Кіріспе
Балықтар тұқымы Барелилер, сондай-ақ "қорқыныш балығы" деп те аталады (бұл атау химераның бірнеше түріне де қолданылады), Атлант, Тынық және Үнді мұхиттарының тропикалық және қоңыржай суларында кездесетін Opisthoproctidae тұқымына жататын шағын терең теңіз балықтары. Бұл балықтар цилиндр тәрізді, түтікшелі көздері үшін аталған, көздері әдетте қолжетімді жемнің силуетін анықтау үшін жоғары қаратылған; алайда, балықтар көздерін алға да бұра алады. Opisthoproctidae тұқымының атауы грек тіліндегі "opisthe" – "артта" және "proktos" – "анус" сөздерінен шыққан.
Barreleyes, also known as spook fish (a name also applied to several species of chimaera), are small deep sea argentiniform fish comprising the family Opisthoproctidae found in tropical to temperate waters of the Atlantic, Pacific, and Indian Oceans. These fish are named because of their barrel shaped, tubular eyes, which are generally directed upwards to detect the silhouettes of available prey; however, the fish are capable of directing their eyes forward, as well. The family name Opisthoproctidae is derived from the Greek words opisthe 'behind' and proktos 'anus'.
Сипаттама
Opisthoproctidae морфологиясы үш негізгі форманың арасында өзгереді: Opisthoproctus және Macropinna туыстарының денесі жуан, терең баррелейлер, Dolichopteryx және Bathylychnops туыстарының өте жіңішке және созылған шоқ балықтары, және Rhynchohyalus және Winteria туыстарының аралық пішіндес шоқ балықтары. Барлық түрлердің ірі, телескоптық көздері бар, олар бастан шығып тұрады, бірақ жұмсақ тіндердің үлкен, мөлдір күмбезімен қоршалған. Бұл көздер көбінесе жоғарыға қарай бағытталған, бірақ алға да бұрылуы мүмкін. Opisthoproctidae көзінің ірі линзасы және таяқша жасушаларының өте көп саны бар торлы қабығы, сондай-ақ родопсиннің жоғары концентрациясы ( «көрнекі күлгін» пигменті) бар; конус жасушалары жоқ. Көру қабілетін жақсарту үшін баррелейлердің үлкен, күмбез тәрізді, мөлдір бастары бар; бұл көздерге тіпті көбірек жарық түсуіне мүмкіндік береді және сезімтал көздерді сифонофорлардың нематоцистерінен (қозғалмалы жасушалар) қорғайды, олардан баррелей тамақ жейді деп есептеледі. Бұл сондай-ақ қосымша линза ретінде (ішкі немесе шеткі бұлшықеттермен реттелетін) немесе теңіз суына өте жақын көрсеткішпен жарықты сындыруға мүмкіндік береді. Dolichopteryx longipes – бейнелерді фокусқа келтіру үшін көзінде айна (линзамен қатар) қолданатын жалғыз омыртқалы жануар. Тіссіз аузы кішкентай және басының соңында орналасқан, үшкір мұрынмен аяқталады. Туысқан отбасылардағыдай (мысалы, Argentinidae), төртінші жегіш доғасының артында эпибранхиальды немесе круменальды мүше бар. Бұл мүше – кеудеге ұқсас – кішкентай дивертикулумнан тұрады, онда сіңірілген материалды ұнтақтау үшін жегіш рекерлер еніп, бірімен-бірі өріледі. Көптеген түрлердің тірі денесі қою қоңыр түсті, үлкен, күміс түсті қабыршақтармен жабылған, бірақ олар Dolichopteryx-те жоқ, сондықтан дененің өзі мөлдір ақ. Барлық түрлерде қара меланофорлардың саны өзгеріп, мұрынның, ішкі бетінің және орта сызықтың түсін өзгертеді. Сонымен қатар, Dolichopteryx, Opisthoproctus және Winteria түрлерінде бірнеше жарық шығаратын мүшелер бар; Dolichopteryx-тің құрсағының бойымен бірнешеуі орналасқан, ал Opisthoproctus-тың тік ішек қабынан тұратын бір ғана мүшесі бар. Бұл мүшелер симбиоздық люминесцентті бактериялардың, атап айтқанда, Photobacterium phosphoreum (Vibrionaceae тұқымдасы) болуына байланысты әлсіз жарықпен жарқырайды. Opisthoproctus түрлерінің ішкі бетінде жалпақталған және ілгері созылған «табан» болады; көлеңкелі (Opisthoproctus grimaldii) және Opisthoproctus soleatus түрлерінде бұл табан шығарылған жарықты төмен бағыттап, шағылыстыратын құрал ретінде әрекет ете алады. Opisthoproctus түрлерінің екі түрінде кездесетін P. phosphoreum штамдары оқшауланып, зертханада өсірілді. Рестрикциялық фрагмент ұзындығы полиморфизмі талдауы арқылы екі штаммның айырмашылығы шамалы екені анықталды. Барлық түрлерде қанаттары омыртқасыз және салыстырмалы түрде кішкентай; алайда, Dolichopteryx-те кеуде қанаттары өте созылған және қанатқа ұқсас, дененің жартысына жуығын құрайды, және олар су бағанасында тұрақтап қалу үшін қолданылады. Кеуде қанаттары дененің төменгі жағына бекітілген, ал кейбір түрлерде жамбас қанаттары қатаң түрде емес, бүйірге қарай орналасқан. Бірнеше түрлерде де құрсақ немесе арқалық майлы қанаттары бар, ал құйрық қанаты шетке қарай тілімделген. Анальдық қанат бар немесе өте редуцирленген, және сырттан көрінбеуі мүмкін; ол Opisthoproctus-та күшті түрде артқа қарай бағытталған. Бір арқалық қанат анальдық қанаттың алдында немесе тікелей үстінен басталады. Басқа жағынан, арқасында байқалатын дөңес бөлігі бастан кейін басталады. Газды қап көптеген түрлерде жоқ, ал бүйірлік сызық үздірілмейді. Жегіш қабықшаларының сәулелері (төменгі жақ сүйегінің артындағы жегіш мембраналарын қолдайтын сүйекті сәулелер) саны екіден төртке дейін. Жәдігер шоқ балығы (Bathylychnops exilis) стандартты ұзындығы бойынша ең ірі түр болып табылады; қалған түрлердің көпшілігі кішкентай.
