Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1976 жылғы американдық-британдық комедиялық фильм, Блейк Эдвардстың туындысы.
1976 American British comedy film by Blake Edwards
Грэм Старк, Селлерстің көп жылдық досы, шағын неміс қонақ үйінің кеңсе қызметкері рөлінде шағын эпизодта көрінеді. "Қараңғыда атыс" фильміндегі Геркуль ЛаДжой рөлінен бастап, ол Селлерс Клузо рөлін ойнамаған "Роза пантера" сериясының барлық фильмдерінде шағын рөлдерде ойнады. Харви Корманның профессор Огюст Баллс және Марн Мэйтлендтің вице-комиссар Ласорде рөліндегі көріністер фильмнен алынып тасталды, бірақ 1982 жылы "Роза пантераның іздері" фильмінде толық көрсетілді. Старк келесі фильмде, "Роза пантераның кек алуы" (1978) профессор Баллс рөлін ойнайды. Омар Шариф есімді египеттік қаскөйдің рөлінде пайда болады, бірақ титрде көрсетілмейді. Том Джонс "Оскарға" ұсынылған "Come to Me" әнін орындайды. Ольга Бариосова рөлін бастапқыда Мод Адамс ойнады, бірақ бірнеше сахна түсірілгеннен кейін ауыстырылды. Эдвардс содан кейін "Жоғарыда, төменде" сериалындағы Никола Пейджеттің ойын көргеннен кейін оны кастингке алуды жоспарлады, бірақ оның орнына Пейджетпен бірге ойнаған Лесли Энн Даунды таңдады. Фильмде АҚШ Президентінің (Дик Крокетт сомдаған) есімі айтылмаса да, ол сол кездегі президент Джеральд Фордқа негізделген. Крокетт Фордқа өте ұқсас болды, ал фильмде көрсетілген оның қатыгездігі туралы қатыгез әңгіме сол кезде ұлттық анекдотқа айналды. Президенттің аты аталмаған, мұңды Сыртқы істер министрі (Байрон Кейн сомдаған) Генри Киссинджерге негізделген. Блейк Эдвардс түнгі клуб сахнасының фонында эпизодтық рөлде пайда болады.
Graham Stark, a longtime friend of Sellers, appears in a small role as the desk clerk of a small German hotel. Since his role as Hercule LaJoy in A Shot in the Dark, he had appeared in small roles in every Pink Panther sequel except Inspector Clouseau, in which Sellers did not play Clouseau. Scenes featuring Harvey Korman as professor Auguste Balls and Marne Maitland as deputy commissioner Lasorde were deleted from the film, but were later seen in full in Trail of the Pink Panther in 1982. Stark would assume the role of Professor Balls in the next film, Revenge of the Pink Panther (1978). Omar Sharif appears uncredited as the Egyptian assassin. Tom Jones sings the Oscar nominated song "Come to Me". The role of Olga Bariosova was originally played by Maud Adams, who was replaced after filming a few scenes. Edwards then intended to cast Nicola Pagett after seeing her in Upstairs, Downstairs but instead cast Pagett's castmate Lesley Anne Down. Though the character of the President of the United States (portrayed by Dick Crockett) is unnamed in the film, he is obviously based on then current president Gerald Ford. Crockett bore a marked physical resemblance to Ford, whose exaggerated reputation for clumsiness as depicted in the film was a national joke at the time. The president's unnamed somber Secretary of State (portrayed by Byron Kane) is obviously based on secretary Henry Kissinger. Blake Edwards makes a cameo appearance in the background of the nightclub scene.
