Кіріспе

Ежелгі Мысыр құдайы

Сопдет – Сириус жұлдызының ежелгі Мысырлық атауы және оның Мысыр әйелі құдай болып бейнеленуі. Гректер оны Сотис деп білген, ол Изида құдаймен және Анубис құдаймен шатастырылған.

Аттар

Ежелгі египет тілінің нақты айтылуы белгісіз, себебі дауысты әріптер өте кейінгі кезеңге дейін жазылмаған. Қазіргі заманғы транскрипцияда оның аты көбінесе Sopdet (, ), грек және латын тілдеріндегі Sothis (Σῶθις) түрінен кейін келтіріледі.

Тарих

Мысыр өркениетінің алғашқы кезеңінде, Нил өзенінің әдеттегі жылдық тасқынына дейін жарқын жұлдыздың гелиақтық шығуы болған. Сондықтан, бұл күндік азаматтық күнтізбе үшін қолданылған, ол б.з.б. 3 мың жылдықта бастапқы ай күнтізбесін көптеп ығыстырды. Мысыр күнтізбесінің өзгергіштігіне, жыл сайынғы тасқындардың тұрақсыз уақытына және Күн жыл ішіндегі Сириус жүрісінің баяулығына қарамастан, Сопдет жылдың мәдени бейнелерінде және Мысырдың Жаңа жылы – Уеп Ренпет мерекесінде маңызды рөл атқара берді. Ол сондай-ақ тасқын арқылы топыраққа келген құнарлылықтың құдайы ретінде құрметтелді. Бұрын Джердің (І династиясы) тұсындағы піл сүйегінен жасалған тақташадағы сиыр оны бейнелейтін деп есептелген, бірақ қазіргі египтологтардың көпшілігі бұл пікірді қолдамайды. Ескі Патшалық кезеңінде ол жылдық тасқынның маңызды құдайы және египеттік әлемде қайтыс болған фараондарға жол көрсетуші психопомп болды. Орта Патшалық кезеңінде ол негізінен ана және баланы күтуші рөлінде болды, ал Птолемей кезеңінде ол толығымен Изиданың құрамына енді.

Мифтер

Сопдет – Сириус жұлдызының жанындағы Орион шоқжұлдызының бейнеленген Сахтың әйелі. Олардың баласы Венера – "Шығыс Иесі" аталған бүркіт құдайы Сопду. Ол "Жаңа жылды және Нилдің тасқынын әкелуші" ретінде ерте заманнан-ақ Озириспен байланысты болды, ал Птолемей кезеңінде Сах және Сопдет көбінесе Озирис пен Изиспен біріктірілген түрінде бейнеленді.

Өкілдік

Ол басында бес қабырғалы жұлдызды, көбінесе Сатиске ұқсас мүйізді бас киімді әйел ретінде бейнеленген. Птолемей және Рим дәуірінде еуропалық "Ит жұлдызы" ұғымы оны кейде үлкен ит түрінде немесе бір жақтан мініп отырған әйел ретінде көрсетуге әкелді. Орта патшалық кезеңнен бастап, Сопдет кейде Нуттың (аспан немесе көкжиегі) бір бөлігін Хатормен бірге көтеріп тұрған құдай ретінде бейнеленді. Греко-рим Мысырында ер Сопдет итті басы бар Анубиспен біріктірілді.