Гранвилл Левесон-Гоуэр: Британ саяхатшысы және мемлекеттік қайраткері

Кіріспе

Британдық саясаткер (1721–1803)

Гранвилл Левесон Гоуэр, Стаффордтың 1-маркизі, КГ ПК (4 тамыз 1721 – 26 қазан 1803), 1746 жылдан 1754 жылға дейін Трентэм виконты, ал 1754 жылдан 1786 жылға дейін Гоуэр графы ретінде танымал, Левесон Гоуэр әулетінен шыққан британдық саясаткер. Лордтар палатасының мүшесі болып, ол ширек ғасыр бойы үкіметте қызмет етті.

Өмірбаян

Стаффорд – Джон Левесон Гоуэрдің, 1-ші граф Гоуэрдің (1694–1754) және оның әйелі леди Эвелин Пьерпонттың ұлы еді. Оның шешесінің ата-аналары Эвелин Пьерпонт, 1-ші Кингстон-апон-Халл герцогы және оның бірінші әйелі леди Мэри Фельдинг болды. Мэри – Денбигтің 3-ші графы Уильям Фельдинг пен оның әйелі Мэри Кингтің қызы еді. Оның әкесі белгілі тори саясаткері болды, ол Ұлыбритания тағына Джордж I отырғаннан кейін үкіметке кірген алғашқы маңызды тори саясаткері болып есептеледі, ол 1742 жылы Джон Карререттің, 2-ші граф Гранвиллдің басқару тобына қосылды. Гоуэр Вестминстер мектебінде және Оксфордтағы Крайст-Черчте білім алды.

Саяси және өндірістік инвестициялық мансап

Стаффорд 1744 жылы парламентке сайланды. 1746 жылы ағасының қайтысымен ол 1754 жылы әкесінен граф Говер атанғанға дейін виконт Трентем деген құрметті атаумен танылды. Ол 1750-ші жылдардың соңында Лиллешолл ауылындағы 17 ғасырға жататын үйді ауылдық резиденцияға айналдырып, бұрынғы Лиллешолл залын салды. Стаффорд Джон Расселдің фракциясымен байланысты болды, ол 4-ші Бедфорд герцогы және оның жеңешісі болды. Осы фракцияның, "Блумсбери тобы" деп аталған мүшесі ретінде көптеген үкіметтік лауазымдарға ие болды. Бедфорд 1771 жылы қайтыс болғаннан кейін Гоуэр топтың жетекшісіне айналды және Фредерик Норттың үкіметінде Кеңес Лорд-президенті болып, американдық отаршылдарға қатысты қатал саясатты қолдаушы болды. 1775 және 1778 жылдар аралығында Стаффорд Генри Холландтың жобалары негізінде Трентем Холлдағы үйіне маңызды өзгерістер енгізді. 1779 жылы Гоуэр Солтүстік үкіметінің Америка революциялық соғысын тиімсіз басқарғанына наразы болып, кабинеттен кетті. 1782 жылдың наурызында Норт отставкаға кеткен кезде Гоуэрге министрлік құру туралы ұсыныс жасалды, бірақ ол бас тартты және Лорд Шелберн мен Фокс-Норт коалициясының үкіметке кіру туралы ұсыныстарын қабылдамады. Оның орнына ол Фокс-Норт коалициясының құлауына ықпал еткен маңызды тұлғаға айналды және Уильям Питт кішінің жаңа үкіметінде Лорд-президент лауазымымен марапатталды. Бірақ ол бұл лауазымды Лорд Приви-Мөрінің лауазымына ауыстырып, біртіндеп қоғамдық істерден қалысқанымен, 1794 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін кабинет министрі болып қалды. 1786 жылы ол қызметтері үшін Стаффорд маркизі атанды. 1784 жылдың 28 сәуірінде Антикварлар қоғамының мүшесі болып сайланды. 1799 жылы ол (немесе оның отбасылық трасты) Ұлыбританиядағы ең бай бес отбасының бірі деп есептелді, оның мүлкі 2,1 миллион фунт стерлингті құрады (1799 жылғы 2,1 миллион фунт стерлинг қазіргі шақта шамамен миллион фунт стерлингке тең), жер, кен және артериялық каналдардан түсетін табысқа ие болды, соңғы жобаларға белсенді түрде инвестициялады, олардың көп бөлігі Стаффордширдің Қара аймағында орналасқан. Ол 1803 жылдың 26 қазанында Стаффордширдегі Трентем Холлда қайтыс болды. Ол Блумсбери тобының соңғы тірі мүшесі болды.

