Ирландия саяхатшысы және қоғам қайраткері Д.Д. Шихан

Кіріспе

Ирландиялық саясаткер Дэниел Десмонд Шихан, көбінесе Д. Д. Шихан (28 мамыр 1873 – 28 қараша 1948) – ирландиялық ұлтшыл, саясаткер, еңбек қозғалысының жетекшісі, журналист, адвокат және жазушы. Ол Ұлыбритания мен Ирландия Біріккен Корольдігінің Парламентінің депутаты (Парламент мүшесі) болды, 1901 жылдан 1918 жылға дейін Мид-Корк округін өкілдік етті. Округ құрамына Ахадаллан, Баллинколлиг, Балливурни, Бларни, Кочфорд, Фарран, Инчигелаг, Макрум, Миллстрит және Шандаган аудандары кірді. Ирландия жер және еңбек қауымдастығының негізін қалаушысы және президенті ретінде, ол жер реформасы, еңбек реформалары және ауылдық мемлекеттік тұрғын үйлерді салуда үлкен жетістіктерге қол жеткізді. 1909 жылдан бастап ол Ирландиядағы барлық дін мен әлеуметтік топтар арасындағы ұлттық келісім саясатын қолдаған «Ирландия үшін барлығы» лигасының Орталық атқару комитетінің Бас хатшысы болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол 1915–1916 жылдары Францияда 16-шы (ирландиялық) дивизиядағы ирландиялық полктің офицері болып қызмет етті. 1918 жылы парламенттік мандатын тастап, бірнеше жыл Англияда тұрды, азамат соғысы аяқталғаннан кейін Дублинге оралды, онда «Дублин жылнамасының» редакторы болып тағайындалды.

Журналистік бастамасы

Шихан Ирландияның Корк округіне қарасты Кантурк қаласының жанындағы Дромтариффеде дүниеге келді. Оның әкесі – ескі фениан, Canon П. А. Шиханның туысы және жалғалымекпен шаруа болған. Ол жергілікті бастауыш мектепте білім алды. 1880 жылы, жеті жасқа келгенде, отбасы Ирландия жер лигасының жер соғысы басталған кезде отбасылық үйден қуылды. Бұл кезде жалғалымекпен шаруалар жер иелерінің әділетсіз, жоғары жалдау ақысына қарсы наразылық білдіріп, төлемді тоқтатты. Шиханның отбасы фениандық дәстүрді қолдады, ал оның кемсітуге ұшырауы оны ирланд ұлтшылдығын қатты қолдауға итермеледі. Шихан 1890 жылы Ирландия парламенттік партиясындағы (IPP) «Парнеллдің бөлінуінен» кейін Чарльз Стюарт Парнеллдің жақтасы болды және Парнеллге адал қалды. Ол Парнеллмен Тралиде болған жалғыз кездесуін есіне түсіріп, Парнеллге Килларни жақтастарынан келген құрметті хатты (Шихан жазған) табыс еткенін әрдайым еске алатын. 16 жасында мектеп мұғалімі болып жұмыс істегенде, бос уақытында жер заңдарын және сот процедураларын оқыды. 1890 жылдан бастап жартылай уақыт журналистикамен айналысып, өзіне білім беру арқылы әдебиет саласында жоғары деңгейге жетті. Шихан «Kerry Sentinel» газетінің тілшісі, кейін Килларнидегі «Cork Daily Herald» газетінің арнайы тілшісі болды. 1894 жылы үйленгеннен кейін журналистік тәжірибе алу үшін уақытша Шотландияға көшті, 1896 жылы «Glasgow Observer» газетіне жұмысқа орналасты, содан кейін Англияның Престон қаласындағы «Catholic News» газетінің Лондон редакторы болды. 1898 жылы, революциялық жергілікті басқару заңының (1898) күшіне енуімен, ұлттық дербестік дәуірі басталды. Бұл заң жергілікті сайлаушылардың сайлау құқығын бекітіп, алғаш рет жергілікті округтік кеңестер құрылуына мүмкіндік берді, соның арқасында жергілікті мәселелерді өз қолына алуға қабілетті жаңа саяси элита қалыптасты. Шихан Ирландияға оралды. Ол бастапқыда Мунстердегі әртүрлі газеттерде, соның ішінде «Cork Constitution» газетінде жұмыс істеді, ал 1899 жылдан 1901 жылға дейін «The Southern Star» (Skibbereen) газетінің редакторы болды. Осы қызметінде ол ILLA және жақында құрылған Біріккен Ирландия лигасының филиалдық есептерінің апта сайын жариялануын қамтамасыз етті, бұл UIL-дің Коркте кеңеюі мен дамуы үшін аса маңызды болды.

