайн шайқасынан кейін оның сол қанаты күшті нығайтылғанын және шабуылға түсу «тиімсіз, тіпті орындалмайтын» екенін анықтады. Лидің мақсаты – шабуылға көшу арқылы Ричмондтың қоршауға түсуіне жол бермеу және Механиксвилл маңында генерал Фитц Джон Портердің 5-ші корпусына қарсы тұрып, Макклелланды өзінің жабдықтау жолдары мен байланысын қорғауға мәжбүр ету болды. Сонымен қатар, Магрудер мен Хугер астананы Чикахоминидің оңтүстігіндегі одақтық әскерлерден қорғады. Механиксвилл шайқасынан кейін Макклелланның қолбасшылары Чикахоминидің солтүстігіне күштерді жеткізуді талап еткенімен, Макклеллан Магрудер ұйымдастырған әскерлердің қозғалысынан сақтанды, ол Йорктаунда одақтық күштерді жаңылыстырған тактиканы қайта қолданды. 27 маусымда Гайнс Милл шайқасы Чикахоминидің солтүстігінде жүріп жатқанда, Магрудер бригада командирі генерал Роберт Тумбсты Джеймс Гарнет фермасында барлау жүргізуге жіберді. Түмбстің бұйрығымен кешке генерал Винфилд Скотт Хэнкоктың әскерімен шағын қақтығыс болды. Командалардың шатасуы салдарынан тек екі полк қатысты, ал Магрудер хабарланғаннан кейін шабуылды тоқтатты. 28 маусым күні түнінде Макклелланның шегініп жатқанын білген Ли келесі күні Магрудерге Уильямсбург жолы мен Йорк өзені теміржолы бойымен дереу қууға бұйрық берді. Магрудер Лидің Джексонның «қуғынды белсенді түрде жалғастыруға» көмектесетінін хабарлағандықтан, пассивті рөлде болды. Джексон немесе Хугердің күштерісіз Магрудер Савидж Стейшнда одақтың артқы күзетімен абайлап шайқасты, «күшін сақтап, позицияны ұстап тұруға» қанағаттанды, өйткені оның күші қарсыласынан шамамен екі есе кем болды, және ешқандай маңызды нәтижеге келмей шайқасты аяқтады. Сол күні кешке Ли оған: «Бүгін жауды қууда өте аз үлкен жетістікке жеткеніңізге өте қатты өкінемін. Жеңісіміздің нәтижесін алу үшін қуғын ең белсенді болуы керек. Сондықтан сіз оның артқы жағына жылдам және тұрақты қысым жасауыңызды міндеттеймін». Конфедерация әскерлері 30 маусымда қуғынды жалғастырғанда, Магрудердің нашар үйлесімдігі мен байланыс бұзылуы оның құнды уақытын кетірді, ал Макклеллан әскерлерін қайта орналастырды. Магрудер дивизиясы Глендейлде резервте тұрды. Түстен кейін ол Малверн-Хиллде қарсы соғысып жатқан генерал-майор Теофилус Холмспен бірігуге бұйрық алды. Ол тым кеш келді – кешіккен бұйрықтар Магрудерді шайқастан шеттетіп, оның әскерін шаршатып жіберді. 1 шілдеде Малверн-Хилл шайқасында Ли шабуылды қайта бастады және Магрудер, Джексон және Хугерге шабуылды бастауды тапсырды. Джексон мен Хугердің күштері түске дейін келгенімен, «нашар жол көрсетушілер мен нашар карталар» Магрудерді дұрыс емес бағытта жүргізіп, оның келуін үш сағатқа кешіктірді. Ол өз әскерінің алдында шайқасқа барып, жағдайды түсінбеді. Ли Магрудерге жаңа бұйрық берді, ал оның көмекшісі А.Г. Дикинсон оларды жазып алды: «Генерал Ли сіздің тез ілгерілеуіңізді күтеді. Жаудың қашқанын айтады. Барлық желіңізді алға жылжытыңыз». Осылайша, Магрудер Малверн-Хиллге шабуыл жасады, бастапқыда Хугердің басқаруындағы бригадалармен; ол өзінің артта қалған әскерін майданға келген кезде асығыс шайқасқа жіберді, бірақ одақтың қорғаныс бекіністерін бұза алмады. Малверн-Хилл туралы ақпарат жиналған кезде, Магрудер «күшті спиртті ішімдіктердің әсерімен» айыпталды, бірақ Сеттлс бұл талапты «негіздемелі емес» және «Магрудердің беделіне ең зиянды» деп атады. Ли маскүнемдік немесе қабілетсіздік туралы айыптауларды қолдамады, Магрудерді қайтару қаупін жойды; президент Дэвис 10 қазанда Магрудерді Техас, Нью-Мексико және Аризона округінің басқаруына қайта тағайындады.

