Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Руссильон (ʁusijɔ̃) — Францияның оңтүстік-шығысындағы Прованс-Альп-Кот-д’Азур аймағының Воклюз департаментіндегі коммуна. Руссильон Луберон табиғи аймақтық паркінің шекарасында орналасқан. Францияның табиғи аймақтық парктер жүйесінде жаңа экономикалық қызмет тек тұрақты дамуды қамтамасыз ететін жағдайда ғана дамытылуы мүмкін. Бұл елді мекенді қоршаған сазды топырақтағы ірі охра кен орындарымен әйгілі. Охра – сары, қызғылт сары және қызыл түстерін қамтитын пигменттер. Бұрынғы охра карьерлерінің бірін "Sentier des Ocres" (Охра жолы) арқылы аралауға болады, ол бұрынғы кен жұмыстары арқылы 30 немесе 60 минуттық серуен ұсынады.
Roussillon (ʁusijɔ̃; ) is a commune in the Vaucluse department of the Provence Alpes Côte d'Azur region in Southeastern France. Roussillon lies within the borders of the Natural Regional Park of Luberon. In the French natural regional parks system, new economic activities may be developed only if they are sustainable. It is noted for its large ochre deposits found in the clay surrounding the village. Ochres are pigments ranging from yellow and orange to red. One of the former ochre quarries can be visited via the "Sentier des Ocres" (Ochre Path), a walk of either 30 or 60 minutes through the old workings.
География
Ауыл қызыл-қоңыр тізбектеп орналасқан, солтүстікте "Монт-дю-Воклюз" және оңтүстікте "Петит" Луберонмен шектесетін кең аңғарда жатыр. Ең жақын теміржол станциясы Кавайонда, ал ең жақын жоғары жылдамдықты теміржол станциясы Авиньонда орналасқан. Калавон өзені коммунаның оңтүстік шекарасының бір бөлігін құрайды.
The village stands on an ochre ridge, situated in a broad valley with the "Monts du Vaucluse" to the north and the "Petit" Luberon to the south. The nearest railway station is in Cavaillon; the nearest TGV station is in Avignon. The river Calavon forms part of the commune's southern border.
Геология
Руссильон ауылы маңындағы балшықта табылған, қызғылт сары пигменттердің мол қорымен әйгілі. Руссильонның ірі карьерлері 18 ғасырдың соңынан 1930 жылға дейін пайдаланылды. Мыңдаған адамдар осы карьерлерде және фабрикаларда жұмыс істеді. Бүгінде бұл жерде пигменттердің тозуына немесе толық құрылуына жол бермес үшін, пигменттерді қазуға тыйым салынған.
Roussillon is famous for the rich deposits of ochre pigments found in the clay near the village. The large quarries of Roussillon were mined from the end of the 18th century until 1930. Thousands of people found work in the quarries and factories. Nowadays the mining of ochre is prohibited here, in order to protect the sites from degradation or even complete destruction.
Кен өндіруге арналған окра
XVIII ғасырда тоқыма өнеркәсібінде пигменттерге деген сұраныстың артуы Россильон аймағында охраның интенсивті қазба жұмыстарын күшейтті. Ауылға жақын жерде көптеген карьерлер мен охра фабрикалары орналасқан, олардың кейбіреулерін бүгінге дейін көруге болады. "Usine Mathieu" охра фабрикасы 1870 жылдан 1901 жылға дейін оған ие болған отбасының атымен аталады. Ол "Консерватория" ретінде құрылды: мұражай қызметін атқаратын шеберхана. Карьерлер мен фабрикалар Россильон, Вилларс, Гаргас, Рустрель (өзінің "Колорадо провансалымен" бірге) және Гигнак ауылдарында салынды. XX ғасырда кен өндіру технологиялары жаңартылды, бұл одан да тиімді охра кен орындарының игеруіне мүмкіндік берді. Осының салдарынан Россильон және оның төңірегіндегі охра кендері біртіндеп жабылды. 1980 жылдардан бастап туризм охра өнеркәсібінің орнын басып, табыс көзіне айналды.
During the 18th century, increasing demand for pigments in the textile industry led to intensified mining of ochres in Roussillon. Numerous quarries and ochre factories, some of which can still be seen today, were situated near the village. One example of an ochre factory, the "Usine Mathieu", is named for the family that owned it from 1870 to 1901. It has been formed into a "Conservatoire": a workshop serving as a museum. The quarries and factories were established in the villages of Roussillon, Villars, Gargas, Rustrel (with its Colorado provençal) and Gignac. During the 20th century, mining techniques were modernized, which meant that more profitable ochre mines became exploitable. This resulted in a gradual closing down of ochre mines in and around Roussillon. From the 1980s, tourism has replaced ochre industry as a source of income.
Ауыл шаруашылығы
Туризмнен басқа, ауыл шаруашылығы коммунаның басты әрекеті болып табылады. Алмұрт, шабдалы және қарбыз сияқты жемістер өсіріледі. Бұл жемістердің көп бөлігі жақын орналасқан Апт қаласында қантталған жеміс жасауға қолданылады. Шарап жасау өте маңызды, және Ventoux AOC аймағында қызыл, розе және ақ шарап өндіретін бірнеше шарап фабрикасы бар.
Apart from tourism, agriculture is the commune's principal activity. Fruit, including cherries, peaches and melons are grown. Much of this is used in crystallized fruit production in nearby Apt. Wine making is very important and there are several wineries producing red, rosé, and white wines within the Ventoux AOC.
Әдеби және басқа да мәдени дереккөздер
Ирландиялық жазушы Сэмюэл Бекетт 1942-1945 жылдары нацистерден Руссильонда жасырынды. Оның "Уатт" романы осы жерде жазылған, ал Беккет өзінің әйгілі "Годоны күту" (En attendant Godot) (1955) пьесасында осы ауылды атап өткен. Кинорежиссер Анри Колпи Фернанделдің басты рөлде ойнаған "Улисса сияқты бақытты" (1970) фильмін Руссильонда түсірді; Жорж Брассенс осы фильм үшін ән жазды. Лоуренс Уайлидің "Ваклюздегі ауыл" (бірінші басылым 1957) еңбегі Пейран атымен Руссильон туралы айтады. Руссильон Сьюзан Вриландтың 2015 жылғы "Лизетттің тізімі" романының оқиғасының орны. Роман 1937 жылы Парижден Руссильонға көшіп келген жас жұбайдың, сондай-ақ шаңғыр ер адамның және пигмент сатушының, бірнеше пост-импрессионизм картиналарына ие шалдың әңгімесін баяндайды. Осы ауылдың есімі Лондондағы Мишлен жұлдызды мейрамханаға берілген.
The Irish writer Samuel Beckett went into hiding from the Nazis in Roussillon during the years 1942–1945. His novel Watt was written there, and Beckett mentioned the village in his famous play Waiting for Godot (En attendant Godot) (1955). Film director Henri Colpi shot this movie Heureux qui comme Ulysse (1970) with Fernandel as the leading character in Roussillon; Georges Brassens wrote a chanson for the film. Under the name of Peyrane, Roussillon is the subject of Laurence Wylie, Village in the Vaucluse (first edition 1957.) Roussillon is the setting of Susan Vreeland's 2015 novel, Lisette's List, about a young couple who move from Paris to Roussillon in 1937 to live with the husband's aging grandfather, an ochre miner and pigment salesman, who owns several post impressionist paintings. The village gave its name to a Michelin starred restaurant in London.