Диого Пинту де Фрейташ ду Амарал: Португалия саяхатшысы және заң профессоры
Diogo Freitas do Amaral
Диого Амара́л (1941-2019) – португалиялық саяхатшы, заң профессоры, сыртқы істер министрі және қысқа мерзімге премьер-министр болған тұлға. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалиялық саясаткер және заң профессоры (1941–2019)
Portuguese politician and law professor (1941–2019)
Диого Пинто де Фреитас до Амарал (diˈoɣu ˈfɾɐjtɐʒ ðu ɐmɐˈɾal; 21 шілде 1941 – 3 қазан 2019) – португалиялық саясаткер және заң профессоры. Ол 1980 жылдың 10 қаңтарынан 1981 жылдың 12 қаңтарына дейін және 2005 жылдың 12 наурызынан 2006 жылдың 3 шілдесіне дейін Сыртқы істер министрі қызметін атқарды. Сонымен қатар, 1980 жылдардың басында Франсиско де Са Карнейроның қайтысынан кейін қысқа мерзімге Премьер-министр міндетін атқарды.
Diogo Pinto de Freitas do Amaral (diˈoɣu ˈfɾɐjtɐʒ ðu ɐmɐˈɾal; 21 July 1941 – 3 October 2019) was a Portuguese politician and law professor. He was Minister of Foreign Affairs from 10 January 1980 to 12 January 1981 and from 12 March 2005 to 3 July 2006. He also served briefly as Prime Minister in an interim capacity in the early 1980s, after the death of Francisco de Sá Carneiro.
Өмірбаян
Ол Португалияның Повоа-де-Варзим қаласында дүниеге келді, Дуарте де Фрейтас до Амарал мен Мария Филомена де Кампос Трокадоның үшінші, бірақ екі баласының арасында тірі қалған ұлы, және Жоао де Фрейтас до Амаралдың үлкен ағасы.
He was born in Póvoa de Varzim, Portugal, the third but first surviving son of Duarte de Freitas do Amaral and wife Maria Filomena de Campos Trocado, and the older brother of João de Freitas do Amaral.
Мансап
Лиссабон университетінің құқық факультетінде әкімшілік құқық және саясаттану саласындағы заң лиценциаты және докторы, Лиссабонның жаңа университетінің құқық факультетінде кафедра профессоры, сондай-ақ публицист болды. Лиссабонның Лусофона университетінің құқық факультетінде профессор болып жұмыс істеді, онда заң бойынша мемлекеттік құқық экономикасы кафедрасын басқарды және осы колледжде басқа да оқыту қызметтерін дамытты. 1974 жылы, Гвоздика революциясынан кейін бірнеше ай өткен соң, ол Христиан демократиялық партиясының негіс қалаушыларының бірі және сол кездегі Демократиялық және әлеуметтік орталықтың (CDS) президенті болды. Ол 1985 жылға дейін, ал 1988 жылдан 1991 жылға дейін бұл партияны басқарды. 1975 жылдан 1982 немесе 1983 жылға дейін және 1992 және 1993 жылдары Португалия Парламентінің (Республика Ассамблеясы) депутаты болды. Сонымен қатар Португалия Мемлекеттік кеңесінің мүшесі (1974-1982). 1979 және 1980 жылғы парламенттік сайлауларда Демократиялық одақ (CDS оның құрамында болды) көпшілік дауыс алып, үкімет құрды, онда Фрейтас 1980 жылы вице-премьер-министр немесе премьер-министрдің орынбасары және Сыртқы істер министрі, ал 1981-1983 жылдары вице-премьер-министр немесе премьер-министрдің орынбасары және Қорғаныс министрі болды. Франсиско Са Карнейроның қайтысынан кейін Фрейтас ду Амарал 1980 және 1981 жылдар аралығында қысқа мерзімге уақытша премьер-министр болды. 1981-1982 жылдары ол сонымен қатар Еуропалық халық партиясының президенті болды. 1985 жылы 1986 жылғы президенттік сайлауда президенттікке кандидат болды. Өзінің Халық партиясы мен Социал-демократиялық партиясының қолдауымен ол бірінші турда жетекшілік етті, бірақ екінші турда Марио Соареске шамамен 150 000 дауыспен жеңілді, оны екі кандидат қолдады. Ол Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас Ассамблеясының президенті болды (1995-1996). Еуропалық федералист, ол негізінен Мануэль Монтейро мен Пауло Портас ұстанған Еуроскептикалық бағытпен келіспей, өзі құрған партиядан шықты. Әрдайым оңшыл саясаткер ретінде танылған Фрейтас ду Амарал 2002 