Дәрігер-науқас құпиялылығы: сотта медициналық ақпаратты қорғау
Physician–patient privilege
Дәрігер-науқас құпиялылығы: сотта медициналық ақпаратты қорғау. Науқас пен дәрігер арасындағы сөйлесулер құпия сақталады, сотта қолданылмайды. Құқықтық қорғау.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сотта пациенттің медициналық ақпаратын қорғау
Protection against medical patient details in court
Дәрігер-пациент артықшылығы – медициналық құпиялылықпен байланысты заңдық ұғым. Ол пациент пен оның дәрігері арасындағы байланысты сотта пациентке қарсы пайдаланудан қорғайды. Бұл көптеген ортақ құқық жүйелеріндегі дәлелдеу ережелерінің бір бөлігі болып табылады. Дәрігер-пациент артықшылығын заңмен немесе сот шешімдері арқылы мойындайтын дерлік барлық жүйелерде бұл артықшылық медициналық көмек көрсету барысында алынған ақпаратпен шектеледі. Кейбір жүйелерде пациент пен дәрігер арасындағы әңгімелер қылмыстық және азаматтық соттарда да құпиялы болып саналуы мүмкін.
Physician–patient privilege is a legal concept, related to medical confidentiality, that protects communications between a patient and their doctor from being used against the patient in court. It is a part of the rules of evidence in many common law jurisdictions. Almost every jurisdiction that recognizes physician–patient privilege not to testify in court, either by statute or through case law, limits the privilege to knowledge acquired during the course of providing medical services. In some jurisdictions, conversations between a patient and physician may be privileged in both criminal and civil courts.
Қолданылу аясы
Бұл артықшылық пациенттің психиатрға белгілі бір қылмыс жасағанын мойындаған жағдайды қамтиды. Ол сондай-ақ азаматтық іс тудыруы мүмкін жарақаттар сияқты мәселелерге қатысты кәдімгі сауалдарды да қамти алады. Мысалы, пациент сол кезде сотқа жүгінген кез келген айыпталушы, дәрігерден пациенттің жағдайының жақсарғанына сенгенін сұрауға құқығы жоқ. Дегенмен, ереже дәрігерлер медициналық көмек көрсетуші ретінде жұмыс істемейтін кезде бөлісетін құпия ақпаратқа қолданылмайды. Мұндай ереженің негізі – дәрігер мен пациент арасындағы қарым-қатынаста сенімділік болуы керек, осылайша дәрігер пациентке тиісті ем бере алады. Егер пациент дәрігерге шындықты айтудан қорқып, дәрігердің осы әрекет туралы билік органдарына хабарлайтынына сенсе, емдеу процесі қиынға соғуы мүмкін немесе дәрігер дұрыс емес диагноз қоюы мүмкін. Мысалы, жасы жетпеген пациент жыныстық жолмен берілетін аурумен дәрігерге келді. Дәрігер, әдетте, пациентке ем қажеттігін хабарлау үшін оның жыныстық байланыста болған адамдардың тізімін алуға міндетті. Бұл маңызды денсаулық мәселесі. Алайда, пациент үлкен жастағы жыныстық серіктерінің есімдерін ашуға тартынған болуы мүмкін, өйткені олар заң бойынша зорлау жасады деп айыпталуы мүмкін. Кейбір юрисдикцияларда дәрігерлер пациенттен алған ақпаратты заңмен белгіленген ұйымдарға ғана беруге құқылы, және олар да бұл ақпаратты құпия сақтауға міндетті. Егер полиция мұндай ақпаратты білсе, олар оны сотта жыныстық қатынас жасау туралы дәлел ретінде қолдануға құқығы жоқ, егер заң шығарушы органның нақты ниетімен және заңмен бекітілмесе. Канаданың Онтарио штатындағы заң бойынша, дәрігерлер медициналық себептермен жүргізуге жарамсыз деп санайтын пациенттер туралы Жол қозғалысы заңының 203-бабына сәйкес хабарлауға міндетті. Нью-Гэмпширдегі заң дәрігер-пациент қарым-қатынасын адвокат-клиент қарым-қатынасымен бірдей деңгейде қарастырады, бірақ құқық қорғау органдары мас күйде көлік жүргізу фактісі бойынша тергеп жатқан пациенттен алынған қан немесе зәр сынамалары мен нәтижелерін сұраған жағдайларда бұл ереже қолданылмайды.
