Эдвард II тұсындағы азапты заман: "Симони" поэмасының нұсқалары
The Simonie
Симония – орта ғасырлық ағылшын поэмасы, Эдуард II патшаның тұсындағы қиын кезеңді суреттейді. Авторлары белгісіз, бір ғасыр бойы өзгертілген үш нұсқасы бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Симони, сондай-ақ Симони және Куэтизе деп аталады, король Эдуард II билігінің ауыр кезеңдері туралы орта ғасырлық ағылшын поэмасы. Өлеңнің үш нұсқасы сақталған, оларды аты-жөні белгісіз авторлар бір ғасыр бойы жазып, өзгерткен болуы мүмкін. Түпнұсқа поэма, сақталған мәтіндердің ешқайсысында толыққанды көрініс таппаған, Томас Райт (1839) 1321 жылға, Дж. Аберт (2000) 1327 жылға, ал Дэн Эмбри мен Элизабет Уркхарт (1991) 1322–1330 жылдарға жатқызады. А нұсқасы Эдинбургтегі Шотландия Ұлттық кітапханасында, MS Advocates 19.2.1 таңбасымен сақталады. Ол 476 жолдан тұрады, бірақ өлең ортасынан тоқтап қалады. Бұл нұсқа 1320 немесе 1330 жылдарға жатуы мүмкін. B нұсқасы Оксфордтағы Бодлей кітапханасында, MS Bodley 48 таңбасымен сақталады. Оның 413 жолы бар, алайда қолжазбадан 216 жолы алынып тасталған. Бұл нұсқа 1320 жылдарға жатады. C нұсқасы Кембридждегі Питерхаус кітапханасында, MS 104 таңбасымен сақталады. Ол 468 жолдан тұрады және толыққанды жазылған сияқты. Бұл нұсқа қолжазбаның жасалған мерзіміне дейін, яғни 1375–1425 жылдар аралығында жазылған болуы мүмкін. Үш нұсқа да бір-бірінен күрт өзгешеді – қарапайым көшірме үшін тым кең және автор өңдеген мәтін үшін тым хаотикалық. Әр нұсқада ерекше қосымшалар мен жойылған бөлімдер бар; А нұсқасының тек 35 пайызы B және C нұсқаларымен ортақ.
The Simonie, also known as Symonie and Couetise, is a Middle English poem on the evil times of the reign of King Edward II. The poem survives in three versions, probably composed and modified over a century by anonymous authors. The original poem, perhaps not exactly reproduced by any of the surviving texts, has been dated to 1321 by Thomas Wright (1839), to 1327 by J. Aberth (2000), and to 1322–30 by Dan Embree and Elizabeth Urquhart (1991). Version A is in Edinburgh, National Library of Scotland, MS Advocates 19.2.1. It is 476 lines long, breaking off in mid stanza. It can be dated to the 1320s or 30s. Version B is in Oxford, Bodleian Library, MS Bodley 48. It is 413 lines long, but 216 lines have been cut from the manuscript. It can be dated to the 1320s. Version C is in Cambridge, Peterhouse MS 104. It is 468 lines long, apparently complete. It might be dated to any point up to the date of the manuscript itself—1375–1425. The three versions vary radically from one another—much more extensively than is usual for a text that has been merely copied and much more chaotically than is plausible for a text revised by its author. Each version has unique inclusions and omissions; only 35 percent of the lines in A are shared by B and C.
Бұл 1315–1317 жылдардағы Ұлы ашаршылықтан кейін пайда болған "әлеуметтік наразылық" поэмасы. Ол 14 ғасырдың басындағы Ұлы ашаршылық пен соғыстардың салдарынан дін қызметкерлері мен ақсүйектер сияқты нақты әлеуметтік топтардың немқұрайлылығы мен жамандықтарын баяндайды. Англиядағы әлеуметтік наразылық поэмаларының дәстүрі кейіннен Пирс Плоумен поэмасымен аяқталады.
It was a "social protest" poem that arose in the aftermath of the Great Famine of 1315–1317. It clearly targeted the negligences and vices of specific social groups, such as the clergy and nobility, within the context of the failures of the Great Famine and wars of the early 14th century. The tradition of social protest poems in England would later culminate with Piers Plowman – see Piers Plowman tradition for further discussion.