Кіріспе

Миддлсбро және Уитби арасындағы темір жол желісі, Англия.

Эск аңғары желісі – Англияның солтүстігінде орналасқан темір жол желісі, Миддлсбродан Уитбиге дейін шамамен 35 миль (56 км) қашықтықты қамтиды. Жолдың шығыс бөлігінің көп бөлігі Эск өзенінің бағытымен өтеді. Эск аңғары желісі 2005 жылдың шілдесінде үкіметтік «Қоғамдық темір жолдарды дамыту стратегиясының» жеті пилоттық жобасының бірі ретінде қоғамдық темір жол желісі деп тағайындалды. Northern Trains барлық станцияларда тоқтайды, ал Солтүстік Йоркшир Моорс темір жолы Гросмонт пен Уитби арасындағы учаскеде тарихи қызметтерді жүзеге асырады.

Қызметтер

2019 жылдың желтоқсанындағы кестедегі өзгерістерге сәйкес, Northern Trains компаниясы Миддлсбро мен Нунторп арасында сағат сайын қатынайды, күніне 6 пойыз (жексенбі күндері 4 пойыз) Уитбиге дейін жалғасады. Апта ішінде және сенбі күндері Esk Valley Line желісі бойынша Миддлсбродан Кастелтон Мурға (Миддлсбродан 12:56-да шығады) және Баттерсбиге (Миддлсбродан 17:00-де шығады) қосымша пойыздар қатынайды. Esk Valley Line желісінің вагондары негізінен 156 және 158 класты дизельдік пойыз құрамаларынан тұрады, екеуі де 1980 жылдардың соңында пайдалануға берілді. Бұрын, 2020 жылы жолаушылар тасымалынан алынғанға дейін, 142-сыныпты 'Pacer' пойыздары көбінесе осы желіде қызмет еткен. Esk Valley Line желісінде жұмыс істейтін 156 және 158 класты құрамалар қазіргі уақытта жаңартылуда, жаңартулардың ішінде тегін WiFi, электр розеткалары, бортындағы жолаушылар ақпараттық дисплейлері және интерьердің жаңаруы бар. Esk Valley Line Англиядағы ең ауылдық теміржол желілерінің бірі болып табылады, оның басты мақсаты Уитби мен Солтүстік Йоркширдің жоталарын Миддлсбромен байланыстыру. Гросмонт және Уитбиде Солтүстік Йоркшир Моорс теміржолындағы тарихи қызметтермен байланыс мүмкіндігі бар. Бұл маршрут келесі станцияларға қызмет көрсетеді: Миддлсбро, Джеймс Кук, Мартон, Gypsy Lane, Нунторп, Great Ayton, Баттерсби, Kildale, Commondale, Кастлтон Мур, Danby, Lealholm, Glaisdale, Egton, Гросмонт, Sleights, Ruswarp және Уитби.

Тарих

Esk Valley Line бір кезде әлдеқайда ірі желінің бөлігі болған, оның көп бөлігі Бичинг кесімі кезінде жабылды. Бүгінгі маршрут төрт жеке-жеке бұрынғы теміржол бағыттарынан тұрады:

Уитби Таун - Громонт

1835 жылы Уитби қаласы мен аймағы арасындағы желінің алғашқы бөлігі ашылды, ал 1836 жылдың 26 мамырында одан әрі ұзартылды. Бастапқыда бұл желі аттармен жұмыс істеді, бірақ 1845 жылы Йорк және Солтүстік Мидленд темір жолы сатып алғаннан кейін, бу локомотивтерін қабылдау үшін жаңартылды. 1854 жылы желі Солтүстік-Шығыс темір жолының құрамына кірді. Гросмонт пен Пикеринг арасындағы бөлік 1965 жылы Бичингтің кесімдерінен жабылды, бірақ Солтүстік Йоркшир Моорс темір жолы атанған мұралық желі ретінде жеке меншікке алғашқылардың бірі болды. Уитби қаласынан бір ғана жол тік көтеріліп, Проспект-Хилл торабына дейін жетті, онда пойыздар Уитбидің Батыс Клифтік бөлігіне бара алатын. Батыс Клифте пойыздар жағалау бойындағы Уитби, Редкар және Миддлсбро Одағының темір жолы арқылы Стейтс және Лофтусқа, ал оңтүстікке қарай Ларпул виадугы арқылы Скарбороға қарай сапар шегетін. Уитби, Редкар және Миддлсбро Одағының темір жолы 1950 жылдары жабылды. Дегенмен, желінің солтүстік бөлігі сақталды, Миддлсбро мен Солтберн арасында қызмет жалғасты. Солтберн мен Болби арасындағы желі де әлі жұмыс істеп тұр, бірақ Болби кенішінен калий және тас тұзы тасымалдауға арналған жүк бағыты ретінде пайдаланылады. Уитби, Редкар және Миддлсбро Одағының темір жолы жабылғаннан кейін, Эск аңғары желісінде қосымша қызметтер іске қосылды. 1957 жылдың жазында бұл желі күніне тек 6 пойызға қызмет көрсетті. 1958 жылдың жазында бұл көрсеткіш 15-ке жетті (оның ішінде 6-ы Скарбороға дейін жүрді).