жылғы парламенттік сайлауда Социал-демократиялық партияны қолдады. Алайда, үкіметтің жұмысына көңілі толмады және АҚШ-тың Иракқа басып кіруін сынады, Фрейтас ду Амарал 2005 жылғы сайлауда Социалистік партияны қолдайтынын жариялап, көптеген сарапшыларды таң қалдырды. Кейіннен ол социалистік көшбасшы Хосе Сократес басқарған XVII Конституциялық үкіметінің Мемлекеттік министрі және Сыртқы істер министрі болып тағайындалды. Ол бір жылдан астам уақыт өткен соң денсаулығына байланысты қызметінен кетті және, газетке мәлімдегендей, көптеген дипломатиялық сапарлардан шаршады. Сонымен қатар, ол көптеген компаниялардың заң кеңесшісі болды. Ол король Афонсу I-нің өмірбаянын және Вириат туралы пьеса жазды. Сонымен қатар ол Португалиядағы түрме жүйесінің қазіргі жағдайы мен реформасы туралы зерттеу жариялады.
He was a Licentiate and a Doctorate in Law specialised in Administrative Law and Political Science from the Faculty of Law of the University of Lisbon, and a Cathedratic Professor in the Faculty of Law at the New University of Lisbon and also a publicist. He served as a professor in the Faculty of Law of the Lusófona University of Lisbon, where he taught and governed as the chair of the Economics of Public Law in Law degree, developing other teaching activities in the same college. In 1974, some months after the Carnation Revolution, he was one of the Founders and President of then Democratic and Social Centre (CDS), a Christian democratic party. He led this party till 1985, and again from 1988 to 1991. He served as a Deputy to the Assembly of the Republic (the Portuguese parliament) from 1975 to 1982 or 1983, and again in 1992 and 1993. He was also a Member of the Portuguese Council of State (1974–1982). In the parliamentary elections of 1979 and 1980, the Democratic Alliance (of which the CDS was a part) won a majority and formed the government, in which Freitas served as Deputy Prime Minister or Vice Prime Minister and Minister of Foreign Affairs in 1980 and Deputy Prime Minister or Vice Prime Minister and Minister of Defence between 1981 and 1983. After the death of Francisco Sá Carneiro, Freitas do Amaral was interim Prime Minister for a short period between 1980 and 1981. Between 1981 and 1982 he was also the President of the European People's Party. He was a candidate in 1985 for the presidency in the 1986 presidential election. Supported by his own People's Party and by the Social Democratic Party, he established a commanding lead in the first round, but lost the second round by some 150,000 votes to Mário Soares, who was endorsed by the two eliminated candidates. He was President of the United Nations General Assembly (1995–1996). A European federalist, he left the party he founded, disagreeing mainly with the Eurosceptic line followed by Manuel Monteiro and Paulo Portas. Always seen as a right winger, Freitas do Amaral supported the Social Democratic Party in the parliamentary election of 2002. However, disappointed with the government performance, and critical of its support for the U. S. invasion of Iraq, Freitas do Amaral surprised many observers by announcing his support for the Socialist Party in the 2005 election. He was subsequently nominated for Minister of State and Minister of Foreign Affairs of the XVII Constitutional Government, led by the Socialist leader José Sócrates. He resigned after a little over one year in office, citing health reasons and, as revealed to a newspaper, tiredness resulting from the many diplomatic trips taken. He was also a Juridical Consultant of many companies. He authored a biography of King Afonso I and a play about Viriatus. He also published a study of the actuality and reform of the prison system in Portugal.