Sheehan was born in Dromtariffe, near Kanturk, County Cork, Ireland, the second eldest of three sons and one daughter of Daniel Sheehan senior and Ellen Sheehan (née Fitzgerald). His father was an old Fenian, Kinsman of Canon P. A. Sheehan and tenant farmer. He was educated at the local primary school; in 1880 when he was seven years old, the family experienced eviction from the family homestead at the onset of the Irish Land League's Land War, when tenant farmers united to protest against landlords' excessive unjust rents by withholding payment. Sheehan's family were supporters of the Fenian tradition, and his experience of discrimination made him a strong supporter of Irish nationalism. Sheehan was a continued supporter of Charles Stewart Parnell after the 'Parnell split' of 1890 in the Irish Parliamentary Party (IPP) and became a pro Parnellite. He always remembered his only meeting with Parnell at Tralee, when Parnell was presented with a loyal address (drafted by Sheehan) from his Killarney supporters. He began his career as a schoolteacher at the age of 16, studying land law and legal procedure when time allowed. He undertook part time journalism from 1890 and was otherwise self educated to a high literary degree. Sheehan was correspondent for the Kerry Sentinel, and later special correspondent to the Cork Daily Herald in Killarney. After he married in 1894, he moved in pursuit of journalistic experience temporarily to Scotland where in 1896 he joined the staff of the Glasgow Observer, then becoming London editor of the Catholic News in Preston, England. In 1898, with the beginning of national self reliance under the revolutionary Local Government Act (1898), which established the enfranchment of local electors and the creation of Local County Councils for the first time, allowing the development of a new political class capable of taking local affairs into their own hands, Sheehan returned to Ireland. He worked initially on various papers in Munster including the Cork Constitution and from 1899 until 1901 as editor of The Southern Star, Skibbereen, in which role it assured for the ILLA as well as the recently founded United Irish League that their branch reports were given weekly press coverage, particularly crucial for the expansion and growth of the UIL in Cork.

Жер және еңбек көшбасшысы

Өмірінің басында, Кантурк сауда және еңбек кеңесінің хатшысы болып тағайындалғаннан кейін, Шихан еңбек және кәсіподақ істеріне белсенді қатыса бастады. "Мен жұмысшыларды оларды қоршап алған кедейлік пен қайғыдан құтқаруға тырыстым" деп жазды ол. 1894 жылдың тамызында Майкл Дэвиттің жетістіктерін жалғастыра отырып, Ирландияның Демократиялық сауда және еңбек федерациясының ұйымдық мұрагері ретінде Ирландияның жер және еңбек қауымдастығы (ILLA) шағын фермерлер мен ауылдық жұмысшылардың мүддесін қорғау үшін құрылды. ILLA төрағасы ретінде Шихан, оның хатшысы Клонмельдік, графтық Типперридің адвокаты Дж. Дж. О'Ши (1895 жылдан бастап Батыс Уотерфордтың парламент мүшесі) бірлесіп, ирландиялық жер заңдарына, жер және еңбек заңдарына, әсіресе ауылдық жұмысшыларға шағын жер участақтарын беруге қатысты радикалды өзгерістерді талап етті. 1898 жылы Англияға журналистік сапардан оралғаннан кейін Шихан ILLA-ны ұйымдастыруға кірісті. Шихан былай деп жазды: "Жұмысшылардың мәселесін қолға алған біздер филиалдар құрып, жұмысшылардың талаптары туралы білімді таратып, осы қарапайым адамдарды өз азаматтық құқықтары мен міндеттеріне тәрбиелеуге белсенділік таныстық. Бұл өте қиын, көтерілген жұмыс болды, көңіл көтеруге аз нәрсе болды және қоғамдағы ең қанағаттандырылмаған, жек көрілген және ескерілмеген топқа көмек қолын созудың әсерінен басқа ешқандай сыйақы болмады."

Президенттік қызметі кезінде ILLA Мюнстер аймағында және кейіннен Коннахтта қарқынды түрде тарады, шағын фермерлердің жер иелену құқықтары үшін күресіп, сонымен қатар ауылдық жұмысшылардың жағдайын жақсартуды талап етті. Бұрынғы P. F. Johnson сияқты, олар жеткіліксіз Жер заңдарына ауқымды өзгерістер енгізуді талап етті, үкімет тарапынан мойындалды. 1900 жылға қарай ол ILLA-ның жүзге жуық филиалын, негізінен Корк, Типперри және Лимерик графтықтарында құруға және ұйымдастыруға көмектесті, бұл көрсеткіш 1904 жылға қарай 144-ке жетті. Бұл жетістік жұмысшы қозғалысына орта таптың айқын қарсылығынсыз болған жоқ. Фермерлер, дүкен иелері, дін қызметкерлері және саяси партиялардың қарсылығы тек жергілікті деңгейде ғана емес, ұлттық деңгейде де байқалды. Ирландия партиясының жетекшілері Жер және Еңбек қауымдастығына тікелей парламенттік өкілдік беруден бас тартты, бұл ұлттық саясаттағы өз билігін сақтап қалуға бейімді орта таптың ниетін көрсетеді.