Техас, Нью-Мексико және Аризона округтері

Магрудердің алдыңғы басшысы Пол Октав Хеберт 9 қазанда капитан Уильям Б. Реншоу басқаратын одақтың блокадасына қарсы Галвестонды тапсырды. Магрудер келгеннен кейін көп ұзамай, теңіз капитаны Леон Смитпен бірге қаланы адам күші мен теңіз күші жағынан басымдыққа ие күштерге қарсы қайтарып алу жоспарларын жасады. 31 желтоқсанда Конфедерация әскерлері мен артиллериясы жау кемелеріне оқ ату үшін жайғасты. Артиллериялық қақтығыс болды, ал Смиттың екі импровизацияланған, матамен жабылған соғыс кемесі – CS Bayou City және CS Neptune – 1 қаңтардың таңында Одақтың флотына қарсы екінші майдан ашу үшін келді. Bayou City USS Harriet Lane кемесіне шабуыл жасап, басып алды, нәтижесінде үш сағаттық бітімге келісім жасалды, ол Реншоуға капитуляциялау шарттарын келісуге мүмкіндік берді. Алайда Реншоу өзінің флагмандық кемесі "Вестфилдті" суға батыру кезінде қаза тапты, ал қалған флот портынан қашып кетті. Күтпеген жеңіс блокаданы жойды және 26 адамның зардап шегуімен аяқталып, екі одақтық барка мен шхунаны басып алды. Галвестон Конфедерацияның бақылауына өткеннен кейін Магрудер 13 ақпанда Хьюстонға штаб-пәтеріне әкімшілік міндеттерді орындау үшін қайтты. Ол мақта келісімшарт жүйесін қайта қарауға тырысты, бірақ сәтсіз аяқтады, ал Транс-Миссисипи департаментінің сарбаздары азық-түлік жетіспеушілігінен зардап шекті. Магрудер әскерге шақыруды қатаң түрде сақтады, субдистрикттердегі командирлер диктаторлық өкілеттіктерге ие болды, ал ол кейде хабеас корпусты тоқтатты; Транс-Миссисипи департаментінің командирі Эдмунд Кирби Смит Магрудердің "заңға ешқандай құрметі жоқ” екенін айтты. Оның қызмет ету кезеңінде шығыс Техас генерал-майор Натаниел П. Банкс басқаратын Одақ күштерінен үнемі қауіп-қатер болды. Банкстің 1864 жылы Қызыл өзен аңғарына жасаған сәтсіз шабуылы оның жоғары жағындағы Улисс С. Гранттан Мексика шығанағына шабуыл жасаудан бас тарту туралы бұйрық беруіне әкелді. 1864 жылдың қыркүйегінде Магрудер Арканзас департаментін басқарды, ол 1865 жылдың наурыз айында бұрынғы лауазымына оралғанға дейін. Ли 9 сәуірде Аппоматтокста капитуляциялағанмен, Магрудер мен Смит өз әскерлерін күресті жалғастыруға шақырды. Барлық мүмкіндіктерді сарп еткеннен кейін, 2 маусымда екі генерал Форт-Джексон кемесінде Канби-Бакнер келісіміне қол қойды.