Өмірлік цикл
Барелилер орташа тереңдікте, мезопелагиялықтан батипелагиялық аймаққа дейін, шамамен 400–2500 м тереңдікте мекендейді. Олар, болжам бойынша, жалғыз өмір сүреді және күндізгі тік көшуден өтпейді; керісінше, барелилер жарық сәулесінің ену шегінен сәл төмен қалады және жоғары қарай бағытталған, сезімтал түтікше тәрізді көздерін пайдаланады – бұл көздер жарық аз болғанда екі көзбен бірдей қарау қабілетін арттырады, бірақ бүйірлік көруді шектейді. Көздерінің торлы қабатындағы таяқшалардың көп саны барелилерге ең әлсіз қоршаған ортаның жарығында (және биолюминесцентті жарықты қоршаған ортаның жарығынан ажыратуға) жоғарыдағы нысандардың силуеттерін анықтауға мүмкіндік береді, ал олардың екі көзбен бірдей көруі балықтарға шағын зоопланктонды – мысалы, гидралар, копеподтар және басқа пелагикалық шаяндарды – дәл іздеуге көмектеседі. Кейбір түрлердің таралуы мұхиттың изохалиндік және изотермиялық қабаттарымен сәйкес келеді; мысалы, *Opisthoproctus soleatus* түрінде жоғарғы таралу шегі 400 м изотермиямен сәйкес келеді. Барелилердің көбеюі туралы білген аз ғана мәліметтер олардың пелагикалық уылдырық шашуға қабілетті екенін көрсетеді; яғни, жұмыртқалар мен сперма тікелей суда бірдей көптеп шығарылады. Ұрықтанған жұмыртқалар жүзуге қабілетті және планктонды болып табылады; дернәсілдер мен жас балықтар ағыммен қозғалады – ересектерге қарағанда әлдеқайда жақын тереңдікте, ал ересек нысандарға айналғаннан кейін терең суларға түседі. *Dolichopteryx* түрлері неотенияның (дернәсіл сипаттамаларын сақтау) нәтижесінде пайда болған педоморфтық ерекшеліктерімен ерекшеленеді. *Dolichopteryx* және *Opisthoproctus* түрлерінің биолюминесценттік мүшелері, сондай-ақ соңғысының шағылыстыратын табандары, қарсы жарықтандыру түрінде камуфляж ретінде қызмет ете алады. Бұл жыртқыштардан қорғану стратегиясы балықтардың силуеттерін жасыру үшін ішкі жарықты пайдалануды қамтиды, сондықтан (төменнен қарағанда) олар жоғарыдан келетін қоршаған ортаның жарығымен үйлеседі. Қарсы жарықтандыру теңіз балта балықтарын (*Sternoptychidae*) қоса алғанда, басқа да туыс емес терең теңіз отбасыларында да кездеседі. Теңіз балта балықтарында және басқа да туыс емес отбасыларда телескоп балықтары мен түтікше көздер сияқты түтікше тәрізді көздер де кездеседі.
What little is known of barreleye reproduction indicates they are pelagic spawners; that is, eggs and sperm are released en masse directly into the water. The fertilized eggs are buoyant and planktonic; the larvae and juveniles drift with the currents—likely at much shallower depths than the adults—and upon metamorphosis into adult form, they descend to deeper waters. Dolichopteryx species are noted for their paedomorphic features, the result of neoteny (the retention of larval characteristics). The bioluminescent organs of Dolichopteryx and Opisthoproctus, together with the reflective soles of the latter, may serve as camouflage in the form of counterillumination. This predator avoidance strategy involves the use of ventral light to break up the fishes' silhouettes, so that (when viewed from below) they blend in with the ambient light from above. Counterillumination is also seen in several other unrelated deep sea families, which include the marine hatchetfish (Sternoptychidae). Also found in marine hatchetfish and other unrelated families are tubular eyes, such as telescopefish and tube eye.