Парламент мүшесі

Доктор К.К.Д.Таннердің (1895 жылдан бастап Mid Cork аймағынан Parnellite Nationalist MP болған) қайтысынан кейін, 1901 жылдың 10 мамырында Макрумда үш үміткердің арасынан сайлауға қатысу үшін Біріккен Ирланд Лигасының іріктеу конвенциясы шақырылды. ILLA атынан, тек еңбек платформасымен кандидат болған "Д.Д.", көпшілік арасында осылай танылған, екінші турдан кейін Миллстриттен ресми жергілікті Ирланд Парламенттік Партиясының (IPP) үміткері Корнелиус О'Каллаханды жеңді. Бұл оқиғаға дейін, Джозеф Девлиннің (UIL Ұлттық Директориясынан) конвенциядан бірнеше ILLA бөлімшелерін шығарып тастауға жасаған алғашқы тытысынан кейін, дүрбелең мен кейде зорлық-зомбылық орын алды. Шихан жеңіспен залдан шығарылды, ал 17 мамырдағы қосымша сайлауда депутат болып сайланғанда, 28 жасында ол ең жас және ең тілді Ирландия ұлттық партиясының парламент мүшесі болды. Партияға қабылданғанымен, оның еңбек өкілі болуы, жеке тәуелсіздігі және Біріккен Ирланд Лигасының мүшесі болмауы оны жақын емес ете білді. Бірақ 1894 жылдан бастап, партия жетекшілері ILLA-ны партиялық бағыттан қауіпті жаңғырту деп санады.

Аграрлық қайта өрлеу

Шихан ұзақ уақыттан бері жер агитациясымен байланысты болды, ол жер иелері мен олардың мүмкіндігі шектеулі жалға алушы шаруалары арасындағы көптеген дауларды шешті. Корк кеңесші комитетінің құрметті хатшысы ретінде, ол ғасырлар бойғы қатал "жер иеленушілікті" аяқтауда басты рөл атқарды, 1903 жылғы кең ауқымды Уайндхэм жерді сатып алу заңы арқылы. 1902 жылғы Жер конференциясынан кейін парламент арқылы қабылданған, оның Маллоулық әріптесі, Уильям О'Брайен депутаты Шихан сол онжылдықта Мюнстердегі 16,159 жалға алушы жерді сатып алудың көп бөлігін сәтті келісімге келтірді. Оның сөзімен айтқанда: "жалдамалы шаруаларды шаруаларға айналдыру". Бұл заң кейіннен "Биррелл жерді сатып алу (Ирландия) туралы" заң (1909) арқылы міндетті сатып алуды енгізу үшін кеңейтілді. 1904 жылдан бастап Шихан О'Брайенге "ирланд жұмысшыларының наразылықтарын реттеуге" дайындығы үшін қызығушылық танытты және О'Брайен Жер заңын қамтамасыз етудегі келісімшіл тәсілі үшін Ирландия партиясынан шеттетілгеннен кейін онымен одақтасты. Шихан О'Брайенге ұйымдастыру қабілеті мен әлеуметтік бағдарламасы Корк округінде оған база берген одақтас әкелді, оның дағдылары мен ИЛЛА филиалдары Мюнстердегі О'Брайендік ұйымға ұсынылды. Шихан мен О'Брайен Корк кеңесші комитетін құрды, ол басқа округтерге қарағанда төмен бағамен жер сатып алудың жоғары деңгейін қамтамасыз етті. 1906 жылғы қаңтардағы жалпы сайлауда Шихан қарсылықсыз сайланды. ИПП-ның жетекші орынбасары Джон Диллон ИЛЛА-ны бөліп, оның хатшысы, Диллон мен ИПП-ға адал Дж. Дж. О'Ши (депутат) басшылығымен жаңа ИЛЛА тобын құрды, Шиханның қозғалысын шектеу үшін, әйтпесе "Мюнстердің бәрі уланады және бос орын қауіпсіз болмайды". Сол жылы Ирландия партиясы Шиханды "фракционер" болғаны үшін, келісім саясатын қолдағаны үшін және оның жұмысшылар қозғалысын партияның автократиясына бағынуға жібермегені үшін қарсылық білдірді, себебі "халықтың, халық үшін және халықпен билеудің үлкен демократиялық қағидасын іске асыру". Сондай-ақ, партиялық серттерді орындамағаны үшін және оны және Джон О'Доннеллді партия қатарынан шығарды. Бұл олардың екеуін де Вестминстерге қатысу үшін берілетін тоқсандық партиялық стипендиядан айырды, бұл 1911 жылы депутаттың тұрақты жалақысы белгіленгеніне байланысты ерекше зиянды болды. Шихан қараша айында мандатын тастап, оған қарсы тұруға шақырды. Ол 1906 жылғы 31 желтоқсанда Ирландияның алғашқы тәуелсіз ұлттық еңбекші депутаты болып қарсылықсыз қайта сайланды. Сол кезден бастап оның табысы жексенбі күндері шіркеу қақпаларында жиналатын жарналарға байланысты болды. Шихан 1904 жылғы маусымдағы "Еңбекшілер (Ирландия) туралы" заң жобасы бойынша сөйлеген сөзінде ирланд жұмысшыларының жағдайын жақсартуға күш жұмсады. О'Брайенмен бірге "Макрум бағдарламасы" аясында олардың үздіксіз қысымы ерекше Брайс еңбекшілер (Ирландия) заңының (1906) қабылдануына көмектесті, мемлекеттік қолдаумен ауылдық тұрғын үйлерді қаржыландырудың ерекше ерекшеліктерімен, олардың бірнеше ережелерін Шихан ұсынды және дайындады. Ол "еңбекшілерді топыраққа тамырламайынша" ешнәрсе соңғы немесе қанағаттанарлық бола алмайтынына сенімді болды. Заң бойынша әрқайсысы бір акр жерге орналасқан 40,000-нан астам коттедждер салынды, оның ішінде Корк округінде 7,560-ы, жергілікті тұрғындар Шихан коттедждері деп атады. Оған "Биррелл еңбекшілер (Ирландия) туралы" заң (1911) қосылды, онда тағы 5,000 тұрғын үй қарастырылды. Бұл тұрғын үйлер жерсіз 60,000-нан астам жұмысшылар мен олардың отбасыларына баспана берді, бұрын ширек миллиондық ауыл халқы, көбінесе мал-жануарларымен бірге, бір бөлмелі тас үйлерде және саман үйлерінде өмір сүрді. Бірнеше жыл ішінде осы өзгерістер Ирландияның ауылдық аймақтарында бұрын-соңды болмаған әлеуметтік-экономикалық аграрлық революцияны баяндады, туберкулез, ішек таспасы және қызыл жегінің кең таралған төмендеуімен. Д. Д. Шиханның тағы бір маңызды жетістігі - Бларни маңындағы Тауэрдегі үлгілі ирланд ауылының жобасы. Ол жергілікті жердің көрнекті жер иесі, ИЛЛА филиалы және Корк ауылдық округінің кеңесімен бірлесіп осы бірегей кооперативтік жобаны бастады, ұйымдастырды және аяқтауға көмектесті, бастапқыда барлық жергілікті жағдайлармен, мектеп, кір жуу және қоғамдық залмен жабдықталған 17 коттеджден тұрады. Ол былай деп хабарлады: Ирландиядағы ауыл өмірінің құлдырауы біздің тарихымыздың соңғы жарты ғасырындағы ең трагедиялық тарауларының бірі. Бірақ егер біз бұрынғы ауыл өмірінің рухын қайта тірілте алмасақ, біздің қолымызда қазіргі заманғы және практикалық жолдармен үлгілі ауылды қайта құру мүмкіндігі бар - басқа Ирландия аймақтарында пайдалы және тиімді көшірілетін үлгі және мысал болатын ауыл. Жергілікті жер және еңбек бірлестіктерімен бірге қол жеткізген бұл жетістіктер Мюнстер провинциясындағы еңбек қозғалысының кейінгі табыстарына берік негіз салды.

