Ресей император тағының мұрагері Владимир Кириллиевич Романов
Grand Duke Vladimir Kirillovich of Russia
Владимир Кириллович Романов: последний глава Российского Императорского Дома. Наследник престола, династические правила, права на трон и история Романовых.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ресей императорлық тағына бұрынғы талапкер Ресейдің Ұлы князі Владимир Кириллович Романов (Владимир Кириллович Романов; 30 тамыз 1917 [ескі стиль бойынша 17 тамыз 1917] – 21 сәуір 1992) 1938 жылдан өліміне дейін Ресей императорлық отбасының басшысы болды.
the former claimant to the Russian imperial throne
Grand Duke Vladimir Kirillovich of Russia (Владимир Кириллович Романов; 30 August 1917 [O. S. 17 August 1917]21 April 1992) was the Head of the Imperial Family of Russia, a position which he claimed from 1938 to his death.
Ресей мұрагері және Екінші дүниежүзілік соғыс
1938 жылғы 12 қазанда әкесі қайтыс болғаннан кейін Владимир Ресей императорлық отбасының басшылығын қабылдады. Революцияға дейінгі Романовтар үйінің заңы бойынша, Романов әулетінің мүшесі мен «патшалық немесе егемендік үйдің» мүшесі арасындағы «тең некеден» туғандар ғана Ресей тағына мұрагерлік етудің императорлық тізіміне енгізілді; морганаттық некелерден туған балалар таққа немесе әулеттік мәртебеге ие бола алмады. Княгиня Леониданың туысы – Багратиони әулеті Грузияда орта ғасырдан бастап 19 ғасырдың басына дейін патшалық құрған, бірақ оның ер адам әулетінен ешкім 1505 жылдан бері Грузияда патша болған жоқ. Багратион әулетінің Мухрани тармағы, Грузия 1801 жылы Ресей империясына қосылғаннан кейін Ресейдің билік етпейтін ақсүйектерінің қатарына енді. Дегенмен, Багратиони әулетінің патшалық мәртебесі Ресейде 1783 жылғы Георгиевск шартында мойындалды және Владимир Кириллович 1946 жылғы 5 желтоқсанда Ресей императорлық үйінің басшысы ретінде растады. Алайда, Ресей империясының соңғы императоры Николай II 1911 жылы Княгиня Татьяна Константинованың осы әулетке жасаған некесін морганаттық деп санады. Владимир қызын «тақтың қамқоршысы» деп жариялағаннан кейін, ол әулеттің басшысы болып елден кетуі күтілді. Сондықтан, 1969 жылы князьдер Всеволод Иоаннович (Константиновичтер), Роман Петрович (Николаевичтер) және Андрей Александрович (Михайловичтер) – императорлық отбасының басқа үш тармағының басшылары Владимирге хат жазып, оның қызының әулеттік мәртебесі өз балаларының мәртебесінен ешқандай айырмасы жоқ екенін мәлімдеді (Всеволод Иоанновичтің балалары болған жоқ, бірақ Роман Петрович графиня Прасковья Шереметьевадан екі ұл алды, ал Андрей Александрович Сан-Антимо князьдерінің орыс тармағынан Донна Элизабетта Руффодан екі ұл алды), сондай-ақ оның әйелінің мәртебесі басқа Романов княздарының әйелдерінен жоғары емес еді. 1952 жылы ол Батыс державаларын Кеңес Одағына қарсы соғыс жариялауға шақырды. 1969 жылғы 23 желтоқсанда Владимир оның өміріндегі Романовтардың тірі ер адамдарынан бұрын қайтыс болған жағдайда, оның қызы Мария «Императорлық тақтың қамқоршысы» болады деген даулы жарлық шығарды. Бұл Владимирдің императорлық отбасының оның тармағында мұрагерлікті сақтап қалуға тырысқан әрекеті ретінде қарастырылды, ал басқа тармақтардың басшылары Владимирдің әрекеттерін заңсыз деп жариялады. Ол қайтыс болғаннан кейін, оның қызы Мария Владимировна Ресейдің императорлық отбасының басшылығын қабылдады, бұл Ресей үй заңдарының оның тармағының түсіндіруіне сәйкес болды. Бұл туралы Князь Николай Романов та қарсылық білдірді, ол Үлкен князь Владимирдің қайтыс болуына дейін өзін «Романовтар отбасы қауымдастығының» президенті деп сайлаған еді.
On the death of his father on 12 October 1938, Vladimir assumed the Headship of the Imperial Family of Russia. Pre revolutionary Romanov house law dictated that only those born of an "equal marriage" between a Romanov dynast and a member of a "royal or sovereign house", were included in the Imperial line of succession to the Russian throne; children of morganatic marriages were ineligible to inherit the throne or dynastic status. The family to which Princess Leonida belonged, the Bagrationi dynasty, had been kings in Georgia from the medieval era until the early 19th century, but no male line ancestor of hers had reigned as a king in Georgia since 1505 and her branch of the Bagrations, the House of Mukhrani, had been naturalised among the non ruling nobility of Russia after Georgia was annexed to the Russian empire in 1801. Yet the royal status of the House of Bagration had been recognized by Russia in the 1783 Treaty of Georgievsk and was confirmed by Vladimir Kirillovich on 5 December 1946 as claimed head of the Russian imperial house. However the last ruling emperor of Imperial Russia Nicholas II had deemed marriage in this family of Princess Tatiana Constantinova in 1911, as morganatic. Following Vladimir's public designation of his daughter as "curatrix of the throne", in anticipation that she would eventually succeed him as head of the dynasty in exile, the heads of three of the other branches of the imperial family—the Princes Vsevolod Ioannovich (Konstantinovichi), Roman Petrovich (Nikolaevichi) and Andrei Alexandrovich (Mihailovichi) wrote to Vladimir in 1969, asserting that the dynastic status of his daughter was no different from that of their own children (Vsevolod Ioannovich was childless, but Roman Petrovich had two sons by Countess Prascovia Sheremetyev, while Andrei Alexandrovich had two sons by Donna Elisabeth Ruffo of a Russian branch of the Princes di San Sant' Antimo) and that his wife was of no higher status than the wives of the other Romanov princes. In 1952 he called on the Western powers to wage war against the Soviet Union. On 23 December 1969 Vladimir issued a controversial decree whereby in the event he predeceased the living male Romanovs that he recognised as dynasts then his daughter Maria would become the "Curatrix of the Imperial Throne". This has been viewed as an attempt by Vladimir to ensure the succession remained in his branch of the imperial family, while the heads of the other branches declared that Vladimir's actions were illegal. After his death, his daughter Maria Vladimirovna assumed the headship of the Imperial Family of Russia according to his branch's interpretation of the Russian house laws. This was disputed by Nicholas Romanov, Prince of Russia who had been chosen president of the self styled "Romanov Family Association" prior to the death of Grand Duke Vladimir.