Бродсворт Холл: Викториялық кезеңнің сақталған үй-музейі
Brodsworth Hall
Бродсворт Холл – Англиядағы викториялық дәуірдегі сақталған үй-музей. 1860 жылдардан бері өзгеріссіз, Италия стилінде салынған. Тарих пен архитектураны зерттеңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Оңтүстік Йоркширдегі тарихи үй-мұражай, Англия
Historic house museum in South Yorkshire, England
Бродсворт залы, Бродсворттың жанында, Оңтүстік Йоркширдегі Донкастерден солтүстік-батысқа қарай 5 миль (8 км) жерде орналасқан. Бұл Англиядағы Виктория дәуіріндегі ең толық сақталған ауылдық үйлердің бірі. Ол 1860-жылдардан бері дерлік өзгермеген. Оны 26 жастағы белгісіз лондондық сәулетші Филип Вилкинсон итальян стилінде жобалаған. Ол 1859 жылы мұрагерлікке ие болған Чарльз Сабине Август Тельюссонның тапсырысымен салынған, бірақ алғашқы иелік 1791 жылы саудагер және құл иесі Питер Тельюссон үшін салынған. Бұл I санаттағы ескерткіш.
Brodsworth Hall, near Brodsworth, 5 mile (8 km) north west of Doncaster in South Yorkshire, is one of the most complete surviving examples of a Victorian country house in England. It is virtually unchanged since the 1860s. It was designed in the Italianate style by the obscure London architect, Philip Wilkinson, then 26 years old. He was commissioned by Charles Sabine Augustus Thellusson, who inherited the estate in 1859, but the original estate was constructed in 1791 for merchant and slave owner Peter Thellusson. It is a Grade I listed building.
Тарих
Джордж Хей, 8-ші Кинноулл графы, 1713 жылы сэр Джон Вентворттан Бродсворт иелігін сатып алып, үйді георгиан стилінде қайта салды, бірақ 1720 жылы «Оңтүстік теңізінің көпіршігі» құлауынан ақшасын жоғалтты және Осман империясының елшісі қызметін атқаруға мәжбүр болды. Оның екінші ұлы Роберт, кейін Йорк архиепискобы болған, иелікке қоныстанды және үйді және оның аумағын бірнеше рет жақсартты. 1777 жылы қайтыс болғаннан кейін үй бос қалды, ал 1787 жылы оның үлкен ұлы Кинноуллдың 10-шы графы болғаннан кейін, ол 1790 жылы иелікті швейцариялық банкирлер отбасынан шыққан Питер Теллуссонға (1737–1797) сатты. Питер Теллуссон Женевадан келіп Англияға қоныс аударды және Англия банкінің директоры болды. Осы қызметі барысында ол құл кемелері мен плантация иелеріне қарыз берді. Осы құл иелері қарыздарын төлей алмағандықтан Теллуссон Кариб теңізіндегі плантацияларға иелік құқығын алды және темекі мен қант импорттаушы болды. Ол ерекше өсиетнама жазды, оны оның отбасы «Теллуссон ісі» бойынша күшін жоя алмады, осыған сәйкес оның байлығы үш буынға қол тигізбеуге міндеттелді. Питер Теллуссонның немересі Артур Теллуссон Антигуадағы тағы бір құл иесінің қызы Кристофер Бетел Кодрингтонға үйленді. Теллуссондар 1820 жылға дейін Гренада мен Монтсерратта құлдарға иелік етті. Екі бенефициардың бірі – 5-ші барон Рендлшем. Екіншісі – Питердің шөбересі Чарльз Сабина Август Теллуссон, ол 1859 жылы мұраның жартысын және георгиан стиліндегі үйі бар Бродсворт иелігін мұра етті. Ол бұрынғы үйді бұзып, қазіргі үйді 1861–1863 жылдар аралығында екі жылдың ішінде салдырды. Ол яхталарға құмар болатындықтан төрт яхта тапсырды, соңғы екеуі тікелей әлемдегі ең үлкендері болды. Ол 1866–1867 жылдары Йоркширдің жоғары шерифі болып тағайындалды. Ол әйелі Георгианамен төрт ұл қалдырды, олардың барлығы баласыз қайтыс болды, сондықтан үй кезекпен әр ұлына өтті. Үшінші ұлы Чарльз Теллуссон Бродсворт кеншілік компаниясына кен өндіру құқығын жалға берді және оларға кеншілерді орналастыру үшін Вудлендс үлгілік ауылын салуға жерді жалға берді. Сонымен қатар ол ауыл үшін «Барлық Әулиелер» шіркеуінің (1913) құрылысын қаржылады. Ол сонымен қатар сарайға электр жарығын енгізуге жауапты болды. Ол 1942–1943 жылдары Йоркширдің жоғары шерифі болды. Үйдің соңғы тұрғыны Сильвия Грант Далтон (капитан Грант Далтонның әйелі) болды, ол 57 жыл бойы сарайдың шатырларынан ағып жатқан суға және жақын жердегі көмір шахталарынан туындаған жердің шөгуіне қарсы күресті. Оның 1988 жылы қайтыс болуынан кейін, оның қызы Памела Уильямс 1990 жылы сарайды және бақтарды Англия мұрасына тапсырды. Үйдің ішіндегі заттар Ұлттық