Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
12-ші армия (неміс: 12. Armee) – Екінші дүниежүзілік соғыстағы Вермахттың далалық әскері.
The 12th Army (German: 12. Armee) was a World War II field army of the Wehrmacht.
Батыстағы жорық
12-ші армия 1939 жылғы 13 қазанда генерал Вильгельм Лист басшылығымен құрылды. Алғашқыда Зигфрид сызығында қорғаныс шайқастарына қатысқан армия, Рундштедт Армия тобының А тобының құрамында Ардендердегі шабуылға жауапты болды. 1940 жылғы мамыр айында оның құрамында жеті жаяу әскер дивизиясы және бір таулы дивизия болды. Седан қаласының жанындағы Мёз өзеніндегі бұзылыстан кейін, жаяу әскер дивизиялары Энаға дейін жол ашты. Содан кейінгі күзгі науқанда армия Швейцария шекарасына жетіп, бос аймақпен шекараны қамтамасыз етті. 1940 жылдың қалған бөлігінде армия Францияда оккупациялық міндеттерді орындады.
The 12th Army was activated on October 13, 1939, with General Wilhelm List in command. First seeing defensive action along the Siegfried Line, the army was part of Rundstedt's Army Group A responsible for the Ardennes offensive. It had under its command seven infantry divisions and one mountain division in May 1940. After the breakthrough on the Meuse near Sedan, the infantry divisions fought their way to the Aisne. In the ensuing Fall Rot the army marched to the Swiss border and secured the demarcation line with Zone libre. For the rest of 1940 the army was assigned to occupation duties in France.
Балқандағы жорық
1941 жылдың ақпан айында фельдмаршал Лист пен болгар генерал-штабы арасындағы келісім неміс әскерлерінің өтуіне мүмкіндік берді. 28 ақпан түні неміс әскерлері Дунайды Румыниядан кешіп, Болгарияда стратегиялық позициялар алды. 6 сәуірде 12-ші армияның бөлімдері Югославия мен Грекияға ілгеріледі. Югославия бірінші болып құлады. Алты ай бойы итальяндықтармен шайқасқан гректер 12-ші армияның он бес дивизиясына, оның төртеуі бронетанкілік, қарсы тұра алмады. Грек әскері капитуляциялаған кезде, Солтүстік Африкадан гректерге көмекке келген төрт достас дивизиясы Олимп және Фермопиль шайқастарында жеңіліске ұшырап, эвакуациялауға мәжбүр болды. Армия Солтүстік армия тобының бас штабымен бірге XLVIII, XX және XXXI армия корпустарынан құралды. Генерал Вальтер Венктің басшылығымен 12-ші армия Берлин шайқасы кезінде қоршаудағы астананы босатуға неміс әскерінің соңғы әрекетін жасады. Потсдамға сәтті жеткенімен, 12-ші армия сандық артықшылығы бар Кеңес Қызыл Армиясымен тоқтатылып, Берлинге көмек көрсетуден бас тартуға мәжбүр болды. Содан кейін 12-ші армия генерал Теодор Буссенің Бэлицтің оңтүстігіндегі қираған 9-шы армиясының қалдықтарымен бірігіп, кеңес әскерлерінің шабуылының салдарынан туған жағдайда, әскер мен бежендерге батысқа қарай өтуге және бұрынғы Эльбе өзенінің жартылай қираған көпірінен Тангермюндеде өтіп, 1945 жылдың 4-7 мамыр аралығында американдық күштерге тұтқынға берілді.
In February 1941, an agreement between Field Marshal List and the Bulgarian General Staff allowed the passage of German troops. On the night of February 28, German Army units crossed the Danube from Romania and took up strategic positions in Bulgaria. On 6 April, units of the 12th army advanced into Yugoslavia and Greece. The Yugoslavs crumbled first. After six months of fighting the Italians, the Greeks could not stand up to the 12th Army's fifteen divisions, four of which were armored. As the Greek army capitulated, four Commonwealth divisions rushed from North Africa to aid the Greeks were forced to evacuate after defeats at Olympus and Thermopylae. With the command staff of the dissolved Army Group North, the army consisted of XLVIII, XX, and XXXI Army Corps. Under General Walther Wenck, the 12th Army made the last attempt by a German Army to relieve the besieged capital during the Battle of Berlin. Although it successfully reached Potsdam, the 12th Army was stopped by numerically superior Soviet Red Army forces and forced to abandon the effort to relieve Berlin. The 12th Army then linked up with the remnants of General Theodor Busse's decimated 9th Army south of Beelitz and, in the confusion of the Soviet breakthrough, provided a corridor to the west for soldiers and refugees alike to reach and cross the partially destroyed Elbe River bridge at Tangermünde and surrender to American forces between May 4 and May 7, 1945.