Гросмонт - Баттерсби

Екінші желі Пиктоннан шығысқа қарай созылды, онда ол Нортхеллертон – Иглсклиф желісімен қосылды. Оны Солтүстік Йоркшир және Кливленд темір жолы салған, ол кейіннен 1858 жылы Солтүстік-Шығыс темір жолына қосылды. Желі кезең-кезеңмен салынды, 6 сәуірде 1858 жылы Баттерсбиге дейін минералды тасымалдау үшін, ал 1 сәуірде 1861 жылы Стокслиден Кастлтон Мурға дейін жолаушылар тасымалы үшін ашылды. Гросмонт пен Кастлтон Мур арасындағы бөлім 2 қазан 1865 жылы ашылған желінің соңғы бөлігі болды. 1954 жылы Баттерсби мен Пиктон арасындағы бөлім жолаушылар үшін жабылды. Баттерсбиден жүк пойыздары оңтүстікке қарай Инглебиге дейін жүрді, онда кабельдік шкив жүйесі вагондарды тік көтеріске көтерді, содан кейін Солтүстік Йоркшир моойндары арқылы Розедейл мен Фарндейлдегі темір кен кен орындарына жетті. Глайсдейл мен Лиалхолм арасында теміржол инженері Джон Уодделл Солтүстік Йоркшир моойндары арқылы темір кенін тиімді пайдалану үшін тармақ салу жұмысын бастады. Бастапқыда Бульби маңында Уитби, Редкар және Миддлсбро Одағы темір жолынан бөлінген Гисбороу желісімен қосылуы жоспарланған, бірақ темір кенінің бағасының төмендеуі салдарынан желі ешқашан аяқталмады. Жол бойында әртүрлі жерлерде аяқталмаған бөгеттер мен қазбаларды құрайтын алып топырақ жұмыстарының қалдықтарын көруге болады. Желіде Стоунгейтте бір станция және жақын жерде "қазу және жабу" әдісімен салынған туннель болуы керек еді. Желідегі жалғыз аяқталған көпір – Лейлхолм мен Глайсдейл арасындағы Рейк фермасында, маршруттың Эск аңғары желісімен қиылысқан жерінде орналасқан. Желі құрылысында көптеген ирландтық жұмысшылар жұмыс істегендіктен, бүгін де "Пэдди Уодделлдің темір жолы" деп аталады. Бүгінде Баттерсбиде бір ғана теміржол желісі бар, бірақ ол әлі де "Y" тәрізді түйіскендей болып сақталған, пойыздар қазіргі уақытта терминалға айналған станцияға кіреді. Пиктонға қарайғы ескі желі станса арқылы жалғасады және бұрылыстан өтіп, соңына жетеді. Жүргізуші Миддлсброға немесе Уитбиге қарай бару үшін бағытты өзгертуге тиіс.

Баттерсбиден Нунторпқа дейін

Esk Valley Line Баттерсби мен Нунторп арасындағы бөлігі – маршруттың ең жаңа бөлігі. Бұл желі 1864 жылы Пиктон-Гросмонт желісін Миддлсборо-Гисборо желісімен байланыстыру мақсатымен салынған. Желі Баттерсбиден шығысқа қарай Гросмонт бағытымен жүреді, содан кейін солтүстікке қарай күрт бұрылып, Нунторп тоғысында Гисбороға бұрынғы бағытқа жетеді.