мұра қорымен сатып алынып, Англия мұрасының меншігіне берілді. Интерьерді ауыстыру немесе қалпына келтірудің орнына «табылған күйінде» сақтау туралы шешім қабылданды. Олар бір кездері сәнді Викториялық үйдің қалай «жақсырақ» ескіргенін көрсетеді. Үйде 30-дан астам бөлме бар, олардың ішінде түпнұсқа жиһазы бар кең қабылдау бөлмелерінен бастап қызметшілердің бөлмелері де бар. Үйді жаз бойы арнайы іс-шаралар үшін пайдаланылатын Виктория дәуіріндегі бақтар қоршап тұр. Үй Чарльз Сабина Теллуссонның суреттер мен мүсіндер жинағымен, соның ішінде 1865 жылғы Дублин халықаралық көрмесінде сатып алынған итальян мүсіндерінің үлкен жинағымен танымал.
George Hay, 8th Earl of Kinnoull, bought the Brodsworth estate from Sir John Wentworth in 1713 and rebuilt the house in the Georgian style, but lost his money in the South Sea Bubble crash of 1720 and was obliged to take the position of Ambassador to the Ottoman Empire. His second son Robert, later Archbishop of York, took up residence on the estate instead and made a number of improvements to the house and grounds. On his death in 1777, the house was left empty, and, after his eldest son became the 10th Earl of Kinnoull in 1787, he sold the estate in 1790 to Peter Thellusson (1737–1797) of the Swiss banking family. Peter Thellusson had come from Geneva and settled in England, becoming a director of the Bank of England. This role saw him provide loans to slave ship and plantation owners. As these slave owners defaulted on debts, Thellusson amassed interests in Caribbean plantations and became a tobacco and sugar importer. He wrote an unusual will, unsuccessfully challenged by his family in the Thellusson Will Case, whereby his fortune was put in trust to be untouched for three generations. Peter Thellusson's grandson Arthur Thellusson, married the daughter of another Antigua slave owner, Sir Christopher Bethell Codrington. The Thellussons were slave owners in Grenada and Montserrat as late as 1820. One of the two eventual beneficiaries was the 5th Baron Rendlesham. The other was Peter's great grandson Charles Sabine Augustus Thellusson who, in 1859, inherited half the bequest plus the Brodsworth estate with its Georgian house. He demolished the existing house and commissioned the present one, which was built in two years between 1861 and 1863. A keen yachtsman, he also commissioned four yachts, the last two being, successively, the largest in the world. He was appointed High Sheriff of Yorkshire for 1866–1867. He and his wife Georgiana left four sons, all of whom died childless, and the house therefore passed to each son in turn. The third son, Charles Thellusson, leased the mineral rights to the Brodsworth Colliery Company and also rented them the land for the construction of Woodlands model village to accommodate the miners. In addition he paid for the construction of All Saints Church (1913) for the village. He was also responsible for the introduction of electric light to the hall. He was High Sheriff of Yorkshire for 1942–1943. The last resident of the house was Sylvia Grant Dalton (wife of Captain Grant Dalton), who fought a losing battle for 57 years against leaking roofs on the mansion and land subsidence from nearby coal mining. After her death in 1988, Her daughter, Pamela Williams, gave the Hall and gardens to English Heritage in 1990. The contents of the house were purchased by the National Heritage Memorial Fund and transferred to the ownership of English Heritage. It was decided to conserve the interiors "as found" rather than replacing or restoring them. They demonstrate how a once opulent Victorian house grew "comfortably" old. The house has more than 30 rooms, ranging from grand reception rooms with original furnishings to the servants' quarters. The house is surrounded by Victorian period gardens, which are used for special events throughout the summer. The house is noted for Charles Sabine Thellusson's collection of paintings and sculptures, including a large collection of Italian sculptures bought at the Dublin International Exhibition of 1865.