Long associated with land agitation, Sheehan settled many disputes between landlord gentry and their under privileged tenant farmers. In his capacity as honorary secretary of the Cork Advisory Committee, he was foremost in ending centuries of oppressive "landlordism" under the far reaching Wyndham Land Purchase Act of 1903. Crafted through Parliament following the 1902 Land Conference by his Mallow compatriot, William O'Brien MP, Sheehan successfully negotiated the larger number of the 16,159 tenant land purchases in Munster that decade. In his own words: "changing rack rented farmers into peasant proprietors". The act was later extended to introduce compulsory purchase under the Birrell Land Purchase (Ireland) Act (1909). From 1904 Sheehan was drawn to O’Brien for his willingness to agitate for a "settlement of the Irish labourers' grievances", and allied himself after O’Brien was alienated from the Irish Party for his conciliatory approach in securing the Land Act. Sheehan brought O’Brien the ally whose organisational skills and social programme secured him a County Cork base, his talents and ILLA branches placed at the disposal of the O'Brienite organisation in rural Munster. Sheehan and O'Brien established a Cork Advisory Committee which produced a higher rate of land purchase at lower prices than in any other county. The January 1906 general election returned Sheehan unopposed. The IPP deputy leader John Dillon set about splitting the ILLA, forming a new ILLA group under its secretary, the Dillon and IPP loyal J. J. O'Shee (MP), – to confine Sheehan's movement, otherwise "the whole of Munster will be poisoned and no seat safe on vacancy". Later that year, the Irish Party mounted a feud against Sheehan for being a "factionist" by supporting a policy of Conciliation and for not allowing his labourers' movement be subservient to the Party autocracy, his reason being "to realize the great democratic principle of the government of the people, by the people and for the people". Also for not adhering to the party pledge and expelled both him and John O'Donnell from its ranks. It deprived them both of the quarterly party stipend provided for attendance at Westminster, particularly damaging because the first regular salary for an MP was set in 1911. Sheehan retaliated by resigning his seat in November and challenged the IPP to stand against him. He was re elected unopposed as Ireland's first Independent Nationalist Labour MP on 31 December 1906. His income from then depended on constituent's collections at church gates on Sundays. Sheehan strove vigorously to attain betterment for the working Irish as in his June 1904 Commons speech on the Labourers (Ireland) Bill. Together with O'Brien under the "Macroom programme" their unabated pressure helped win passage of the exceptional Bryce Labourers (Ireland) Act (1906), remarkable its financial features for state sponsored rural housing, several provisions of which Sheehan suggested and drafted. He was convinced that nothing could be either final or satisfactory which did not ultimately "root the labourers in the soil". The Act provided for the erection of over 40,000 cottages each on an acre of land, 7,560 alone in county Cork, known locally as Sheehans' cottages. It was followed by the Birrell Labourers (Ireland) Act (1911) with provision for further 5,000 dwellings. The dwellings provided homes for over 60,000 landless labourers and their families, comprising a rural population of a quarter of a million previously living wretchedly, mostly together with their livestock, in one room stone cabins and sod hovels. Within a few years the resulting changes heralded an unprecedented socio economic agrarian revolution in rural Ireland, with widespread decline of rampant tuberculosis, typhoid and scarlet fever. A further important D. D. Sheehan landmark was his Model Irish Village scheme at Tower, near Blarney. He initiated, organised and furthered the completion of this unique co operative project, developed in unison with a prominent local land owner, the ILLA branch and the Cork Rural District Council, initially comprising 17 cottages, provided with all local amenities including school, laundry and community hall on which he reported:

