Америкалық ұсақтұмсық құс және оның таралған аймақтары
American oystercatcher
Америкалық ұсақтұмсық (Haematopus palliatus) – Солтүстік және Оңтүстік Америка жағалауларында кездесетін құс. Түрдің тарихы, ареалы, қорғау мәселелері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Америкалық острица (Haematopus palliatus), кейде американдық ақ-қоңыр острица немесе PiruPiru деп аталады, Haematopodidae тұқымдасына жатады. Бастапқыда "теңіз пирогы" деп аталған, бұл құс 1731 жылы табиғатты зерттеуші Марк Кэйтсби оның устрица жегенін көрген кезде атын өзгертті.
The American oystercatcher (Haematopus palliatus), occasionally called the American pied oystercatcher, or PiruPiru, is a member of family Haematopodidae. Originally called the "sea pie", it was renamed in 1731 when naturalist Mark Catesby observed the bird eating oysters.
Тарату
Американдық сойғалақшы Солтүстік Американың Атлантика жағалауында Массачусетс штатынан Флориданың солтүстігіне дейін, сондай-ақ Перс шығанағының жағалауында, Кариб теңізінде және оңтүстікке қарай Бразилия, Уругвай және Аргентинада таралған. Бұлар Калифорния, Мексика, Орталық Америка, Перу және Чилидің Тынық мұхиты жағалауында да кездеседі. 19 ғасырда АҚШ-тың солтүстік-шығысындағы базарлық аңшылық және жұмыртқа жинау салдарынан жергілікті түрде жойылып кеткен. Көшпенді құстарды қорғау туралы шарт бойынша қорғауға алынғаннан кейін, олардың таралған аймағы солтүстікке қарай кеңейіп, Солтүстік-шығыс жағалауындағы тарихи қоныс орындарын қайта иеленді. Көбейтілу маусымында бұл құстар Атлант және Перс шығанағының жағалауларында, Массачусетс штатынан бастап Аргентина мен Чилиге дейін кездеседі.
The American oystercatcher is found on the Atlantic coast of North America from coastal Massachusetts to northern Florida, where it is also found on the Gulf coast, the Caribbean, and south to Brazil, Uruguay and Argentina. It is found also in the Pacific coast of California, Mexico, Central America, Peru, and Chile. In the 19th century they became locally extinct in the lower northeastern United States due to market hunting and egg collecting. After receiving protection under the Migratory Bird Treaty Act, their range extended northward to re occupy historical habitat in the coastal Northeast. During the breeding season, these birds are found along the Atlantic and Gulf Coasts and from Massachusetts south to Argentina and Chile.
Тіршілік ету ортасы
Ұрықтану маусымында американдық острикотерді жағалаудағы орталарда кездестіруге болады, оның ішінде құмды немесе қабықшалы жағажайларда, құм төбелерде, тұзды батпақтарда, батпақ аралдарында, лайлы жазықтарда және құмнан немесе қиыршық тастан жасалған арна топырақтарында. Көші-қон кезінде және қыста олар таядының көрсеткен лайлы немесе тұзды жазықтарда тамақтанады. Олар осы уақытта моллюска жағажайларында да кездеседі. Олардың ұялары – ересек құстардың құмға қазыған шағын ойыстар. Балапандар шамамен 35 күнде ұшып кетеді. Ұшып кеткеннен кейін де балапандар тамақ үшін ата-аналарына тәуелді болады. 1918 жылы Көшіп-қонды құстар туралы шарт қабылданғаннан бері олардың саны едәуір артты. IUCN бұл түрді «Төменгі қауіптіліктегі» түр деп тіркеген. Бұған себеп – құстың өте кең таралған ареалы және олардың жалпы саны тұрақты деп есептелуі, тіпті АҚШ-та көбейіп жатыр. Дегенмен, кейбір штаттарда американдық острикотердің саны азайып бара жатқандықтан, олар қорғауға алынған түрлер тізіміне енгізілген. Солтүстік Америкадағы американдық острикотерлердің саны 2014 жылғы «Құстар туралы мәліметтер» тізіміне қосылған. Олар федералды түрлердің қорғалатын тізіміне енбегенімен, жағалаудағы құрылыс және теңіз деңгейінің көтерілуі салдарынан олардың мекендеу орындарының жоғалуына осал. Бұл құстарға сондай-ақ ластану, аурулар және тамақ көзіне әсер ететін инвазивті түрлер де қауіп төндіреді.
During the breeding season, the American oystercatcher can be found in coastal habitats including sand or shell beaches, dunes, salt marshes, marsh islands, mudflats, and dredge spoil islands made of sand or gravel. During migration and winter, they are found feeding in mud or salt flats that are exposed by the tide. They are also found on shellfish beaches at this time. Their nests are shallow depressions scraped into the sand by an adult. Chicks will fledge at about 35 days old After fledging, chicks still rely on their parents for food They have recovered significantly since the passage of the Migratory Bird Treaty Act in 1918. The IUCN lists this species as being of "Least Concern". The reasons given are that the bird has a very wide range and that the total number of individuals is believed to be stable, and actually increasing in the case of the United States. Nevertheless, in some states American oystercatchers are listed as a species of concern because of low and declining populations. The North American population of American oystercatchers was listed on the 2014 State of the Birds Watch List. Although not listed as a federally threatened or endangered species, it is vulnerable to loss of habitat due to development on the coasts and sea level rise. These birds are also threatened by pollution, disease, and invasive species which can impact food availability.