Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық музыкант Рональд Бертрам Смит (3 қаңтар 1922 – 27 мамыр 2004) – британдық классикалық пианист және педагог.
British musician
Ronald Bertram Smith (3 January 192227 May 2004) was a British classical pianist and teacher.
Туған жері мен білімі
Смит Лондонда дүниеге келіп, Сассексте өсті. Ол Льюс округінің грамматикалық мектебінде және Брайттон музыка колледжінде білім алды. 16 жасында композиция саласындағы Сэр Майкл Коста стипендиясымен Корольдік музыка академиясына қабылданды. Академияны бітірген соң, ол Парижде Маргарита Лонгпен жеке сабақтар алды, сонымен қатар Дарем университетінен BMus дәрежесін алды. Оған 1949 жылғы Женева халықаралық фортепиано конкурсында өнер көрсетіп, әсер қалдырған пианист Эдвин Фишер үлкен әсер етті. Фишер Лондонға келгенде Смит пен Денис Мэтьюсті Бахтың үш клавиатуралық концертін жаздырғандағы екінші және үшінші фортепиано партияларын орындауға шақырды. Смит Фишермен төрт күн жұмыс істегеннен бұрынғы жылдардағы оқуынан гөрі көбірек білім алғанын айтты.
Smith was born in London, and grew up in Sussex. He was educated at Lewes County Grammar School and the Brighton College of Music. He entered the Royal Academy of Music at the age of 16 with the Sir Michael Costa Scholarship for composition. After leaving the academy he studied privately in Paris with Marguerite Long, while also taking an external BMus degree from Durham University. He was influenced by the pianist Edwin Fischer, whom he impressed as a contestant in the 1949 Geneva international piano competition. When Fischer visited London he selected Smith and Denis Matthews to play the second and third piano parts in his recording of Bach's triple keyboard concerto. Smith said he learnt more in four days working with Fischer than he had in his years of previous study.
Кәсіби мансап
Смит романтика дәуіріндегі фортепиано туындыларын орындаушы ретінде жақтады. 1940 жылдары ол алғаш рет сол кезде ұмытылған Чарльз Валентин Алканның жеке фортепианоға арналған концертін жазуға шақырылды. Оған ноталарды Хамфри Сёрл жіберді: алғаш көргенде ол оны "орындау мүмкін емес сияқты" деп ойлады. Кейін ол Алканның көптеген шығармаларын жаздырып, оның өмірбаянын да жазды. Оның тырыстықтары Алқанға деген қызығушылықты қайта жандандыруда маңызды рөл атқарды, соның ішінде ол 1977 жылы қоғам құрылғаннан бастап қайтыс болғанға дейін Алкан қоғамының президенті болды. Оның жазылған мұрасы Алканның туындыларының жаңаша орындалуларын, соның ішінде барлық минор тональностьдағы Op. 39 толық этюдтерін, сондай-ақ Шопен, Шуберт, Бетховен, Балакирев және Лист музыкасын қамтиды. Ол көп жыл бойы фортепианодан сабақ берді, алдымен 1943 жылдан бастап Харроу мектебінде, содан кейін 1950 жылдардан 1990 жылға дейін Кентерберидегі Король мектебінде. Фредди Кемпф оның шәкірттерінің бірі болды. Кейін ол Кент музыка мектебінде (Кентербери) жеке студенттерді іріктеу үшін кастингтерге қатысты, оларға бос уақытын сыйға беруге болатын.
As a performer, Smith championed piano works from the romantic period. In the 1940s he was first asked to record music by the then neglected Charles Valentin Alkan, his Concerto for Solo Piano. He was sent the score by Humphrey Searle: when he first saw it he thought it "seemed unplayable". He later recorded many of Alkan's works, and also wrote a biography. His efforts played a major role in rekindling interest in Alkan, including remaining president of the Alkan Society from 1977 when it was formed until his death. His recorded legacy encompasses pioneering performances of Alkan, including the complete studies in all the minor keys Op. 39, as well as music by Chopin, Schubert, Beethoven, Balakirev and Liszt. He taught the piano for many years, first at Harrow School from 1943, and then at The King's School, Canterbury from the 1950s to 1990. Freddy Kempf was one such pupil. He then took auditions at the Kent School of Music (Canterbury) to select private students to whom he could donate his spare time.
Жеке өмір
Смит 1969 жылы виолончельші Энн Норманға үйленді және олардың бір қызы болды, суретші Бека Смит. Олар Кенттегі Солтвудта музыка студиясы үшін жеткілікті кеңістігі бар үлкен үйде отбасылық үй салды. Смит 2004 жылдың 27 мамырында Кенттегі Хайте қаласында 82 жасында қайтыс болды.
Smith married the cellist Anne Norman in 1969, and they had one daughter, the artist Beka Smith. They established a family home at Saltwood in Kent, in a large house which afforded space for a music studio. Smith died in Hythe, Kent, aged 82, on 27 May 2004.