The decay of village life in Ireland constitutes one of the most tragic chapters of our history for the past half century. But even if we cannot resurrect the spirit of our former village life it is, however, well within our power to reconstruct a Model Village on up to date and practical lines – a village which we trust may become a pattern and an example to be copied with profit and advantage in other parts of Ireland. These achievements, won together with the local Land and Labour Associations, laid a solid foundation for the later successes of the labour movement in the province of Munster.

Барлығы Ирландия лигасы

1907 жылға қарай партиядан тыс жеті бұрынғы Ирландия партиясының депутаты болды. Партияны қайта біріктіру туралы ұсыныстарды О’Брайен де, Ирландия партиясының басшысы Джон Редмонд та жасады, 1908 жылғы сәуірде Дублиндегі Мэншн-хауста кездесу шақырылды. Шихан, О’Брайен және басқалары бірлік үшін уақытша партияға қайта қосылды. Алайда, Редмонд 1909 жылғы ақпан айында 1903 жылғы Жер сатып алу заңының өзгертілген қаржыландырылуын талқылау үшін Ұлттық конвенцияны шақырғанда, ол О’Брайен мен Шиханның партиядан қайтадан қуылтуымен аяқталды, бұл «Бейтон конвенциясы» деп белгілі болды. Бұл «конституциялық ұлтшылдар өткізген ең даулы кездесу» болды. Содан кейін Уильям О’Брайен, Д.Д. Шиханмен бірге, оның құрметті ұйымдастырушы хатшысы ретінде, 1909 жылғы наурызда Кантуркте жаңа саяси қозғалысын – «Ирландия үшін Барлығы» лигасын (AFIL) құрды. Лига ерекше жаңа саяси топ болды, оның терең сенімі бойынша Біріккен Ирландия парламентінің табысы Ирландияның өзін басқаруы протестант азшылығының мәжбүрлеуімен емес, келісімімен жеңілуіне байланысты болуы керек. AFIL-дің саяси ұраны – ирланд саясатына, әсіресе өзін басқаруға қатысты «Конференция, келісім және келісім» үшін «Үш С». Шихан партия басшысы Редмондтың «Ульстер өзін басқаруға мәжбүр болады» деген бекем ұстанымын қабылдамады. Донерайлдің саяси белсендісі, канон Шихан да AFIL-дің маңызды негізін қалаушыларының бірі болды. Алдынан көре білуші Шихан мен О’Брайен екеуі де Ольстерге католиктер басымдығы бар Дублин парламентінен қорқуын жеңу үшін барлық мүмкін жеңілдіктерді беруді жақтады, әйтпесе Бүкіл Ирландиядағы келісімге келу мүмкін болмайды. Екі Шихан Лиганың газеті «Корк еркін баспасөзіне» үнемі материалдар жазды, оған 1916 жылы Бас баспасөз цензурасы тоқтатып, тыйым салды.

1910 жылғы жалпы сайлау

1909 жылдың күзінде Ирландия партиясының бөлімдік конференциясы Шиханды Мид-Корк округінен "құлату" және оның сайлау округін иелену мақсатымен шақырылды. Бірақ олардың делегациялары Коркқа келген сайын, Шиханның жақтастары оларды жеңіске жеткізбеді. 1910 жылғы 24 қаңтардағы жалпы сайлауда ресми IPP+UIL+AOH үміткері Уильям Фэллонға қарсы тұрып, сонымен қатар католик шіркеу қызметкерлері еңбекшіні шаруаға қарсы қойғаны үшін айыпталып, ол қарсыласына қарағанда 2824 дауысқа 1999 дауыспен жеңіске ие болды. 1910 жыл бойы ол "Ирландия үшін барлығы" лигасының келісімшіл және саяси принциптерін насихаттауға көшті. Бұрын UIL басымдық білген аймақтарда AFIL-дің күшінің артуымен бірге үлкен қақтығыстар мен жаушылықтар да болды. 28 қарашада Вестминстердегі парламенттік дағдарыстың салдарынан қайта сайлау жарияланды. Шихан Корк және Лимерик округтерінде өткен ірі жиналыстарда AFIL саясатын қолдады, Майода О'Брайенмен бірге Кросмолинада оққа түсті – партиясы көбінесе дін қызметкерлерінің қолдауын алмады. 1910 жылғы желтоқсан айындағы сайлауда ол 2738 дауыспен өзінің мандатын сақтап қалды, ал оның қарсыласы Т. Коркоран 2115 дауысқа ие болды.