Stafford was elected to Parliament in 1744. With the death of his elder brother in 1746, he became known by the courtesy title of Viscount Trentham until he succeeded his father as Earl Gower in 1754. He built the earlier Lilleshall Hall, converting a 17th century house located in the village of Lilleshall into a country residence around the late 1750s. Stafford was associated with the faction of John Russell, 4th Duke of Bedford, who was his brother in law, and as a member of that faction, called the "Bloomsbury Gang", was given many governmental positions. Following Bedford's death in 1771, Gower became leader of the group, and as Lord President of the Council in the administration of Frederick North, Lord North, he was a key supporter of a hard line policy towards the American colonists. Between 1775 and 1778, Stafford proceeded to make substantial alterations to his home at Trentham Hall based on the designs by Henry Holland. By 1779, Gower resigned from the cabinet being frustrated by what he saw as the North administration's inept handling of the American Revolutionary War. When North resigned in March 1782, Gower was approached to form a ministry, but he refused, and he refused subsequent overtures from both Lord Shelburne and the Fox North coalition to enter the government. Instead, he became a key figure in bringing about the fall of the Fox North coalition, and was rewarded with the position of Lord President once again in the new administration of William Pitt the Younger. Although he soon exchanged this office for that of Lord Privy Seal, and gradually began to withdraw from public affairs, he remained a cabinet minister until his retirement later in 1794. In 1786, he was created Marquess of Stafford as a reward for his services. He was elected Fellow of the Society of Antiquaries (FSA) on 28 April 1784. In 1799 he (or his immediate family benefit trust) was estimated the fifth wealthiest small family unit in Britain, owning £2.1 million (equivalent to £2.1 in 1799 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in )), having assets in land, mining and arterial canal toll rights having speculatively invested in the latter projects, much of which was in Staffordshire's Black Country. He died at Trentham Hall, Staffordshire, on 26 October 1803. He was the last surviving member of the Bloomsbury Gang.

Некелер мен балалар

Стаффорд үш рет үйленген. Ол бірінші рет Николас Фазакерлидің қызы Элизабет Фазакерлиге 1744 жылдың 23 желтоқсанында 16 000 фунт стерлинг көлемінде қалыңдықпен үйленді. Ол 1745 жылдың 19 мамырында шешек ауруынан қайтыс болды. Олардың балалары болмады. Стаффорд 1748 жылы Бриджвотердің 1-ші герцогы Скруп Эгертонның қызы Леди Луиза Эгертонға екінші рет үйленді. Ол 1761 жылы қайтыс болды. Олар төрт баланың ата-анасы болды: Леди Луиза Левесон Гоуэр (22 қазан 1749 – 29 шілде 1827). Ол сэр Арчибальд Макдональд, 1-ші баронетке үйленді. Леди Маргарет Каролина Левесон Гоуэр (2 қараша 1753 – 27 қаңтар 1824). Ол Карлайлдың 5-ші графы Фредерик Ховардқа үйленді және Карлайлдың 6-шы графы Джордж Ховардтың анасы болды. Джордж Левесон Гоуэр, Сазерлендтің 1-ші герцогы (9 қаңтар 1758 – 19 шілде 1833). Леди Энн Левесон Гоуэр (22 ақпан 1761 – 16 қараша 1832). Ол құрметті архиепископ Эдвард Венаблз Вернон Харкортқа, Йорк архиепископына үйленді. Стаффорд үшінші рет 1768 жылдың 23 мамырында Галлоуэйдің 6-шы графы Александр Стюарттың қызы леди Сюзанна Стюартқа үйленді. Олар төрт баланың ата-анасы болды: леди Джорджина Аугуста Левесон Гоуэр (13 сәуір 1769 – 24 наурыз 1806). Ол Сент-Жерменс графының 2-ші графы Уильям Элиотқа үйленді. Леди Шарлотта София Левесон Гоуэр (11 ақпан 1771; Сент-Мартин-ин-зе-Филдс, Вестминстерде 12 ақпан 1771 күні крещение алды, 12 тамыз 1854 жылы қайтыс болды). Ол Генри Сомерсет, 6-шы Бофорт герцогымен үйленді және Генри Сомерсет, 7-ші Бофорт герцогы мен Лорд Гранвилл Сомерсеттің анасы болды. Леди Сюзанна Левесон Гоуэр (1772 жылдың қыркүйегінде туған; 1772 жылдың 15 қыркүйегінде Трентхемде крещение алды, 26 мамыр 1838 жылы қайтыс болды). Ол Харроубидің 1-ші графы Дадли Райдермен үйленді. Гранвилл Левесон Гоуэр, 1-ші граф Гранвилл (12 қазан 1773 жылы туған, 5 қараша 1773 жылы Трентхемде крещение алды, 8 қаңтар 1846 жылы қайтыс болды). Лорд Стаффорд 82 жасында қайтыс болғаннан кейін, оның екінші некесінен туған үлкен ұлы Джордж оның титулдарына ие болды және 1833 жылы Сазерленд герцогы атанды. Маркиза Стаффорд 1805 жылдың тамызында қайтыс болды.