Кейінгі жылдар

Конфедерация офицерлері қамауға алу қаупіне ұшырамаса да, Магрудер Мексикаға Конфедерация көшін қосылды. Ол елде 17 ай, 1865 жылдың шілдесінен 1866 жылдың қарашасына дейін болды. Ол Мексика қаласында император Максимилиан I-мен кездесіп, Конфедерация колонияларын құру туралы келіссөздер жүргізді. 17 қыркүйекте Мексика азаматы болған Магрудер Колонизация жерлері басқармасының бастығы болып тағайындалды. 1866 жылы Наполеон III-нің Мексикадан әскерін шығарып алуы монархияны күйретіп жіберді. Гаванаға қашудан бұрын Магрудер Максимилиан I-ге елден қашуға кеңес берді, бірақ император өзінің жақтастарын тастап кетуден бас тартты, Керетаро қаласында қоршауға алынып, 1867 жылдың 19 маусымында өлімге кесілді. 1867 жылдың басында Магрудер АҚШ-қа аз ақшамен және жұмыс табу перспективасыз оралды. Ол Нью-Йоркке заңгерлік практика ашу үшін келді, алайда өмірінің соңғы жылдарында үнемі көшіп жүрді. 1869 жылы Магрудер Нью-Орлеан қаласында Мексика саясаты бойынша лекция оқуға шақырылды. Ол "жақсы ниетті император [Максимилиан I] және оның амбициялы әйелі туралы жылы лебіздер айтып, олардың Мексика халқының әл-ауқаты туралы шынайы алаңдағанын" мәлімдеді. "Табиғи түрде трибунаға үйренген" Магрудердің лекциялары Нью-Орлеан, Балтимор, Галвестон және басқа да қалаларда үлкен қызығушылық тудырды. Бір топ бай техастық жақтастары оған плантация сатып алуға уәде берген соң, Магрудер 1870 жылдың сәуір айында Галвестонға сапар шекті, бірақ аталған ұсыныс іске аспады. Денсаулығы нашарлаған Магрудер Хьюстон қаласындағы Хатчинс Хаус атты сәнді қонақ үйге көшіп барды. 1871 жылдың 18 ақпанында "Магрудер бірнеше күн бойы ауырып, жүрек ауруына шалдыққаннан кейін, сенбі күні таңғы сағат 3-те Хатчинс Хауста демі тынды". Ол Хьюстон қаласындағы Епископ шіркеуінің зиратына жерленді. Оның қазасынан кейін көп ұзамай Галвестон тұрғындары Магрудердің мәйітін аралға көшіру үшін комиссия құрды. 1876 жылдың 10 қаңтарында оның денесі Галвестон қаласындағы Епископ шіркеуінің зиратына қайта жерленді және 1894 жылы оның қабіріне ескерткіш орнатылды.

Мұра

Солтүстік Вирджиния армиясының үшінші жоғары ранкті офицері Магрудер ешқашан өзінің естеліктерін жарияламаған. Ол өзінің әскеріне шабыт сыйлайды деген сеніммен, жарқын, ерекше бейне мен мінезді қалыптастырды. Оның сән-салтанат пен көрікке құштарлығы оның әскері мен офицерлер корпусының арасында жиі талқылау тақырыбына айналды. Сол сияқты, оның жомарт әлеуметтік өмірі қызмет барысында мас болғандығы туралы көптеген, негізінен негіссіз қаңқуларға әкелді. Лидер ретінде Магрудер "шешімді интеллектісі бар тәжірибелі артиллерия офицері" болды, харизматикалық сөздер айту қабілетін дамытты және өз жетістіктері үшін әскерлеріне ризашылық білдіруге асықты. Ричмонд шабуылға ұшыраған кезде, Магрудердің 1862 жылдың сәуір және мамыр айларындағы Жарым арал армиясына басшылығы, Сетлзтің сөзімен айтқанда, оның "Конфедерацияға тигізген ең үлкен үлесі" болды. Кейін, 1874 жылғы "Әскери операциялар туралы баяндама" кітабында Джонстон Магрудердің Вирджиния түбегіндегі күш-жігерін "Ричмондты құтқарып, Конфедерация үкіметіне осы офицердің шағын тобын әскерге айналдыруға уақыт берді" деп жазды. Конфедерация басшылығының XIX ғасырғы бағалауларында Магрудердің Жеті күндік науқан кезіндегі нашар далалық басқаруы Конфедерацияға шешуші жеңіске қол жеткізуден айырды, әсіресе Малверн төбесінде, тіпті Магрудердің шешімі Макклеллан армиясының қашуына мүмкіндік берді делінген. Алайда, тарихшы Стивен У. Сирстің сөзіне сәйкес, Магрудердің "Йорктаундағы окоптардағы жұмысын орындаудағы ерекше қабілеті" – "басқа армия генералдарында болмаған" қабілет – Ричмондты қоршаудан құтқаруға үлкен үлес қосты.