Заңгерлік қызмет

Парламентте жүргенде 1911 жылдың 3 шілдесінде ол Ирландия заңгерлер алқасына адвокат ретінде қабылданды, бұрын 1908-09 жылдары Корк университетінің құқық факультетінде стипендия алып, жүлделі орынға ие болған және 1910 жылы Дублин корольдік құқық мектебінде үздік студент атанған, содан кейін Мюнстер аймағында заңгерлік тәжірибе жинады.

Доминионның өзін-өзі басқаруы

1911 жылы «Ирландия үшін барлығы» партиясы премьер-министр Асквитке жолдаған хатында Ирландия үшін ең орынды шешім ретінде Доминиондық өзін-өзі басқаруды ұсынды. 1913–1914 жылдары Шихан Империялық Федерация Лигасын құруды белсенді түрде қолдады, оның негізгі мақсаты – Ольстердің бөліну қаупіне қарсы, өзін-өзі басқару мәселесін федералдық принциптерде шешу болатын. Кейін ол Лиганың вице-төрағасы болды. 1914 жылдың қаңтарында ол АФИЛ-дің Ульстерге қабылдауға болатын нақты ұсыныстар мен жеңілдіктерді жариялады, бұл оларға бүкіл Ирландияның өзін-өзі басқару келісіміне келуге мүмкіндік берер еді, бірақ Ирландия партиясы мен Диллон «Ульстерге ешқандай жеңілдік жасалмайды» деп одан бас тартты. Кейіннен Парламентте Ольстер Одағының жетекшісі сэр Эдвард Карсон АФИЛ-дің Ульстердің өзін-өзі басқаруға қатысуы үшін ұсынған жеңілдіктер мақтауға лайық екенін мойындады, сондай-ақ егер олар Ирландия парламенттік партиясы тарапынан тойтарыс бермей, қолдау көрсетілгенде, Ольстердің наразылықтары еңсерілуі мүмкін еді деді. 1914 жылдың мамырында АФИЛ Ирландияның ұлттық бірлігін бұзуға қатысты күшпен қарсылық көрсетті және тарих алдындағы соңғы наразылық ретінде, алты Ольстер округін уақытша алып тастауды көздеген, өңделген Үшінші өзін-өзі басқару заңына дауыс беруден бас тартты, бұл АФИЛ-дің айтуынша, қайтымсыз бөліну келісіміне әкелер еді.

Армагеддон

1914 жылдың тамызында Германиямен соғыс жарияланғанда, Ирландияның Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуымен Шихан Уильям О’Брайеннің Киченердің Жаңа әскер армиясының ирланд полктеріне еріктілерді шақыру туралы ұсынысын қолдады, бұл қызметті Одақтас елдердің мақсаттарына – қысымсыз Еуропа құруға, сондай-ақ бүкіл Ирландияның үкіметтік құқығын орнатуға ықпал ететіндей санады. Қараша айында, 41 жасқа толып, көп балалы әке болғанына қарамастан, ол өзін әскери қызметке ұсынды, осылайша Ұлттық еріктілер, сондай-ақ төрт ирланд ұлтшыл депутаты – Дж. Л. Эсмонд, Стивен Гвинн, Вилли Редмонд, Уильям Редмонд және бұрынғы депутат Том Кетл да іс-қимылға көшті. Буттевант казармасында оқып, лейтенант шені алған Шихан 16-шы (ирланд) дивизиясының құрамындағы Корольдік Мюнстер фузилер полкінің 9-шы (қызметтік) батальонының құрылуын іс жүзінде ұйымдастырды. Басқа RMF полктеріндегі адам тапшылығына байланысты Шихан 1915 жылдың 30 мамырында 2-ші RMF (тұрақты) батальонына қайта жіберілді. Оның үш ұлы да осы полкке қосылды. 1915 жылы 16 жастағы бірі Батыс майданындағы ең жас офицер болды. Шиханның екі ұлы Корольдік әуе корпусы/Корольдік әуе күштерінде қызмет етіп қаза тапты; оның қызы, VAD майдандық медбикесі, бомбалау кезінде мүгедек болды. Ірланд гвардиясында қызмет еткен ағасы ауыр жарақат алды, ал Passchendaele шайқасында қаза тапқан жекжаттысы болды. 1915 жылдың көктемі мен жазында Шихан Корк, Лимерик және Клэр округтерінде еріктілерді әскери қызметке шақыру кампанияларын ұйымдастырып, басқарды. 1915 жылдың шілдесінде капитандық шенін алып, рота командирі болып тағайындалған ол ирланд генерал-майоры Уильям Хикидің басшылығымен Франциядағы Луас учаскесінде 2-ші RMF батальонында қызмет етті. 1916 жылдың басынан бастап ол лондондық Daily Express, Irish Times және Cork Constitution газеттеріне окоптан жазылған мақалалар сериясын жіберді, олар кеңінен цитаталанды. Оқтан жарылғаннан туған есту қабілетінің жоғалтылуы мен денсаулығының нашарлауы оны Ағададағы 3-ші RMF (резерв) батальонына, содан кейін Корк округіне қарасты Баллинколлиг казармасына ауыстыруға мәжбүр етті. Көп рет ауруханаға түскен ол 1917 жылдың соңында қызметтен босатылды, ал бюллетеньде ол "активті қызметте ауырған денсаулығының салдарынан шенін тастағаны" және 1918 жылдың 13 қаңтарында капитан шені берілгені айтылды. Шихан Бірінші дүниежүзілік соғыс кампаниясының медальдарымен марапатталды: 1914–15 жұлдызы, Британ соғыс медалі, Жеңіс медалі және күміс соғыс белгісі. Соғыста қаза тапқан ирландтардың есімі Ирландия аралы Бейбітшілік паркінде (Мессин, Бельгия), Ирландия Ұлттық соғыс ескерткіш бақтарында (Дублин, Ирландия) және Шиханның "А Tribute and a Claim" атты өлеңінде мәңгі есте қалды.

