Кіріспе
Руанда президенті ретінде Пол Кагаме сайланды. 2003 жылғы 25 тамызда Руандада президент сайлауы өтті. Бұл Руанда азамат соғысынан кейінгі алғашқы тікелей президенттік сайлау және ел тарихындағы алғашқы көп партиялық президенттік сайлау болды. Руандалық патриоттық фронттың (РПФ) өкілі Пол Кагаме 95% дауыспен жеті жылдық мерзімге сайланды. Сайлау қорытындыларына оппозицияның негізгі үміткері Фаустин Твагирамунгу наразылық білдіріп, "Халықты бақылап, дауыс беруге мәжбүрледі. Оппозицияда біз 3,7% ғана дауыс алдық деу мүмкін емес. Бірдеңе дұрыс емес" деді. Сыртқы бақылаушылар сайлауды жалған деп айыптады; ғалым Тимоти Лонгманның сөзіне қарағанда, "Руанда халқы сайлауды демократияға қадам ретінде емес, РПФ билігін нығайтуға көмектескен мәжбүрлі ұйымдастырулар тізбегі ретінде қабылдады". Халықаралық реакция, алайда, тым әлсіз болды, бұл, Филип Рейнтженстің пікірінше, "РПФ-ты жағдайдың жақсаратынына сендіріп, солай болды". Рейнтженстің ойынша, "1994 жылы Руандаға көмектесе алмаған халықаралық қауымдастық 2003 жылы да диктатураның орнауына жол беріп, тағы да қателік жасады".
Presidential elections were held in Rwanda on 25 August 2003. They were the first direct presidential elections since the Rwandan Civil War and the first multi party presidential elections in the country's history. Paul Kagame of the Rwandan Patriotic Front (RPF) was elected to a seven year term with 95% of the vote. The results were disputed by Faustin Twagiramungu, the main opposition candidate, who argued that "People were controlled, people were forced to vote. It’s not possible that we in the opposition got only 3.7% of the vote. There is something wrong." The elections were widely condemned as fraudulent by outside observers; according to the scholar Timothy Longman, "the Rwandan population experienced the elections not as a transition to democracy but as a series of forced mobilizations that ultimately helped to consolidate RPF rule." The international reactions were nevertheless muted, which, according to Filip Reyntjens, "reinforced the RPF in its conviction that things would blow over, which they did." In Reyntjens' view, "after failing Rwanda in 1994, the international community did so again in 2003 by allowing a dictatorship to take hold."
Өмірбаян
Сайлауға дейін РПФ Демократиялық-республикалық қозғалысты (МДР) "айқын жікшілдікке" қатысты деп айыптап, оны тыйым салу науқанын бастады. Human Rights Watch бұл қадамды сынға алып, былай деді: "Егер МДР таратылса, сайлау жағдайы одан да күрт нашарлайды. РПФ-тан басқа, айтарлықтай қолдауға ие болған жалғыз партия ретінде МДР кем дегенде парламенттік, мүмкін президенттік сайлауда да қырсыздан бақ сынауға қабілетті болар еді". МДР-ге тыйым салынды, ал Фаустин Твагирамунгу тәуелсіз кандидат ретінде сайлауға түсуге мәжбүр болды.