Өндіріс
"Ал қызғылт пантера тағы да шабуылдайды" фильмі "Ал қызғылт пантераның оралуы" фильмінің табысынан кейін "United Artists" компаниясының жедел өндірісіне кірісті. Блейк Эдвардс өзі мен Фрэнк Уолдманның "Ал қызғылт пантера" телесериалы үшін жазған екі сценарийінің біреуін осы фильмнің негізі ретінде, ал екіншісін "Ал қызғылт пантера тағы да шабуылдайды" фильмінің бастауы ретінде бейімдеді. Нәтижесінде, бұл "Ал қызғылт пантера" фильмінің жалғасы, оның сюжеті (Дрейфус ақылсыздар үйінде) тікелей алдыңғы фильмнің оқиғасын жалғастырады. Сюжетте бұрынғы фильмдердегі әйгілі "Қызғылт пантера" алмазы туралы сөз қозгалмайды, бірақ фильм Джеймс Бонд фильмдерінің пародиязы ретінде ұсынылады. Фильмнің түсірілімі 1975 жылдың желтоқсанынан 1976 жылдың қыркүйегіне дейін жүргізілді, ал негізгі түсірілім 1976 жылдың ақпаны мен маусымы аралығында өтті. Селлерс пен Эдвардс арасындағы шиеленіскен қарым-қатынас "Ал қызғылт пантера тағы да шабуылдайды" фильмінің түсірілімі басталған кезде одан бетер нашарлады. Селлерс психикалық және физикалық жағынан ауырып, әлсіреп қалды, ал Эдвардс кейінірек фильм түсірілімі кезінде актердің психикалық жағдайы туралы былай деді: "Егер сіз психиатриялық клиникаға барып, сіз көрген алғашқы науқасты сипаттасаңыз, Питер сондай болатын. Ол емдеуді қажет ететін жағдайда болды". Ричард Уильямс (кейіннен "Who Framed Roger Rabbit" фильмімен танымал болды) ашылу және жабылу тізбектерінің анимациясын екінші және соңғы рет қадағалады; бастапқы аниматорлар DePatie Freleng Enterprises Уильямстың стиліне ұқсас анимациямен келесі фильмге оралады. Селлерс фильмнің соңғы нұсқасына наразы болды және Эдвардсты оның талантын дұрыс пайдаланбағаны үшін ашық сынады. Олардың шиеленіскен қарым-қатынасы "Ал қызғылт пантераның кек алуы" фильмінің бастапқы титрлерінде "Селлерс Эдвардс" өндірісі деп көрсетілген. Француз комикс жазушысы Рене Госсиньи, "Астерикс" сериясының авторы, 1977 жылы Эдвардсты плагиат жасады деп сотқа беруге тырысты, себебі ол Госсиньидің 1975 жылы Селлерске жіберген "Le maître du monde" ("Әлемнің иесі") атты сценарийімен үлкен ұқсастықтарды байқады.
The Pink Panther Strikes Again was rushed into production by United Artists following the success of The Return of the Pink Panther. Blake Edwards had adapted one of two scripts that he and Frank Waldman had written for a proposed Pink Panther television series as the basis for that film, and he adapted the other as the starting point for The Pink Panther Strikes Again. As a result, it is the only Pink Panther sequel that has a storyline (Dreyfus in the insane asylum) that directly follows that of its previous film. The plot does not concern the famous Pink Panther diamond of previous films, but is played more as a parody of James Bond films. The film was in production from December 1975 to September 1976, with principal photography taking place between February and June 1976. The strained relationship between Sellers and Edwards had further deteriorated by the time that production of The Pink Panther Strikes Again was under way. Sellers was ailing both mentally and physically, and Edwards later commented on the actor's mental state during production of the film: "If you went to an asylum and you described the first inmate you saw, that's what Peter had become. He was certifiable." Richard Williams (later of Who Framed Roger Rabbit fame) supervised the animation of the opening and closing sequences for the second and final time; original animators DePatie Freleng Enterprises would return on the next film with animation influenced by Williams's style. Sellers was unhappy with the final cut of the film and publicly criticized Edwards for misusing his talents. Their tense relationship is noted in Revenge of the Pink Panther's opening credits that list it as a "Sellers Edwards" production. French comic book writer René Goscinny, the original writer of the Asterix series, was reportedly trying to sue Edwards for plagiarism in 1977 after noticing strong similarities to Goscinny's script titled Le maître du monde (The Master of the World), which he had sent to Sellers in 1975.
