Кіріспе

Сент-Эндрю соборы – Сингапурдағы англикандық собор. Ол Сингапурдың орталық бизнес ауданындағы Орталық аймақта, Қалалық әкімшілік ғимаратының жанында, Downtown Core-да орналасқан. Бұл Сингапур англикандық дінбасылығының соборлық шіркеуі және 27 приходқа және 55-тен астам қауымға аналық шіркеу болып табылады. Шіркеу 1836 жылдан бері осы жерде бар, бірақ қазіргі ғимарат 1856–1861 жылдары салынған. Собордың логотипі – Әндірдің айқасы. 2006 жылы 1856 жылы бастау алған Сент-Эндрю шіркеуінің миссиясының 150 жылдығы тойланды. 2 жылдан астам қалпына келтіру жұмыстарынан кейін, собордың негізгі бөлігі 2023 жылдың 24 желтоқсанында епископ Титус Чунгпен қайта ашылып, киеленді.

Тарих

Хилл-стрит пен Норт-Бридж-роуд арасындағы жер учаскесі 1822 жылғы қала жоспарында Сэр Стэмфорд Раффлспен ағылшын шіркеуін салу үшін бөлінген. Бірақ, шіркеу құрылысы 1834 жылы қоғам ақша жинағанға дейін басталмады.

Бірінші шіркеу

Бірінші Сент-Эндрю шіркеуін Джордж Драмгул Коулман неоклассикалық стильде жобалаған. Негізгі тас 1835 жылғы 9 қарашада қаланды, ал ғимарат 1836 жылға дейін салынды. Бірінші шіркеу қызметі 1837 жылғы 18 маусымда бірінші капеллан, преподобный Эдмунд Уайт жүргізді, ал шіркеу 1838 жылғы 10 қыркүйекте Калькутта епископы Дэниел Уилсонмен бағышталды. Шіркеуде 1843 жылы оны сыйлаған американдық консул Джозеф Балестиердің әйелі Мария Ревьер Балестиердің құрметіне аталған Ревьер қоңырауы болды. Сингапурдың алғашқы жылдарында құрылыс жұмыстарында жиі қолданылған үнділік сотталған жұмысшылар оны оңай тіктеп сала алатындай етіп жоспар да қарапайымдастырылды. Джон Беннет құрылысқа жауапты инженер болды. Макферсон Малаккаға ауыстырылғаннан кейін ғимаратты аяқтауды майор Джон Ф. А. Макнейр, Джон Беннетт және В. Д. Бейлисс қадағалады. Сент-Эндрю миссиясы 1856 жылғы 25 маусымда басталды, ал Сингапурдағы алғашқы англикандық евангелистік жұмыс осы шіркеуден басталды.

Собор ретінде құлшылыққа бағышталу

1869 жылы шіркеу Калькутта епархиясынан Лабуан және Саравак епархиясына берілді. 1870 жылы Архиекон Джон Аллейн Беклс оны Біріккен епархияның кафедральді шіркеуі ретінде қадірледі. 1889 жылы Ревира қоңырауы қоңыраулар жиынтығымен алмастырылды. Ревира қоңырауы қазір Сингапур Ұлттық мұражайында сақталуда. 1942 жылы, Сингапур жапондықтар басып алғанға дейін, кафедраль жедел жәрдем ауруханасы қызметін атқарды. 1952 жылы Екінші дүниежүзілік соғыста қаза болғандарға арналған Еске алу залы салынды. Кафедральдық ғимараттың солтүстік және оңтүстік бөлімдері бастапқыда кареттерге арналған кіреберіс ретінде салынған. Екі бөлім де залдар, жиналыс бөлмелері және кеңселерге кеңейтілді: Солтүстік бөлім 1952 жылы, ал Оңтүстік бөлім 1983 жылы. Сент-Эндрю кафедральдік шіркеуі 1973 жылғы 28 маусымда Сингапурдың ұлттық ескерткіші деп жарияланды. "Кафедральдық жаңа киелі орын" деп аталған кеңейту 2005 жылдың қараша айында аяқталды. Ол негізінен ұлттық ескерткіштерді сақтау ережелеріне сәйкес жер астына салынды және жаңа еден алаңының екі деңгейінде жаңа құлшылық залы бар. 2018 жылы жүргізілген қосымша зерттеулер мұнараның қоңырау соғуға толығымен төтеп бере алатынын көрсетті және оларды дұрыс орнату үшін жоба басталды. Сол жылдың қараша айында қоңыраулар күйін келтіру және тазалау үшін мұнарадан алынып шығарылды. Жаңа қоңыраулар жиынтығы (D тонында он екі қоңырау, бастапқы сегіз қоңыраудың алтауын сақтап қалды) Джон Тейлор & Co компаниясымен жасалды. Он екі қоңыраудың алғашқы соғылысы 2019 жылдың 7 тамызында болды, ал қоңыраулар 11 тамызда жексенбі күні қадірленді.

Сәулет

Қазіргі собор неоготикалық сәулет стилінде салынған және Мадрас әктасымен аяқталған. Архитектор Макферсон жобаның кейбір элементтері үшін Англияның Гэмпшир графтығындағы XIII ғасырға жататын Нетли аббаттығының қираған шіркеуінен шабыттанған деседі. Дегенмен, бастапқы боялған әйнек терезелер Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде зақымдалды. Пулпитті тіреген бағанадағы Ковентри айқышы, Екінші дүниежүзілік соғыста бомбалаудан қираған XIV ғасырғы Ковентри соборының қираған қалдықтарынан алынған үш күміс жалатылған темір қазықтан жасалған. Epiphany Chapel-дегі Таж кигізу кілемі Вестминстер аббаттығындағы Елизавета II патшайымның таж кигізу рәсімінде қолданылған кілемнен алынған.