Кіріспе

Солтүстік, Орталық және Оңтүстік Америка және Кариб теңізінің археологиясын зерттеу

Америка археологиясы – Батыс жарты шардың археологиясын зерттеу, оның ішінде Солтүстік Америка (Мезоамерика), Орталық Америка, Оңтүстік Америка және Кариб теңізі кіреді. Бұл Колумбқа дейінгі және тарихи американдық жергілікті халықтарды, сондай-ақ Атланттық құл саудасы мен еуропалық отарлауды қамтитын жаңа дәуірлердің тарихи археологиясын зерттеуді қамтиды.

NAGPRA

1990 жылдан бері АҚШ-та адам дене қалдықтарын зерттеуге негізделген физикалық антропология және археологиялық зерттеулер Американың жергілікті халықтарының қабірлерін қорғау және оларды қайтару туралы заңның (NAGPRA) ықпалында, ол жергілікті американдықтардың дене қалдықтары мен олармен бірге жерленген заттарды осы қалдықтармен ең заңды түрде байланысты болған мойындалған тайпалық ұйымға беруді қарастырады; бұл заң тек федералдық жерде табылған мәдени тұрғыдан анықталған қалдықтар мен артефакттарға ғана қолданылады. Кейбір жағдайларда, әсіресе Кенневик адамының ісінде, бұл заңдар қатаң сот қарауына және күшті ғылыми пікір қақтығысына түсті.

Орта Америка

Мезоамерика – Америкадағы аймақ және мәдени аймақ, шамамен Мексиканың орталық бөлігінен Гондурас пен Никарагуаға дейін созылып жатыр. Оның ішінде 15 және 16 ғасырларда Американы испандықтар жаулап алуына дейін Колумбтан бұрынғы көптеген қоғамдар гүлденді. Осы аймақтағы тарихи алдындағы топтар ауыл шаруашылығымен айналысқан және үлкен салтанатты-саяси орталықтармен сипатталады. Бұл мәдени аймаққа Американың ең күрделі және дамыған мәдениеттері кірді, соның ішінде Ольмек, Теотиуакан, Майя және Ацтектер – өз дәуірінде Мезоамериканың ең қуатты тайпасы.

Оңтүстік Америка

Оңтүстік Американың маңызды қоғамдарына моче, инка және вари кіреді. Оңтүстік Американың маңызды археологиялық орындары: Пикиллақта, Мачу-Пикчу, Тиуанаку, Монте-Верде және Упано аңғарының ескерткіштері.

Орталық Америка

Орталық Америка – Америка құрлығындағы, Мезоамериканың оңтүстігінде, Никарагуадан Панаманың оңтүстік шекарасына дейін созылған аймақ және мәдени аймақ. Коста-Рикадағы Тас шарлары маңызды ескерткіштердің бірі болып саналады.

Археогенетика

Молекулалық генетика зерттеулері американдық түпкіліктің қазіргі таңда қалған популяциялары теориялық түрде бір бастапқы популяциядан, мүмкін 50-ден 70-ке дейінгі генетикалық үлес қосушылардан тарағандығын көрсетеді. Тек 9 геномдық аймаққа (немесе локусқа) шектелген алдын ала зерттеулер ежелгі Америка мен Азия халықтары арасындағы генетикалық байланысты көрсетті. Бұл зерттеуде осы топтардың жеке көші-қондары туралы мәселе қарастырылмаған, сондай-ақ басқа ДНК деректері де ескерілмеген. 2007 жылы "Американдық адам генетикасы журналында" жарияланған мақалада: «Біз 86 толық митохондриялық геномды пайдаланып, Американың барлық түпкілікті хаплогруппалары, соның ішінде X хаплогруппасы (мтДНК) бір бастапқы популяцияның бөлігі болғанын көрсеттік» делінген. Беринг бұғазы аймағындағы американдық түпкілікті топтарының ДНК немесе митохондриялық ДНК байланысы Сібір халықтарымен ең күшті. Американың түпкілікті топтарының генетикалық әртүрлілігі Америкаға кіру деп есептелетін нүктеден алшақтаған сайын артады. Батыстан шығысқа қарайғы генетикалық әртүрлілік үлгілері жағалау бойындағы көші-қондар болғанын көрсетеді. Генетиктер Азия және Америка халықтары 42 000 – 21 000 жыл бұрын бір халықтың құрамында болғандығын әртүрлі бағалады.

