Кіріспе
Викинг әскербасы, Оркней графы
Эйнарр ақын ретінде белгілі бір даңққа ие болған болуы керек, өйткені оның есімі XIII ғасырда жазылған көне норвегия поэзиясын зерттейтін «Хатталь» еңбегінде, «Torf Einarsháttr» деп аталатын нақты бір өлең өлшеміне сілтеме жасау үшін қолданылады.
Түсіндірме
Сагалардағы Эйнаррдың оқиғасының көп бөлігі Эйнаррдың өзіне жатқызылған бес скальдикалық өлеңнен алынған сияқты, және Эйнаррдың жаулап алуы туралы бұл мәліметтің тарихи тұрғыдан дұрыс екеніне көз жеткізу қиын. Сагалармен бірдей уақытта, бірақ басқа дереккөзден жазылған Historia Norvegiæ Рогнвальд отбасының аралдарды жаулап алғанын растаса да, көп мәлімет бермейді. Сагада Эйнаррдың әкесі оны сыйламауы – көне скандинавия әдебиетінде жиі кездесетін әдеби тәсіл. Халладтың Оркнейдегі сәтсіздігінен кейін әке мен ұлдары арасындағы әңгіме Рогнвальдтың Мьор графы лауазымын нығайтуға тырысуы және сагалар жазылған Исландияның ерте тарихына сілтеме ретінде түсіндірілді. Торир – Рогнвальдтың үйінде ұстап, қуанатын ұлы. Хроллуаг Исландияға баруға ниетті бейбіт адам ретінде бейнеленген. Эйнарр агрессивті және әкесі үшін қауіпті болғандықтан, оны Оркнейдің қауіп-қатерінен құтқаруға болады. Landnámabók нұсқасында да сондай агрессивті Хрольфр бар, оның тағдыры алыс Нормандияда болатыны күтілуде. Эйнаррға қатысты Одинмен байланысты әртүрлі сипаттамалар берілген. Екеуінің де бір көзі бар, ал Хафданның Эйнаррдың қолынан қаза табуы құдайға арналған құрбандық ретінде ұсынылады – бұл Одиннің өзінің Hávamál-дағы құрбандығына меңзес. Эйнарр – өзінің күшімен жеткен, белсенді адам, ол (бауырларынан айырмашылығы) әкесінің өлімінен кек алатын сәтті жауынгер. Ол драмалық және есте қаларлық өмір сүреді және «көне, күшті және құпиялы» кейіпкер ретінде көзге түседі, бірақ нақты адам емес, әдеби тұлға. Ол сонымен қатар саганың басында пайда болатын, кейіннен ұрпағы Сент-Магнустың шейіттік қазасына қарама-қарсы келетін, дінсіз адам, бұл оқиғаның «адамгершілік шыңы» болып табылады.
Жалпы сілтемелер
Эшли, Майкл (1998) Британ монархтары. Робинсон баспасы. Кроуфорд, Барбара Э. (1987) Скандинавиялық Шотландия. Лестер университетінің баспасы. Кроуфорд, Барбара Э. (2004). "Оркни графы Эйнар (шамамен 890–930 жж.)", Оксфорд ұлттық биографиялық сөздігі, Оксфорд университетінің баспасы, 2009 жылдың 20 шілдесінде алынды (Жазылу қажет). Мьюр, Том (2005) Orkney in the Sagas: The Story of the Earldom of Orkney as told in the Icelandic Sagas. The Orcadian. Киркволл. Фелпстед, Карл (ред.) (2001) Норвегия тарихы және Блаженный Олафтың құмарлықтары мен кереметтері. (pdf) Девар Кунин аударған. Солтүстік зерттеулері жөніндегі викингтер қоғамының мәтіндік сериясы. XIII. Лондон университеті. Пул, Рассел Гилберт (1991). Соғыс және бейбітшілік туралы викингтердің өлеңдері: Скальдиялық повестводегі зерттеу. Торонто университетінің баспасы. Смит, Альфред П. (1984) Соғыс басшылары және қасиетті адамдар: Шотландия 80–1000 жылдары. Эдинбург университетінің баспасы. Эдинбург. Томсон, Уильям П. Л. (2008) Оркнидің жаңа тарихы. Эдинбург. Birlinn. Вулф, Алекс (2007) Пиктлендтен Альбаға дейін, 789–1070. Эдинбург. Эдинбург университетінің баспасы.
Muir, Tom (2005) Orkney in the Sagas: The Story of the Earldom of Orkney as told in the Icelandic Sagas. The Orcadian. Kirkwall. Phelpstead, Karl (ed) (2001) A History of Norway and The Passion and Miracles of the Blessed Óláfr. (pdf) Translated by Devar Kunin. Viking Society for Northern Research Text Series. XIII. University of London. Poole, Russell Gilbert (1991). Viking Poems on War and Peace: A Study in Skaldic Narrative. University of Toronto Press. Smyth, Alfred P. (1984) Warlords and Holy Men: Scotland AD 80–1000. Edinburgh University Press. Edinburgh. Thomson, William P. L. (2008) The New History of Orkney. Edinburgh. Birlinn. Woolf, Alex (2007) From Pictland to Alba, 789–1070. Edinburgh. Edinburgh University Press.