The privilege may cover the situation where a patient confesses to a psychiatrist that they committed a particular crime. It may also cover normal inquiries regarding matters such as injuries that may result in civil action. For example, any defendant that the patient may be suing at the time cannot ask the doctor if the patient ever expressed the belief that their condition had improved. However, the rule generally does not apply to confidences shared with physicians when they are not serving in the role of medical providers. The reasoning behind the rule is that a level of trust must exist in the doctor–patient relationship so that the physician can properly treat the patient. If the patient were fearful of telling the truth to the physician because they believed the physician would report such behavior to the authorities, the treatment process could be rendered far more difficult, or the physician could make an incorrect diagnosis. For example, a below age of consent patient came to a doctor with a sexually transmitted disease. The doctor is usually required to obtain a list of the patient's sexual contacts to inform them that they need treatment. This is an important health concern. However, the patient may be reluctant to divulge the names of their older sexual partners, for fear that they will be charged with statutory rape. In some jurisdictions, the doctor cannot be forced to reveal the information revealed by their patient to anyone except to particular organizations, as specified by law, and they too are required to keep that information confidential. If, in the case the police become aware of such information, they are not allowed to use it in court as proof of the sexual misconduct, except as provided by express intent of the legislative body and formalized into law. The law in Ontario, Canada, requires that physicians report patients who, in the opinion of the physician, may be unfit to drive for medical reasons as per Section 203 of the Highway Traffic Act. The law in New Hampshire places physician–patient communications on the same basis as attorney–client communications, except in cases where law enforcement officers seek blood or urine test samples and test results taken from a patient who is being investigated for driving while intoxicated.
Америка Құрама Штаттары
АҚШ-та дәлелдеудің федералды ережелері дәрігер-науқас құпиясын мойындамайды. Штат деңгейінде бұл құпияның көлемі қолданылатын заңнамаға қарай әртүрлі болады. Мысалы, Техас штатында қылмыстық істерде дәрігер-науқас құпиясы шектеулі, сондай-ақ азаматтық істерде де оның қолданылуы шектеулі.
In the United States, the Federal Rules of Evidence do not recognize doctor–patient privilege. At the state level, the extent of the privilege varies depending on the law of the applicable jurisdiction. For example, in Texas there is only a limited physician–patient privilege in criminal proceedings, and the privilege is limited in civil cases as well.
Австралия
Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатында, "сенімділікпен бір адамнан екінші адамға, олардың арасындағы қарым-қатынас барысында, сенім білдірілген адамның кәсіби міндеттерді атқаруы" жағдайында жасалған хабарламаларға артықшылық беріледі. Бұл көбінесе денсаулық сақтау маманы мен оның науқасы арасындағы қарым-қатынас ретінде түсіндіріледі. Австралияның кейбір юрисдикцияларында артықшылық адвокаттарға, кейбір құрбандарға, журналистерге (қорғау заңдары), және дін қызметкерлеріне де таралуы мүмкін. Бұл сондай-ақ қоғамдық мүдде үшін немесе келісім шарттарын талқылау кезінде де қолданылуы мүмкін, мұндай жағдайлар да артықшылықты болып саналады.
In New South Wales, Australia, a privilege exists for "communication made by a person in confidence to another person in the course of a relationship in which the confidant was acting in a professional capacity". This is often interpreted as being between a health professional and their patient. In some jurisdictions in Australia privilege may also extend to lawyers, some victims, journalists (shield laws), and priests. It may also be invoked in a public interest, or settlement negotiations, which may also be privileged.