Археологиялық табылған жерлер

2021 жылдың ақпан айында Буэнос-Айрес университетінің археологтары Ұлттық ғылыми-техникалық зерттеулер кеңесімен бірлесіп Аргентинаның солтүстік-батысында 6000-1300 жыл бұрын жасалған 12 қабірдің табылуын жариялады. Зерттеушілер сондай-ақ кейбір денелердің жанында әшекейлер мен тұмарларды тапты. Археолог Летисия Кортестің сөзіне göre, жерлеу әдістері жеке немесе жаппай қабірлерде, сондай-ақ денелердің орналасуы бойынша әртүрлі болған. Кейбіреулері иықтары тізелеріне тиіп, қысылып отырған күйде табылды. 2018 жылы Перудің Пуно ауданындағы Виламая Патжханың Анд таулы аймағында 9000 жыл бұрынғы әйел аңшының қалдықтарымен қатар, жаратылыс заттары мен жануарларды өңдеуге арналған құралдар табылған. 2021 жылдың қыркүйегінде археологтар ежелгі Чилька қаласының жанында 800 жылға жуық сүйектерді тапты. Мәйіттердің арасында ересектер мен балалар болды, олар жерленгенге дейін өсімдіктермен жабылған. Сонымен қатар, бірнеше ыдыстар мен музыкалық аспаптар да табылды. Зерттеушілер бұл қалдықтар Чилька мәдениетіне жатады деп санайды, ол аймақтағы басқа испандық мәдениеттерден ерекшеленеді. 2021 жылдың қараша айында Перудегі Кахамаркилья жерінде Инкадан бұрынғы мәдениетке жататын, шамамен 800 жылдық мумия табылған. Зерттеушілер мумияның баулармен байланғанын және беті қолымен жабылғанын хабарлады, сондықтан бұл оңтүстік Перудің дәстүрлі жерлеу рәсімі деп болжайды. 2022 жылдың ақпан айында археологтар 6 мумияланған баланың табылуын жариялады, олардың құрбандыққа шалынғаны, мүмкін, қайтыс болған элиталық адамды өмірден кейінгі әлемге сүйемелдеу үшін шалынғаны айтылды. Археолог Питер Ван Даленнің сөзіне göre, 1000-1200 жыл бұрынғы мумиялар туысқандар болған және қабірдің әртүрлі бөліктеріне бірінің үстіне бірін қойып, орналастырылған. 2022 жылдың мамырында археологтар Мерида қаласының шетінде Шиол деп аталатын майя орталығының 1400 жылдық қалдықтарын тапқандарын хабарлады. Олар сондай-ақ үлкен орталық алаң, кем дегенде 12 ғимарат, шеберханалар, үлкендер мен балалардың жерленген жерлері және діни мақсатта қолданылған құрбандық алаңын тапты. 2022 жылдың маусым айында Мексиканың Ұлттық антропология және тарих институтының (INAH) археологтары 1300 жылдық, 9 дюйм биіктігіндегі гипстен жасалған бас мүсінін тапқандарын жариялады, ол жас Хун Хунапудың, майя мифологиясындағы жүгері құдайының бейнесі екені анықталды. Мүсіннің піскен жүгеріге ұқсайтын жартылай қырқылған шашы оның жас жүгері құдайы болуы мүмкін деген болжамға негіз болды. Зерттеушілер Паленкедегі майя халқының жер асты әлеміне кіретін жолды бейнелеу үшін үлкен тас мүсінді тоғанның үстіне орналастырған болуы мүмкін деп санайды. Археолог Арнольдо Гонсалес Круздың сөзіне göre, майя халқы су қоймасын жапқанда, гипстен жасалған бөліктерін сындырып, жануарлардың сүйектерімен, мысалы, қыш ыдыстардың сынықтарымен, оюлы сүйектермен, қабықшалармен, обсидианнан жасалған жебе ұштарымен, моншақтармен, көкөністермен және басқа да заттармен толтырған.