Нунторптан Миддлсброға дейін

Бұл жолдың бөлігі 1854 жылы Миддлсборо және Гисборо темір жолы тарапынан Гисборо қаласына және Эстон-Хиллз аймағына қызмет ету үшін салынған. Миддлсбородан оңтүстікке қарай, Нунторп арқылы желі салынды, онда ол шығысқа бұрылып Гисбороға жетті, содан кейін Whitby, Redcar & Middlesbrough Union Railway темір жолымен қосылу үшін жағалауға қарай жалғасты. Бұл желі сонымен қатар аймақтағы бірнеше карьерлерге де қызмет көрсетті. Пиктон мен Баттерсби арасындағы желіге жақын орналасқандықтан, екеуінің арасында байланыс орнатуға тағы 10 жыл уақыт кетті. Нунторптан Гисбороға дейінгі жол 1964 жылы жабылды, ал Миддлсбородан Баттерсбиге дейінгі бөлігі ғана сақталды. 2014 жылдың мамыр айында осы желіде жаңа «Джеймс Кук» станциясы ашылды. Ол Миддлсбродағы Джеймс Кук университетінің ауруханасына қызмет көрсету мақсатында салынды.

Сигнал беру және инфрақұрылым

Esk Valley Line әлі күнге дейін физикалық токен жүйесін қолданады, бірақ ол өзгертілген, сондықтан пойыз жүргізушілері токен құралдарын өздері басқарады. Бұл жұмыс жүйесі No Signalman Token Remote деп аталады және Heart of Wales Line және Tarka Line сияқты басқа бағыттарда да қолданылады. Уитби, Глейсдейл және Баттерсбидегі шкафтар мен Нунторптағы сигналшы пойыз жүргізушілеріне белгілі бір жол учаскелерін пайдалануға рұқсат беру үшін кілт токендерін тапсырады, соның арқасында бір уақытта тек бір ғана пойыз сол учаскеде жүре алады. 1980 жылдардың ортасына дейін Уитбиден Слейтске дейінгі жолда екі жол болды, бірақ олар Кастлтон Мурдағы өткізу тізбегімен бірге алынып тасталды. Пойыздар Глейсдейл мен Баттерсбиде әлі де өте алады, алайда Глейсдейл қазіргі таңда бір жолды учаскеде "жоғары" және "төмен" бағыттарындағы пойыздар үшін екі платформаны да тұрақты түрде пайдаланатын жалғыз станция. Нунторп пен Гисбороу бұрылысы арасындағы теміржол 1986 жылдың 26 қаңтарынан бері бір жолды, бірақ Нунторп станциясында әлі де жеке "жоғары" және "төмен" платформалары бар. Бұл учаске Миддлсбродағы диспетчерлік пункттен басқарылады және рельстік тізбек блогының қағидалары бойынша жұмыс істейді.

Бумен жұмыс істеу

Солтүстік Йоркшир Моорс темір жолы Уитби мен Громонт арасында мұралық бу пойыздарын пайдаланады. Солтүстік Йоркшир Моорс желісінен тікелей пойыздардың қатынай алуы үшін 2007 жылдың наурыз айында Гросмонтта аралық токендік құрал орнатылды. Бұл Гросмонтта Глаисдейлден Уитбиге дейінгі учаскеге токен алуға немесе қайтаруға мүмкіндік береді. Бұрын, Солтүстік Йоркшир Моорс темір жолынан Уитбиге бағытталған бу пойыздары Эск аңғары желісімен қатынау үшін, сигнал беруші Глаисдейлге токен кілтін алу немесе қайтару үшін баруға мәжбүр болатын.

Қолданылуы

2005 жылдан бастап (Қауымдық теміржол серіктестігі құрылған жылы) 2018 жылдың мамырына дейін жолаушылар саны үнемі өсті, әсіресе Миддлсброу – Нунторп учаскесінде пойыз қатынасының жиілеуіне байланысты. Northern және Қауымдық теміржол серіктестігі 2019 жылдың желтоқсанында жаңа бағыттар ашылғаннан кейін жолаушылар санының одан да артатынын күтіп отыр.

Болашақ

Нунторп пен Грейт Эйтон арасында орналасқан парктік және саяхат станциясы жергілікті кеңестердің бірлескен жобасымен ұсынылған. Станция 70 000-нан астам адамға қызмет көрсетуді көздеп, Миддлсброға қарай баратын жолдардағы тығырындарды азайту үшін жүргізушілерді көліктерінен түсіруге ынталандыруды мақсат етеді. Жоба Миддлсброға қатынайтын пойыздардың жиілігін жарты сағатқа дейін арттыруды және Эск-Вэлли желісінде Уитбиге бағытталған пойыздар санын екі есеге көбейтуді көздейді. 2019 жылғы желтоқсан айындағы кесте өзгерісінен кейін Arriva Rail North апта ішінде және сенбі күндері екі қосымша рейс енгізді. Бірінші рейс таңертең жұмыс істейді, бұл Уитбиден Миддлсброға жұмысқа баруға мүмкіндік береді, ал екінші рейс кешкі сағаттарда қызмет көрсетеді.