With the involvement of Ireland in World War I when war was declared with Germany in August 1914, Sheehan gave support to William O'Brien's call for voluntary enlistment in the Irish regiments of Kitchener's New Service Army, regarding service to be both in the interest of the Allied cause of a Europe free from oppression as well as in the interest of an All Ireland Home Rule settlement. In November, despite being aged 41 and father of a large family, he offered himself for enlistment, as did the National Volunteers and four other Irish nationalist MPs, J. L. Esmonde, Stephen Gwynn, Willie Redmond and William Redmond and former MP Tom Kettle. Trained at Buttevant barracks County Cork, gazetted lieutenant, he practically raised the 9th (Service) Battalion of the Royal Munster Fusiliers, a regiment of the 16th (Irish) Division. Due to manpower casualty shortages in other RMF regiments Sheehan was re drafted on 30 May 1915 to the 2nd RMF (Regular) Battalion. Three of his sons also joined. One, aged 16, was in 1915 the youngest commissioned officer on the Western Front. Sheehan's two other sons were killed serving with the Royal Flying Corps/Royal Air Force; his daughter, a V A D front nurse, was disabled in a bombing raid. A brother serving with the Irish Guards severely disabled and a brother in law killed at Passchendaele. In the spring and summer of 1915, Sheehan undertook the organisation and leadership of voluntary enlistment campaigns in County Cork, County Limerick, and County Clare. Receiving Captaincy and Company command in July 1915, he served with the 2nd RMF Battalion along the Loos salient in France under Irish Major General William Hickie. From early 1916, he contributed a series of widely quoted articles from the trenches to the London Daily Express, the Irish Times, and the Cork Constitution. Deafness by shellfire and ill health necessitated his transfer to the 3rd RMF (Reserve) Battalion at Aghada, then Ballincollig barracks, County Cork. Hospitalised often, he was decommissioned late 1917, with a bulletin stating that he "relinquished his commission on account of ill health contracted on active service, and is granted the permanent honorary rank of Captain, 13 Jan.1918". Sheehan was awarded the World War I campaign medals: 1914–15 Star, British War Medal, Victory Medal and Silver War Badge. Those Irish who died in the war are commemorated at the Island of Ireland Peace Park, Messines, Belgium and the Irish National War Memorial Gardens, Dublin, Ireland as well as by Sheehan in his verse A Tribute and a Claim.

Жол салу

Парламентте ирланд мүдделерін қорғауын жалғастыра отырып, ол британдықтардың ирланд мәселелерін дұрыс басқара алмауын қатты айыптады. Сәуірдегі әскери шақыру дағдарысы кезінде парламенттегі әскери шақыруға қарсы сөйлеген сөзінде "егер бізге әскери шақыруды таңсаңыз, сіздермен күресеміз" деп мәлімдеді. Шихан кейін Ұлыбритания мен Ирландия партиясының бүкіл Ирландияның өзін-өзі басқаруы (Home Rule) туралы келісе алмауынан көңілі қалды. AFIL мүшелері бүкіл Ирландияны реттеу жөніндегі саяси идеяларының, қарулы күшпен шешім табу жолымен ығыстырылғанын көріп, 1918 жылғы желтоқсан айындағы жалпы сайлауға қатысудың бекер екенін түсінді. Уильям О’Брайен 1910 жылдан бері Артур Гриффиттің орташа Синн Фэйн қозғалысының парламенттегі өкілі болып жұмыс істеп келді, сондықтан Шихан растағандай: жалпы сайлауда О’Брайен және қазіргі авторды қоса алғанда, Тәуелсіз Ұлттық топтың барлық мүшелері сайлаудан бас тарды және жаңа қозғалысты қолдауға шақыратын манифестке қол қойды. Біздің бұл үндеуіміз зор қуанышпен қарсы алынды, және біздің сайлау округтерімізден Синн Фэйн кандидаттары сайланды. Теренс Максуини Шиханнан кейін Корк орталық округінен депутат болды. Саяси ахуалдың өзгеруі Шиханның бұрынғы әскери қызметіне және жауынгерлік әрекеттерге қарсы болды, сонымен қатар қорқытуларға да тап болды.