Қабылдау
Rotten Tomatoes шолу агрегаторында фильм 24 шолу негізінде 75% мақұлдау рейтингісіне ие болды, орташа ұпай 7.30/10. Роджер Эберт Chicago Sun Times газетінен фильмге төрт жұлдыздың екі жарым жұлдызынан баға берді және былай деп жазды: "Егер мен «Ал қызғылт пантера тағы да соққы береді» фильміне толыққанды құштарлық танытпасам, мүмкін, бұл Клузомен осы тақырыпты бұрын көп рет талқылағаным үшін шығар", - деп атап өтті, сондай-ақ «шабыт әдетке айналған кез келген уақытта, менің ойымша, «Ал қызғылт пантера» сериясы дәл сол нүктеге жетіп қалды. Бұл фильмнің күлкілі емес екенін айтпауға болады – оның кейбір сәттері Селлерс пен Эдвардстың жасаған ең жақсы туындыларымен теңеседі, бірақ оларға алға жылжуға уақыт келді. Олар бір кезде «Торт» атты ең күлкілі фильмде бірге жұмыс істеген. Енді жаңа нәрсені сынауға уақыт келді». The New York Times газетінің Винсент Канби Клузо мен Дрейфустың кейіпкерлері «бір-бірі үшін жаратылған» екенін жазды және былай деді: «Мырза Селлерс пен мырза Лом неліктен осыншалықты күлкілі команда екенін мен толыққанды түсінбеймін, бірақ бұл әрқайсысы өте жақсы комедиялық актер екеніне және әрқайсысының өзін-өзі толыққанды жұтып алуға бейімділігіне байланысты болуы мүмкін, бұл әзіл-қалжыңдарды бастапқыда қорқытушы емес, керісінше, қызықты етеді». Канби Клузоның француздық акцентіне де риза болды және «Мырза Селлерс пен мырза Эдвардс ескі әзілдерді ұнатады, ал «Ал қызғылт пантера тағы да соққы береді» фильмінің бір бөлігі – олардың негізгі бір рутиналарын қалай ойнап шығатынын көру» деп жазды. Фильм АҚШ және Канадада 33,8 миллион долларлық жалпы кірістен 19,5 миллион доллар табалдырысын өтті. Халықаралық аренада ол 10,5 миллион доллар табалдырысын өтті, жалпы сомасы 30 миллион долларды құрады.
On review aggregator Rotten Tomatoes, the film has an approval rating of 75% based on 24 reviews, with an average score of 7.30/10. Roger Ebert of the Chicago Sun Times awarded the film two and a half stars out of four and wrote, "If I'm less than totally enthusiastic about The Pink Panther Strikes Again, maybe it was because I've been over this ground with Clouseau many times before," stating that a time would have to come "when inspiration gives way to habit, and I think the Pink Panther series is just about at that point. That's not to say this film isn't funny—it has moments as good as anything Sellers and Edwards have ever done—but that it's time for them to move on. They worked together once on the funniest movie either one has ever done, The Party. Now it's time to try something new again." Vincent Canby of The New York Times wrote that the characters of Clouseau and Dreyfus "were made for each other," and further stated, "I'm not sure why Mr. Sellers and Mr. Lom are such a hilarious team, though it may be because each is a fine comic actor with a special talent for portraying the sort of all consuming, epic self absorption that makes slapstick farce initially acceptable—instead of alarming—and finally so funny." Canby also enjoyed Clouseau's French accent, and wrote, "Both Mr. Sellers and Mr. Edwards delight in old gags, and part of the joy of The Pink Panther Strikes Again is watching the way they spin out what is essentially a single routine". The film earned theatrical rentals of $19.5 million in the United States and Canada from a gross of $33.8 million. Internationally, it earned rentals of $10.5 million for a worldwide total of $30 million.
Ойынның бейімделуі
1981 жыл шамасында фильм Уильям Глисонның пьесасына қойылды, көбінесе орта мектептер мен қоғамдық театрларда ойнау үшін. Сюжет желісі фильмдегіден көп жағынан ұқсас, алайда кейбір орындар өзгертілген, сондай-ақ қызғылт пантераларға ұқсас киім киген әйелдер де декорацияларды ауыстыруға қатысады.
Around 1981, the film was adapted into a play by William Gleason, mostly for high school or community theatre productions. The storyline bears similarities to that of the film, although some locations are changed, and women dressed as pink panthers also perform scene changes.