Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер Джон Эдвард Маккалоу (2 қараша 1832 – 8 қараша 1885) – Ирландияда туған американдық актер.
American actor
John Edward McCullough (November 2, 1832 – November 8, 1885) was an Irish born American actor.
Өмірбаян
Джон Эдвард Маккалоу Ирландияның Колерайн қаласында дүниеге келген. Ол 16 жасында Америкаға барып, 1857 жылы Филадельфиядағы Арч-стрит театрында сахнаға алғаш рет шықты. Эдвин Форрест пен Эдвин Бутты қолдап, ол Шекспир трагедиялары мен басқа да пьесаларда екінші рөлдерді ойнады, ал Форрест өзінің барлық режиссерлік кітаптарын оған өсиет етіп қалдырды. "Виргиний" оның ең үлкен жетістігі болды, алайда тіпті осы рөлде де, сондай-ақ "Отелло" рөлінде Англияда салқын қабылдауға ие болды (1881). 1884 жылдың 29 қыркүйегінде Чикагодағы Маквикер театрында сахнадағы өте қиын жағдайдан кейін, ол өзінің сөздерін айта алмады. Көрермендер оның мас екенін ойлап, ысқырықтап, наразылық білдірді. Шындығында, Маккалоу жалпы парездің бастапқы сатыларынан зардап шегіп жүрген. Кейін ол Блумингдейл психиатриялық ауруханасына жатқызылды, бірақ денсаулығы нашарлап, ақырында Филадельфиядағы психиатриялық ауруханада қайтыс болды. Оның "санасыз сөздері" кең танылып, алғашқы аудиожазбалардың бірінде қайталанды. Ол 1885 жылдың 8 қарашасында Филадельфия, Пенсильванияда қайтыс болды және Маунт Мориа зиратында жерленді.
John Edward McCullough was born in Coleraine, Ireland. He went to America at the age of 16, and made his first appearance on the stage at the Arch Street Theatre, Philadelphia, in 1857. In support of Edwin Forrest and Edwin Booth he played second roles in Shakespearean and other tragedies, and Forrest left him by will all his prompt books. Virginius was his greatest success, although even in this part and as Othello he was coldly received in England (1881). On the night of September 29, 1884, he broke down on stage at McVicker's Theater in Chicago and was unable to recite his lines. The audience, thinking he was drunk, hissed and booed. In fact, McCullough was suffering from the early stages of general paresis. He was later committed to the Bloomingdale Insane Asylum but continued to decline and finally died in an asylum in Philadelphia. His "insane ravings" became popular and were imitated in one of the first audio recordings. He died on November 8, 1885, in Philadelphia, Pennsylvania, and is interred at Mount Moriah Cemetery.
Еңбек жолы мен мұрасы
1865 жылдың 18 наурызында, президент Абрахам Линкольнге қастандық жасағанға дейін бір айдай уақыт өткенде, Джон Уилкс Бут Вашингтондағы Форд театрында Джон Маккалоуға арналған «Апостат» пьесасында ойнады. Маккалоу 1866 жылы ұстазы Эдвин Форрестпен бірге Батысқа келді, онда ол Сакраменто және Вирджиния-Ситидегі көрермендер алдында тәжірибе жинақтап, актерлік шеберлігін жетілдірді. Маккалоудың мансабындағы ең танымал рөлдері – Король Лир, Виргиний және Ришелье алғаш рет Вирджиния-Ситидегі көрермендерге ұсынылды. 1869 жылы Лоренс Барреттпен серіктестік құрып, Маккалоу Сан-Францискодағы Буш көшесінде Калифорния театрын салды. Экономикалық өркендеу кезінде ол Роки тауларының батысындағы ең беделді театрлардың біріне айналды. 1877 жылы өзінің үлесін сатқаннан кейін, Маккалоу Американы аралап шыққан компания құрды. Ол зиялы болғанымен, интеллектуалды емес Гамлет рөлімен танымал болды, сонымен қатар Батыс жұмысшы табымен байланысты орташа адамның бейнесін сомдады. Маккалоу 1885 жылы 53 жасқа толып, алты күннен кейін дүние сарды. Эдвин Бут Маккалоудың Филадельфиядағы граниттен жасалған ескерткішіне қаржы жұмсаудан бас тартқаны айтылады, себебі оның әкесі мен Эдвин Форрест сияқты одан да ұлы актерлердің қабірлерінде мұндай ескерткіштер болған емес.
On March 18, 1865, less than a month before he assassinated President Abraham Lincoln, John Wilkes Booth appeared at Ford's Theatre, Washington, in the play The Apostate which was performed as a benefit for John McCullough. McCullough came West in 1866 with his mentor Edwin Forrest where he grew as an actor through practice before audiences in Sacramento and Virginia City. The most celebrated roles of McCullough's career, King Lear, Virginius, and Richelieu were first performed before Virginia City audiences. In 1869, in partnership with Lawrence Barrett, McCullough built the California Theatre on Bush Street in San Francisco. It boomed during economic prosperity becoming one of the best regarded theaters West of the Rocky Mountains. Selling out his interest in 1877, McCullough created a combination company that toured America. He was known for an intelligent, but not intellectual Hamlet and had an average Joe quality in performance which tied him to the West's working classes. McCullough died in 1885, six days after his 53rd birthday. Edwin Booth reportedly declined to contribute to the fund for McCullough's elaborate granite gravesite monument in Philadelphia, stating that greater actors than him, such as his own father and Edwin Forrest, had no similar monuments upon their graves.
Қауіп
Театр аңыздары ретінде пайда болған оның өлімінің апокрифтік нұсқасы Вашингтондағы Ұлттық театр арқылы жеткізілді, онда ол 1875 және 1889 жылдар аралығында түрлі рөлдерде бірнеше рет өнер көрсеткен (нақтырақ айтқанда, ол 1885 жылы қайтыс болды). Осы оқиға бойынша, Маккалоу сахна артында әріптес актёрмен өлтірілді, актерлік труппа мүшелері оны сахна астындағы жертөледе жерледі және қазір ол сол жердегі әуе спирті болып саналады.
An apocryphal version of his death which arose as theatre lore is reported by the National Theatre in Washington, D. C., where he appeared a number of times in various roles between 1875 and 1889 [incorrect date—he died in 1885]. According to this version of events, McCullough was murdered backstage by a fellow actor, was buried by members of the acting company in a cellar beneath the stage, and is a resident ghost.