Жаңа бастамалар

Алдыңғы қорқытутар кедергі бола алмағаннан кейін, ол 1926 жылы Дублинге оралды (оның ауру әйелі көп ұзамай қайтыс болды). Ол «Ирландия баспасөзі және жарнама қызметтерінің» бас редакторы болды және 1928 жылдан бастап «South Dublin Chronicle» апталық газетінің (3 қаңтар 1925 – 13 шілде 1929) бас редактор және редактор болып жұмыс істеді, ол қалалық және аудандық жаңалықтарды жариялап тұрды. 1929 жылдың шілдесінде газет жаңа директорлар кеңесімен «Dublin Chronicle» (20 шілде 1929 – 1 тамыз 1931) деп қайта аталды, ал Шехан басқарушы директор және редактор болып тағайындалды. Оның редакциялық мақсаттары:

Қорқынышсыз тәуелсіздік саясатын ұстану. Ұлттық бірлік мәселесінде Солтүстік пен Оңтүстіктің арасындағы сенімсіздіктің барлық кедергілерін жою. Жер және еңбек – ирланд өмірінің ең маңызды факторлары. Теңіз балық аулауын экономикалық тұрғыдан дамыту. Әлеуметтік мәселелер, шалап жатқан үйлердің зияны – кедей халыққа жылдамдатылған тұрғын үй беру қажеттігі.

Қызмет көрсету өздігінен емес

1931 жылдың қаңтар айында «Dublin Chronicle» газеті «Ирландия тауарларын сатып алу лигасы» деген жаңа ұйымды жариялады және «Ирландия тауарларын сатып алу» кампаниясын қолға алды. Бұл кампания ирландиялық өндірушілер мен сауда орындары тарапынан қуана қарсы алынып, қолдауға ие болды. Шихан тұрғын үйлер мен шаруашылық мәселелерін шешуге табанды түрде көңіл бөлді. Содан кейін ол келесі (1932) жалпы сайлауда Лейбористер партиясынан өтуге лайықты үміткерлерді ерте таңдауға шақырды. 1931 жылдың тамызында «Хроника» басылымы әлемдік экономикалық дағдарыс салдарынан тоқтатылды. 1930 жылдардан бастап, соғыс кезінде есту қабілеті нашарлағандықтан сотта іс жүргізе алмаған Шихан, адвокат ретінде бұрынғы сайлаушыларына заңдық кеңес берді және оларға жерлеріне иелік ету және меншік құқықтарын қорғауға көмектесті, бұл құқықтар бұрынғы заңнамалармен берілген болатын. Сонымен қатар, ол Ұлы соғыстың жұмыссыз қалған ирландиялық экс-әскерлеріне көмектесті, олардың көптегені ол бір кезде баспана берген және кейін жұмысқа алған отбасылардың ұлдары еді. Шихан «Ескі жолдастар қауымдастығын» (OCA) қолдады, олар еркін мемлекеттің солтүстігі мен оңтүстігінде ақпарат пен байланыс желілерін ұйымдастырды, орталық кеңесінің жылдық журналының Солтүстік және Оңтүстік Ирландия басылымдарын редакциялады. Журналдың ұраны: «Қызмет – өзімшілдік емес». 1945 жылы олардың жұмысы туралы есеп беруде Шихан былай деп жазды: «Олар көптеген қиындықтарға тап болды, әртүрлі көзқарастарды жеңіп, көптеген кедергілерді асып өтті. Дегенмен, ирландиялық экс-әскерлер мен олардың отбасыларына көмектесу жұмысын жалықпастан, үлкен табыспен атқарып шықты». Шихан 1940 жылдардың басында Корк округіндегі өкілдігін қайтаруға тырысты, бірақ Пэдди МакАулиф 1943 жылғы жалпы сайлауда Солтүстік Корк округінен Лейбористер партиясынан үміткер болып таңдалды. Бұрынғы саяси достарының қысымымен Шихан генерал Ричард Малкахиге Корк Оңтүстік-Шығыс округінен (оның ішінде оның бұрынғы Орта Корк округінің бір бөлігі және экс-әскерлер тұратын басқа да аймақтар) Fine Gael партиясынан үміткер болуды ұсынды, бірақ оның ұсынысы қабылданбады.