Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бигуин (/bɪ/'/ɡɪ//n/ bigIN, biɡin;) – 19 ғасырда Мартиника аралының Сен-Пьер қаласында пайда болған, ырғаққа негізделген музыка стилі. Ол Бэле биі мен 19 ғасыр француз билерінің қадамдарын африкалық ырғақтармен үйлестіреді.
Biguine (/b//ɪ/'/ɡ//ɪ//n/ bigIN, biɡin; ) is a rhythm centric style of music that originated from Saint Pierre, Martinique in the 19th century. It fuses Bèlè and 19th century French ballroom dance steps with African rhythms.
Тарих
Француз Антиль бигуинінің екі негізгі түрін қазіргі заманғы музыкалық тәжірибеде қолданылатын аспаптар негізінде бөліп қарастыруға болады: барабан бигуині және оркестрлік бигуин. Олардың әрқайсысы нақты бір бастау тегінің ерекшеліктерін көрсетеді. Барабан бигуині, немесе креол тілінде биджин-белэ, ерте колониялық дәуірден бері үлкен қант плантацияларында тұрған құлдар орындаған билер сериясынан пайда болған. Музыкалық тұрғыдан биджин-белэ оркестрлік бигуиннен мынадай белгілерімен ерекшеленеді: оның аспаптары (цилиндрлі, бір жарғақты барабан (bèlè) және ырғақ таяқшалары (tibwa); сұрақ-жауап ән салу стилі; солистің импровизациясы және мұрынды дауыс тембрі. Роземайннің (1988) зерттеуіне сәйкес, бигуин Батыс Африкадағы құнарлылық ритуалдарында болған, бірақ Мартиникада оның ритуалдық маңызы жойылған.
Two main types of French antillean biguine can be identified based on the instrumentation in contemporary musical practice, called the drum biguine and the orchestrated biguine. Each of these refers to characteristics of a specific origin. The drum biguine, or bidgin bèlè in Creole, comes from a series of bèlè dances performed since early colonial times by the slaves who inhabited the great sugar plantations. Musically, the bidgin bèlè can be distinguished from the orchestrated biguine in the following ways: its instrumentation (cylindrical single membraned drum (bèlè) and the rhythm sticks (tibwa); the call and response singing style; the soloist's improvisation, and the nasal voice quality. According to a study by Rosemain (1988), the biguine figured in fertility rituals practiced in West Africa, but its ritual significance has since disappeared in Martinique.
Шығу тегі
Биджин-белле құлдардың билерінен бастау алады және бèlè барабандары мен тибва ырғақ таяқтарын қолдану, сондай-ақ шақыру-жауап беру, мұрынды дауыс және импровизацияланған аспаптық орындаулармен ерекшеленеді. Оның түбірі Батыс Африка билеріне дейін жетеді. Бèlè – орташа мөлшердегі домбыраның атауы. Музыканттар барабанның үстіне отырып ойнайды. Оның ырғағы "тибва" (екі ағаш таяқ) арқылы анықталады, оны тік тұрған бамбук бөлігіне немесе домбыраның қабырғаларына қағып ойнайды. Бèlè және тибва домбыраларына қоса, маракастар да қолданылады, олар көбінесе чача деп аталады. Тибва цинкуилло тресильо ырғағын орындайды, бірақ бигуин ойнау үшін ырғақтар қолданылғанда, ол чачаға өте жақсы ауысады.
Bidgin bèlè originates in slave bèlè dances and is characterized by the use of bèlè drums and tibwa rhythm sticks, along with call and response, nasal vocals and improvised instrumental solos. It has its roots in West African dances. The bèlè is also the name of medium size tambour drum. Players sit astride the drum. It is characterized, in its rhythm, by the "tibwa" (two wooden sticks) played either on a length of bamboo mounted on a stand or on the sides of the tambour bèlè. Added to the tambour bèlè and tibwa are the maracas, more commonly referred to as the chacha. The cinquillo tresillo is beat out by the tibwa, but it translates very well to the chacha when the rhythms are applied for playing biguine.
Луизиананың бигуин және джазы
Бигуин – Жаңа Орлеан, Луизиана штатының креолдары жасаған джаз музыка жанрының алғашқы түбірлерінің бірі.
Biguine is one of the ancestors of the musical genre jazz that was created by the Creoles of New Orleans, Louisiana.
Бигуиннің дамуы
Бигуиннің ерекше дыбысы – кларнет пен тромбонның жеке және дуэт ретіндегі үйлесімі, осы күнгі Антиль аймағының музыкасында, ең дәстүрлі каденс түрлерінен бастап, бүгінгі зоуктің поп дыбыстарына дейін естіле береді.
The signature sound of the biguine is the interplay between the clarinet and trombone, both solo and as a duet, which can still be heard today throughout Antilles music, from the most traditional forms like cadence or the pop sounds of today's zouk.
Үлкен бейне
Бигуин виде – бигуин ырғағының (тамбур мен тибва) басқа карнавалдық элементтерін қосатын, жылдам темпте орындалатын нұсқасы. Бұл Гваделупа мен Мартиникаға тән, қатысушылар музыкасының бір түрі, онда әнші оркестр жетекшісі бір шумақ айтады, ал көрермендер жауап береді. Қазіргі заманғы аспаптарға түрлі ыдыстардан, пластикалық құбырлардан, қоңыраулардан, танбу дебондадан, чача беледен, тибвадан және беле барабандарынан жасалған импровизациялық барабандар жатады. Карнавалмен байланысты бигуиннің жоғары қарқыны, жеке би үшін арналған "қатты" зоук деп аталатын зоук бетонның ырғақтық негізін құрады.
Biguine vidé is an up tempo version of the biguine rhythm (tambour and tibwa), combining other carnival elements. It is a form of participatory music from Guadeloupe and Martinique, with the bandleader singing a verse and the audience responding. Modern instrumentation includes a variety of improvised drums made from containers of all kinds, plastic plumbing, bells, tanbou débonda, chacha bèlè, tibwa and bèlè drums. The fast pace of the carnival associated biguine provided the rhythmic basis for zouk béton ("hard" zouk), which is reserved for individual jump up.