Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Принц Андрия Дадиани (; 1850–1910), Ресейде Андрей Давидович Дадиани Мингрельский (Андрей Давидович Дадиани) деп танылған, грузин аристократы және шахматшы. Мингрель (Батыс Грузия) князьдық әулетінің мүшесі, князь Давид Дадиани мен оның әйелі, княгиня Екатерина Чавчавадзенің ұлы Андрия Дадиани Батыс Грузиядағы Зугдиди қаласында дүниеге келді. 1873 жылы Гейдельберг университетінің құқық факультетін бітірді. Кейін Ресей армиясында генерал-лейтенант қызметін атқарды. Андрей Дадиани шахмат ойнауды ата-анасынан үйренген. 1864 жылы Германияның Хомберг қаласында демалыс кезінде Томас Уилсон Барнспен танысты. Барнстың жетекшілігімен Дадиани сол жылы Хомбергте өткен алғашқы турнирінде жеңіске жетті. 1867 жылы Дадиани Париж турнирінде жеңіске ие болған Игнац Колишпен кездесті. Ол Колишпен ойын ойнап, бірнеше партияда жеңіске қол жеткізді. Принц Андрей Дадиани шахматшы, демеуші және ұйымдастырушы болды. Ол 1900 жылы Киевте өткен алғашқы шахмат турниріне демеушілік етіп, Николаевтан кейін екінші орын алды, сондай-ақ Киевтегі 2-ші (1902) және 3-ші (1903) жалқы ресейлік турнирлерге демеушілік жасады. 1901, 1902 және 1903 жылдары Монте-Карлода және 1905 жылы Барменде өткен Бэлль-Эпоха шахмат турнирлерін демеушілік етуге немесе ұйымдастыруға көмектесті. Өзінің жоғары лауазымына байланысты Дадиани өте сирек турнирлерге қатысты. 1864 жылы Хомбергте өткен әуесқойлар турнирінде жеңіске жеткенімен және 1900 жылы Киевте екінші орын алғанымен, ол 1881–82 жылдары Санкт-Петербургте бірінші орынды иеленді. 1867 мен 1881 жылдар аралығында Римде өткен турнирде де ойнағаны айтылады, бірақ бұл факті расталмаған. Оның көптеген ойындары Нума Претидің "La Strategie" журналында және Уильям Штайництің "International Chess Magazine" журналында жарияланды. Британдық шахмат журналы 1892 жылғы маусым-шілде айларында Дадианиге арналған басылым шығарды. 1903 жылы Михаил Чигорин Монте-Карло турниріне шақырылды. Дадиани, бұрынғы кезде Чигорин өзіне қорлық көрсеткенін еске алып, Чигорин қатысса, турнирді демеушіліктен бас тартуға мәлімдеді. Комитет Дадианидің тілегін орындап, Чигоринды турнирден шеттетіп жіберді. Дадиани Чигоринге туындаған қолайсыздық үшін 1500 франк өтемақы төледі, бұл үшінші орынның жүлдесінен сәл көп болатын. Оның қайтысынан кейін, кейбір адамдар Дадианиді өзінің керемет ойындарын жалғандап немесе бұрыннан дайындап алғанын айыптады. Бұл шағымдар расталмаса да, ол Штайниц пен Претиге ойындарын жариялағаны үшін сыйақы төлегені белгілі болды. Кейін Федор Дуц Чотимирский оны қарсыластарының жеңістерін жасырып, өзінің жеңістерін жіберді деп айыптады. Осылайша, оның шахматшы ретінде қаншалықты шебер болғанын анықтау қиын. Эммануэль Шифферс принц Дадианидің эндшпильдерінен тұратын "Fins de Partie de S. A. S. le Prince Dadian de Mingrelie" (Киев, 1903) атты кітап жариялады, ал Тенгиз Гиоргадзе "Совет Грузиясында" ("Андрей Дадианидің ойыны") "Играет А. Дадиани" ("Play Andrey Dadiani") атты мақаласын жариялады (Тбилиси, 1972).
Prince Andria Dadiani (; 1850–1910), known in Russia as Andrey Davidovich Dadian Mingrelsky (Андрей Давидович Дадиани), was a Georgian nobleman and a chess player. A member of a Mingrelian (Western Georgia) princely family, son of prince David Dadiani and his wife princess Ekaterine Chavchavadze, Andria Dadiani was born in Zugdidi, W. Georgia. He graduated from Heidelberg University Faculty of Law in 1873. Later, he served as a lieutenant general of the Russian army. Andrei Dadiani learned to play chess from his parents. In 1864 he met Thomas Wilson Barnes while vacationing in Homberg, Germany. Under Barnes's tutelage, Dadian won his first tournament at Homberg that year. In 1867 Dadian met Ignatz Kolisch who had just won the Paris tournament. He played Kolisch and won a few games. Prince Andrei Dadiani was a chess player, sponsor and organizer. He sponsored and played in the first Kiev chess tournament of 1900, attaining second place behind Nikolaev and sponsored the 2nd (1902) and 3rd(1903) all Russian tournaments in Kiev. He helped sponsor or organize the Belle Epoch chess tournaments at Monte Carlo in 1901, 1902 and 1903 and Barmen in 1905. Due to his position, Dadiani participated in very few tournaments. Besides winning amateur tournament Homberg in 1864 and placing second in Kiev 1900, he came in first in St. Petersburg 1881–82. He is also said to have played in a tournament in Rome between 1867 and 1881, but this is unsubstantiated. Many of his games were published by Numa Preti in "La Strategie" and by William Steinitz in his International Chess Magazine. British Chess Magazine dedicated its June–July 1892 issue to Dadiani. In 1903, Mikhail Chigorin was invited to the Monte Carlo tournament. Dadiani, operating under the idea that Chigorin had insulted him on an earlier occasion, refused to sponsor the tournament if Chigorin remained. The committee honored Dadiani's wishes and excluded Chigorin. Dadiani did indemnify Chigorin for the inconvenience to the sum of 1500 francs, which was slightly more than the value of third prize. After his death, some people accused Dadiani of having falsified or pre arranged his brilliancies. Although none of these claims have even been substantiated, it is known that he remunerated Steinitz and Preti for publishing his games and was later accused by Fedor Duz Chotimirski of sending in his own wins while covering up his opponents wins Thus, it is hard to establish how good a chess player he really was. Emmanuel Schiffers published a book of Prince Dadiani's end games, Fins de Partie de S. A. S. le Prince Dadian de Mingrelie (Kiev, 1903) and Tengiz Giorgadze published "Ygraet A. Dadiani" ("Play Andrey Dadiani") in "Soviet Georgia" (Tbilisi, 1972).